รักไร้เดียงสา

โดย: วาปรี,Wapree



ตอนที่ 6 : ท้อง


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


ลูกบี วันพุกก็มาทำต่อก็ได้เจ้า

เจ้าแม่ เดี๋ยวบีก็แล้วล่ะเจ้า แม่ปิกบ้านก่อนเลยก่ะได้เจ้า

อั้น…….แม่ปิกบ้านก่อนเน้อเจ้า

เจ้า แม่……”

 

           นางส้มปล่อยขับรถมอเตอร์ไซค์กลับบ้านไปก่อนมณทิพย์ หญิงสาวทำบัญชีซื้อของที่เป็นผลิตภัณฑ์ทางไร่ หรือจากของที่ชาวบ้านในแถบนี้ปลูกแล้วเอามาขายต่อให้พ่อเลี้ยงคำปัน โดยพ่อเลี้ยงจะเอาของไปขายในเมืองต่อ เป็นการสร้างผลิตผลในไร่สวนให้มีราคา สร้างเศรฐกิจให้ดีในชนบทเช่นนี้ 

 

     หลายวันมานี้มณทิพย์ยุ่งมากเพราะไหนจะต้องทำงานให้กับพ่อเลี้ยงคำปันในไร่สวน ยังต้องเร่งอ่านหนังสือสอบมหาลัยเปิดที่ได้ลงเรียนไว้

 

ตืด…….

ตืด……..

      เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น หญิงสาวหยิบมือถือในกระเป๋าเป้สะพาย กดดูเบอร์ที่โชว์หน้าจอ

พี่หนึ่ง…… พี่หนึ่ง หรือ มนตรี พี่ชายข้างบ้านหญิงสาว พี่หนึ่งโทรมาทำไม…..

สวัสดีเจ้า ปี้หนึ่ง

สวัสดีครับ น้องบี ตอนนี้น้องบีว่างก็ครับ

ยะหยั่งเจ้าปี้หนึ่ง มีเรื่องหยั่งเจ้า

ปี้จะจวนบีไปกิ๋นข้าวแลงตี้ร้าน…….ในอำเภอนะครับ พอดีมีคนอยากอู้เป็นป้อเลี้ยงฟาร์นม เขาอยากอู้ตวยน้องบีนะครับ เรื่องพืชสวน พืชไร่นะครับ

ออได้เจ้าอ้ายหนึ่ง อ้ายจะหื้อบีไปหา หรืออ้ายจะมาฮับน้องเจ้า

อั้น…..อ้ายจะไปฮับน้องบีตี้สำนักงานตี้ไร่นะครับ

ได้เจ้าอ้ายหนึ่ง บีจะรอเจ้า

ครับผม

 

          หลังจากคุยกับมนตรีจบ หญิงสาวรีบเคลียร์บิลงานต่างๆ ที่ใกล้จะเสร็จแล้ว สักพักก็รู้สึกเวียนหัว ขณะที่ลุกขึ้นจะไปเอากล่องยา ก็เกิดหน้ามืดล้มตกลงมาในทันใด….


................................................................................................................................................................................................


อะไรนะครับหมอ

 “ยินดีด้วยนะครับ ภรรยาคุณท้องได้สองเดือนแล้วครับ

 

         อภิวัฒน์ตกใจกับเรื่องที่หมอแผนกสูติพูด  เขารีบกลับมาบ้านแล้วไม่เจอมณทิพย์วันนี้เป็นเย็นวันศุกร์ อภิวัฒน์เคลียร์งานเสร็จ ก็ขับรถกลับบ้าน พักหลังมานี้ชายหนุ่มมีความสุขทุกครั้งที่ได้กลับบ้าน พอกลับบ้านแล้วไม่เจอหญิงสาว ชายหนุ่มจึงมาหามณทิพย์ที่สำนักงานที่ไร่ของพ่อตนเอง ตามคำบอกของมารดา มาถึงที่สำนักงานก็เจอหญิงสาวเป็นลมล้มอยู่หน้าโต๊ะเอกสาร ชายหนุ่มจึงรีบไปส่งโรงพยาบาล

 

ไหนบอกว่าป้องกันไง ทำไมถึงท้องมาได้

“………แต่ครั้งแรกฉันลืมกินยาคุมฉุกเฉิน…..”



อะไรน่ะ!!!!!!”



ก็ฉันมัวแต่ยุ่ง ก็เลยลืมกิน ถ้านายไม่อยากมีลูก ก็ไม่ต้องรับผิดชอบ แค่นี้เอง

“……คือฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น

  “แล้วนายไม่อยากมี ฉันก็เข้าใจ แต่ตอนนี้ฉันมีอยู่แล้ว ฉันไม่อยากให้นายต้องรับภาระเพราะฉันจะดูแลเขาเอง ตามนี้นะ”    

ฉันจะรับผิดชอบเอง ยังไงก็ลูกของฉันกับเธอ

ก็ดี  งั้นก็เข้าใจกันนะนายต้น

อืมใช่

งั้นกลับบ้านกัน

  …….ที่บ้านพ่อเลี้ยงคำปัน

อะหยั่งนะลูกบี ไปโรงพยาบาลเป็นได๋พ๋อง

 

    พ่อเลี้ยงคำปันเอ่ยทักลูกสะใภ้ หลังจากกลับมาจากโรงพยาบาลตอนดึกกับลูกชายคนเดียว

ป้อเจ้าคือบีกำลังต๋องเจ้า ได้สองเดือนกว่าล่ะเจ้าป้อแม่

แต้ก่ะลูกต้น

ใช่แล้วครับ พ่อแม่ ผมขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะครับ

อย่าไปสนใจ๋ป้อต้นเลยลูกบี แม่ดีใจขนาดเฮาจะได้เป็นย่าล่ะ ป้อก่ะจะได้เป็นปู่ล่ะเจ้า

อั้นวันพุกพ่อจะกินเลี้ยงหลานปู่บ่ลูกบี

บ่ต้องขนาดนั้นก็ได้เจ้าป้อ บีเกรงใจ

จะไปได้จะใด๋ หลานปู่ทั้งคน

อั้นก็ตามใจ๋ป้อเลยเจ้า



         มณทิพย์กลับเข้ามาในห้องนอนด้วยหัวใจที่เป็นสุข เรากำลังจะเป็นแม่คนแล้ว ไม่น่าเชื่อเลย หญิงสาวไม่คิดว่าจะตั้งท้องเร็วขนาดนี้ เธอเพิ่ง 18 ปีเองนะ ยังอยากใช้ชีวิตวัยรุ่นให้คุ้ม ก็ไม่ได้ใช้ เพราะต้องรีบแต่งงานก่อน หญิงสาวอาบน้ำเสร็จก็มานั่งเช็ดผมที่หน้ากระจก หญิงสาวเหลียวมองไปที่ชายหนุ่มผู้ที่ได้ถือว่าเป็นพ่อของลูกในท้อง เขาจะดีใจไหมน้อ ซึ่งเป็นเรื่องที่คาดเดายากเหลือเกิน……….


##### ขอบคุณนักอ่านทุกคนค่ะ ^__<


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha