คาสโนว่าบ้ารักเธอ(จบแล้ว)

โดย: varawan



ตอนที่ 14 : 14 ลองชุด


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอน 14 ลองชุด

 

              “ริย่า   คุณเป็นผู้ติดตามผม ต้องแต่งตัวแบบที่ผมชอบ เพราะว่าที่ ๆ ผมไปมีแต่คนรู้จัก จะแต่งเป็นป้าผมไม่เอานะ อายเขาตายเลย”


             เขาพูดพร้อมกับทำมือเป็นสัญญาณให้ไปเปลี่ยนมาดู       หญิงสาวจำใจเดินไปเพราะเป็นหน้าที่เข้าไปลอง และออกมาให้เขาดู


             “เดี๋ยว ริย่า”   

              “คะ ?


              หญิงสาวก้าวไปได้ไม่กี่ก้าว หันมาตามเสียงกังวานทุ้ม อะไร อีกเรื่องมากจริงบ่นในใจ


              “ลองทั้งหมด นั่นแหละ” ชายหนุ่มส่งสัญญาณไปที่ราวทั้งสอง

               “ห๋า ว่าไงน่ะ”

             “ตามที่ได้ยิน ครับคนสวย”    แบรต พยักหน้าให้พนักงานเข็นไป ใกล้กับห้องลองเสื้อผ้า

             “โห้ แต่ว่า.......”

              “ หรือว่าจะให้ช่วย ได้นะผมมีเวลา”

             “บ้า ไม่ต้องเลย แต่ขอลองไม่กี่ชุดได้ไหม มันเหนื่อยน่ะ”


             หญิงสาวเลยใช้ลูกอ้อน ใครจะไปลองหมด เป็นร้อย ๆ ชุด จะบ้าตายแล้วราคามันเท่าไรกันนี่ ก้มดูราคาที่ป้ายแล้วหน้าซีดทำปากพะงาบ ๆ


              “อืม ก็ได้ ตามใจ ไปเร็วๆ เห็นว่าไม่สบายหรอกนะ  เลยอนุโลม” แต่ก็แอบกำชับอย่างยียวนแกล้ง คนเรื่องมาก ตรงหน้า


              “เจ้าค่ะ เจ้านายจอมเผด็จการ”


              หญิงสาวแลบลิ้นเล็กใส่เขา แบรตชอบใจหัวเราะ จากนั้นแต่ละชุดที่หญิงสาวเลือกมา ถึงแม้ จะมิดชิด แต่ยังคงความสั้นแค่คืบคุมสะโพกผายกลมกลึง เผยให้เห็นเรียวขา นวลเนียนน่าลูบไล้  บ่ามนละเอียดลออน่าโลมเลีย เป็นที่สุด ชายหนุ่มหลุดจินตนาการ ถ้าเขาได้สัมผัส สอดใส่ ดูดดื่มสิ่งที่อยู่ใต้กระโปรงนั้น เขาจะสุขแค่ไหน


              อ๋าาาา


              แบรต หอบ หายใจติดขัด ส่วนกายแกร่งของเขาเริ่มทำพิษ มันตื่นขึ้นมาจนแทบปริแตกชายหนุ่มเริ่มทนไม่ไหว เมื่อหญิงสาวลองชุดเดรส เกาะอกสั้น สีน้ำเงินเข้ม ขับผิวนวลสีน้ำผึ้ง โชว์หน้าออกที่ล้นออกมาโดดเด่นแถมช่วงขาเรียวงาม ก็น่ากัดน่าฟัดให้แดดิ้น นั้นออกมา ทำให้เขาสติหลุดกระเจิง


             “ริย่า รอที่นี่แป๊บนึง ไม่ต้องเปลี่ยนชุด ผมเดี๋ยวมา” ก่อนจะวิ่งหายไปอีกฟาก ที่เป็นห้องน้ำ แทบจะทันที

             “อ้าว ไปไหนของเขานี่จะรีบอะไรขนาดนั้น ก็ดี ขี้เกียจเปลี่ยนแล้วเหมือนกัน”


             หญิงสาวเดินมานั่งรอแบรตตรงโซฟา ที่ชายหนุ่มนั่งเมื่อกี้หยิบหนังสือขึ้นมาดูฆ่าเวลาเพลิน  จึงไม่ได้เห็นว่าพนักงานสาวๆ  พากันมาแอบมุงดู ผู้หญิงของแบรต     เป็นการใหญ่เพราะว่า  พวกหล่อน ได้รับฟอร์เวิดเมลจากแฟนคลับแบรต เป็นรูปที่ ทั้งสองหนุ่มสาวแวะเข้ามาในร้านนี้ บางคนก็ชื่นชมบางคนก็ริษยา หมั่นไส้เป็นที่สุด


             “เชอะ ไม่เห็นจะสวยเท่าไรเลย”   พนักงานคนหนึ่งเอ่ย


             “โห้ ถ้าแบบนี้ไม่สวย แล้วที่สวยนะแบบไหนย่ะ”    เพื่อนพนักงานที่เข็นเสื้อผ้าเข้าไปตอบโต้

             “คู่ควง ที่ผ่านมา สวยเริ่ดกว่านี้เป็นล้านเท่า”


             “เหรอ ใครว่า ฉันว่าคนนี้สวยสุด ๆ แล้ว เธอได้ไปเห็นใกล้ ๆ แล้วจะร้อง ว้าว ผิวเนียนละเอียดสีน้ำผึ้ง  ไม่มีแม้ไฝฝ้ากะจุดด่างดำนวลเนียนไร้ที่ติ     ผมสีน้ำตาลเข้มจนเกือบดำรอยยิ้มหวานฉ่ำทำให้โลกนี้ สว่างไสวไม่เสแสร้ง แบบนี้น่ะมันนางฟ้าชัด ๆ” เพื่อนคนเดิม จาระไนดั่งคนละเมอ และแอบเหล่ตามองคนขี้อิจฉา


              “เชอะ”


            พนักงานขี้อิจฉาคนเดิมสะบัดหน้าเดินจากไปทิ้งให้เพื่อนสองสามคนที่แอบดูอยู่หัวเราะคิกคัก


            “จริงเหรอเธอ ฉันอยากเห็นบ้างจังเลย”

            “อยากรู้ก็เข้าไปดูสิ”


            ทั้งสามคนมองหน้ากันอย่างมีแผนผ่านไปเกือบ20 นาทีพ่อตัวดียังไม่โผล่มาเลย หญิงสาววางหนังสือและชะเง้อ คอเรียวระหงมองไปทิศทางที่แบรตหายไปย่นจมูกใส่และ ถอนหายใจเบาๆ


             “สวัสดีค่ะ เอ่อ...เป็นเชิงถามชื่อ”

             “สวัสดี  ริย่าค่ะ”  สาวสวยยิ้มในตา  ตอบคนมาใหม่อย่างกันเอง

              “อ้อ คุณริย่า น้ำชาค่ะ”


             พนักงานสาวคนแรก เสริฟน้ำชา และแอบมองสาวสวยตรงหน้าอย่างอยากรู้อยากเห็น


             “คุณริย่า นี่คุกกี้ นมแสนอร่อยค่ะ” คนที่สอง เดินเข้ามาและไปยืนอยู่ข้างเพื่อนสาว

             “คุณริย่าคะ นี่ แค็ตตาลอก คอลเลคชั่นใหม่ล่าสุดของสัปดาห์นี้ค่ะ”


              คนที่สามตามมา  อาริยายิ้มให้ ด้วยความงงงวย เพราะพนักงานสาวสวย เดินเอาของมาให้ทีล่ะ อย่างแล้วมายืนเฝ้าเราทำไม หรือว่า แบรตจะชิ่งกลับไปแล้ว อ่า เสื้อผ้าที่เราลอง ว้าย ต้องจ่ายเองเหรอ ราคาเป็นล้านเลย ใส่ของเขาแล้วด้วย ทำไงดี ตาบ้าแบรต ทิ้งกันเฉยเลย แงๆ ทำไงดีๆ ดูสิซุบซิบ อะไรกันด้วย’  หญิงสาวไม่กล้าสบตากับพวกเธอ ได้แต่หันไปยิ้มเป็นบางครั้ง


             “ริย่า  เอ้อ คนที่บ่นหา ส่งเสียงมาก่อนตัว”

             "มาแล้วๆ"


             แบรต เดินตรงมายังสาวสวยที่นั่งรออยู่ก่อนและหันไปมองพนักงานสาวเป็นเชิงถาม   แต่สาวๆ ไม่รอตอบอะไรวิ่งหายกันไปหมด


              “ธุระด่วนเสร็จแล้วเหรอ”


              หญิงสาวถามด้วยความซื่อ ด้วยรอยยิ้มแสนเซ็กซี่ที่เจ้าตัวไม่รู้  หลังจากแบรตกลับมานั่งอิงแอบข้างๆ อย่างจงใจเบียดเข้าหาเนื้อนุ่มตัวต้นเหตุ  อาริยาพยายามเอนตัวออกห่าง เพราะคนตัวหนัก ทิ้งแรงมาบนตัวเธอหมดซะอย่างนั้น            


              “เสร็จ แล้ว เล่นเอาซะหมดแรงเลย”  ร่างสูงพูดอย่างลืมตัว

              "หึ ธุระอะไรของคุณถึงหมดแรง " หญิงสาวงง คำพูดที่ชายหนุ่มไม่ได้ตั้งใจ

              “เอ้ย ไม่มีอะไรหรอก ไปเถอะ”


              แบรตแก้ตัวอย่างกลบเกลื่อน ความหื่นของตัวเองเพียงแค่คิดก็ทำเรื่อง เจ้าลูกชายไม่รักดี ตื่นก่อนเวลาอันควร  จนต้องไปช่วยชีวิตกันในห้องน้ำ น่าสมเพชที่สุด  แบรตลุกขึ้น แล้วดึงคนเนื้อนุ่มตามขึ้นมาเมื่อเดินออกจากร้าน


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha