บ่วงรักเฉพาะกิจ โดย ภัคร์ภัสสร [จบแล้ว]

โดย: chineserose



ตอนที่ 12 : แบบนี้... ต้องจ่ายเพิ่ม


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

แบบนี้... ต้องจ่ายเพิ่ม

วันต่อมา

หลังจากกลับจากสนามเลี้ยงม้าของเขา ความทรงจำอันเร่าร้อนในเคบิน ยังคงวนเวียนอยู่ในมโนสำนึก ความนุ่มนวลอ่อนหวาน ทุกสิ่งทุกอย่างในตัวเธอที่หลอมรวมกลายเป็นสิ่งเสพติดสำหรับเขา เพลิงปรารถนาที่มีอยู่อย่างเปี่ยมล้นและยิ่งนานวันยิ่งทวีคูณขึ้น ไม่มีนาทีไหนเลยที่เขาจะเลิกสนใจเธอ

ดานิเอลอยากรู้จักอัญญ์มาลีมากขึ้น วันนี้เขาจึงตั้งใจเคลียร์งานอย่างรีบเร่งกระทั่งเสร็จ แล้วจึงยกหูโทรศัพท์ทางไกลต่างประเทศ ซึ่งปลายทางคือริชาร์ด ลูกน้องคนสนิทประจำสาขาเมืองไทย คนที่ส่งนางฟ้าแสนหวานมาให้เขานั่นเอง

เขาใช้เวลาพูดคุย และซอกแซกถามประวัติอัญญ์มาลีโดยละเอียด ริชาร์ดยำเกรงเขามาก ถึงกับประกาศทุกอย่างที่เป็นอัญญ์มาลี

“พระเจ้า!” ซีอีโอแบดบอยแทบคลั่ง เมื่อความจริงข้อหนึ่งปรากฏขึ้นว่าอัญ์มาลี กับเจ้าของป้ายชื่อ Annmarie นักศึกษาฝึกงานในค่ำคืนเร่าร้อน ในคราบ บันนี่น้อยคือ คนๆเดียวกัน!

บ้าฉิบ! นี่สวรรค์กำลังเล่นตลกกับเขาสินะ!

“นายว่าไงนะริชาร์ด เล่าประวัติแมรี่อีกครั้งซิ” ดานิเอลพูดออกมาอย่างไม่อยากเชื่อ ริชาร์ดต้องเล่าอย่างละเอียดอีกครั้ง ดานิเอลแทบคลั่ง ขณะเดียวกันก็ดีใจอย่างบอกไม่ถูก

“ท่านประธานได้ยินไม่ผิดหรอกครับ อัญญ์มาลีคือนักศึกษาฝึกงานเมื่อสี่ปีที่แล้ว หลังจากเธอเรียนจบ ผมกับภรรยา พบเธอโดยบังเอิญที่โรงพยาบาล ตอนนั้นอัญญ์พาแม่มารักษา แล้วสถานการณ์ทางครอบครัวเหมือนจะกำลังลำบาก ผมจึงชวนเธอมาทำงานที่บริษัท”

“นับแต่นั้น...” ดานิเอลเติมท้ายประโยคให้

“ครับ ทำงานดีทีเดียว มีความรับผิดชอบ ที่สำคัญขยัน” ริชาร์ดชม

“สิ่งนั้นฉันรู้ดี”

“ว่าแต่... ท่านประธานโทรกลับมาสอบถามเรื่องราวของอัญญ์มาลีทางไกลข้ามประเทศ สนใจเธอหรือครับ” ริชาร์ดถามตรงเกินไปไหม ดานิเอลเงียบครู่หนึ่ง

“นั่นไม่ใช่สิ่งที่นายควรถาม” เขาเสียงดุขึ้นกว่าปกติ ริชาร์ดรู้ทันทีว่า แม้ว่าท่านประธานสนใจอัญญ์มาลีจริงๆ เขาก็ไม่เผยความในใจให้ใครรู้หรอกน่ะ

แต่... สัญญาณแบบนี้ มันชัดมาก ผู้ชายถ้าไม่สนใจ จะถามประวัติทำไมมากมาย

“ว่าแต่... ทำไมอัญญ์มาลีถึงสมัครใจมารับงานนี้เรอะ?”

“เธอ... อยากช่วยผมครับ ความจริงคือผมยังหาผู้หญิงที่เหมาะสมไม่ได้ตามเวลาที่ท่านประธานกำหนด”

“แหงล่ะ” หาได้ก็เก่งแล้ว... เพราะไอ้คุณสมบัติ 5 ประการที่บอกไปนั่นมันคุณสมบัติของแมรี่ชัดๆ

“ท่านประธานว่าไงนะครับ”

“เอาล่ะ รู้เรื่องแล้ว พอแค่นี้ก่อน ขอบในมาก” ซีอีโอหนุ่มวางสายไปทันทีโดยไม่ฟังอีกฝ่ายได้ล่ำลา กล่าวสวัสดีเลยด้วยซ้ำ

สาวน้อยตัวหอม... ที่เขาเฝ้าฝันถึงเธอมาแสนนาน แท้จริงแล้ว... คืออัญญ์มาลีเองหรือนี่

ใช่แล้ว! Annmarie ทำไมเขาไม่เอะใจบ้างนะ เขาเก็บป้ายชื่อแม่สาวน้อยบันนี่ที่ทำหล่นไว้ในคืนนั้น ทำไมเขาลืมเรื่องนี้ไปได้ ชื่อของอัญญ์มาลี สะกดได้ทั้งสองภาษา

พระเจ้า !

อัญญ์มาลีคือเด็กนักศึกษาฝึกงาน ที่เขาไม่เคยลืมของความทรงจำแห่งค่ำคืนแสนเร่าร้อน...

ใช่แล้ว... นี่โชคชะตากำลังเล่นตลกกับเขาแน่แท้ และใครจะเชื่อว่า คุณสมบัติห้าประการที่เขาอยากได้ผู้หญิงสักคน มาทำหน้าที่ เมียเฉพาะกิจนั่น มันคือคุณสมบัติติดต้องใจ ที่มันแทรกอยู่ในมโนสำนึกของเขา จากค่ำคืนเร่าร้อนนั่น ที่แม้มาถึงวันนี้ เขายังไม่เคยลืมเลือน...

ความฉ่ำหวานของสาวปริศนา... ที่เขาไม่เคยเลือนไปจากใจ ไม่มีคืนไหนที่เขาจะไม่ฝันถึงเธอ

เช้าวันถัดจากคืนที่เร่าร้อนนั้น เขาตื่นมาพบเพียงความว่างเปล่า ได้กลิ่นหอมอ่อนๆ เพียงลางๆ สัมผัสอันเร่าร้อนยามค่ำคืนค่ำคืนที่โบยบินผ่านทำให้เขารู้ว่า เธอมีผมยาว สลวยและนุ่มดุจแพรไหมอิตาลีราคาแพง

ผิวพรรณนุ่ม เนียนละเอียด และเสียงครางแผ่วหวานยามเธออยู่ใต้ร่างแกร่งของเขา มันช่างเป็นสิ่งที่น่าจดจำ ไม่มีวันลืม...

แน่ทีเดียวว่า สัดส่วนของเธอ ไม่เคยลบเลือนไปจากความทรงจำ

ทุกอย่างเขาไม่มีวันลืมสาวปริศนาในค่ำคืนเร่าร้อนนั้นเลย...

มันเกิดอะไรขึ้น เธอมาอยู่ใกล้เขาเพียงปลายลมหายใจ

ชายหนุ่มคิด พร้อมอาการตื่นเต้นลิงโลด และความดีใจอย่างสุดขีด

“ที่แท้... คุณเป็นพนักงานของเราเองงั้นหรือนี่” ดานิเอลพึมพำกับตัวเองเสียงเบาแผ่วอย่างไม่อยากเชื่อ และเป็นบันนี่สาวปริศนาในคืนนั้น

สายตาคมของเขาอ่านประวัติ พร้อมรูปถ่ายของอัญญ์มาลีอย่างถี่ถ้วน จากอีเมลล์ที่ริชาร์ดส่งมาให้ในแบบปัจจุบันทันด่วน

“เป็นเด็กฝึกงาน... เมื่อสามปีที่แล้วด้วยงั้นเหรอ?” เขานึก เดี๋ยว!!” ภาพในอดีตฉายชัดขึ้นมา...


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha