รักไร้เดียงสา

โดย: วาปรี,Wapree



ตอนที่ 1 : พบเจอ 100%


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


ตอนที่ 1: พบเจอ 100%


        บ้านของพ่อเลี้ยงคำปัน เป็นเจ้าพ่อที่ทำธุรกิจการเกษตรให้กับชาวบ้านในละแวกนี้ และยังเป็นพ่อเลี้ยงเงินกู้ให้กับชาวบ้านอีกด้วย บ้านทรงไทยขนาดใหญ่ ไม้สักทั้งหลัง

พ่อเลี้ยงนั่งอยู่หน้าบ้านอ่านหนังสือพิมพ์ หลังกินข้าวเช้าเสร็จกับแม่เลี้ยงเอื้องคำที่อ่านหนังสืองานประดิษฐ์ ฝีมือ



ใครมาแต่เช้านะแม่เอื้องคำ

อ่อ….แม่จันทร์ มานะพ่อ

แม่เลี้ยงหวัดดีเจ้า

ขึ้นมาก่อนแม่จันทร์ พ่อเลี้ยงอยู่ตางบนนี้เจ้า’’

เจ้าแม่เลี้ยง



            แม่จันทร์ มารดาของมนทิพย์ขึ้นไปบนบ้านของพ่อเลี้ยงคำปัน พร้อมกับลูกสาว

อ้าวมีธุระอะหยั่งนะ แม่จันทร์ มาแต่เช้าเลย

คือ ข้าเจ้าจะมาอู้เรื่องหนี้ตี้ผัวข้าเจ้า ไปกู้พ่อเลี้ยงมาเจ้า

แล้วเป็นตังค์เท่าใด๋ ล่ะแม่จันทร์

เป็นตังค์อยู่ 500,000 บาทเจ้า

อืม….แล้วแม่จันทร์จะเอาจะใด๋

ข้าเจ้าก็จะมาขอผ่อนผันหนี้นะเจ้า จะขอจ่ายเดือนล่ะ 2,000 บาท น่ะเจ้า ข้าเจ้าก็บ่มีตังค์นักน่ะเจ้า พ่อเลี้ยงจะว่าจะใด๋เจ้า

มก็บ่ได้ว่าจะใด๋นะ เอาตี้แม่จันทร์สะดวกก่ะล่ะกั๋น  แล้วลูกสาวแม่จันทร์ปี้นี้อายุเต้าใด๋ล่ะ

ปี้นี้น้องบีอายุ 18 ปี้ล่ะเจ้า พ่อเลี้ยงถามย่ะหยั่งเจ้า

แล้วได้ตี้เฮียนแล้วก่ะ

พ่อเลี้ยงถามมนทิพย์ หญิงสาวจึงตอบพ่อเลี้ยงว่า

ยังเลยเจ้าพ่อเลี้ยง แต่บีคงบ่ได้เฮียนต่อ เพราะต้องจ่วยแม่ทำงานน่ะเจ้าพ่อเลี้ยง

น้องบีอยากเฮียนต่อก็เจ้า

อยากเจ้า แต่จะใดก็ต้องทำใจนะเจ้า

อั้น….เอาจะอี้บ่ ป้อเลี้ยงมีข้อเสนอหื้อนะ

ข้อเสนอหยั่งเจ้าพ่อเลี้ยง

มนทิพย์ถามพ่อเลี้ยง ด้วยความประหลาดใจ

น้องบี ต้องแต่งงานกับลูกบ่าวป้อเลี้ยง น้องบีจะได้เฮียนหนังสือตวย และหนี้ตี้ติด 500,000 ถือว่าเป็นโมฆะ น้องบีจะตกลงก็’’

ป้อเลี้ยงอู้เล่นก่ะเจ้า เงินตั้งครึ่งล้านเลยน่ะเจ้า’’

บ่ได้อู้เล่น อู้แต้แม่จันทร์ ผมอยากมีหลานอย่างกับเขาผ่องน่ะ



    พ่อเลี้ยงพูดแล้วก็หัวเราะ แม่จันทร์และมนทิพย์มองน่ากันอย่างไม่น่าเชื่อในความคิดของพ่อเลี้ยง

ผมไม่แต่งนะครับคุณพ่อ



       เสียงดังมาจากด้านหลัง ชายหนุ่มหน้าตาดี ผิวขาวคม เหมือนคนทางภาคเหนือ ใส่เสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีขาว กางเกงยีนส์สีน้ำเงินซีดๆ ดูเหมือนเด็กมหาลัย มากกว่าอาจารย์สอนหนังสือซะอีก


ไม่แต่งก็ต้องลาออกจากการเป็นอาจารย์มหาลัย แล้วมาช่วยงานพ่อซะต้น

พ่อครับ ผม……”

ต้องแต่งซิน่ะ ถึงจะได้ทำงานที่ผมรัก

ใช่แล้วลูกชาย

ไหนเจ้าสาวของล่ะครับพ่อ’’

ก็คนนี้ไงต้น

พ่อเลี้ยงชี้มาทางมนทิพย์ ให้อภิวัฒน์เห็น หญิงสาวสบตากับชายหนุ่มด้วยความเขินอาย


“….ผู้ชายคนนี้หรอ เจ้าบ่าวของเรา….”



หญิงสาวคิดในใจ ในขณะที่ชายหนุ่มคิดไม่ถึงว่าจะเป็นผู้หญิง ไม่ใช่สิเหมือนทอมมากกว่า…….




### ติดตาม พูดคุย กับวาปรีได้ที่เพจ



ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


ขอบคุณมากค่ะ อ่านไปเรื่อยๆนะค่ะ เรื่องนี้ดราม่านะค่ะ ^__^
โดย salika2 | 2 years, 9 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
รู้สึกนางเอกจะหลงตัวเองมากกกก~แต่ก็ชอบค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ
โดย Anonymous | 2 years, 9 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha