คาสโนว่าบ้ารักเธอ(จบแล้ว)

โดย: varawan



ตอนที่ 1 : 1 บังเอิญ...ไม่อยู่ในสายตา


ตอนต่อไป

อน 1   บังเอิญ...ไม่อยู่ในสายตา

 

            หลังจากหาที่จอดรถได้อาริยากึ่งเดินกึ่งวิ่งตรงดิ่งไปยังห้องแต่งตัวที่นีน่าหลานสาวบอกไว้ล่วงหน้าทันที     เธอมาก่อนถึงเวลาส่งตัวเจ้าสาวเพียง 15นาที   ไม่วายโดนหลานรักบ่นไปตามระเบียบ

            “ริย่าทำไมสายอย่างนี้ล่ะคะ”

            “ขอโทษจ้ะนีน่า นี่รีบสุด ๆ แล้วนะ”

            หญิงสาวผู้มาสายกล่าวแก้ตัวพร้อมหลบตาหลานสาวเมื่อรู้ตัวว่า เพิ่งทำเรื่องเหลวไหลไปก่อนหน้านี้

            “เอา เถอะค่ะ ไปแต่งหน้าแล้วรีบตามออกไปนะคะ”

             นีน่าไม่ติดใจอะไรมาก เพราะหน้าที่สำหรับเจ้าสาวของเธอในวันนี้ก็ทำให้เธอตื่นเต้นมากกว่าสิ่งอื่นใดเสียอีก    และอาริยาเป็นคนผิวสวยเนียนละเอียดทำให้ไม่ต้องใช้เวลาปราณีตบรรจงมากนัก   สำหรับการแต่งหน้าเพราะโครงหน้าเธอสวยโดดเด่นเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว

              ใช้เวลาเพียงครู่เดียวก็ เรียบร้อยและออกไปยืนรวมกลับเพื่อนเจ้าสาวคนอื่น ๆ  ข้างนอกทันเวลา   อาริยายืนรวมตัวกับเพื่อน ๆ ของหลานสาวยังห้องโถงสำหรับทำพิธี ทุกคนรู้จักเธอเป็นอย่างดีไปมาหาสู่กันหลายครั้ง   บรรยากาศจึงผ่อนคลายเป็นกันเอง เฮฮา ปาร์ตี้สนุกสนาน  และเป็นนาทีแรกที่เธอได้เห็นหน้าเจ้าบ่าวของนีน่า  เต็มตามิน่าล่ะหลานสาวคนสวยของเธอ   ถึงใจอ่อนเพราะบุคลิกของชายหนุ่มนามว่า บรัช คลูเซอร์ นั้น ดูอบอุ่น อ่อนโยน   เธอได้ทักทายกับหลานเขยเล็กน้อยเท่านั้นเพราะเวลาที่จำกัด

 

            "พี่เบรน แบรต ยังมาไม่ถึงเหรอ"   เจ้าบ่าวสุดหล่อถามพี่ชายคนโตหน้ายุ่ง

            "เห็นบอกว่าอยู่ข้างล่างแล้ว   กำลังขึ้นลิฟท์มา"  เบรนตอบยิ้ม ๆ

            "ช้าตลอดเลย เจ้าหมอนี่" 

             บรูช หัวเราะพร้อมกับตบบ่าเจ้าบ่าวขี้กังวลให้ผ่อนคลาย  อาริยาได้ยินการสนทนาของพวกพี่น้องเจ้าบ่าวก็แอบตำหนิผู้ชายคนนั้น  ในใจโดยลืมไปว่าตัวเองก็มาสายเช่นกัน 

          ก็แหม  อีตารถสปอร์ตนั่นท้าทายใคร  ไม่ท้ามาถ้าแสตนอินคิวบู๊มือหนึ่งอย่างริย่า เธอยังรู้สึกสะใจตอนสลัดอีตานั้นมาได้ ตามซะขนาดนั้น    ถ้าเป็นสนามแข่งจริง ๆ คิดว่าบางทีเธออาจจะไม่ชนะสบาย ๆ แบบนี้ก็เป็นได้

             "มาได้แล้วเหรอแบรต" บรัชเอ่ยทักทายพี่ชายคนรองหน้ามุ่ย

             "ขอโทษที  บรัชช้าไปหน่อย "  แบรตเอ่ยอย่างรู้สึกผิด

             "ไม่หน่อยแล้ว ไอ้บ้าได้เวลาพอดีเป๊ะ"  บรูชบอก บุ้ยปากไปทางประตู

              "อ้ะ   !!!!"

              เพราะเจ้าสาวเดินเข้ามาในงานแล้ว  แต่คนที่ตกใจมากกว่าแบรตและทุกคนเห็นจะเป็นอาริยา  เธอลนลานรีบหันหลังให้แบรตทันที เพราะกลัวเขาจะจำได้  จนเพื่อน ๆ ของนีน่าสะกิดให้หันกลับมาอย่างจำใจหันแต่พยายามหลบหน้าเขา เมื่อนึกอะไรขึ้นมาได้

 

            แล้วเธอจะหลบหน้าเขาทำไมเพราะหมวกกันน็อคของเธอปิดได้ทั้งหัว    เขาจำได้ก็แปลกแล้ว’  

            ดังนั้นอาริยาจึงทำใจดีสู้เสือหันมาเผชิญหน้ากับเขาและก็จริงเขาจำเธอไม่ได้ เรียกว่าไม่ได้อยู่ในสายตาของเขาเลยด้วยซ้ำ เท่านั้นก็ทำให้หญิงสาวค่อยหายใจคล่องขึ้นมาหน่อย  อาริยาเลยพ่นลมหายใจออกมาเบา ๆ   และเพิ่งทราบเพิ่มเติมว่า บรัชมีพี่น้องหลายคนตอนนี้เอง หลังจากทำพิธีทางศาสนาเรียบร้อย

           "น่าอิจฉานีน่านะพวกเรา  อยากแต่งงานบ้างจังเลย"

           “นั่นสิ”

           “เหมาะสมกันจังเลย นีน่านี่ซินเดอเรล่าของแท้เลย ว่าไหมพวกเรา”

            “ใช่ ๆ”

            เพื่อนเจ้าสาวทั้งหลายพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน หนึ่งในเพื่อนสาวของนีน่าเอ่ยขึ้นและอีกคนก็พูดเสริม  สาว ๆ กระเซ้าเหย้าแหย่กันไปมา หนึ่งสาวหันมาถามอาริยาว่า 

            แล้วริย่าล่ะคะ   มีแฟนหรือยัง

            ใช่   มีหรือยัง   แต่สวย ๆ อย่างนี้ต้องมีแล้วแน่เลย 

             อีกเสียงพูดต่อ อาริยาที่ยืนฟังการสนทนาอยู่เงียบ ๆ แทบสำลักเครื่องดื่ม  เมื่อจู่ๆ ก็โดนถามจี้ใจดำ หญิงสาวพยายามส่ายหน้าแต่ไม่มีใครเชื่อ

             “จริงหรือคะไม่อยากจะเชื่อ” หัวโจกแก็งค์เพื่อนเจ้าสาวเอ่ยขึ้น คนอื่นเลยเสียดังกันแส่งแส้

            ถ้าอย่างงั้นไปค่ะ ริย่า    ได้เวลาของสาวโสดอย่างพวกเราแล้ว  เร็ว ๆ เจ้าสาวกำลังจะโยนดอกไม้แล้ว ”  

            แก็งค์เดิมเฮโลพากันกระดี้กระด้า พร้อมกับชวนอาริยาไปรับช่อบูเก้ ที่เจ้าสาวแสนสวยกำลังจะโยน แต่เธอพยายามขืนตัวไว้

            ตายแล้วปล่อยนะ    ฉันไม่ไป     จะไปได้ไงแฟนก็ยังไม่มีจะให้แต่งกับใครกันเล่า โธ่เอ้ย ชีวิต

             อาริยาตะโกนเสียงดังอยู่ในอก เสียดายของเปล่า ๆ  และในสมองเธอมีแต่งานกับงานเท่านั้นในตอนนี้   เลยไม่อยากได้ช่อดอกไม้นั่นสักนิด แต่ไม่ทันแล้ว หนึ่งคนจูงหนึ่งคนลาก  อีกคนดึงแก้วเครื่องดื่มออกจากมือเรียวสวย และอีกคนดันหลังอาริยาไปในกลุ่มสาวโสด

            "สนุกสนานกันใหญ่เลย    ดูสิ ริย่าสิก็อยากได้ช่อดอกไม้ด้วย นีน่าเล็งแม่น ๆ นะ ฮ่าฮ่าฮ่า"        

             บรัชตะโกนดัง ๆ   อาริยาที่โดนลากไปกลางวงได้ยินถลึงตาใส่หลานเขยป้ายแดงตาเขียว  เสี้ยววินาทีไม่ทันได้ตั้งตัว ช่อบูเก้แสนสวยก็หล่น ปุ๊บ  โดนหน้าครึ่งหน้าอกครึ่งของเธออย่างแรง

            "โอ๊ะ   โยนหรือปาหน้าฉันกันแน่ย่ะ ยายนีน่า" อาริยาบ่นเสียงดังอย่างเคือง   เสียงสาว ๆ กรี๊ดกร๊าดหลายคนเข้ามาแสดงความยินดี

           ยินดีด้วยค่ะ   ริย่างานต่อไปต้องเป็นของคุณน้าแสนสวยแน่ ๆ เลย    หญิงสาวได้แต่ยิ้มฝืด ๆ  แต้ในใจกลับร่ำร้อง

           จะมายินดีทำไมกันย่ะ แฟนฉันยังหาไม่ได้เลยงานใหญ่เลยน่ะนั้น   รอไปก่อนแล้วกันนะสาว ๆ น้าไม่ว่างหาสามี เวลาที่มีต้องหาเลี้ยงตัวเองจ้า

            หลังจากพิธีโยนดอกไม้หรือการแย่งดอกไม้ผ่านไป      แล้วก็ถึงเวลางานเลี้ยงฉลองสมรสที่มีทั้งอาหาร เครื่องดื่มพร้อมความครื้นเครงครบครัน อาริยาเดินไปเลือกอาหารหลายชนิดอย่างเพลิดเพลินแล้วเดินกลับมาสมทบกับเจ้าภาพ    เพราะเจ้าบ่าวสุดหล่อ   มาแจ้งให้ทราบด้วยตัวเองว่าบิดาของเขาอยากรู้จักญาติผู้ใหญ่ของลูกสะใภ้   อาริยาจึงมานั่งรวมกับพ่อแม่พี่น้องของเจ้าบ่าว    ซึ่งเป็นครอบครัวใหญ่แลดูอบอุ่นมาก ๆ

           "นี่คุณพ่อผมปีเตอร์ นั่นคุณมาลีภรรยาของท่าน และนี่พี่ชายคนโต เบรนและอริชญา ภรรยาเขา นั่นพี่บรูช และก็ เอ่อ...... อ้าวไปไหนแล้ว อ้อ   นั่นแบรตพี่คนรองของผมครับ" 

            บรัชชี้มือไปยังชายร่างสูงอีกคนตรงมุมห้อง   อาริยามองตามทิศทางก็ได้เห็นภาพคนที่ถูกแนะนำเป็นคนสุดท้าย ซึ่งร่างสูงสมาร์ตของเขากำลังโดนสาว ๆ   รุมทึ้งหรือไม่อีกอย่าง ก็กำลังหลีสาวอยู่นั่นเอง ดวงตากลมโตสีน้ำตาลอ่อนแสนหวานของอาริยามองแล้ว เหยียดยิ้มอยู่ในใจ   

           หึ   ช่างเป็นหนุ่มเจ้าสำราญสมบูรณ์แบบจริง ๆ ทั้งซุปเปอร์คาร์   ทั้งสาวล้อมหน้าล้อมหลัง โธ่เอ้ย ไอ้คาสโนว่าหน้าม่อค่อนขอดเขาในใจ

           "ทุกคนครับนี่คุณ อาริยา เป็นคุณน้าและญาติคนเดียวของนีน่า ครับ" สิ้นเสียงแนะนำของ บรัช  

 

           “สวัสดีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักทุกท่านนะคะ”

           อาริยาหันมายิ้มกว้างทักทายทุกคนอย่างอ่อนหวาน และพูดคุยอย่างเป็นกันเอง     คุณมาลีกับอริชญาเป็นคนบ้านเดียวกัน  (คนไทยด้วยกันอาริยาได้เชื้อไทยมาครึ่งหนึ่งแต่พูดไทยไม่ได้) และได้รู้ว่า  อริชญา มีชื่อเล่นว่า   ปรายฝัน    และเป็นลูกสาวของ คุณมาลี ตอนนี้ท้องโตใกล้คลอดแล้วด้วย

            ส่วนพี่น้องคนอื่นทำงานตามภูมิภาคต่าง ๆ ซึ่งกระจายอยู่คนล่ะเมืองกัน และดูเหมือนว่าอีตาซุปเปอร์คาร์ ก็อีตาแบรต พี่ชายของบรัชจะเนื้อหอมน่าดูเลยสาว ๆ  ล้อมหน้าล้อมหลังตลอดงานอาริยา อดที่จะหันไปมองดูคนเจ้าชู้นั้นไม่ได้  แต่ไม่ได้สนใจอะไรมากออกจะรังเกียจในความเจ้าชู้ของเขาเสียมากกว่า

             "คุณแบรตเป็นเจ้าของห้างดัง  และเป็นนักแข่งรถด้วยนะคะ  บางทีก็มาเป็นนายแบบให้กับนิตยสารของคุณเบรน ด้วยเนื้อหอมมาก ๆ  เลย คุณเบรนบอกว่าเจ้าชู้เปลี่ยนสาวเป็นว่าเล่น แต่คุณแบรตเขาใจดีมากเลยนะคะ"   ปรายฝันเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นอาริยามองชายหนุ่มอยู่เนือง ๆ 

               "ท่าจะจริงนะคะ เรื่องเจ้าชู้ การันตีด้วยภาพ" หญิงสาวยิ้มเยาะ

              "คุณริย่าทำงานอะไรคะ หุ่นดีจังเลย" ปรายฝันเปลี่ยนเรื่องไม่อยากนินทาน้องสามี

              "คุณฝันก็หุ่นดีค่ะ ทั้งที่กำลังท้องอยู่นะคะนี่และก็สวยมากด้วย" อาริยาชมด้วยความจริงใจ

               "อุ้ย  ฝัน อายจังเลย ชมกันต่อหน้าแบบนี้ ฝันอิ่มตื้อเลย ไม่ทานแล้วค่ะ"คนท้องวางช้อนด้วยความเขิน   อาริยาหัวเราะท่าทางขี้อายของปรายฝัน

               "ไม่ชมต่อหน้าก็ได้ค่ะ เรื่องงาน ริย่า เป็นแสตนอินรับบทบู๊แอคชั่นทุกรูปแบบค่ะ" เสียงหวานบอกเล่าสบาย ๆ ดวงตาเป็นประกายเมื่อเอ่ยถึงงานที่ตัวเองรัก

              “หรือค่ะ  มีเรื่องอะไรบ้างคะฝันอยากดูจังเลย"   ปรายฝันตื่นเต้นกับงานของหญิงสาวตรงหน้า

             "หลายเรื่องบอกไม่หมดหรอกค่ะ" หญิงสาวชี้แจง

             "ว้า   เสียดายจังเลย"   ปรายฝันทำหน้าเสียดาย    

            แต่ไม่ได้แสองความผิดหวังอะไรมากมายนักเพราะได้สนทนาเรื่องอื่น ๆ กันต่ออย่างสนุกสนานเรียกได้ว่าคุยกันถูกคอ แม้เพิ่งจะรู้จักกันแต่เหมือนรู้จักคุ้นเคยกันมานานแสนนาน

                             ....................................................

            หลังจากงานเลี้ยงฉลอง   ผ่านไปหญิงสาวได้มาพักยังบ้านของบรัช และคงจะอยู่อีกหลายวัน เพราะว่าอพาร์ทเม้นท์ของพวกเธอนั้นอย่างที่รู้กันว่าไม่มีแล้วอีกอย่างอาทิตย์หน้าที่จะถึงหญิงสาวต้องเดินทางไปเริ่มงานใหม่ซึ่งงานครั้งนี้ ถ่ายทำค่อนข้างใช้เวลานานอาจมากกว่าหนึ่งเดือนจึงอยากอยู่กับนีน่าหลานรักนาน ๆ หน่อย

           “คราวนี้จะไปนานเลยเป็นเดือนเลยเหรอริย่า”

           “ทำไมจ้ะ ทำอย่างกับเค้าไม่เลยไปทำงานนาน ๆ อย่างนั้นแหละ”

            “โธ่ ริย่าทำไมไม่หางานประจำทำแล้วเราจะได้อยู่ใกล้ ๆกัน”

            “ไม่เอาหรอก นีน่าก็รู้ว่าเค้าไม่มาชอบงานแบบนั้น”

            “เฮ้อ ดื้อจัง”

            “แน้ เค้าเป็นน้าตัวนะ”

             “เหรอ ค้า คุณ น้า”

             นีน่าส่งเสียงล้อเลียน เลยโดนคนเป็นน้ากระโดดทับทั้งตัวสองน้าหลานหยอกล้อเล่นกันอย่างสนุกสนาน นาน ๆ ครั้งจะได้เจอกันทีเรื่องดี ๆ สนุก ๆ ก็มีกันได้ไม่รู้เบื่อเพราะเหลือกันแค่สองคนน้าหลาน   อีกอย่างพวกญาติพี่น้องของ    บรัช หลังจากงานเลี้ยงก็สลายตัวกลับกันหมด เห็น บรัชบอกว่าพวกเขามีนัดรวมตัวกันบ่อย ๆ จึงไม่จำเป็นต้องมาขัดขวางช่วงเวลาฮันนีมูนของคู่บ่าวสาวเหมือนเธอและความจริง แล้วบรัชยังเคลียร์งานไม่เสร็จอาทิตย์หน้าถึงจะเสร็จและจะเริ่มเดินทางไปฮันนี่มูนกันดังนั้น   เขาถึงยุ่งมากและก็เป็นการดีกับภรรยาของเขาที่อาริยามาพักอยู่ด้วยเพราะจะได้มีคนอยู่เป็นเพื่อนภรรยาตัวน้อยของเขา


ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha