หลงไฟมาร [จบแล้ว]

โดย: วรัมพร,หงสรถ



ตอนที่ 6 : ตอนที่ 3 ศึกชิงตัว-1


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่  3 ศึกชิงตัว

 

 

ผนการต่างๆ ของปฐวีหรืออีกชื่อคือ ปกรณ์เริ่มดำเนินอย่างเชื่องช้า พร้อมรอยยิ้มประดับบนใบหน้าหล่อเหลายามก้มมองเหยื่อสาว ส่วนฮุ่ยหลัน...เธอค่อยๆ เปิดเปลือกตาขึ้นมองชายหนุ่มหลังจากต้อง      ผวาเฮือกเมื่อถูกฝ่ามือของชายหนุ่มรุกรานร่างกายที่มันเป็นของเธอแต่เพียงผู้เดียว ทว่าเวลานี้กับถูกชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาบุกสำรวจอย่างจาบจ้วงทว่ามันไม่ได้เจ็บปวดเลยแม้แต่น้อย มีแต่ความหวามไหว ความซาบซ่าน ความอยากรู้ ความอยากเห็น เธอไม่เคยรู้เลยว่าเพียงแค่มือของเขาจะทำให้เธอร้อนผ่าวทั่วร่างได้มากขนาดนี้ ทว่าเมื่อถูกฝ่ามือร้อนของเขาลูบไล้นานๆ เข้า เธอก็รู้สึกคล้ายคนจะจมน้ำ เพราะอากาศที่ใช้หายใจมันหดหายไปเสียดื้อๆ สองมือของเธอเข้ายึดบ่ากว้างเอาไว้ ขณะที่ปฐวีกำลังส่งมอบความสุขแสนหฤหรรษ์ให้กับหญิงสาวอ่อนประสบการณ์อย่างชายชำนาญเชิง

ฮุ่ยจื่อและฮุ่ยหลันมีส่วนคล้ายคลึงกันมากที่ไม่รู้จักความต้องการของตัวเอง รอยยิ้มอย่างผู้ชนะระบายเต็มใบหน้าหล่อเหลาทันทีเมื่อหวนนึกถึงหญิงสาวทั้งสอง

“คุณ...ปัดคะ ฉัน....ฉันทรมาน” เพราะพ่ายแพ้ให้แก่ความซาบซ่านที่ถูกจุดขึ้นตรงกลางร่าง สาวสวยจึงครางครวญเสียงเบาหวิว แอ่นหยัดเบียดร่างเข้าหาเรือนกายกำยำของชายหนุ่มอย่างลืมตัว

“บอกผมสิครับคุณจินนี่ หรือจะขอร้องอะไรผมก็ได้ ผมยินดีทำให้คุณทุกอย่าง ขอเพียงคุณขอร้องผม” ปฐวีกระซิบบอกอย่างคนใจเย็น เพราะตนก็ไม่พิศสมัยที่จะเสพรักกับหญิงสาวที่ไม่เต็มใจเท่าไหร่นัก นั่นเพราะการขืนใจมันจะสุขสมก็จริง ทว่ามันก็ไม่สุขถึงขีดสุดอย่างที่เขาปรารถนา ผู้หญิงต้องกระตุ้นให้ร้อนแรงเสียก่อนแล้วเมื่อนั้นพวกหล่อนจะเผยตัวตนออกมาอย่างเร่าร้อน เขาชอบแบบนั้นมากกว่า

“ฉะ...ฉัน...ฉันไม่รู้ ว่าตัวเองต้องการอะไร” สาวขาดประสบการณ์เอ่ยเสียงแผ่วๆ ร่างกายแอ่นหยัดเข้าหาแผงอกกว้างของชายหนุ่ม ปฐวียิ้มนุ่มลึก บรรจงลากมือปลดเสื้อตัวสวยออกจากกายสาวอย่างเชื่องช้า แต่ถึงจะช้าสักแค่ไหนก็ตามทีแต่ทุกอย่างก็เลื่อนหลุดออกจากกายสาวจนเผยให้เห็นผิวขาวเนียนลออชวนให้หลงใหล ดวงตาคมของปฐวีมองด้วยความกระหายใคร่

“คุณสวยมาก...มากจริงๆ คุณจินนี่ ผมต้องการคุณเหลือเกิน      ยอดรัก” หนุ่มหล่อพรั่งพรูคำหวานเพื่อหลอกล่อเหยื่อสาวให้หลงงมงาย และก็ได้ผลเมื่อสาวเจ้าเอียงอายจนเนื้อตัวแดงเถือก ฮุ่ยหลันยกฝ่ามือ      ปิดป้องทรวงอกของตน ขยับเรียวขาปิดกั้นสายตาแพรวพราวของหนุ่มหล่อ

“อย่าปิดผมสิครับที่รัก ผมอยากสำรวจตัวคุณ คุณสวยมากรู้ไหมครับ” ปฐวีลากนิ้วเรียวยาวของตนขึ้นลงบนแก้มนุ่มของหญิงสาว แววตาคู่คมที่เต็มไปด้วยความปรารถนาจดจ้องที่ริมฝีปากสีกุหลาบด้วยความกระหายอยาก แต่ทว่าเขายังไม่อยากบุ่มบ่ามในตอนนี้

“ฉะ...ฉัน...” สาวสวยขาดประสบการณ์อ้ำอึ้งไปพักใหญ่ พลางจ้องสบตากับชายหนุ่ม สายตาของเขาชวนให้เธอหลงเคลิ้ม ฝ่ามือของเขา     ปลุกเร้าร่างกายของเธอจนร้อนวูบวาบอย่างที่ไม่เคยเป็น ถ้อยคำหวานหูของเขาก็ชวนให้เธอเคลิบเคลิ้มไปเสียหมด

เสี้ยววินาทีต่อมาไม่รู้อะไรดลใจให้ฮุ่ยหลันเหลือบสายตาไปยังประตูห้องนอนอย่างสื่อความนัย ปฐวียิ้มละมุนตามสายตาของเหยื่อสาว ทว่าในใจนั้นกำลังกระหยิ่มยิ้มย่องอย่างลำพองใจไม่น้อย เพราะทุกอย่างเป็นไปตามแผนการทั้งหมด นาทีถัดมาปฐวีก็ผละกายจากร่างสาวพานทำให้สาวด้อยประสบการณ์ผวาตามติด

“ผมไม่ได้หนีคุณไปไหนเลยที่รัก” ปฐวีกระซิบเสียงสั่นกระเส่า พลางกดจูบบนกลีบปากสีกุหลาบอย่างนุ่มนวลแต่ก็แฝงความเร่าร้อนทิ้งเอาไว้ ฮุ่ยหลันเริ่มหายใจติดขัดหลังถูกกระหน่ำจูบแบบมาราธอน สาวขาดประสบการณ์ยกมือทุบอกกว้างเมื่อลมหายใจใกล้ขาดหาย ปฐวีจึงจำใจ   ถอนจูบออกอย่างแสนเสียดาย เพราะตนอยากรักหญิงสาวบนโซฟาเรียบหรูตอนนี้เสียให้ได้

“คุณปัดคะ เอ่อ...เรา...ออกไปเที่ยวกันดีกว่าไหมคะ” เพราะความรู้สึกนึกคิดของตนกลับมา ฮุ่ยหลันจึงเอ่ยชวนเสียงอ้อมแอ้ม สองมือเล็กควานหาชุดสวยขึ้นมาปิดร่างกาย ทว่าปฐวีกลับยึดมือเธอเอาไว้

“ผมบอกแล้วว่าอยากอยู่กับคุณ อยากคุยกับคุณมากกว่านะ      ยอดรัก” ปฐวีลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนโน้มตัวอุ้มหญิงสาวเข้าสู่วงแขน พาเดินเข้าห้องนอนของหญิงสาวที่ถูกตกแต่งในสไตล์ล้านนาด้วยโทนสีขาวตัดน้ำตาล กลิ่นหอมอ่อนๆ จากเทียนหอมพานทำให้ความกระหายใคร่ของหนุ่มหล่อมีมากขึ้น

ปฐวีวางร่างเหยื่อสาวบนเตียงนุ่ม ก่อนผละห่างเพื่อเฝ้ามองเรือนร่างของหญิงสาวและทุกครั้งที่ฮุ่ยหลันยกมือปิดป้องร่างกายของตัวเอง เสียงทุ้มหล่อก็จะคอยห้ามอยู่ตลอดเวลา ฮุ่ยหลันก็หลงเชื่ออย่างง่ายดาย ไม่กี่นาทีถัดมาปฐวีก็นำพาเรือนร่างเปล่าเปลือยสมชายชาตรีตามมาทาบทับร่างสาวที่ปราศจากอาภรณ์

ฮุ่ยหลัน...หญิงสาวผู้อ่อนประสบการณ์ในเรื่องความสัมพันธ์ลึกซึ้งระหว่างชายหญิง ทำให้เธอเผลอไผลไปกับความหวามไหวจนยินยอมพร้อมใจให้ชายหนุ่มที่เพิ่งรู้จักตักตวงหาความสุขไปอย่างง่ายดาย แม้แต่เสียงห้ามเธอก็ไม่มีสิทธิ์ได้พูดออกมา เพราะถูกชายหนุ่มมากประสบการณ์หว่านล้อมด้วยคำหวานและจุมพิตซาบซ่านจนหลงลืมความเป็นตัวเองไปจนหมดสิ้น ช่วงเวลาแห่งความรัญจวนผ่านไปไม่รู้กี่นาที สาวขาดประสบการณ์ก็เปล่งเสียงกรีดร้องจนก้องห้องเมื่อความเร่าร้อนในร่างกายถูกฉุดรั้งจนถึงขีดสุด นาทีถัดมาหลังสิ้นเสียงกรีดร้องของหญิงสาวปฐวีก็ทิ้งตัวซบเรือนร่างขาวผ่องด้วยเสียงหอบกระเส่า รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏบนใบหน้าหล่อเหลาโดยที่สาวข้างกายไม่มีวันได้รับรู้เมื่อทุกอย่างเป็นไปตามที่หวังไว้

ส่วนฮุ่ยหลันเมื่ออารมณ์หวามจางหายไปก็เกิดความกลัวขึ้นมา เพราะหากพี่ชายของเธอรู้เรื่องนี้ เธอคงถูกเรียกตัวกลับฮ่องกงเป็นแน่ เธอมีว่าที่คู่หมั้นคู่หมายอยู่แล้ว เหมือนที่พี่ฮุ่ยจื่อมี ทว่าสองคนนั้นไม่ได้แต่งงานกันเพราะพี่ฮุ่ยจื่อเสียชีวิตไปเสียก่อน ความกังวลที่ฉายชัดบนใบหน้าของหญิงสาว ทำให้ปฐวีพยุงตัวขึ้นนั่งพิงหัวเตียงแล้วรั้งหญิงสาวเข้ามากอดปลอบพร้อมคำหวานจนฮุ่ยหลันคลายความกังวลไปมากเมื่อชายหนุ่มที่เธอมอบกายให้ยินดีรับผิดชอบ ขณะที่ปฐวีกำลังสำรวจทั่วห้องพักของหญิงสาว ก่อนเหยียดปากยิ้มเมื่อเหยื่อสาวคนนี้ดูท่าจะร่ำรวยไม่น้อย แผนการขั้นต่อไปจึงผุดขึ้นในหัวทันที


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha