คาสโนว่าบ้ารักเธอ(จบแล้ว)

โดย: varawan



ตอนที่ 4 : 4 ไว้ใจ-ทำลาย


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอน 4   ไว้ใจ-ทำลาย

 

               เมื่อถึงเวลานัดทั้งสองสาวจึงไปงานพร้อมกัน   อแมนด้าให้หญิงสาว นั่งรอในโซนของนางแบบ แล้วหายเข้าไปเตรียมตัว แต่ไม่นาน อแมนด้าก็เดินออกมายังบริเวณที่เธอนั่งอยู่ด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก

               "ริย่า   ริย่าแย่แล้ว ๆ "  อแมนด้าหน้าตาตื่น เดินตรงมายังร่างเล็ก

               "มีอะไรเหรอแมนดี้ หน้าตาไม่ดีเลย" อาริยาเอื้อมมือบางกุมมือที่สั่นเทาของเพื่อนสาวไว้

                "ทีมงานบอกว่า นางแบบที่รับงานเบี้ยวไม่ยอมมา   ถ้าขาดเซตที่จะเดินในงานนี้ไปจะไม่สมบูรณ์เสียหาย สปอนเซอร์จะปรับค่าเสียหายกับทีมนางแบบหลายแสนเหรียญเลย จะทำยังไงดี"

                "ใจเย็น ๆ   แมนดี้  มันต้องมีทางออกสิ ลองโทรหานางแบบคนอื่นดีไหม"

                 "โทรแล้ว มีแต่คนที่อยู่ไกลๆ มาไม่ทันกันทั้งนั้นเลย"  อแมนด้าแกล้งทำเป็นจะร้องไห้ตาแดงน้ำตาคลอเบ้า

                 “แล้วจะทำยังไงดีล่ะทีนี่” เป็นอาริยาเสียเองที่เริ่มวิตก

                 "ริย่า คุณริชาร์ดที่เป็นดีไซเนอร์เขาอยากให้ ริย่าเดินด้วย เพราะว่าเราสองคนหุ่นใกล้เคียงกัน     ริย่าช่วยแมนดี้กับพวกทีมงานหน่อยนะจ้ะ แมนดี้ขอร้อง"   อแมนด้ายังไม่หยุดที่จะบีบน้ำตาเธอปล่อยให้มันไหลลงมาเหมือนเป็นเรื่องคอขาดบาดตาย

                "แล้วคุณริชาร์ดรู้ได้ยังไงว่าเราหุ่นใกล้เคียงกัน"อาริยาถามเพื่อความแน่ใจ

             "อ้อ แมนดี้ บอกว่าริย่าเป็นเพื่อนที่ทำงานด้วยกันและเขาเห็นตอนเรามาด้วยกัน เขาเลยคิดว่าริย่าเป็นนางแบบน่ะจ้ะ "เธอกลบเกลือนเพราะไม่คิดว่าจะโดนถามประโยคนี้

             "แต่ ริย่าเดินแบบไม่เป็นนะแมนดี้"

            "ไม่ยากจ้ะเรื่องนี้ถึงเดินมาก่อนไม่เป็น    ริย่าเดินตามธรรมดาหรือดูนางแบบคนอื่นเป็นตัวอย่างก็ได้     ริย่าช่วยพวกเราหน่อยนะจ้ะ ๆ  แค่ชุดเดียวเท่านั้นเอง" อแมนด้าร้องไห้สะอื้นหนักกว่าเดิม

              "โอเค เอาก็เอา เอาไงเอากัน แมนดี้หยุดร้องไห้เถอะจ้ะเดี๋ยวตาบวม "

               อาริยาตัดสินใจช่วยและปลอบเพื่อนสาว   ที่ยังร้องไห้ไม่หยุดนางแบบสาวโผเข้ากอดร่างบางแน่น ยกยิ้มมุมปากอย่างน่ากลัว   เมื่อเกลี้ยกล่อมอาริยาได้ตามแผน   หญิงสาวกอดตอบโดยไม่รู้เลยว่าเดินเข้าไปในแผนของจิ้งจอกเจ้าเล่ห์เข้าให้แล้ว     อแมนด้าใช่เส้นสายทำให้ อาริยา ได้เดินแบบด้วยในครั้งนี้

                โดยจะใช้เวทีนี้ฉีกหน้า อาริยา ต่อหน้าแบรต    ทั้งชุดและคนทำชุดเป็นคนของเธอ    โดยให้ช่างทำชุดพลิ้ว ตัดเย็บหยาบ ๆ แต่เข้ากับชุดจริงที่พวกเธอเดินกัน และทำทีเป็นว่าขาดนางแบบจึงต้องให้อาริยาช่วยอย่างเลี่ยงไม่ได้ ไม่ต้องห่วงเรื่อง หุ่นของอาริยากับนางแบบเท่ากัน     เพราะอาริยาเป็นตัวแสดงแทนของเธออยู่แล้วและเรื่องเดินไม่มีปัญหาเดินยังไงก็ได้ช่างมันเพราะ เธอไม่ต้องการให้ อาริยาโดดเด่นในเวทีนี้

              ขอบใจมากนะ   ริย่านี่แหละเพื่อนแท้ไม่ทิ้งกัน อแมนด้าแสร้งทำเป็นปลาบปลื้ม

              "ฉันช่วยได้ก็จะช่วยจ้ะ ถ้าฉันไม่ทำให้แมนดี้ขายหน้า"

              หญิงสาวยิ้มแต่ข้างในมันสั่น มือ เท้าเย็นเฉียบไปหมด งานนี้งานใหญ่มาก  ส่วนอีกคนก็ยิ้ม  ฉันไม่ขายหน้าหรอกเธอนั่นแหละจบแน่ๆ    อแมนด้าแสยะยิ้มมุมปากอย่างสะใจในแผนการแยบยลของตน

               เมื่อถึงเวลานางแบบทุกคนเตรียมพร้อม อาริยาถูกช่างแต่งตัวบอกให้ถอดเสื้อชั้นในออกเธอลังเล     แต่เมื่อเห็นว่าทุกคนก็ถอดออกกันหมดจึงคิดว่าเป็นเรื่องปกติ ถึงแม้จะอายแสนอายแต่เมื่อเห็นเพื่อนยิ้มให้ใจกลับสู้ขึ้นมาอีกครั้ง  นางแบบทุกคนทยอยเดินกันออกมาทีละคนเป็นเวลาเดียวกันกับแบรต เพิ่งเดินมานั่งติดขอบเวที  เมื่อห้านาทีที่แล้วเพราะ  อแมนด้าขอร้องแก้มบังคับ

 

               แต่แหม จะนั่งแถวหน้าเกินไปหน่อยไหมนี่ติดขอบเวทีเลย ’  

               แบรตนั่งดูการเดินแบบของนางแบบสาวสวยหุ่นดีที่เดินเรียงแถวเว้นระยะห่างกันเล็กน้อย   เพื่อความสวยงามออกมาเรื่อย ๆ   จนนางแบบคนที่กำลังเดินออกมากลับทำให้เขาตะลึงงันไปเลยทีเดียว     นั่นอาริยานี่นาเป็นไปได้ไง สวยมากสวยที่สุดเหมือนนางฟ้าในเทพนิยาย ท่วงท่าการก้าวย่างกรีดกรายอย่างกับนางแบบมืออาชีพ  แบรตตามมองร่างงามระหงไม่วางตาแทบลืมหายใจ  ทุกกิริยาอาการนั้นอยู่ในสายตาริษยาของอแมนด้า นางแบบสาวขบเขี้ยวเคี้ยวฟันอย่างเจ็บใจ อย่างหนักอารมณ์หึงหวงบังตาทำให้เธอขาดสติ

                เดี๋ยวก่อนเถอะ จะได้ตะลึงกันยิ่งกว่านี้อแมนด้ากรุ่นโกรธ    ทันใดนั้นไม่ใช่เฉพาะแบรตหนุ่มเนื้อหอมตัวต้นเหตุเท่านั้นที่ตกตะลึง ตากล้องทั้งหลายทั้งสมัครเล่นและนักข่าวจริงก็กดชัตเตอร์กันพรึบพรับ  เมื่อร่างระหงของอาริยา เยื้องกายมาจนสุดรันเวย์  กำลังจะกลับตัวเพื่อก้าวเดินไปยังสุดขอบเวทีอีกฝั่ง อยู่ ๆ ชุดที่เธอสวมอยู่หลุดพรืดลงมา  

              แคว๊กกก” 

             พร้อมเสียงผ้าขาด  เมื่ออาริยาไม่ทันระวังตัวการเดินด้วยความเร็วทำให้ชายกระโปรงกับตัวชุดขาดออกจากกัน ด้วยปลายเท้าของอแมนด้า อาริยาทั้งตกใจและอายเป็นอย่างมากสองมือบางยกขึ้นกอดอกเอาไว้ทันทีพร้อมกันนั้นแสงแพลซจากกล้องถ่ายรูปทั้งนักข่าวจริงและมือสมัครเล่นที่กดชัตเตอร์กันไม่ยั้ง

              “ริย่า”

             เสียงทุ้มหลุดออกมาด้วยความตกใจ      ผู้คนในงานส่งเสียงฮือฮา แบรตได้สติก่อนใครเขาเคลื่อนไหวไวเท่าความคิด ร่างสูงกระโดดขึ้นเวทีถอดสูทตัวใหญ่ของเขา  คลุมลงบนเรือนร่างเปลือยเปล่าทว่าสวยงามเย้ายวนตาใช่น้อยถ้าอยู่ในห้องหับกันสองต่อสองล่ะน่าดู เอ้ย เธอสวยงามไร้ที่ติ  

             แต่ชายหนุ่มไม่อยากให้ใครได้มีโอกาสมองมันไปมากกว่านี้  แขนกำยำโอบกระชับเมื่อเขายกร่างบอบบางของหญิงสาวที่เนื้อตัวสั่นเทาในวงแขนแน่นขึ้น แบรตพาเธอหลบออกมาจากงานด้วยความเร็ว เขาไม่แม้แต่จะให้ความสนใจ อแมนด้าหรือนักข่าวอื่น ๆ อีกเลย

              เมื่อนั่งกันอยู่ในซุปเปอร์คาร์สุดหรูพาหนะคู่กายของเขาแล้ว   ร่างบางนิ่งเงียบไม่พูดไม่จาอะไร นั่งนิ่งเหมือนหุ่นยนต์แม้เรือนกายจะหยุดสั่น และไม่มีอาการตื่นตกใจเหมือนตอนอยู่บนแคทวอล์ค     แต่ตอนนี้อาการของเธอน่าเป็นห่วงพิลึกในความรู้สึกของเขา เธอไม่ร้องไห้ไม่โวยวายไม่แสดงปฏิกิริยาใด ๆ  ออกมานอกจากนิ่งจนเขาเริ่มเป็นห่วงอย่างจริงจัง

               "อยากกลับที่พักหรือไปที่อื่นไหม"  เป็นชายหนุ่มเองทำลายความเงียบ

               "กลับค่ะ"

                เสียงหวานตอบออกมาแผ่วเบาปานกระซิบ    โดยไม่ได้หันมามองคนถามจึงไม่เห็นแววตาอ่อนโยนที่ชายหนุ่มจ้องมองด้วยความห่วงใย

                “ขอบคุณนะคะ”

               เมื่อถึงที่พักอาริยากล่าวขอบคุณเขาเบา ๆ พร้อมก้าวลงจากรถ  ตรงเข้าห้องพักไปเงียบ ๆ  เธอไม่กล้าสบตากับชายหนุ่มสักนิดตลอดการเดินทาง    เพราะอายสายตาคู่คมที่จ้องมองมายังเธอด้วยความตื่นตะลึง  เมื่ออยู่บนเวทีเธอจำมันได้ดี ความรู้สึกอายมันท่วมท้น  

               ตั้งแต่เกิดจนปัจจุบันไม่เคยมีใครเห็น รูปร่างเปลือยเปล่า โป๊มากขนาดนี้ของเธอมาก่อนต่อหน้าคนทั้งงานและที่สำคัญทำไมต้องต่อหน้าผู้ชายคนนี้ด้วย ผู้ชายที่ทำให้เธออ่อนไหวไม่เป็นตัวของตัวเองทุกครั้งที่อยู่ใกล้ อาริยารู้สึกช็อคมากในช่วงเวลานั้น       เธออยากได้รับการปกป้องและอ้อมกอดจากใครสักคนไม่คิดว่าคน   คนนั้นจะเป็นเขา   เธอไม่รู้ด้วยซ้ำไปว่าชายหนุ่มอยู่ที่นั่น ณ เวลานั้นด้วย

              อาริยาปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาพร้อมกับเสียงสะอื้นเบา  ๆ   เมื่ออยู่คนเดียว และหนักขึ้นตามอารมณ์อัดอั้นตันใจเกินบรรยาย    เธอไม่อาจกลั้นเสียงร้องไห้ไว้ได้อีกต่อไป หญิงสาวไม่ได้ถอดเสื้อสูทเนื้อหนาตัวใหญ่แสนอบอุ่นของเขาออก อยากคิดว่ามันเป็นอ้อมกอดของเขาในค่ำคืนนี้   สักคืนก็แล้วกันพรุ่งนี้จะรีบส่งซักและคืนให้เขาทันที แล้วเธอจะไม่อ่อนแออีกต่อไป

              หลังจากส่งหญิงสาวเข้าห้องแล้วร่างสูงไม่อาจตัดใจเดินจากไปได้ เขายืนเฝ้าอยู่หน้าประตูห้อง  ซึ่งห้องของอาริยาไม่มีผู้คนผ่านไปมาเพราะเป็นห้องริมสุด แบรตแนบหูเข้ากับบานประตู     เมื่อเขาได้ยินเสียงคล้ายสะอื้นไห้เบา ๆ   เล็ดลอดออกมาจากอีกฟากของบานประตูเมื่อได้ยินแน่ชัด   ทำให้โสตประสาทเขาหยุดนิ่ง  สองมือกำเข้าหากันแน่น ปวดแปล๊บยังอกข้างซ้าย กับเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นที่มีทีท่าว่าจะหนักหน่วงขึ้นทุกที   แบรตทรุดกายนั่งลงพิงผนังห้องใกล้ ๆบานประตูรอจนเสียงสะอื้นเงียบไป และนั่นก็นานพอดู คงจะหลับแล้วสินะชายหนุ่มคิดแล้วลุกขึ้นเดินจากไปเงียบๆ

 

               ส่วนนางแบบสาวอย่างอแมนด้านั้น    สะใจมากกับเหตุการณ์บนเวทีค่ำคืนที่ผ่านมาที่สามารถทำให้เพื่อนสาวกำมะลอขายหน้าเธอกระหยิ่มยิ้มย่อง   แต่กลับไม่เป็นดั่งเธอคิดเพราะเช้านี้ผู้คนให้ความสนใจกับนางแบบปริศนาเป็นอย่างมาก ทอล์ก ออฟ เดอะ ทาวน์ เลยทีเดียวอาริยา  ดังเป็นพลุแตกเพราะผ้าหลุดพร้อมมีพระเอกขี่ม้าขาวมาช่วย จนผู้คนกล่าวขวัญ โจทย์จันกันไปทั่ว  

               มีทั้งคนอยากรู้ประวัตินางแบบหน้าใหม่ และทุกคนก็อยากรู้ว่า นักธุรกิจเนื้อหอมทำไมถึงเข้าไปปกป้องเธอ      โดยไม่ห่วงภาพพจน์ของตัวเองและหลังจากนั้นพวกเขาไปไหน และเป็นหน้าที่ ของนักข่าวที่จะตามล่าตามล่วง หาความจริงกัน      โดยเป้าหมายแรกนักข่าวพุ่งตรงมาขอสัมภาษณ์สุภาพบุรุษขี่ม้าขาวอย่าง  แบรต ก่อน แต่ชายหนุ่มไหวตัวทันให้เลขารับหน้าไปก่อน เขายังไม่อยากออกพูดตอนนี้เมื่อไม่ได้ความคืบหน้าจากแบรต


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha