กับดักเสน่หา (จบแล้ว)

โดย: สลิลฉัตร



ตอนที่ 2 : เมริศานางฟ้าบนแคทวอร์ค 70%


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป



แต่แล้วภาพใบหน้าแสนหวานและริมฝีปากอิ่มสวยสะกดใจของหญิงสาวที่ร้านกาแฟก็พลันปรากฏขึ้นในความรู้สึกคะนึงหาของชายหนุ่มอีกครั้ง นับเป็นครั้งที่สองที่สุธนาคิดถึงผู้หญิงคนนั้นอีกครั้ง

อยากรู้จังว่าคุณเป็นใคร แล้วผมจะมีโอกาสได้เจอคุณอีกสักครั้งไหม ชายหนุ่มพร่ำรำพันในใจก่อนจะพยายามตัดใจสลัดความคิดคะนึงหาถึงหญิงสาว

 

สายๆของวันใหม่ภายในบริษัทเวิร์ลเรียลเอสเตท สุธนาซึ่งกำลังจับจ้องกับเอกสารโครงการรีสอร์ตที่ภูเก็ตซึ่งเป็นโครงการขยายสาขาของ ที่สุธนาคิดไว้ตั้งแต่โครงการรีสอร์ตที่สิงคโปร์สำเร็จลุล่วงจนขึ้นอันดับเป็นโรงแรมกึ่งรีสอร์ตติดอันดับท๊อปไฟว์ของสิงค์โปร์โดยใช้เวลาโปรโมทเพียงไม่นาน

ก๊อกๆๆ!! เสียงเคาะประตูห้องทำงานของชายหนุ่มดังขึ้นก่อนที่ประตูบานใหญ่จะเปิดออกพร้อมกับร่างท้วมของคุณวรรณีเลขาฯสาวมืออาชีพวัยใกล้สี่สิบก็ก้าวเข้ามาพร้อมกับแฟ้มเอกสารที่ต้องให้สุธนาเซ็นรับทราบ

“สรุปรายงานการประชุมค่ะ ส่วนนี้ก็สรุปงบดุลกับยอดรวมของกำไรสุทธิในไตรมาสแรกของทุกสาขา” วรรณีรายงานตามหน้าที่พร้อมกับวางแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะเจ้านายเธอโดยไม่ลืมรายงานเรื่องที่นายบุญรัตน์มารอเข้าพบ

“ให้แกรอผมสักครู่” ชายหนุ่มบอกกับเลขาฯรุ่นพี่ก่อนจะก้มหน้าก้มตาเคลียร์เอกสารบนโต๊ะจนเวลาล่วงเลยมาเกือบเที่ยงกว่าชายหนุ่มจะเคลียร์งานเสร็จร่างสูงจึงลุกขึ้นเปลี่ยนอิริยาบถเพื่อขับไล่ความเหมื่อยล้าด้วยการลุกมานั่งเอนกายที่โซฟาตัวใหญ่สำหรับรับแขกระหว่างนั้นสายตาคมกร้าวพลันเหลือบไปเห็นนิตยสารธุรกิจฉบับหนึ่งซึ่งวางอยู่บนโต๊ะรับแขกหน้าปกของนิตยสารสะดุดตากระตุกใจของสุธนาอย่างแรงกับภาพหญิงสาวที่เจอกันที่ร้านกาแฟของสนามบินเมื่อหลายวันก่อน

นักธุรกิจหนุ่มไม่รีรอที่จะฉวยนิตยสารเล่มดังกล่าวขึ้นมาดูเพื่อความแน่ใจว่าหญิงสาวที่โพสท่าเก๋ไก๋บนปกคือหญิงสาวที่สะดุดบนอกเขาที่หน้าร้านกาแฟของสนามบิน สุธนาเปิดอ่านคอลัมน์ภายในเล่มที่ระบุเกี่ยวกับรายละเอียดหญิงสาวที่เขาเพ้อคะนึงหานับตั้งแต่วันนั้น

เมริศา ชาญวิริญาทายาทคนเล็กของนายมนต์ ชาญวิริญานักธุรกิจใหญ่เจ้าของโรงแรมระดับห้าดาวอย่างเกรทสตาร์ สุธนาระบายยิ้มออกมาเมื่อรู้ว่าหญิงสาวที่ทำให้ใจของเขาเต้นระรัวคือบุตรสาวของนักธุรกิจโรงแรมใหญ่ผู้กว้างขวางของภูเก็ตแถมเธอยังเป็นนางแบบดาวรุ่งชื่อดังอีกต่างหาก

นี่เราทำงานเพลินจนไม่รู้โลกภายนอกว่ามีของดีน่าเสน่หาที่อยู่ไม่ไกลเกินเอื้อมแบบนี้ สงสัยงานนี้ต้องรีบทำความรู้จักกับคุณมนต์ซะแล้ว ชายหนุ่มคิดในใจก่อนจะคิดถึงโปรเจ็คใหม่ที่เขาเพิ่งไปดูที่ดินมาพร้อมกับเจรจาของซื้อกับเจ้าของที่มาเมื่อหลายวันก่อน ในขณะที่สุธนากำลังเพลินกับภาพนางในฝันเสียงโทรศัพท์ภายในก็ดังขึ้นปลุกให้ชายหนุ่มตื่นจากภวังค์ลุกขึ้นมารับสายโทรศัพท์ภายใน

“คุณธนาคะ ใกล้จะพักเที่ยงแล้วไม่ทราบว่าให้ลุงบุญรัตน์เข้าพบเป็นตอนบ่ายเลยหรือเปล่าคะ” เลขาฯสาวมือมืออาชีพโทรถามชายหนุ่มเนื่องจากนายบุญรัตน์ผู้ที่มาขอพบนั้นนั่งรอมาหลายชั่วโมงแล้ว

“โอ้...ขอโทษทีผมลืมไปเสียสนิท ให้ลุงบุญเข้ามาพบผมได้เลยครับ” สุธนาทำงานเพลินจนลืมลุงบุญรัตน์ไปเสียสนิท

“ได้ค่ะ” คุณวรรณีรับคำสั่งก่อนจะวางสายพร้อมกับหันไปบอกให้นายบุญรัตน์เข้าพบเจ้านายของเธอ “คุณสุธนาให้เข้าพบได้แล้วค่ะลุงบุญ” ผู้สูงวัยที่มารอพบถึงกับยิ้มออกมาด้วยความดีใจที่จะได้เข้าพบกับบุตรชายอดีตนายจ้างผู้ใจดีที่ช่วยเหลือจุนเจือครอบครัวของเขามาด้วยดีเสมอมาแม้ว่าเขาจะลาออกไปดูแลภรรยาที่ป่วยแต่ก็ยังหยิบยื่นความช่วยเหลือให้ครอบครัวเขาด้วยดีเสมอมาทำให้เขารู้สึกอยากตอบแทนอะไรบ้างเล็กๆน้อยๆก็ยังดี

ก๊อกๆๆ!! เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นสองสามครั้งก่อนที่ร่างสูงวัยของอดีตเลขาฯมือดีอย่างนายบุญรัตน์จะก้าวเข้ามาในห้องทำงานของสุธนาพร้อมกับตะกร้าขนมไทยซึ่งเป็นขนมหวานที่สุธนาชื่นชอบนำมามอบให้ชายหนุ่มเพื่อแทนคำขอบคุณ เจ้าของห้องวางนิตยสารในมือลงบนโต๊ะทั้งที่ยังเปิดหน้าคอลัมน์สัมภาษณ์เมริศา นางแบบสาวทายาทโรงแรมดังของภูเก็ตผู้กระตุกหัวใจของสุธนาให้ไหวระรัว

“เชิญนั่งก่อนครับลุงบุญ” สุธนาเลื่อนเก้าอี้ให้กับอดีตเลขาฯของบิดาซึ่งอยู่ตรงข้ามกับโซฟาตัวที่เขานั่งอยู่ด้วยความรู้สึกเกรงใจที่เผลอทำงานเพลินจนลืมเวลาปล่อยให้ผู้สูงวัยนั่งรออยู่หลายชั่วโมง

“ขอบคุณครับคุณธนา” ชายวัยใกล้เกษียณเอ่ยก่อนจะส่งตะกร้าขนมหวานให้กับชายหนุ่ม

“อะไรกันครับนี่ลุงบุญ”

“ลุงเห็นว่าเป็นของโปรดคุณธนาก็เลยตั้งใจซื้อมาฝากแทนคำขอบคุณเรื่องที่คุณธนาช่วยเจ้ากฤษลูกของลุง” นายบุญรัตน์พูดด้วยความรู้สึกขอบคุณจากใจจริงที่ชายหนุ่มช่วยเหลือบุตรชายเขาให้พ้นคุกพ้นตะราง สุธนารีบรับตะกร้าที่บรรจุขนมหวานไว้มากมายหลายอย่างสีสันสวยน่ารับประทาน

“ไม่เป็นไรหรอกครับลุงบุญคนกันเองแท้ๆ ผมยินดีช่วยคุณลุงและครอบครัวเสมอครับ” นักธุรกิจหนุ่มรู้ดีว่าธุรกิจของครอบครัวเขานั้นเติบโตมาได้เพราะเคยมีเลขาฯมือดีอย่างนายบุญรัตน์คอยช่วยงานบิดาเขาจนทำให้ธุรกิจของครอบครัวเติบโตอย่างรวดเร็วด้วยกลยุทธ์ทางการตลาดที่อดีตเลขาฯผู้สูงวัยคอยเสนอแนะให้

ผู้สูงวัยรู้สึกซาบซึ้งและคิดเสมอว่าหากมีอะไรที่เขาพอจะทำให้สุธนาได้เขายินดีที่จะทำเพื่อตอบแทนน้ำใจชายหนุ่มบ้างก็ยังดี ระหว่างที่สนทนากันอยู่นั้นสายตาของชายสูงวัยผู้มากประสบการณ์พลันเหลือบไปเห็นนิตยสารที่เปิดวางอยู่บนโต๊ะจึงอดถามสุธนาด้วยความสงสัยไม่ได้เพราะปกติแล้วชายหนุ่มไม่เคยสนใจที่จะอ่านหนังสือประเภทนี้เท่าใดนัก

“คุณธนาหันมาสนใจอ่านหนังสือพวกนี้ด้วยหรือครับ”

คนถูกถามรีบปิดเล่มนิตยสารดังกล่าวก่อนจะรีบเอ่ยกลบเกลื่อน “ไม่มีอะไรหรอกครับผมแค่อ่านฆ่าเวลาเท่านั้นเอง” สุธนาตอบแบบส่งๆอย่างไม่อยากให้อีกฝ่ายได้สนใจอะไรมากนัก

“ครับ ว่าแต่โครงการที่ภูเก็ตเป็นอย่างไรบ้างครับ” อดีตเลขาฯมือทองถามเพื่อจะมีอะไรที่เขาจะช่วยเหลือหรือแนะนำชายหนุ่มได้บ้าง

“คิดว่าไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงครับนอกจากอาจจะมีปัญหาเรื่องแบบที่ต้องคุยเรื่องรายละเอียดกับทีมออกแบบเท่านั้นในเบื้องต้น” สุธนาประสานมือเข้าหากันพร้อมกับเอนแผ่นหลังกว้างลงพิงพนักโซฟาตัวใหญ่ด้วยท่าทีผ่อนคลาย นายบุญรัตน์ได้ฟังแล้วอดชื่นชมชายหนุ่มในใจไม่ได้เพราะสุธนานับเป็นคนหนุ่มไฟแรงที่บริหารงานแทนบิดาตั้งแต่อายุยังไม่ถึงยี่สิบห้าด้วยซ้ำ

“ถ้าคุณธนามีอะไรให้ลุงช่วยก็บอกได้เลยนะ เพราะแถวภูเก็ตน่ะลุงกว้างขวางพอจะรู้จักผู้หลักผู้ใหญ่หลายท่านรวมทั้งเจ้าของโรงแรมรีสอร์ตดังในแถบนั้นลุงก็พอรู้จักบ้าง

ทันทีที่ได้ยินนายบุญรัตน์เอ่ยว่ารู้จักคนในพื้นที่บ้านเกิดของนางแบบสาว ปริศนาในใจที่ต้องการอยากรู้เกี่ยวกับหญิงสาวก็แล่นพล่านจนเผลอเอ่ยถามนายบุญรัตน์ขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว

“ถ้าอย่างนั้นลุงบุญก็น่าจะรู้จักคุณมนต์ ชาญวิริญาเจ้าของโรงแรมไฮคลาส แกรนด์ เดอ โฮเตลด้วยน่ะสิครับ”

“รู้จักสิครับแต่ไม่ได้สนิทอะไรกันมากมายเพราะใครๆที่นั่นต่างพากันรู้ดีว่าคุณมนต์เป็นคนดีมีน้ำใจชอบช่วยเหลือชาวบ้าน แต่ไม่ติดตรงที่ไม่ชอบพบปะผู้คนมากมายนัก ประมาณว่าไม่ค่อยชอบสังคมแบบนักธุรกิจในเมืองอย่างเราๆประมาณนั้นน่ะครับ ว่าแต่คุณธนาถามเพราะต้องการติดต่อธุรกิจกับคุณมนต์หรือครับ” นายบุญรัตน์ยังอดสงสัยไม่ได้ที่จู่ๆชายหนุ่มก็ถามถึงนักธุรกิจท้องถิ่นอย่างเข้าของโรงแรมเกรทสตาร์

“เปล่าครับ แค่อยากรู้เท่านั้นเพราะรีสอร์ตของโครงการเราที่กำลังจะสร้างอยู่ไม่ไกลจากโรงแรมของคุณมนต์ผมก็เลยอยากรู้เท่านั้นน่ะครับ ว่าแต่คุณมนต์เขามีทายาทหรือเปล่าครับ” สุธนาให้เหตุผลที่ยังไม่ตรงกับความจริงที่อยากรู้มากนักแต่อย่างน้อยก็ทำให้เขาโล่งใจไปได้อย่างหนึ่งว่าเจ้าของโรงแรมใหญ่บิดาของนางแบบสาวเป็นคนดี

“คุณธนานี่สมกับที่เป็นนักธุรกิจมองการณ์ไกล รู้จักวางกลยุทธ์ปรองดองกับคู่แข่งแบบนี้นี่เองถึงได้ไร้ปัญหาเรื่องการโจมตีของคู่แข่งทางธุรกิจ” นายบุญรัตน์เอ่ยชื่นชมแต่ก็ยังลอบสังเกตอากัปกิริยาของชายหนุ่มที่ดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่างที่คนอาบน้ำร้อนผ่านประสบการณ์มาก่อนอดสงสัยไม่ได้ที่จู่ๆชายหนุ่มถึงอยากรู้เรื่องเกี่ยวกับครอบครัวเจ้าของโรงแรมใหญ่แห่งเกาะภูเก็ต หรือว่าชายหนุ่มจะสนใจ...อดีตเลขาฯผู้สูงวัยเริ่มจะเดาทางได้ไม่ยากเนื่องจากชายหนุ่มถามถึงทายาทของเจ้าของโรงแรมดังทำให้เขาฉุกคิดขึ้นมาได้อย่างหนึ่งว่าชายหนุ่มน่าจะสนใจในตัวทายาทของนายมนต์นักธุรกิจคนดังของภูเก็ตมากกว่า

กับดักเสน่หา
สลิลฉัตร
www.mebmarket.com
“คุณมันคนเจ้าเล่ห์ ฉันไม่คิดเลยนะว่าคุณจะเป็นพวกลิ้นสองแฉกตลบตะแลง นี่น่ะหรือสุธนา วงศ์นพกานต์ทายาทเวิร์ลเรียลเอสเตทผู้มั่งคั่ง แท้จริงแล้วก็ไม่ต่างอะไรจากอสรพิษ” เมริศาโพล่งออกไปอย่างเหลืออดพร้อมกับระดมกำปั้นเล็กๆทุบตีไปตามอกกว้าง แม้เรี่ยวแรงที่หญิงสาวประทุษร้ายจะไม่ได้สร้างความระคายเคืองให้กับสุธนาเลยแม้แต่น้อย แต่ด้วยแรงโทสะเพราะความดื้อดึงอวดดีของหญิงสาวทำให้สุธนาลืมตัว “ผมก็ไม่คิดว่านางแบบสาวลูกเศรษฐีอย่างคุณจะปากคอเราะร้ายไม่ต่างจากแม่ค้าในตลาดติดแอร์”“แล้วไอ้โจรชั่วบ้ากามคนไหนที่ใช้ให้ลูกน้องไปจับตัวแม่ค้าปากตลาดอย่างฉันมา” เมริศาทิ้งมาดนางแบบสาวมานิ่งกลายเป็นสาวปากร้ายต่อปากต่อคำอีกฝ่ายอย่างไม่ลดละ“มันจะมากไปแล้วนะเมริศา” “มันน้อยไปด้วยซ้ำสำหรับคนหน้าเนื้อใจเสืออย่างคุณ...” เสียงหวานเอ่ยยังไม่ทันจบประโยคก็ถูกริมฝีปากร้อนกดประทับเรียวปากสีอิ่ม “อื้อ อนอ้า อ่อยอ๊ะ (คนบ้าปล่อยนะ)” หญิงสาวพยายามเปล่งเสียงร้อง แต่ดูอีกฝ่ายจะไม่สดับรับฟังเธอเลยสักนิดนอกจากเพิ่มแรงกดบดเคล้าขยี้จนริมฝีปากบางชอกช้ำด้วยความเอาแต่ใจสุธนาดันร่างบางชนชิดติดกำแพงโดยไม่ยอมถอนจุมพิตร้อนจากกลีบปากแสนหวาน ร่างหนาเบียดชิดจนอกแกร่งบดเบียดกับความนุ่มหยุ่นของทรวงอกอวบจนแทบไม่อยากจะเชื่อว่านางแบบสาวหุ่นบอบบางจะซ่อนความอวบใหญ่ไว้ภายใต้เสื้อผ้าที่เธอสวมใส่ ร่างสูงถึงกับอดใจไม่ไหวที่จะสัมผัสเนื้อแท้ของความอวบอิ่มนั้น


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha