คาสโนว่าบ้ารักเธอ(จบแล้ว)

โดย: varawan



ตอนที่ 15 : 15 ว่าที่คู่หมั้น


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอน15 ว่าที่คู่หมั้น

 

           “แบรต เรายังไม่ได้จ่ายชุดนี้เลยนะคะ”


           หญิงสาวสักเกต ว่าเขาไม่ได้หยุดชำระเงินที่เคาร์เตอร์     แต่พาเธอเดินออกมาหน้าตาเฉย พนักงานก็ส่งยิ้มทักทาย ไม่ว่าอะไรด้วย


            “จ่ายทำไม ของ ๆ เราทั้งนั้น”


            ชายหนุ่มตอบคนขี้สงสัย แต่ตานั้นจ้องมองหน้าอกที่มันล้นออกมา อย่างลืมตัว


            “หมายความว่า ยังไง งงหนักกว่าเดิม”


           “ที่นี่มัน ห้างของเรา ร้านนั้นก็เป็นส่วนหนึ่งของห้างนี้ ถ้ามีส่วนของค่าใช้จ่ายเดี๋ยวทางร้านก็ส่งไปให้ฝ่ายบัญชีจัดการเองแหละ”


            ชายหนุ่มเลือกจะใช้คำว่า เรา ไม่อยากใช้คำว่าของผม ทำไมก็ไม่รู้สิปากพูดตากลับจ้องมองปากอวบอิ่มของหญิงสาว อย่างหิวกระหายถ้าได้บดจูบคงรู้สึกดีไม่น้อย เห้ย ไม่ได้ๆ เดี๋ยวเกิดเรื่องอีก ห้ามคิด ๆ ห้ามมอง’.แบรต ก่นด่าตัวเองในใจ จะตายไหมนี่ลูกพ่อ หิวมากก็ทนเอา อดเปรี้ยวไว้กินหวานนะ ลูกนะ แบรตลูบมือหนาไปตามหน้าขาหนัก ๆ ไปมาหลายครั้งเพื่อบรรเทาความร้อนรุ่มของแกนกาย

 

            ร้านอาหารหรูหรา แถมข้างในบรรยากาศโรแมนติกสุด ๆ หนุ่มหล่อกระชากใจสาวน้อยสาวใหญ่ กับ สาวสวย หุ่นทรมานใจคู่สนทนา รับประทานอาหารไป คุยกันไปสนุกสนาน อบอวลไปด้วยบรรยากาศสีชมพู ที่เกิดขึ้นกลางใจชายหนุ่มรูปหล่อ 


            แบรตจ้องมองหญิงสาวเนื้อเนียน ริมฝีปากอวบอิ่มจิ้มลิ้มช่างเจรจาด้วยสายตาที่ หลงใหลหื่นกระหายอย่างปิดไม่มิด     ชายหนุ่มพยายามส่งสายตา ทอดสะพานให้หญิงสาวตลอดการสนทนา


           ใช่ว่าอาริยาจะไม่รับรู้  อาจจะไม่เข้าใจทั้งหมดที่ชายหนุ่มปฏิบัติต่อเธอ คนมันไม่เคยมีแฟนเลยกลัว  ที่สำคัญคนอย่างแบรต  คลูเซอร์นี่เธอก็ทราบกิตติศัพท์เรื่องความเจ้าชู้กระล่อนมาก็มาก เลยไม่อยากหลวมตัว  

 

           ที่สำคัญเขาเป็นนายจ้าง  ถ้ามันเลยเถิด และเขาไม่จริงจังขึ้นมาคน เสียใจที่สุด คงเป็นเธอ และที่สำคัญ เธอคงทนฝืนความรู้สึกทำงานกับคนที่ หักอกเธอไม่ได้แน่  อย่าเผลอใจเด็ดขาดริย่า จำไว้เป็นคำที่หญิงสาวพร่ำบอกกับตัวเอง


          “แบรตค่ะ แบรตจริง ๆ ด้วย”


           เสียงแหลมสูงร้องทักจากหญิงสาวผู้มาใหม่ทำให้ทั้งสองหันไปมองในทิศทางนั้นเป็นตาเดียวกัน   แบรตใบหน้าเรียบเฉย ส่วนอาริยามอง สาวงามที่มาใหม่นั้น ด้วยดวงตาฉงนปนสงสัย


            “เมนี่”  


            ชายหนุ่มเอ่ยชื่อนั้นเบาๆ และหันมามองหญิงสาวที่นั่งตรงข้าม    เพื่อรอดูปฏิกิริยาอาการ สิ่งที่เห็นมันน่าหงุดหงิดชะมัดแม่ตัวดีไม่มีอาการอะไรเลย นั่งตักอาหารเข้าปากเงียบ ไม่มองเขาด้วย


            หงุดหงิด เว้ย อาละวาดหรือสนใจใคร่ถามจะไม่ว่าอะไรเลยทูนหัวแบรตครางในอก


            เมนี่เคยเป็นคู่ควงคนหนึ่งของเขา ที่สำคัญเธอ คือลูกสาวของคู่ค้าคนสำคัญของเขา    และมีอีกอย่างที่แบรตลืมเสียสนิทว่าทางผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่ายเคยทาบทาม เมนี่  ให้เขาซึ่งพูดให้ถูกก็คือเมนี่ คู่หมายของเขานั่นเอง


            ไม่ใช่ว่าแบรตจะปฏิเสธการหมั้นหมายไม่ได้  แต่ช่วงเวลานั้นเขาไม่มีความจำเป็นต้องทำเช่นนั้น ต่างจากปัจจุบันที่เขามีคนที่อยากจะอยู่ด้วยตลอดชีวิตแล้ว    คิดได้ดังนั้นร่างสูงเลยอยากพิสูจน์อะไรสักอย่างจากคนสวยที่นั่งตัวตรงทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ ตรงหน้านี้ก่อนตัดสินใจอะไรบางอย่าง


             “เมนี่นั่งด้วยคนได้ไหมคะ”


          ร่างอรชรเดินเข้ามานั่งเบียดแบรตลงบนที่พักแขนของแบรตอย่างสนิทสนม และก้มลงหอมแก้มซ้ายขวาเขาอย่างถือสิทธิ์เพื่อแสดงความคุ้นเคยให้หญิงสาวร่วมโต๊ะได้รับรู้ แต่ทำเหมือนไม่เห็นอาริยาที่นั่งอยู่ก่อนแล้ว เมนี่คิดว่าคนอย่าง แบรตเจ้าชู้หาตัวจับยากขนาดนี้เป็นธรรมดาที่จะมีผู้หญิงข้างกายเสมอ


          “แบรตมาที่นี่ทำไมไม่ชวนกันบ้างคะ” เมนี่ออดอ้อน

           “แค่มากินข้าวเอง”  เสียงนุ่มทุ้มตอบยิ้ม ๆ ปลายหางตามองอาริยา

           “แหม เมนี่ ก็อยากมาร่วมรับประทานอาหารกับแบรตเหมือนกันนี่คะ”


           เมนี่ตอบยิ้มแย้ม ใจจริงเธอเดือดมากที่เห็นรูปชายหนุ่มคู่หมายมากับผู้หญิงปริศนาเมื่อชั่วโมงที่แล้ว เมนี่โทรหาพนักงานร้านแบรนด์เนมถึงรู้ว่าเขาอาจจะร้านโปรดที่มาเป็นประจำ เลยตามมาจึงได้เห็นว่าเขามากับผู้หญิงคนใหม่จริง ๆ ด้วย


           "เมนี่ กินด้วยกันสิ ก่อนจะหันไปให้สัญญาพนักงานจัดที่เพิ่ม

           “ขอบคุณค่ะ แบรตใจดีที่สุด"


           เมนี่ก้มลงหอมแก้มสากของชายหนุ่มอีกครั้ง โดยแบรตก็ไม่ได้ทักท้วงอะไรเพียงแต่ลอบมองอาการของอาริยาเห็นเธอทำหน้านิ่ง ๆ ไม่ได้แสดงอาการใด ๆ ส่วนหญิงสาวนั้นนั่งนิ่งแทบลืมหายใจ เพราะรู้ว่าตัวเองคือใคร    ถึงแม้บางครั้งเจ้านายหนุ่มสุดหล่อ จะปฏิบัติตัวเสมือนว่าเธอคือคนพิเศษ


             แต่ทว่าทั้งเขาและเธอไม่มีอะไรลึกซึ้งกันจน ขนาดที่เธอต้องหึงหวง  แต่ภายในใจดวงน้อยนั้นปวดหนึบไปถึงขั้วหัวใจเลย  อาหารตรงหน้าที่ตักเข้าปากมันไม่มีรสชาติเอาเสียเลย


             “ริย่านี่ เมนี่ เออ เป็น”  เสียงทุ้มคุ้นหู ปลุกหญิงสาวตื่นจากภวังค์ความคิด

             “เป็นว่าที่คู่หมั้นจ้ะ”


            แบรตยังพูดไม่ทันจบประโยคเมนี่ ก็ชิงพูดเสียก่อน  หัวใจของอาริยาที่พยายามทำใจให้มันสงบนิ่ง หล่นไปอยู่ตาตุ่มขนลุกชูชันบริเวณหลังและคอระหง ศีรษะเหมือนโดนค้อนขนาดใหญ่ทุบอย่างแรง ดวงตาไหวระริก แต่เพียงเสี้ยวนาที ร่างบางรีบปรับสีหน้าเรียบไม่ให้แสดงอาการใด ๆ บ่งบอกความรู้สึกข้างในใจที่แหลกละเอียดในตอนนี้ ทำให้แบรตถอนหายใจ ข่มความเสียใจ


            ‘ไม่แคร์ กันเลยเหรอนี่ตกใจหน่อยไม่ได้เหรอ ริย่าความน้อยเนื้อต่ำใจทำให้กายหนาแข็งกระด้าง ใบหน้าบึ้งตึง และแสดงออกมาเป็นคำพูดประชดประชัน


            “ริย่า ไม่ได้ยินที่ฉันพูดเหรอ” กระแทกเสียงตาขวางใส่

            “ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ คุณเมนี่  ฉัน อาริยาเป็นผู้ติดตามคุณแบรตค่ะ”


            อาริยาฝืนส่งยิ้มกว้าง ข่มกลั้นน้ำเสียงให้ดูสดใจจนคนตัวโตหน้ายักษ์หมั่นไส้อยากลองใจมากขึ้น  ว่าจะหึงหวงเขาบ้างไหม พลีส  เขามีความหมาย ความสำคัญกับเธอบ้างไหม



          “ยินดีเช่นกัน”


          เมนี่ทักตอบทิ้งสายตามองอาริยาเมิน ๆ  ก็สวยดีนี่แต่เธอเหนือกว่าเป็นร้อยเท่า เชอะ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


นางมั่นหน้ามาก
โดย Anonymous | 4 years, 2 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha