กำราบรักคาสโนวา

โดย: วีนัส ละอองดาว/ยติยา



ตอนที่ 2 : ผู้ชายปากร้าย 2


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

แววตาหวาดกลัวฉายออกมาอย่างเห็นได้ชัด อารดายกมือขึ้นลูบหัวเล็กของเธออย่างเอ็นดูราวกับเป็นลูกอีกคนหนึ่ง ถึงไม่มีงานให้ทำเธอก็ยอมควักเงินในกระเป๋าจ่ายเป็นค่าเดินทางกลับประเทศให้แน่นอน เพราะเธอเคยผ่านช่วงเวลาแบบนี้มาแล้วจึงเข้าใจได้ทันที

“ไม่ต้องกลัวหรอกจ้ะ แม่…เอ่อ…ฉันไม่พาหนูไปขายหรอก ฉันมีเรื่องอยากให้ช่วย ก็ลูกชายตัวดีของฉันกำลังจะเบี่ยงเบนทางเพศ หนูช่วยแม่หน่อยได้ไหม ช่วยทำให้ลูกชายแม่กลับมาเป็นชายได้ไหม”

อารดาแสร้งตีหน้าเศร้าขอความเห็นใจจากสาวน้อยตากลมโตที่นั่งมองมาอย่างเห็นใจ อารดาแอบยิ้มดีใจเมื่อสาวน้อยตรงหน้าเริ่มหวั่นไหวตามเธอ งานนี้ลูกชายของเธอจะต้องถูกใจแน่นอน เหมือนกับเธอที่ถูกใจเด็กคนนี้ตั้งแต่เห็นหน้า ท่าทางไม่มีพิษมีภัยต่อใคร แถมกิริยาอ่อนน้อมถ่อมตนทำให้อารดาเกิดความเอ็นดูรักใคร่อย่างง่ายดาย

“แต่ว่า...มันจะดีเหรอคะ ชมพู่คงทำไม่ได้หรอกค่ะ”

ชมพู่ก้มหน้าตอบเสียงแผ่ว เพราะเธอไม่เคยรับรู้เรื่องหญิงชายเลย ถึงแม้จะมีเพื่อนชายบ้างแต่ก็ไม่มากเท่าไหร่ จึงหวั่นใจกลัวจะทำให้แย่มากกว่าดีขึ้น

“หนูไม่อยากกลับบ้านเหรอ ถือว่าช่วยคนแก่อยากอุ้มหลานเถอะนะ ไม่งั้นแม่คงนอนตายตาไม่หลับ” อารดาจี้เอาตรงจุดจนชมพู่เงียบเสียงลง แล้วพยายามคิดทบทวนอย่างหนัก ก่อนจะตอบออกไปอย่างกล้าๆ กลัวๆ

“ก็…ก็ได้ค่ะ แล้วชมพู่ต้องทำอะไรบ้างคะ จะต้องใช้เวลาเท่าไหร่”

ชมพู่ตอบตกลงช่วยอารดาทำให้ลูกชายกลับคืนมาเป็นชายชาตรีอีกครั้ง แล้วเธอจะต้องทำเช่นไรกันเล่า ก็ตั้งแต่เด็กเธอมีเพื่อนชายไม่มากแทบนับคนได้เลย แล้วอย่าถามเรื่องความรักระหว่างชายหญิงซึ่งเธอเองก็ไม่รู้ว่าเป็นเช่นไร

“ขึ้นอยู่กับหนูว่าจะทำให้ลูกชายแม่ขย้ำ…เอ๊ย…เปลี่ยนใจได้หรือเปล่า หนูเรียกฉันว่าแม่นะจ๊ะ แม่อยากมีลูกสาว ส่วนเรื่องอื่นไม่ต้องห่วง เดี๋ยวแม่จะให้ไมเคิลมารับพรุ่งนี้เช้า หรือว่าวันนี้เลยดีกว่า”

อารดายิ้มยินดีอย่างที่สุด งานนี้รับรองว่าคาสโนวาตัวพ่อก็เถอะ ถ้าได้เห็นความน่ารักของสาวน้อยตรงหน้ามีหวังต้องละลายกันเป็นแถว ดีไม่ดีอาจถึงขั้นจับจองเป็นของตัวเองตลอดชีวิตก็เป็นได้

“พรุ่งนี้เลยหรือคะ” ชมพู่ถามเสียงหลงเพราะเธอยังไม่ทันได้ตั้งตัวอะไรเลยสักนิด และยังไม่ได้ศึกษานิสัยใจคอของลูกชายคนตรงหน้านี้เลย อยู่ๆ เธอจะต้องไปพบกับเขาแล้วเธอจะต้องทำอย่างไร

“ใช่จ้ะ ถือว่าช่วยคนแก่นะ”

“ค่ะคุณแม่”

อารดามองสาวน้อยที่กำลังจะมาเป็นลูกสะใภ้เธอในอนาคต ความน่ารักและแววตาสดใสที่ชวนมอง ไมเคิลจะต้องชอบอย่างแน่นอน ดีไม่ดีอาจตกหลุมรักตั้งแต่แรกพบเลยก็ได้

อารดาคิดอย่างมีความสุข ต่อไปนี้เธอจะต้องสอนเสน่ห์มัดใจชายให้กับชมพู่จนหมดไม่มีกั๊ก จะเอาให้ไมเคิลหนีไปไหนไม่รอดเลยคอยดู

 

การประชุมยามบ่ายของหุ้นส่วนกาสิโนที่เคร่งเครียดกินเวลามานานหลายชั่วโมง เพราะผลรายงานเดือนที่แล้วมียอดผู้เข้ามาใช้บริการเพิ่มขึ้นแต่กลับไม่สอดคล้องกับรายได้ที่ลดลง และตอนนี้เขากำลังรอผลสรุปว่าเกิดจากสาเหตุอะไรกันแน่

ผู้ช่วยฝ่ายบัญชีเดินเข้ามารายงานว่าพนักงานทำรายงานผิดพลาดจนเกิดความคลาดเคลื่อนในรายงาน ทำให้เกิดความเข้าใจผิดว่าอาจจะมีคนภายในกินใต้โต๊ะ และปัญหาทุกอย่างคลี่คลายลง เพราะไมเคิลจัดการไล่พนักงานดังกล่าวออกพร้อมกับหัวหน้างานด้วย

เมื่อสิ้นเรื่องการประชุมก็ดำเนินต่อไป แต่แล้วคลอสที่เข้าร่วมประชุมด้วยได้ออกไปรับโทรศัพท์แล้วเดินเข้ามารายงานไมเคิลที่เริ่มออกอาการเบื่อหน่ายให้ทราบถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับอารดา และส่งโทรศัพท์ให้เขาคุยกับมาร์คัส ไมเคิลลุกจากเก้าอี้พร้อมพูดเสียงดังลั่น เหล่าหุ้นส่วนต่างพากันมองเขาและคลอสอย่างสงสัยว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น

“อะไรนะครับ! แม่ถูกโจรปล้น จับตัวมันได้ไหมครับ ได้ครับผมจะรีบไป” ไมเคิลวางสายจากมาร์คัสแล้วหันไปสั่งลูกน้องคนสนิท “คลอสนายประชุมแทนฉันที ฉันจะกลับแล้ว”

เมื่อสั่งเสร็จร่างสูงใหญ่ที่ดูร้อนรนก็เดินตรงไปยังลิฟต์โดยสาร คลอสมองตามร่างเจ้านายที่หายเข้าลิฟต์แล้วก็เดินเข้าไปประชุมแทน

 

เสียงเบรกรถดังสนั่นเมื่อคนขับพุ่งทะยานออกจากบริษัทได้ก็ตรงดิ่งด้วยความเร็วมาจนถึงคฤหาสน์มิกเซสอย่างปลอดภัยไร้การบุบสลาย ไมเคิลลงจากรถก็รีบตรงดิ่งขึ้นข้างบนเมื่อทราบจากสาวใช้ว่าอารดานอนพักโดยมีมาร์คัสอยู่ด้วย

ผู้สูงวัยสองท่านกำลังตีหน้าเศร้าแกล้งเรียกร้องความสนใจ อารดานอนคลุมผ้านวมอยู่บนเตียงโดยมีมาร์คัสนั่งกุมมือข้างๆ มาร์คัสจำต้องยอมทำตามเมียสุดที่รัก ถ้าเขาไม่ยอมช่วยเธอจะหนีกลับเมืองไทย ซึ่งแน่นอนว่าเขายอมไม่ได้ มือหนากระชากประตูเปิดออกพร้อมสายตาคมกล้าทอดมองสองร่างตรงหน้า

“แม่ครับ แด๊ด แม่เป็นหนักขนาดนี้เลยเหรอ”

มาร์คัสหลีกทางให้ไมเคิลเข้าใกล้อารดา ชายหนุ่มทรุดนั่งลงบนขอบเตียงแล้วยกมือที่เริ่มหย่อนคล้อยไปตามเวลาขึ้นมากุมเอาไว้ ใบหน้าสดใสของอารดาตอนนี้หมองคล้ำจนน่าใจหาย ไมเคิลมองอารดาที่นอนซมอยู่บนเตียงอย่างวิเคราะห์และจับผิด ไม่อย่างนั้นเขาจะได้รางวัลนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงหลายปีหรือ

“อื้อ…ไมเคิล” อารดาแกล้งครางเรียกชื่อไมเคิลทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าลูกชายของตนเดินทางมาถึงแล้ว

“ครับแม่”

“แม่ขออะไรลูกอย่างได้ไหม” อารดาไม่รอให้เสียเวลาไปมากกว่านี้ เริ่มเข้าแผนการจับราชสีห์ใส่กรงขัง ก่อนที่ลูกชายผู้ฉลาดเป็นกรดจะรู้ทันเสียก่อน

“โธ่ แม่ครับ สำหรับแม่ขอมากกว่านี้ก็ได้ครับ” แม้จะแคลงใจที่อารดาไม่เคยเจ็บป่วยมาก่อนต้องล้มเจ็บง่ายๆ แบบนี้ แต่ก็ต้องยอมรับปากไปก่อนแล้วค่อยหาทางปฏิเสธทีหลัง

“ช่วยไปพาหนูชมพู่ คนที่ช่วยแม่มาบ้านเราที แม่อยากเจอเธอ”

“ใครคือชมพู่กันครับ” ว่าแล้วเชียว อารดาต้องมีแผนการบางอย่างแน่นอน

“คนที่ช่วยแม่จากโจรพวกนั้น”

ชมพู่นั้นแทบไม่ได้ช่วยอารดาเลยสักนิด แต่จำต้องบอกไมเคิลไปเช่นนั้น ไม่อย่างนั้นลูกชายเธอจะไม่ยอมแน่นอน

“แต่…เดี๋ยวผมให้คลอสจัดการให้”

“แม่จะให้เราไปคนเดียว ถ้าให้คนอื่นไปรับก็ไม่ต้องมาคุยกัน” อารดาชักมือออกจากการเกาะกุมของลูกชายแล้วค่อยๆ พลิกตัวนอนตะแคงข้างหันหลังให้ เดือดร้อนไมเคิลต้องมองมาร์คัสที่ยืนนิ่งไม่พูดจา

“ทำตามแม่เขาเถอะลูก…พ่อก็อยากอุ้มหลาน…เอ๊ย! อยากเจอหน้าหนูชมพู่”

อารดาพลิกกลับมามองหน้าไมเคิลที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก แต่ก็ยอมตามหาคนที่อารดาอยากเจอ แม้อยากเลี่ยงคนที่อารดาจับมาให้แค่ไหนก็ตาม

“ก็ได้ครับ แต่ผมไม่เคยเห็นหน้าเธอเลยนะครับ”

“ไม่เป็นไรจ้ะ แม่มีรูปเธอ”

น้ำเสียงดูดีใจทำให้ไมเคิลหรี่ตาลง สงสัย แต่ก็ไม่ทันได้สังเกตพิรุธอะไร มาร์คัสก็ยื่นรูปมาให้ก่อน

“นี่หนูชมพู่”

สาวน้อยตากลม ร่างเล็ก ผิวขาว ผมดำยาว ปากอิ่มชมพูน่าจูบ แต่ทว่าการแต่งตัวของเธอทำให้ไมเคิลต้องกลอกตา แต่งตัวมอซอไม่ต้องบอกก็รู้ว่าที่อยู่จะซอมซ่อแค่ไหน แต่ต้องเก็บซ่อนความรู้สึกบางอย่างที่กำลังสั่นสะท้านให้ลงลึกสุดใจก่อนที่จะมีใครเห็น

“คนนี้หรือครับ ผมว่าเธอเหมาะจะเป็นโจรมากกว่าเป็นคนดีนะครับ ดูแต่งตัวสิครับ ผู้หญิงอะไรดูไม่ออกว่าเป็นผู้หญิงเลย แบนซะขนาดนี้”

ปากหนาพูดไปแต่ดวงตากลับจ้องมองที่รูปไม่วางตา ถึงแม้นิสัยเขาจะคาสโนวาไปบ้าง เจ้าชู้ติดกะล่อนไปหน่อย แต่ก็ไม่เคยเสียเปรียบใครง่ายๆ อารดาต้องข่มกลั้นแสดงละครตบตาลูกชายต่อไปอย่างแนบเนียน แทนที่จะฟาดมือลงบนต้นแขน สั่งสอนให้หลาบจำว่าไม่ควรต่อว่าผู้หญิงแบบนั้น

“เมื่อลูกลำบากใจแม่ก็จะไม่ห้ามลูก ออกไปเถอะ แม่ขออยู่คนเดียว”

“ก็ได้ครับ ผมจะไปตามเธอมา” ไมเคิลยอมติดบ่วงสักครั้ง อยากรู้นักผู้หญิงที่มารดาหาให้จะถูกใจเขานานแค่ไหน หนึ่งวัน หนึ่งอาทิตย์ หรือจะแค่หนึ่งชั่วโมง

อารดาโห่ร้องดีใจ และแล้วลูกชายที่หวงความโสดก็ยอมกระโดดลงหลุมที่ขุดไว้ ในที่สุดเธอก็จะได้อุ้มหลานเสียที อารดาเบี่ยงหน้าไปอีกทางซ่อนรอยยิ้มดีใจเอาไว้ ก่อนจะหันมาหาไมเคิลที่ยังไม่ยอมหยุดดูรูปของชมพู่

“แม่รักลูกจ้ะ” อารดาดึงไมเคิลเข้ามากอด มาร์คัสได้แต่ส่ายหน้ากับความเจ้าแผนการของเมียรักอย่างเอ็นดู แล้วก็ต้องหุบยิ้มฉับเมื่อโดนสายตาเขียวของเมียรักส่งมาให้

“แม่นอนเถอะครับ ผมต้องกลับไปทำงานอีก”

“แม่อยากให้ลูกไปตามหาหนูชมพู่วันนี้เลยได้ไหม!”

 

ไมเคิลเดินกลับมายังห้องนอนตัวเองอีกครั้ง หลังจากตกปากรับคำกับอารดาว่าจะไปรับตัวผู้หญิงที่อยู่ในภาพ ร่างสูงใหญ่ทรุดลงนั่งข้างขอบเตียงกว้างที่ถูกคลุมด้วยผ้าโทนสีเทาทั่วทั้งห้องนอนใหญ่ เฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นล้วนแล้วแต่ราคาแพงลิบ ผ้าม่านสีเทาทึบถูกเปิดไว้อวดโฉมวิวทิวทัศน์ด้านนอกระเบียงที่มองไกลแต่ก็ยังไม่พ้นขอบประตูรั้ว ชุดเครื่องหนังโซฟาขนาดใหญ่ถูกจัดวางไว้อย่างมีระเบียบ ล้วนแล้วถูกออกแบบและตกแต่งด้วยมัณฑนากรชื่อดัง

ไมเคิลยกมือลูบหน้าลูบคางตัวเองอย่างใช้ความคิด คิ้วหนาได้รูปขมวดชนกันก่อนจะคลายลงพร้อมกับเสียงถอนหายใจถูกปล่อยออกมาจากปากหนาได้รูป เมื่อคิดไม่ตกว่าเขาจะครองความโสดแต่ไม่สดนี้ไว้นานแค่ไหน

“แม่นะแม่ จะเอายังไงดีวะ”

สมองอันชาญฉลาดกำลังคิดอย่างหนัก เขาต้องหาตัวช่วย รอยยิ้มพิมพ์ใจที่ชนะใจสาวจนละลายปรากฏบนใบหน้าหล่อของไมเคิล มือหนายกเครื่องมือสื่อสารหรูขึ้นกดโทร. หาตัวช่วยจำเป็นของเขาทันที งานนี้เขาจะรอดหรืออารดาจะได้ลูกสะใภ้ขึ้นอยู่กับว่าตัวช่วยของเขาจะทำหน้าที่ได้ดีแค่ไหน


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha