ฆาตกรสอนสวาท

โดย: มนกร



ตอนที่ 4 : ทำไมคุณถึงเลือกผม


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


“โอ้โห...ห้องคุณสวยจัง”

“แต่จะสู้ห้องวีไอพีของคุณได้ยังไง”

เขากำลังจะบอกเธอว่าเขากับเธอมันคนละชั้นกันอย่างนั้นหรือ เขาเข้าใจผิดแล้ว เธอไม่ใช่เจ้าหญิง เธอมันก็แค่สาวใช้ของเจ้าหญิง

“แต่วิวห้องของคุณดีกว่าเยอะเลย”

เธอต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ที่ปล่อยให้เขาจูงมือพามาที่ห้องพักง่าย ๆ เพราะแน่นอนว่า คงไม่ใช่แค่ดื่มไวน์กันเฉย ๆแน่

“และห้องวีไอพีก็คงสู้ไม่ได้เลย...ถ้าไม่มีผู้ชายแบบคุณอยู่ด้วย”

“จะดื่มไวน์กันต่อมั้ย”

“อยากสิคะ คุณก็เปิดขวดสิ”

“ได้เลย” เขาดันร่างเธอจนแผ่นหลังชิดฝาผนัง แล้วบดร่างกายกำยำแนบชิดบิดเบียดอย่างจงใจ สองสายตาร้อนแรงประสานกัน ลมหายใจอุ่นซ่านผสาน กระหืดกระหาย โหยหิว   

“เพราะห้องซอมซ่อของผมก็คงไม่น่านอนเหมือนกัน ถ้าหากไม่มีผู้หญิงสวยเซ็กซี่อย่างคุณนอนอยู่บนเตียง...”

“อย่างนั้นหรือคะ...”  แล้วริมฝีปากร้อนแรงของเขาก็ประกบลงมาอย่างรุนแรงและเร่าร้อน

“อืม...”  เธอจูบตอบเขาอย่างกระหายและรนราน ไร้การขัดขืน เธอไม่เคยอยากจูบใครเท่านี้มาก่อนเลย เธอไม่เคยหลงเสน่ห์ใบหน้าไหนเท่านี้มาก่อนเลยจริง ๆ ให้ตายเหอะ

“โอว...อืม...”  เธอตกหลุมรักเขาตั้งแต่แรกเห็น อย่างถ่องแท้แน่นอน “อ่า...เชส”

เธอไม่มีเวลาพอ และไม่อาจปฏิเสธเซ็กส์แบบเร่งด่วนที่ถูกจัดสรรมาให้อย่างโรแมนติกนี้ได้ หัวใจของเธอเรียกร้องมันอย่างไม่อายทีเดียว

“อืม...อูว...อืมมมมม” เธอกับเขาจูบกันอย่างบ้าคลั่ง บดคลึงริมฝีปากกันอย่างเร่าร้อน กระหายหิว ก่อนจะซุกลิ้นเข้าในโพรงปากของกันและกันอย่างอลหม่าน “อืมมมมม”

เธอใจง่าย ปล่อยให้เขาจูบเธออย่างดูดดื่มไม่พอ เธอยังไม่ห้ามฝ่ามือร้ายกาจของเขาที่ไล้ลูบ บีบคลำ ขยำขยี้ไปทั่วร่างเธออย่างหยาบโลน แม้แต่ตรงส่วนนั้นของเธอ!

“อู๊วววว” เขาลูบคลำตรงส่วนนั้นของเธอ ก่อนจะบีบเคล้นอย่างมันส์มือ ซึ่งมันทำให้เธอสยิวซ่านและขนลุกไปทั้งตัวเลยทีเดียว “ชะ...ชะ...เช...เชส...เชส...เชสค่ะ....อื้มมมม”

เธอรู้สึกเร่าร้อนราวกับถูกไฟเผาไปทั้งตัว แม้จะเป็นเพียงแค่การเริ่มต้นเท่านั้น แต่ความเก่งกาจในการจูบของเขาและความมุทะลุดุดันในการเล้าโลมของเขา กลับทำให้เธออ่อนระทวยจนกู่ไม่กลับ

“อูว...อืม...” เขาซุกไซ้ซอกคอของเธอ กดริมฝีปากร้อนฉ่าไปตามลำคอระหง จูบไล่ไปตามเนินอิ่ม และหัวไหล่อย่างไม่รู้จักเบื่อ “อ่า...อืม...อูย...ซี๊ดส์”

เธอเม้มริมฝีปากแน่น ตาปรือราวกับคนเมาเหล้าอย่างนั้น แต่นี่ไม่ได้เกิดจากแอลกอฮอล์อย่างแน่นอน เธอยืนยัน นั่งยันและนอนยันเลยล่ะ

“อ๊า...อ้า...อ่า...เชส...” แต่มันเกิดจากอารมณ์ความต้องการของเธอล้วน ๆเลยทีเดียว

ร่างของเธอถูกโยนลงบนเตียงในนาทีต่อมา ซึ่งเธอเต็มใจถูกเขาขยี้อย่างไม่มีเงื่อนไข เธอแทบอยากจะกวักมือเรียกเขาให้ลงมาหาเธอ แล้วจัดการเธอให้หนำใจในวินาทีนี้เลยจริงๆ หากไม่ใช่เพราะเธออยากรักษาภาพพจน์แบ๊วใส

เมื่อเขากระโจนลงมา แล้วตะโบมโลมไล้เธออย่างบ้าคลั่ง เธอกลับดันแผ่นอกเขาเบา ๆ อย่างมีจริต

“เชสคะ...”

“อะไรเหรอ”

“คือ...มันเร็วไปหน่อยค่ะ” เขากระพริบตาปริบๆ ก่อนจะยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์

“เร็วที่ไหน ผมรอคุณมานานแล้วนะ”

“ปากหวานเกินไปแล้ว”

“มีความสุขด้วยกันดีกว่านะ ผมจะทำให้คุณมีความสุขสุดๆไปเลย” 

เขาคงจะพูดจริง สายตาเซ็กซี่ของเขาบอกอย่างนั้น

“ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่าคุณยังไม่มีแฟน” ชั่วโมงก่อนเขาบอกเธอโดยที่เธอไม่ทันจะถาม เธอไม่เชื่อซะทีเดียวหรอกนะ แต่ในใจก็ภาวนาให้เขาพูดจริง

“ผมไม่มีจริง ๆ ผมไม่ได้ร่ำรวย ไม่มีผู้หญิงที่ไหนสนใจผมหรอก ผู้หญิงที่เข้ามาในชีวิตผม ก็เพียงแค่ต้องการสนุกเป็นครั้งคราวเท่านั้นเอง”

ซึ่งเธออาจจะเป็นหนึ่งในนั้นด้วย...ใช่มั้ย?

“แต่ฉันไม่ได้เป็นอย่างนั้นนะคะ”

เขาจ้องหน้าเธอตรง ๆ “แล้วทำไมคุณถึง...เลือกผมล่ะ”

เธอไมได้เลือกเขา แต่เขาต่างหากที่เลือกเธอ ดุจเดือนรู้ว่าเธอไม่อาจปล่อยผู้ชายคนนี้ไปได้ ตั้งแต่วินาทีที่เขายื่นมือมาให้เธอแล้ว

แม้จะเจอกันแค่วันเดียว แต่ความรู้สึกบอกเธอว่าเขาคนนี้จะทำให้เธอมีความสุขก่อนตายแน่นอน ดวงตาที่ส่องประกายความเป็นอิสระ คำพูดที่ไร้กฏเกณฑ์ แต่เต็มไปด้วยความลุ่มลึกน่าค้นหา  

“เพราะฉันไม่มีเวลามากพอน่ะสิคะ” เธอยังไม่ได้บอกใครเขาหรอก ว่าเธอนั้นใกล้จะตายเต็มทีแล้ว เธอไปตรวจที่โรงพยาบาลมา ผลการตรวจถูกส่งมาที่บ้านเมื่อเดือนก่อนนี่เอง คุณหมอบอกว่าเธอเหลือเวลาอีกไม่มากนัก อาจหกเดือน สามเดือน หรือหนึ่งปี

เธอต้องเข้ารับการรักษา เพื่อจะมีชีวิตอยู่ต่ออีกหนึ่งปี หรือมากกว่านั้นหากโชคดี แต่นั่นไม่ใช่ชีวิตช่วงสุดท้ายที่เธอฝันไว้ เธอเลือกจะขายทุกอย่าง ลาออกจากงาน แล้วเดินทางมาที่นี่  

“อ๋อ ใช่ คุณมาที่นี่เพื่อจะร่วมงานแต่งของเพื่อนของคุณ และคุณจะกลับไป...”

“แต่ถ้าเรา...” เธออยากใช้ชีวิตช่วงสุดท้ายอย่างสนุกและคุ้มค่าที่สุด โดยมีใครสักคนร่วมเดินทาง คนที่ไม่มีวันร้องไห้เมื่อเธอจากไป

“อะไรครับ”

“แต่ถ้าคุณจะเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน แล้วเราก็ไปท่องเที่ยวกันให้ทั่วอิตาลี ยุโรป หรือแม้แต่อเมริกา ฉันอยากไปมันทั่วโลกเลย มันจะเป็นทริปที่สุดวิเศษ เราจะใช้ชีวิตด้วยกันให้สนุกสุดเหวี่ยง เราจะทำอะไรหลาย ๆ อย่างที่อยากทำ แต่ยังไม่เคยทำ ฉันจะทำมันอย่างแน่นอน”

เขาจ้องเธออย่างพิจารณา “ทำไมคุณถึงไว้ใจผมล่ะ เราเจอกันแค่วันเดียวเท่านั้นเอง”

“ฉันบอกตรงๆนะ” เธอยิ้มให้เขาอย่างขำขัน “ฉันไม่ไว้ใจคุณแม้แต่นิดเดียว”

เขาขมวดคิ้วมุ่น ไม่เข้าใจที่เธอพูด “ไม่ไว้ใจ”

“ใช่ ฉันไม่ไว้ใจคุณหรอก แต่ฉันไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ต่อให้คุณเป็นฆาตกรโรคจิต หรือเป็นสิบแปดมงกุฎ” เธอหยุดเล็กน้อย ก่อนจะพูดอีกครั้งอย่างมีความหวัง “ฉันก็ยังจะทำมันอยู่ดี ฉันแค่ต้องการเพื่อนสักคน...เพื่อนหล่อ ๆ อย่างคุณน่าควงไปไหนมาไหนด้วยจะตาย สาวๆคงอิจฉากันใหญ่ หัวใจฉันก็คงกระชุ่มกระชวยสุดๆ”

เขาชักสนใจความบ้าของผู้หญิงคนนี้แล้วสิ

“แล้วถ้าผมไม่ตกลงล่ะ”

“ฉันไม่แปลกใจหรอก ฉันรู้ว่ามันบ้ามากที่คิดทำอะไรแบบนี้ ใครจะมาบ้าตกลงทำกับฉันล่ะ ฉันไม่คาดหวังอะไรจากผู้ชายแปลกหน้าอย่างคุณหรอก”

“ความจริงคุณเป็นผู้หญิงที่เจ๋งนะ” เขาชื่นชมเธอจากใจจริง และแอบทึ่งกับความคิดเธอ “ผมถามคุณรึยัง ว่าคุณทำงานอะไรที่เมืองไทย”

“คุณอย่ารู้เลย...รู้แค่ว่าฉันลาออกจากงานแล้ว เพื่อจะได้ใช้ชีวิตแบบสุดเหวี่ยงอย่างที่ต้องการซะที”

“สุดเหวี่ยงของคุณ...มันต้องขนาดไหน”

“ขนาดที่ว่า...ตายไปก็ไม่เสียดาย”

เขาชอบผู้หญิงคนนี้ว่ะ...คำเดียวที่ผุดขึ้นในหัวตอนนี้ ไม่ว่าเธอจะเป็นใครและเคยทำอะไรมาก่อน แต่ผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้ เธอคือผู้หญิงที่เท่และเจ๋งคนหนึ่งเท่าที่เขาเคยรู้จักมาเลย  !!!


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha