หลงไฟมาร [จบแล้ว]

โดย: วรัมพร,หงสรถ



ตอนที่ 1 : ตอนที่ 1 ลูกรักลูกชัง-1


ตอนต่อไป

ตอนที่  1 ลูกรักลูกชัง

 

 

            ห้องรับแขกภายในคฤหาสน์ของนักธุรกิจรุ่นใหญ่กำลังอยู่ในภาวะตึงเครียด เมื่อครอบครัวกำลังประสบภาวะหนี้สินท่วมหัวแบบไม่ทันได้รู้ตัว เนื่องจากคุณกิตติ อิทธิเชษฐ์ ผู้เป็นประมุขของบ้านเกิดหลงมัวเมากับการเล่นพนันกอปรกับกำลังประสบปัญหาเรื่องธุรกิจจนใกล้ถูกฟ้องล้มละลาย ไปกับคำชักจูงของเพื่อนจนถลำลึกสูญเสียเงินทองแทบหมดตัวยังไม่พอ ยังมีหนี้สินก้อนใหญ่ติดตัวมาด้วย ยิ่งทำให้ประมุขของบ้านตกอยู่ในภาวะเครียดอย่างหนักและกำลังถกเถียงกับคู่ชีวิต รวมถึงบุตรสาวและบุตรชายถึงหนี้สินก้อนใหญ่ที่ทางเจ้าหนี้ตามทวงไม่หยุดหย่อน อีกทั้งเจ้าหนี้รายใหญ่ก็ได้ยื่นข้อเสนอมาแบบที่คนเป็นพ่อไม่คิดจะทำตามอย่างเด็ดขาด

“คุณกิต คุณทำแบบนี้กับฉันกับลูกได้ยังไงกันคะ แล้วฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน ที่มีหนี้สินท่วมหัวแถมยังจะถูกฟ้องล้มละลายอีก ฉันขอถามหน่อยเถอะ ว่าคุณจะหาเงินจากไหนตั้งแปดสิบล้านไปใช้หนี้เขา แล้วทั้งที่คุณก็รู้ว่าไอ้ธุรกิจโรงแรมของเรากำลังจะล้มละลายอยู่แล้ว แล้วทำไมคุณยังไปเล่นพนันให้มีหนี้สินเพิ่มขึ้นมาอีก”

คุณปภาดากล่าวออกมาอย่างคนโกรธเคืองผู้เป็นสามี หยาดน้ำตาหยดลงอาบแก้มด้วยความผิดหวัง ที่สามีทำให้เธอต้องอับอายผู้คน โดยเฉพาะ ตวงรัตน์ผู้หญิงที่คอยเป็นหนามทิ่มแทงใจอยู่ตลอดเวลา

“เลิกต่อว่าผมเสียเถอะคุณภา แล้วมันก็เป็นเพราะคุณนั่นแหละ วันๆ เอาแต่ผลาญเงินไปให้เจ้าปัด ยัยเปรม จนลูกคุณไม่เคยคิดจะหันมาสนใจทำงานทำการเหมือนคนอื่นบ้าง” คุณกิตติโต้กลับด้วยน้ำเสียง       แข็งกระด้าง

ดวงตาของท่านแดงก่ำอย่างเหนื่อยหน่ายใจกับลูกทั้งสองคน พลางให้หวนคิดไปถึงใบหน้าอ่อนหวานของบุตรสาวคนเล็กซึ่งได้ทุนไปเรียนอยู่ที่อังกฤษและจะเดินทางกลับมาในอีกสามวัน ลูกสาวคนนี้นิสัยดีและเชื่อฟังพ่อแม่ ต่างจากคนเป็นพี่ที่เป็นคู่แฝดกันลิบลับ ตัวท่านเองก็ไม่เข้าใจเช่นกันว่าเหตุใดบุตรสาวที่คลอดห่างกันไม่กี่นาที ถึงมีนิสัยแตกต่างกันราวฟ้ากับดินเช่นนี้ ปิ่นสุดา อิทธิเชษฐ์ หรือ เปรม มีนิสัยเอาแต่ใจ ก้าวร้าว ไม่พอใจก็อาละวาด คนเป็นแม่ก็เอาแต่ให้ท้ายจนแทบเสียคน เรียนก็ไม่จบ วันๆ เอาแต่แบมือของเงิน ต่างจาก ปิ่นมุก อิทธิเชษฐ์ หรือ ปิ่น ที่เกิดหลังแฝดผู้พี่เพียงแค่ห้านาทีเท่านั้นแต่กลับมีนิสัยอ่อนหวาน นอบน้อม ตั้งใจเรียน ขยันแบ่งเบาภาระครอบครัวนับตั้งแต่รู้ว่าบิดากำลังประสบปัญหาเรื่องเงินทอง เจ้าตัวก็ไม่เคยสร้างภาระให้ จนได้ทุนไปเรียนต่อจากอาจารย์ท่านหนึ่งที่เมตตาส่งเสียให้เรียนถึงเมืองนอกเมืองนาและกำลังจะเดินทางกลับมาให้   คนเป็นพ่อเป็นแม่ได้ภาคภูมิใจ

“คุณกิต คุณอย่ามาโทษลูกฉันนะ เรื่องทุกอย่างที่เกิด มันเป็นเพราะคุณต่างหาก ที่เป็นหัวหน้าครอบครัวไม่ได้เรื่อง” ผู้เป็นภรรยาเถียงกลับ  เสียงแข็งพลางเชิดหน้าขึ้น และก็เป็นเช่นนี้ทุกครั้งที่ผู้เป็นประมุขของบ้านต่อว่าบุตรชายคนโตและบุตรสาวคนรองครั้งไหน คนเป็นแม่จะออกรับแทนทุกครั้ง

            “คุณก็เป็นเสียอย่างนี้ ให้ท้ายเจ้าปัด ยัยเปรม จนไม่เห็นหัวพ่อคนนี้อยู่แล้ว ส่วนคุณก็ลองหันไปถามมันดูซะบ้างเถอะว่าเมื่อไหร่จะหางานทำกันเสียที โดยเฉพาะลูกชายของคุณที่ดีแต่ก่อเรื่อง” คุณกิตติโต้กลับด้วยความระอาใจ

“ฉันมันเป็นยังไง แล้วลูกฉันมันเป็นยังไงคุณกิต คุณพูดมาให้ดีๆ สิ อีกอย่างตาปัดก็เพิ่งจะเรียนจบมาได้แค่สี่ห้าปี คุณจะให้ลูกทำงานเลยหรือไง ไม่คิดจะให้ลูกคุณพักผ่อนบ้างเลยเหรอ ส่วนยัยเปรม คุณก็รู้ว่ายัยเปรมยังเรียนไม่จบ แล้วจะให้ลูกไปทำงานที่ไหน หรือจะให้ทำงานในโรงแรมที่คุณกำลังจะทำให้มันเจ๊งอยู่นี่ดีล่ะ”

คุณปภาดาออกรับแทนบุตรทั้งสองเช่นทุกครั้งแล้วก็ทำเสียงฮึดฮัดใส่สามีที่ก่อเรื่องจนเป็นหนี้สินท่วมหัว

“คุณมันเป็นแม่ไม่ได้เรื่องยังไงล่ะ ลองหันกลับไปดูสิว่าคุณเลี้ยง   เจ้าปัด เลี้ยงยัยเปรมมายังไง สองคนนั้นถึงได้เป็นคนแบบนี้ แล้วคุณลองหันไปดูยัยปิ่นซะบ้าง ลูกอีกคนที่คุณปล่อยให้คนรับใช้เลี้ยงจนโต แล้วยัยปิ่นเป็นยังไง ยัยปิ่นเป็นเด็กดี ขยันเรียน ขยันทำงาน มันแตกต่างกันจริงๆ แล้วถ้าผมรู้ว่าคุณจะเลี้ยงลูกให้เป็นเทวดาแบบนี้ ผมคงส่งเจ้าปัด ยัยเปรมให้   คนใช้เลี้ยงไปแล้ว มันคงจะเป็นผู้เป็นคนได้มากกว่าทุกวันนี้ เพราะการเลี้ยงลูกแบบผิดๆ ของคุณ!

คุณกิตติระเบิดอารมณ์ใส่อย่างสุดจะทน และเป็นเพราะตัวท่านเองที่ยกหน้าที่เลี้ยงดูลูกให้กับภรรยามาตลอด กระทั่งเพิ่งจะได้มารู้เรื่องเมื่อ   ห้าปีก่อนว่าปภาดาไม่เคยสนใจปิ่นมุก ลูกสาวฝาแฝดอีกคนเลย ทำให้ปิ่นมุกต้องไปอยู่ในความดูแลของแม่ครัวคนเก่าแก่และบรรดาคนรับใช้ที่ทั้งรักทั้งสงสารคุณหนูคนเล็กของบ้าน ทั้งหมดจึงได้มอบความรักให้กับปิ่นมุกและสอนสั่งให้รักพี่รักน้อง ต่างจากคนเป็นแม่ที่นึกชังลูกสาวคนเล็กเป็นที่สุด เพราะตนอุปาทานไปว่าบุตรสาวอีกคนหน้าตาละม้ายคล้ายคลึงเพื่อนสนิทและเป็นอดีตคนรักของคุณกิตติ จากนั้นก็ชักนำให้บุตรสาวคนโตเกลียดแฝดผู้น้องและสอนสั่งให้ปิ่นสุดารักแค่ปฐวีคนเดียวเท่านั้น แต่สำหรับปิ่นมุก ตนสั่งให้ปิ่นสุดาเกลียดและทำทุกอย่างไม่ให้ปิ่นมุกได้ดีไปกว่าตน

“คุณกิตนี่คุณกล่าวหาฉันงั้นเหรอ แล้วน้ำหน้าอย่างคุณล่ะทำอะไรบ้าง วันๆ เอาแต่ทำงาน แล้วก็ควงผู้หญิงอื่น คุณอย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะ ที่คุณอ้างว่าติดประชุม อ้างว่ามีนัดกับลูกค้า ที่แท้คุณก็ไปกกอยู่กับอีหนู” คุณปภาดาต่อว่าด้วยเสียงกราดเกรี้ยว โดยไม่สนใจว่ามีลูกๆ นั่งฟังอยู่ด้วย ทางด้านปิ่นสุดาก็ผุดลุกอย่างรวดเร็วเมื่อรู้ว่าบิดามีอีหนู

“คุณพ่อ! นี่คุณพ่อมีคนอื่นหรือไงคะ คุณพ่อทำตัวน่าเกลียดที่สุด” ปิ่นสุดา บุตรสาววัยยี่สิบสองปีเอ่ยถามเสียงดัง พร้อมสายตาเกลียดชังส่งไปให้ผู้เป็นบิดา

“ใช่แล้วยัยเปรม พ่อแกทำตัวน่าเกลียดที่สุด” คุณปภาดาช่วย     ผสมโรง

“ทำไมคุณพ่อต้องนอกใจคุณแม่ด้วยคะ” ปิ่นสุดาโพล่งขึ้นอีกครั้ง

“หยุดนะยัยเปรม แกจะเชื่อแม่แกเกินไปแล้ว แล้วก็รู้เอาไว้ว่าพ่อไม่เคยทำตัวแบบนั้น” คนเป็นพ่อตวาดลั่น เพราะตัวท่านไม่เคยทำเรื่องทำนองนั้นแม้แต่ครั้งเดียว พลางย้อนให้คิดถึงความหลังเพราะตนได้ทำผิดพลาดมาครั้งหนึ่งด้วยการมีความสัมพันธ์กับปภาดา เพื่อนสนิทของตวงรัตน์ หญิงสาวอันเป็นที่รักและคิดสร้างครอบครัวด้วยกัน หากแต่ก็มาเกิดเรื่องขึ้นเสียก่อน ซึ่งครั้งนั้นท่านกำลังสังสรรค์กับกลุ่มเพื่อนที่ได้ก่อสร้างโรงแรมขึ้นมา ก่อนจะเมามายและมีความสัมพันธ์กับปภาดา จนตวงรัตน์เข้ามาเห็นและหนีไป ตัวท่านเองอยากออกตามหาตวงรัตน์แทบขาดใจเมื่อรู้ว่าเธอได้หายไป ทว่าก็ต้องรับผิดชอบปภาดาที่เกิดตั้งครรภ์ขึ้นมา

“ฮึ! ขอให้มันจริงเถอะคุณกิต แล้วถ้าฉันรู้ว่าคุณหวนกลับไปหาผู้หญิงคนนั้นเมื่อไหร่ ฉันนี่แหละจะตามไปรังควานไม่ให้มันอยู่เป็นสุขแน่ รวมทั้งคุณด้วย อย่าหวังว่าฉันจะปล่อยให้คุณมีความสุข ในขณะที่ฉันเป็นทุกข์” คนเป็นภรรยาเหยียดปากพูด ทำให้ลูกทั้งสองคนที่ฟังอยู่ด้วยเกิดความสงสัย


ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha