ข้อผูกมัดซาตานTycoon

โดย: chineserose



ตอนที่ 4 : Chapter 1 ; เทพีเพอร์เซโฟนีแห่งฟอเรนซ์ [ C ]


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

เมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา

ภาพนางในฝันที่ปรากฏในความทรงจำในไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมาคือเขาสั่งบริกรหนุ่มให้จัดการส่งเครื่องดื่มไปบรรณาการสาวแปลกหน้าในแสงสลัวที่มองอยางไรก็ถูกใจเขาเหลือเกิน ภาพสาวเอเชียตาโตเจ้าของเรือนผมยาวสลวยทรวดทรงแบบบางน่ากอด... ทะนุถนอม

“จัดการให้ด้วย” เขาไม่ลืมที่จะวางนามบัตรแนะนำตัวและหมายเลขห้องพักของโรงแรมที่พักเผื่อเธอจะสนใจเป็นเพื่อนคุยกับเขาสักคืน มันอาจจะเป็นการอ่อยที่ไม่มีชั้นเชิงเท่าใดนักแต่ถ้าเธอสมัครใจมากับเขา... เรื่องราวแห่งค่ำคืนนี้มันก็น่าจะจบลงด้วยดี

สำหรับเขาแล้วไม่สนใจในวิธีการมากกว่าผลลัพธ์อยู่แล้ว

แมวไม่ว่าสีอะไรก็ไม่สำคัญเท่ากับว่าจับหนูได้หรือเปล่า!

แต่ผลลัพธ์ที่ผับหรูนั่นเขาไม่ประทับใจนัก... แมวของเขาจับ หนูไม่ได้แถมยังคอตกกลับมาแต่ที่น่าเซอร์ไพรซ์ก็ตรงที่จู่ๆ หนูที่ว่า ทำไมมานอนทอดกายให้เขาบนเตียงได้...

มันแทบไม่น่าเชื่อ

เขาส่งสายตามองมาอย่างเป็นมิตรแต่ดูเหมือนสาวเจ้าจะไม่ชอบวิธีทำความรู้จักของเขาสักเท่าไหร่ มันดูละลาบละล้วงไม่ให้เกียรติกัน ผู้ชายที่จ้องเธอไปทั้งเนื้อทั้งตัวนานสองนาน... หันไปมองทีไรก็พบว่าเขากำลังมองเธออยู่ ผู้ชายที่เอาแต่จ้องแบบนี้ถ้าไม่ใช่คนที่เคยรู้จักกันมาก่อน ก็คงต้องเป็นคนโรคจิตเสียมากกว่า สายตาเขาน่ากลัวเกินไป!

หญิงสาวหยิบแก้ววางลงที่โต๊ะพร้อมๆ กับนามบัตรที่ไม่เคยร้องขอ ก่อนลุกไปเต้นรำกับเพื่อนๆ ในกลุ่มของเธอ จุดนั้นเองเขาจึงพอได้สำรวจทรวงทรงองเอวที่เขากะเกณฑ์เอาเองจากสายตาคมกริบที่มากประสบการณ์

หุ่นดีน่าฟัดไม่เบาแล้วก็ได้แต่ภาวนาว่าเธอจะตอบตกลง เขาทอดอารมณ์ไปกับบรรยากาศยามราตรีในคลับระดับสูง สายตาเขามองไปที่ผู้หญิงเป้าหมายอย่างสม่ำเสมอ...

แปลกทำไมเขาถึงสะดุดตากับผู้หญิงคนนี้เหลือเกิน...

เลือดในกายชายกำลังพุ่งพล่านสาเหตุเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์หรือเป็นเพราะความสวยยั่วยวนจากผู้หญิงคนนั้นกันแน่เขาเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน

ลูคัสใช้เวลาไปกับความสำราญสักพักใหญ่ไม่นานเขาก็เบื่อและดูเหมือนจะสิ้นหวังกับการยื่นไมตรีแบบโง่ๆ เขาจึงตัดสินใจอะไรบางอย่าง ชายหนุ่มลุกขึ้นเต็มความสูง เดินฝ่าฝูงนักเที่ยวไฮโซมาตามทางเดินออกมายังด้านหน้าคลับ รถรอเขาอยู่แล้ว

“ซินญอร์... กลับไวกว่าปกติอีกนะครับ” เมแกนผู้ช่วยคนสนิทที่คืนนี้ทำหน้าที่ขับรถให้เขาพร้อมๆ กันเอ่ยถามและมองเขาจากกระจกมองหลัง นัยน์ตาของเขานิ่งเฉยไม่แสดงอารมณ์

“บรรยากาศไม่น่าดึงดูดใจเท่าไหร่” เขาเปรยขณะทอดมองออกไปข้างทางพร้อมถอนหายใจออกมาอย่างเซ็งๆ

“แล้วผู้คนละครับ?” เมแกนถาม

“ไม่ต่างกัน” เขาหยุดเว้นจังหวะ “แต่ที่พิเศษ... ก็คง...”

พลาดหวังไปตามสายลมในความมืดเขาในใจถึงสิ่งที่เพิ่งพลาดหวัง กับความปรารถนาที่มีต่อแม่สาวน้อยตาโตที่ดูเหมือนจะเข้ามาวนเวียนในสมองจนกลายเป็นแค่ผู้หญิงในความทรงจำ และเขาคงไม่มีโอกาสได้เจอเธออีกครั้งแน่ๆ นอกเสียจากว่า...

เธอจะเป็นเดสธินี่ของเขา!

“ซินญอร์ยังหลับยากเหมือนเดิมหรือเปล่าครับ?”

“อืม...” เขายังคงเป็นนิสัยคงเดิมไม่มีเปลี่ยน เป็นคนหลับยากอยู่สักนิดมันไม่ใช่ข้ออ้างเพื่อหิ้วผู้หญิงมาปรนเปรอก่อนนอนหรอก งานทางด้านการเงินอย่างเขามันต้องขบคิดตลอดเวลาแล้วยิ่งลงไปร่วมเกมกับใครด้วยแล้ว... เขาแทบไม่อยากเข้าสู่ห้วงหลับเลยด้วยซ้ำเพราะมันต้องวางแผนกันตลอด ตลาดการเงินไม่มีหลับใหล... เขาชินกับข้อนี้ดี

“ผมคิดว่าสิ่งที่ผมจัดเตรียมไว้รอ... ไม่น่าจะทำให้คืนนี้ต้องผิดหวัง” ผู้ช่วยหนุ่มสบตาเจ้านายผ่านมาทางกระจกมองหลังในฐานะที่วันนี้เขาทำหน้าที่ทั้งผู้ช่วยและคนขับรถพร้อมๆ กันดีที่บอสไม่มีเรื่องบู๊ ไม่งั้นละก็... คงเป็นบอดี้การ์ดด้วยอีกตำแหน่ง

“เข้าใจหาวิธีกล่อมผมก่อนนอนเสียจริงๆนะเมแกน” ชายหนุ่มเปรยขณะสายตาคมทอดมองออกไปนอกหน้าต่างรถยนต์

“มันคงเป็น... ธรรมเนียมของมิสเตอร์โคลอซชินี่เวลาต้องไปทำงานต่างถิ่นกระมังครับ” ผู้ช่วยหนุ่มแล้วยังเป็นที่ปรึกษาด้านกฎหมายผู้รู้ใจเปรยด้วยรอยยิ้มที่รู้ทัน

“คุณนี่... ช่างเป็นทั้งผู้ช่วยและเป็นที่ปรึกษากฎหมายที่รู้ใจผมไปเสียทุกเรื่อง” ลูคัส จิอันลูกา โคลอซชินี่ตอบกลับอย่างยอมรับสภาพ มันก็ดีไม่ใช่หรือที่มีคนรู้ใจมาช่วยงานไม่เช่นนั้นเขาคงอึดอัดตายจะเรียกร้องอะไรได้

“เอาละครับ คงได้เวลาพักผ่อนกันแล้ว” ทันทีที่รถเคลื่อนมาถึงโรงแรมที่พักซึ่งไม่ห่างนักเขาก็กลับขึ้นห้องพักในเวลาไม่นาน ก่อนจะเผลอหลับไปบนเก้าอี้ยาว

“แล้วพบกันพรุ่งนี้เช้านะครับซินญอร์...” ผู้ช่วยหนุ่มเอ่ยลาทันทีที่ร่างสูงของเจ้านายหนุ่มหายเข้าไปในห้องพักของเขา ร่างสูงนั่งลงเก้าอี้พนักสูงก่อนละเลียดอารมณ์ปล่อยให้คิดอะไรเพลินๆ

โอ๊ะ!

ร่างสูงของเขากลิ้งพลัดตกเก้าอี้ไปกองลงที่พื้นอย่างหมดมาดเมื่อนางในฝันไม่สมยอมทำให้เขาต้องออกแรงปราบพยศเสียจนความฝันต้องออกแอ็กชั่น

“นี่ฝันหรือนี่... นางในฝันตามมาถึงที่นี่เลย บ้าฉิบ!” เขาสบถอย่างไม่เชื่อว่าจะประทับใจสาวเอเชียในผับที่เพิ่งเจอกันเพียงครั้งเดียวแล้วเก็บเอามาฝัน...

แถมยังเป็นความฝันทางกามารมณ์อีกเสียด้วย

ท่าทางเขาจะเครียดกับงานทางการเงินมากไปหน่อย เขาคงจะต้องหาเวลาไปใช้เงินบ้างเสียแล้ว บางทีอารมณ์คุกรุ่นรอเวลาระเบิดแบบนี้อาจจะมลายหายไปบ้างก็ได้

เป็นเวลานานมากแล้วที่ปิศาจการเงินอย่างเขาไม่ยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงคนไหน ไม่ควงใครจริงจัง หากจะมี ก็แค่ กินเป็นของว่างแบบนานๆครั้งอย่างเช่นคืนนี้ เขาต้องมียานอนหลับรสหวานก่อนนอน มันไม่ใช่รสนิยมทางเพศแต่มันคือวิธีการบำบัดน่าจะนิยามถูกกว่า ความสุขชั่วครู่ชั่วยามไม่มีการผู้มัดและเขาไม่ใช้บริการใครซ้ำสอง... จบคือจบ ข้อนี้ผู้ช่วยผู้จัดหาให้เขาเข้าใจดี

เขาไม่ยอมปล่อยให้ความคิดไร้สาระพวกนั้นโจมตีนานเกินไปนักหรอก ร่างสมาร์ตสมส่วนลุกขึ้นเดินตรงไปที่ห้องน้ำหรู ห้องระดับวีวีไอพีอย่างนักการเงินผู้กุมชะตาการเงินโลกมันหรูหรากว้างขวางสมราคาอยู่เอง ร่างกายประดุจเดวิดแหงนรับสายน้ำที่ชโลมลงชะเรือนกายแกร่ง หยดน้ำนับล้านต่างกลิ้งเกลือกลงบนผิว ก่อนแทรกซึมคืนความสดชื่นให้ทุกอณูผิวอย่างเริงร่า...

รูปร่างเขา... ช่างงดงามเหลือเกินพ่อนายแบบ

ใครนะให้สมยานามเขาว่าคือ ปิศาจ เพราะเท่าที่เห็นนี่มันเทพบุตรรูปร่างน่าศิโรราบต่างหาก...

เขาคงต้องขอบคุณสายน้ำอุ่นที่เกลือกกลิ้งทั่วทั้งเนื้อทั้งตัวเขา สมองของชายหนุ่มตื่นตัวขึ้นมาทันที พร้อมรับสถานการณ์ ตื่นอีกแบบที่เขารีเควสต์เอาไว้

“อา...”ดวงตาสีน้ำเงินคู่คมเปล่งประกายเมื่อพบว่าสิ่งที่เขาปรารถนา มาปรากฏอยู่ตรงหน้า...

บนเตียงของเขา สิ่งที่รอการ ตื่นดูเหมือนกำลังถูกกระตุ้นเร้าให้ตื่นเร็วขึ้นด้วยอัตราเร่ง สมองของปิศาจการเงินหนุ่มฉายภาพย้อนไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมาในผับหรู หญิงสาวที่สะดุดใจเขา

ลูคัสพยายามเฟลิร์ตเธอ... แต่ทุกอย่างได้รับการปฏิเสธอย่างไม่เป็นท่า

คว้าน้ำเหลวในการจีบหญิงประสบการณ์แบบนี้เขาไม่เคยได้สัมผัสมันมีแต่หญิงสาวเจ้าของดวงตาคมโตคนนั้นที่ยัดเยียดความล้มเหลวให้เขา...

แต่นี่ มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมเธอมานอนอยู่ตรงนี้... บนเตียงเขา?

สายตาลามเลียไปทั่วร่างเธออย่างช้าๆ พร้อมจินตนาการเพริศแพร้ว ผู้หญิงคนนี้รูปร่างหน้าตาดีทีเดียว เพียงชั่ววินาทีแรกที่ได้พบ... ก็ปลุกเขาให้รู้สึกพุ่งพล่านเสียแล้ว ทั้งที่ยังหลับอยู่แท้ๆ

จัดมาได้ไม่เลวเลย...’ เขาทึ่งความสามารถของเมแกนผู้ช่วยคนสนิทที่ดูเหมือนว่าจะทำอะไรถูกใจเขาไปเสียหมด ทั้งเรื่องช่วยงานและเรื่องส่วนตัว... รวมทั้งร่างเล็กบนเตียงนั่นก็ถือเป็นผลงานจัดหาชิ้นโบแดงของเมแกนเลย

“มาช้าจริงนะแม่สาวน้อย” เขาพึมพำ

ชายหนุ่มเอะใจว่าหญิงสาวเข้ามาได้อย่างไร สงสัยผู้ช่วยของเขาคงไม่ได้ล็อกห้องหลังจากออกไปแล้วและดูเหมือนเธอจะมาในเวลาที่เหมาะเจาะพอดีเมื่อเขาอาบน้ำเพิ่งเสร็จ หญิงสาวนอนหลับพริ้มใต้แสงสลัว แม้ว่าคืนนี้เขาไม่อาจเห็นดวงหน้าทั้งหมดของเธอได้อย่างชัดเจนนัก แต่ก็สัมผัสได้ว่างหญิงสาวตรงหน้านั้นแสนงดงามราวกับเทพีเพอร์เซโฟนี[1]ก็ไม่ปาน

“เมามาซะด้วย ฉันจะรู้ได้ยังไงว่าเธอจะทำหน้าที่ได้ดี... หืม?” เขาพึมพำไม่อยากให้อาการนั้นของเธอทำให้เขาอดคิดไม่ได้ว่าเธอถึงขั้นจะต้องดื่มเหล้าย้อมใจให้ตัวเองรู้สึกเมามายจึงจะให้บริการหนุ่มๆ ที่แปลกหน้าได้ ดวงตาคมตรึงบนใบหน้าสวยของหญิงสาวปริศนาแล้วยังมึนเมาไม่ไดสติ มันผิดวิสัยผู้ชายอย่างเขาน่ะสิ

ไม่ชอบลักหลับ เพราะมันไม่ได้อารมณ์!’ เขาคิดขณะคิ้วเรียวหนาขมวดมุ่นเข้าหากันอย่างไม่ตั้งใจ เขาไม่ใช่คนสำส่อนกินไม่เลือกและไม่พลาดที่จะป้องกันและที่สำคัญผู้ชายอย่างลูคัส จิอันลูกา โคลอซชินี่ใช่ว่าจะมีผู้หญิงคนไหนตะกายขึ้นเตียงเขาได้ง่ายๆ

ชายหนุ่มเดินมานั่งลงบนเตียงกว้าง ควานนุ่มอุ่นของที่นอนยุบลงยวบเมื่อน้ำหนักของคนร่างสูงทิ้งตัวลงไป สายตาเขาตรึงบนใบหน้าหญิงสาวที่หลับใหล...

ลูคัสพินิจเครื่องหน้าที่ได้รูปงดงามอย่างลึกซึ้งทั้งหมดดูเหมือนจะเป็นความงามที่ลงตัวภายใต้กรอบใบหน้ารูปหัวใจ

ผมยาวสลวยกระจายตัวอย่างอิสระบนหมอนสีขาวใบใหญ่ ริมฝีปากอวบอิ่มเผยอน้อยๆ ยามหลับมันช่างยั่วยวนเขาเสียเหลือเกิน ความจริงเขาเป็นหนุ่มมากเสน่ห์ที่มีผู้หญิงมาทำความรู้จักอยู่ไม่น้อย แต่นั่นไม่ทำเขารู้สึกตื่นเต้นและปลุกเร้าได้มากเท่าผู้หญิงที่เพียงนอนนิ่งๆ ตรงหน้า... เธอแทบไม่ต้องทำอะไรแต่เพียงแค่นั้นก็สร้างความเร้าใจอย่างประหลาด

ตั้งแต่แรกพบ ที่พิพิธภัณฑ์... รอยยิ้มสดใสราวแสงอาทิตย์ที่ร่าเริง ดวงตาเป็นประกายและพาหัวใจเขาสั่น... หวั่นไหว...

ท่วงท่างดงามสะอวดสะองเวลาเต้นรำในผับดังในฟลอเรนซ์... ใช่แล้ว!

เขาพยายามอ่อยเธอ แต่ผู้หญิงไม่เล่นด้วย... แล้วเหตุไฉนในเวลาต่อมาสวรรค์แกล้งบันดาล ส่งเธอมาอยู่บนเตียงเขา

นี่คือสิ่งที่เมแกนบอกเขาเมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมาว่า สิ่งที่จัดเตรียมมาให้น่าจะถูกใจและทำคนหลับยากยามแปลกที่อย่างเขาพึงพอใจไม่น้อย... ไม่คิดว่าจะ จัดมาได้ถูกใจขนาดนี้

เล่นตัวขนาดนั้น ใครจะเชื่อว่าเป็นสาวไซค์ไลน์...

มือเรียวแกร่งไล้แผ่วเบาไปตามแนวกรอบใบหน้ารูปหัวใจราวสำรวจ ความนุ่มนิ่มเรียบลื่นของผิวสาววิงวอนเขา และเพียงสัมผัสนุ่มๆ ก็ชวนหัวใจเขาให้จมดิ่ง อยากจูบ อยากสัมผัสทั้งหมดนั้นด้วยริมฝีปากของตัวเอง

เขาโน้มหน้าเข้าใกล้ ริมฝีปากของทั้งสองใกล้กันเพียงนิด... ลมหายใจของสาวน้อยกรุ่นกลิ่นไวน์... ชวนให้คิดว่าจะหวานสักปานใด ถ้าเขาจะขอลิ้มรสริมฝีปากสวยงามนั้น... สักจูบหนึ่ง  

เขาแตะคางเธอเชิดขึ้นรับจุมพิตที่รอมานาน...

ก่อนคนเมาจะเผยอรับราวกับว่า... คนรักที่พลัดพรากกันมานานปี เธอจูบตอบและกานต์รวีรู้สึกเหมือนครึ่งหลับครึ่งตื่น ภาพชายหนุ่มที่ปรากฏจะเป็นในฝันก็ไม่ใช่เรื่องจริงก็ไม่เชิง เธอเมาหรือเธอฝันไปกันแน่ แต่ที่รู้คือสัมผัสจากเขาช่างเร่าร้อนและเชิญชวน...

ฝันแห่งกามารมณ์ฉุดรั้งเธอและมันช่างสุดแสนเสมือนจริง ราวกับว่าชายในฝันกำลังอยู่กับเธอตรงนี้

ลูคัส โคลอซชินี่ไม่ลืมที่จะปลุกเร้าเธอ แม้ยามหลับเขาก็มอบความรักให้เธอได้...

เพียงแต่ว่ามันไม่ใคร่จะตรงรสนิยมเขาสักเท่าไหร่... เขาชอบร่วมรักกับผู้หญิงที่มีสติสัมปชัญญะครบพร้อมมากกว่า

ไม่ชอบลักหลับเมื่อคิดมาถึงตรงนี้อาจจะหงุดหงิดเล็กน้อย หรือเขาจะหยุดเพียงตรงนี้ก่อนดี... รอให้สาวน้อยของเขาสร่างเมา ค่อยว่ากันใหม่ แต่เมื่อชายฉกรรจ์อย่างเขาคิดใคร่ครวญดีแล้ว เขาไม่อยากพลาดโอกาสนี้ไป เมื่อนึกได้ว่าเอเล่นตัวมากแค่ไหน ฉะนั้นเขาจะจัดการเธอ เดี๋ยวนี้!

เขาค่อยๆ มอบจุมพิตให้เธอทั่วใบหน้า... แก้ม... ปลายจมูกและมาหยุดอ้อยอิ่งที่ริมฝีปาก... จนร่างเล็กพลิกตัวอย่างกระสับกระส่าย เพราะสัมผัสแผ่วเบาเป็นเหมือนสิ่งกระตุ้นให้ร่างกายต้องขยับตัว เมื่อเธอขยับเรือนร่างเพียงเบาๆ ทรวดทรงอันอิ่มงามของเธอก็โดดเด่นยั่วยวนเขาขึ้นมาทันใด เขาเรียนรู้ว่าหญิงสาวตรงหน้าเป็นความงามที่ธรรมชาติรังสรรค์ขึ้นมาเพื่อทรมานเขาโดยแท้จริง เพียงแค่มอง หัวใจเขาก็เต้นรัว เพียงดอมดม บางสิ่งก็เริงร้อนขึ้นอย่างไฟที่กำลังพรุ่งพล่าน เขาบอกตัวเองว่า ไม่อาจทนกับการยั่วยวนนั้นได้อีกต่อไปและเขาอาจจะต้องลองเปลี่ยนรสนิยมมาเป็น ลักหลับกับสาวบริการรสหวานที่รอคอยการปรนเปรอจากเขาเดี๋ยวนี้...

สมส่วนไม่เบา... น่ากินชะมัด!’

ในที่สุด... เขาก็หมดความอดทน ร่างสูงที่มีสิ่งปกปิดเพียงผ้าขนหนูสีขาวของโรงแรมเพียงผืนเดียวและจุดศูนย์กลางร่างกายเหมือนมี่แท่งอะไรบางอย่างเริ่มมีปฏิกิริยาเรียกร้อง...

ร่างบางที่นอนหลับพริ้มนั่นคือต้นเหตุของอาการรุ่มร้อนที่คุกรุ่นอย่างเกินห้ามใจ...

เขาต้องการสัมผัสเธอไปหมดทั้งเนื้อทั้งตัว... ต้องการครอบครองเธออย่างเร่าร้อนเดี๋ยวนี้!

นัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มกำลังชำเราเธอด้วยไฟปรารถนา หญิงสาวปริศนาที่เมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา เธอคือ นางในฝันของเขา ตอนนี้เธอกำลังขยับเข้าใกล้ เมื่อเธอพลิกร่างกายแม้ในยามหลับก็ดูน่าหลงใหล ทำให้เห็นทรวดทรงโดดเด่นขึ้นท้าทายเขาอย่างอวดดี...

แอลกอฮอล์ทำให้หญิงสาวนอนส่ายไปมา... นอนกระสับกระส่ายเหมือนว่าจะไม่สบายตัว เมื่อเรือนร่างขยับส่วนอวบตึงก็สะท้อนขึ้นลงตามจังหวะหายใจ ที่แรงและสม่ำเสมอจนเขาต้องกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคออย่างยากลำบาก

โอ...

เขาอยาก กินเธอ... อย่างแวมไพร์ผู้หิวกระหาย

มือแกร่งสัมผัสแก้มที่นุ่มราวผิวเด็ก... มันเรียบ... ลื่น และเว้าวอนสัมผัสจากเขา นิ้วเรียวแกร่งไล้ลงมาสัมผัสทรวดทรงอวบอิ่มอย่างถือดีแม้ผิวเนื้ออวบอิ่มจะอยู่ภายใต้บราเซียร์สุดเซ็กซี่...

แต่นั่นก็เพียงพอที่จะทำเขาอารมณ์กระเจิดกระเจิงไปไกลถึงไหนต่อไหน เธอขยับร่างบิดพลิ้วเมื่อรู้สึกว่ามีสัมผัสบางอย่างมาก่อกวนยามหลับ ไม่นานอาภรณ์ชั้นนอกก็ปลิวหายไปจากร่างบอบบางที่งดงามสร้างสมส่วนและตอนนี้ปทุมอิ่มงามล้นอยู่ที่ขอบบราเซียร์สุดเซ็กซี่อย่างท้าทายเขา

กระตุ้นเร้ากันเข้าไปแม่ทูนหัว... โอ

นิ้วแกร่งสัมผัสจนสิ่งนั้นเรียกร้องเขา เขาไม่ปล่อยให้เวลาผ่านไปให้เสียเปล่ารีบขึ้นควบคุมร่างบางที่นอนส่ายอยู่ใต้ร่าง ก่อนลิ้มชิมริมฝีปากบางสีสวยและเขาส่งลิ้นร้อนบดเบียดอย่างแสนพิศวาส

ความปรารถนาอันรุ่มร้อน ปลายถันสีสวยระเรื่อสั่นระริก มือแกร่งกอบกุมยอดถันเข้าสู่อุ้งปากและมันยอมจำนนสั่นระริกในปากเขา ร่างบางขยับและเหมือนรู้สึกตัว

กานต์รวีพบว่าในความฝัน... ปรากฏภาพชายหนุ่มหน้าตาที่ไม่เคยพบที่ไหน... ไม่รู้จัก... หรือคุ้นเคย กำลังปรนเปรอเธออย่างแสนรัก เขายิ้มบางอย่างพึงพอใจในปฏิกิริยาของเธอและสายตาเขาปลุกเพลิงเร่าร้อนในกายเธอให้แทบแตกปริ

“คุณเป็นใครคะ?” เสียงหวานเอ่ยถามเป็นภาษาไทยตามสัญชาตญาณ ด้วยสำเนียงพร่าแผ่ว ในสภาพครึ่งหลับครึ่งตื่น เธอคิดว่ามันช่างเป็นความฝันที่เสมือนจริงยิ่งนักและชายในฝันของเธอช่างดูหล่อเหลาสมบูรณ์แบบ

ลูคัสฟังคำพูดที่เปล่งออกจากปากจิ้มลิ้มนั้นไม่สำเหนียก ชายหนุ่มได้แต่ยิ้มอย่างเอ็นดูสาวน้อยใต้ร่าง เธอเมามายไม่ได้สติ เอ่ยอ้อแอ้แต่ก็แสนน่ารัก... และน่ากิน เขาอยากกินเธออย่างคนหิวโซ... และจะมอบประสบการณ์ รักให้เธออย่างสุดพิเศษแบบที่เขาไม่เคยมอบให้กับผู้หญิงคนไหน...

นางในฝัน... เธอคือหญิงสาวผู้โชคดี

บอกไปใครจะเชื่อว่า แม่สาวบริการรสหวาน สวยและน่ากิน อย่างกับนางฟ้า...

มือเขายังทาบลงบนเนินอกสวยบีบเคล้นลากไล้นิ้วเกลี้ยวนยอดถันช้าๆ จนร่างบางพลิ้วไหว ความหอมของกลิ่นกายสาวกำจายทั่วจมูกโด่งที่จรดลงสูดดมซอกคอ ไปถึงจุดชีพจรแล้วขบเบาๆ ที่ต้นคอระหง ก่อนจุมพิตหนักๆอย่างหิวกระหายที่ริมฝีปากระเรื่อสวย เธอเหมือนจะตอบสนองทุกสัมผัสจากเขา...

เขาคงอยู่ในฝันทางกามารมณ์อันหวานซึ้งของเธอ ร่างบอบบางจึงได้ตอบสนองเขาอย่างน่ารัก... และนั่นยิ่งทำให้ไฟในกายชายเริงร้อนขึ้นเหมือนไฟกำลังลามเลียทุ่งหญ้าอันกว้างใหญ่

เขาผละจากริมฝีปากเลื่อนไล้ลงมาครอบครองยอดถันที่เครียดครัดเว้าวอนจูบจากเขา ช่วงนาทีที่เขาดูดดื่มมันร่างบางแอ่นแผ่นหลังราวสะพานโค้ง จนเขาต้องใช้ฝ่ามืออีกข้างกอบกุมและนวดเฟ้น

กานต์รวีครึ่งหลับครึ่งตื่น ภาพชายหนุ่มพร่าพรายในสายหมอกสีเทาหนาจัด เขายิ้มให้เธออย่างเป็นมิตรและเธอไม่เคยรู้สึกสะท้านกับรอยยิ้มจากผู้ชายคนไหนได้อย่างนี้... ในฝันเขากำลังร่วมรักกับเธออย่างเริงร้อน... และดูเหมือนเรือนร่างเธอก็ยินดีและตอบสนองทุกท่วงท่าจากเขาอย่างยินดี

“โอ... สาวน้อย เธอวิเศษมาก!” เขาคราง

ดวงตาคู่สวยมีแต่ความปรารถนา ดวงหน้าสวยในแสงสลัวแดงซ่านไปด้วยความต้องการ เขาทึ่งและหลงใหลในความงดงามละมุนละไมของเธอ

หญิงสาวบิดเร่าแผ่รังสีแห่งความต้องการออกมาโอบคลุม จนเขามึนเมาไปกับกลิ่นปลุกเร้าอันแสนหอมหวานราวดอกคาร์มีเลีย มือเรียวสวยทั้งสองข้างของเธอไต่ไล่ขึ้นมาตามช่วงแขนของเขาก่อนจะจิกกรงเล็บลงบนหัวไหล่เป็นสอดรับทุกจังหวะที่เขาผลักดันตัวตนเข้าหา ปากบางสวยขยับครวญคราง เป็นภาพที่ยั่วยวนจนลูคัสหายใจหอบกระชั้น

“อา...” เขาคำรามเสียงพร่าต่ำฟังดูเซ็กซี่

“อือ...” ริมฝีปากอิ่มส่งเสียงครางเมื่อแรงเคล้าคลึงจากฝ่ามือหนาเร่งเร้าขึ้น กานต์รวีแอ่นกายขึ้นหาเขา ก่อนจะสะบัดหน้าแหงนเงยส่งเสียงครางหวานหวิว สะโพกขยับไหวตอบสนองสัมผัสจากเขา

ชายหนุ่มลากไล้ฝ่ามือจากอกอวบอิ่ม ไล้ลงสู่หน้าท้องแบนราบ สายตาเขาถูกดึงลงไปตามกัน ลำตัวเขาผงาดผกโผตึงแน่นเต็มความยาวและทาบชิดเอวบาง เขาขยับตัวขึ้นเมื่อลากปลายนิ้วอ้อมไปยังโค้งสะโพกด้านข้างและสอดเข้าสัมผัสร่องฉ่ำหวานแห่งดอกไม้แสนงามแห่งวัยสาว

หญิงสาวตาปรือขึ้น คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันด้วยความเจ็บแปลบ คับแน่นแสนทรมาน เสียงหวานสั่นระริกและหอบกระเส่า จากนั้นร่างบางสะดุ้งเฮือกเมื่อเขาสอดปลายนิ้วผ่านขอบชั้นในเข้าสัมผัสเนื้อแท้อย่างลึกซึ้งที่สุด

“สาวน้อย... คุณพรักพร้อมสำหรับผมเหลือเกิน” เขาครางอย่างไม่อาจกลั้นความปรารถนาได้อีกต่อไป

หญิงสาวขยับตอบสนองต่อทุกสัมผัสจากเขาและทั้งหมดนั้นมันยิ่งทำให้ชายหนุ่มผู้กำลังบ้าคลั่งด้วยฤทธิ์ไฟสวาทสั่นสะท้านไปกับความต้องการที่จะโจนจ้วงจมดิ่งลึกลงไปในตัวเธอ ชายหนุ่มหอบสั่น ความปรารถนามีมากมายอย่างท่วมท้นล้นปรี่ เขาอยากจะ รักเธออย่างลึกซึ้งที่สุดจนเธอจะไม่มีวันลืม

“ได้โปรด...” ริมฝีปากสวยขยับเป็นคำพูดออกมาสู่สายลม กลิ่นกายสาวที่หอมเย้ายวน... ริมฝีปากบางเปล่งปลั่งเร้าใจ ทรวดอกอวบอิ่มเต่งตึงน่าสัมผัส... และสุดแสนท้าทายจนทำเขาแทบคลั่งทุกครั้งที่มองและเขาต้องคลั่งตายอย่างทรมานแน่ถ้าไม่ทำอะไรกับสิ่งสวยงามขนาดนั้น

ประโยคจากเสียงหวานที่ก้องในโสตประสาทปลุกเร้าเขา เสียงหวานพร่าพรายหอบกระชั้น ปรายนิ้วแกร่งลูบไล้ส่วนอ่อนไหวที่แม้แต่เธอเองยังไม่เคยสัมผัสแตะต้องตัวเองแบบนี้มาก่อน เขาทำให้หญิงสาวต้องครวญครางอ้อนวอนเรียกร้องความปรารถนาอันล้ำลึกที่เดือดพล่านอยู่ในกระแสเลือด หัวใจเต้นแรงหญิงสาวที่ครึ่งหลับครึ่งตื่นไม่สามารถคิดอะไรได้นอกจากเคลิบเคลิ้มไปกับลีลาของชายหนุ่มผู้เจนโลกที่กำลังมอบสัมผัสเร้าร้อนให้เธอในตอนนี้...

“อือ...” เสียงหวานครางแผ่ว

ผู้ชายที่ใบหน้าลอยอยู่ในม่านหมอกดุจห้วงฝัน... เขาทำให้เธอซ่านสะท้านและสั่นระริกไปทั้งตัว ทำให้เธอต้องการจากเขามากกว่านี้

หญิงสาวผละริมฝีปากออก เธอต้องการให้เขาปลดปล่อยเธอออกจากความทรมานอันแสนหวาน เพื่อก้าวไปสู่ดินแดนสุขารมย์ที่เธอไม่เคยได้พบพานจากผู้ชายคนไหนมาก่อนเลยในชีวิต

“ได้โปรด... ทำอะไรสักอย่างได้ไหมคะ” เสียงหวานครางเว้าวอน เขากดหัวแม่มือกรีดแยกผ่านความอ่อนนุ่ม เร่าร้อน ชุ่มชื้น ฉ่ำหวาน และผู้หญิงคนนี้เกิดมาเพื่อฆ่าเขาให้ตาย... ด้วยเสน่ห์ของเธอ

“โอ” หญิงสาวหยัดสะโพกขึ้นรับ วินาทีหลังจากที่ปลายนิ้วแกร่งกดลึกลงมาในส่วนที่ใกล้แตกสลายจากเพลิงปรารถนา หญิงสาวมึนเมาอยู่ในความฝัน หลงติดอยู่ในม่านหมอกของความหฤหรรษ์

ดวงตาของเขาไม่อาจละจากภาพงดงามของหญิงสาวที่บิดเร่าระเบิดอารมณ์ออกมาพร้อมเสียงคราวยาวแผ่ว เขาผละมือที่เคล้นคลึงลูบโลมความอ่อนนุ่มฉ่ำหวานไปช้อนใต้ศีรษะของหญิงสาวที่ยังคงสั่นสะท้านเพราะความสุขล้นปรี่ที่เขาปรนเปรอ...

หน้าหล่อโน้มตัวลงไปบดขยี้ริมฝีปากลงไปบนกลีบปากอิ่ม สอดแทรกปลายลิ้นเข้าไปลิ้มรสความหวานหอม เขาจูบด้วยความกระหายจนกระทั่งพอใจและต้องการลิ้มรสส่วนอื่น จึงผละริมฝีปากไปยังลำคอระหง มาถึงจุดชีพจร แล้ววาดมือไปที่ทรวงอกอิ่มที่ริมฝีปากเพิ่งจะไปถึง ชายหนุ่มอ้าปากครอบครองปลายถันที่ยั่วปรารถนาตั้งแต่วินาทีแรกที่เห็น

เขาดูดกลืนสลับขบกัดขณะที่เนื้อตัวเปล่าเปลือยของเขาก็เสียกดสีผิวเนียนนุ่มอย่างเร่าร้อน

“ขออีก... มากกว่านี้ ได้โปรด... ให้ฉันมากกว่านี้” เสียงหวานอ้อนวอนครวญเป็นเสียงคราง

“ผมกำลังปรนเปรอมากกว่าที่คุณต้องการอยู่นี่ไง... ทูนหัว” เขาพึมขณะลากไล้ริมฝีปากลงสู่ต้นขา ก่อนจะจับยกขึ้นเปิดเปลือยความงดงามต่อสายตา แล้วกดปลายลิ้นกรีดแยกเธอออกช้าๆ คำรามกับความหอมหวานและแรงกระตุกเฮือกของเธอ

จากนั้น ก็ปรนเปรอเธอด้วยการแทรกปลายลิ้นสู่ความเร่าร้อนที่ชุ่มฉ่ำอย่างยั่วเย้า ก่อนจะลึกล้ำขึ้น...

เคล้นคลึงโลมเลียจนสะโพกผายแอ่นหยัดขึ้นหาสัมผัสจากเขาอย่างเรียกร้อง วิงวอน...

“ได้โปรด...” เสียงครางวอนขอให้ใกล้เคียงเสียงกรีดร้อง

ความปรารถนาในวินาทีนี้กำลังเร่งเร้าและผลักดันเขาอย่างรุนแรง ความหิวกระหายของเขาที่ทวีขึ้นตามแรงยั่วเย้าหอมหวานของกายสาวมันอัดแน่นล้นปรี่จนเขารวดร้าว เลือดทั้งหมดในกายชายสูบฉีดไหลเวียนไปหล่อเลี้ยงส่วนสำคัญดุจอาวุธร้ายที่พร้อมพร่าผลาญความสาวของร่างน้อยใต้ร่างเขา สายตาเธอวิงวอนเขา และหัวใจเขาเต้นตูมตาม พลังทั้งหมดที่มีเขาจะทุ่มเทมันเพื่อปรนเปรอเธอ... ให้สมกับความอยาก และปรารถนาเพียงแค่เธอ...

เขาหอบหายใจแรงขณะเลื่อนตัวขึ้นไปเหนือร่างบอบบางที่แดงก่ำไปทั้งตัว สายตาคมมองเธอที่ส่งสายตามาที่เขาอย่างปรารถนารักใคร่...

แววตาเธอหรี่ปรืออ่อนหวานและเปิดให้ความหิวกระหายเข้มข้นที่ท่วมท้นอยู่ในแววตาที่แสนทรมานใจเขา แต่เขารู้ว่ากานต์รวีไม่รับรู้สิ่งใดๆ ที่เขาพูด เธอแค่ต้องการให้เขาปลดปล่อยเธอและนำพาเธอไปสู่ดินแดนสุขารมย์เท่านั้น

และเขาก็ทำให้เธอได้สัมผัสอิสรภาพนั้นอย่างสุขารมย์ตามปรารถนา และแล้วเรือนร่างงดงามก็ถูกเปิดเปลือย ไร้พันธนาการจากเสื้อผ้าอาภรณ์ใดๆ แม้ชั้นในตัวน้อยก็ถูกเขากำจัดทิ้งไปอย่างไม่แยแส

เขาใช้มือแยกเพรียวขาออกกว้างก่อนนำส่งแกนกายแกร่งกร้าวที่สั่นระริกแนบชิดเข้าไปในร่องแห่งความฉ่ำชื่น เบียดคลึงทรมานตนเองอีกนิดพร้อมเรียกเสียงครางพลิ้วหวานก่อนจะกรีดแยกแล้วแทรกเข้าอย่างลึกซึ้งสู่ความคับแคบที่ทั้งร้อน... ทั้งนุ่ม...

เธอขยับสะโพกเบียดแท่งร้อนของเขา กานต์รวีต้านทานสัมผัสเร่าร้อนจากเขา ก่อนที่จะผลักดันตัวตนเข้าสู่ร่องฉ่ำหวานที่เปียกชื้นของเธออย่างนุ่มนวล ประณีต และบ้าคลั่ง เขาถอยออกและผลักดันย้ำอย่างลึกซึ้ง ก่อนจะทำเธอส่งเสียงกรีดร้องอีกครั้งเมื่อเขาเข้าไปอยู่ในตัวเธอจนสนิทลึกซึ้ง

“อื้อ... จะ เจ็บ” เสียงหวานกรีดร้อง

“สาวน้อย... แล้วเธอจะชอบมัน” เขาปลอบ

พรหมจรรย์เขาสัมผัสถึงสิ่งพิเศษนั้นและมันยังคงหลงเหลือในหญิงสาวสมัยใหม่อย่างกานต์รวี

“โอ... สาวน้อย คุณยังมีมันอยู่อีกหรือ... คุณรักษามันเอาไว้จนถึงวันนี้?” เขาคำรามทุ้มต่ำอย่างพึงพอใจ

รอยยิ้มประทับบนใบหน้า ก่อนร่างบางสะดุ้งเฮือกกับความเจ็บรวดร้าว จนเขาต้องหยุดชะงักหลังจากหวังจะโจนจ้วงทะยานรักเธออย่างเร่าร้อนรุนแรง

เขามองเธอและถูกใจเธอก่อนที่เธอจะมาอยู่บนเตียงเขา... อย่างไรก็ไม่อยากเชื่อว่าเธอจะยังเป็นสาวบริสุทธิ์ ไม่มีทางเชื่อถ้าไม่ใช่จากการได้สัมผัสจากเนื้อแท้ของเธอด้วยตนเอง

สาวบริการรสหวาน... เธอผ่านมาถึงฉันได้อย่างไร ทั้งที่เธอเป็น...เขาสงสัยแต่หัวใจก็พองโต

ผมช่างเป็นผู้ชายที่โชคดี... และผมจะทำให้คุณเป็นผู้หญิงที่โลกต้องอิจฉาเขาหลงใหลเธอ ปกติลูคัสจะไม่กินผู้หญิงคนไหนซ้ำเป็นครั้งที่สอง... แต่สำหรับกานต์รวีเธอได้รับการยกเว้น

โลกนี้มีแต่ผู้ชายโง่ๆ หรือไงถึงมีผู้หญิงสวยและบริสุทธิ์ผุดผาดอย่างนี้รอดมาถึงเขา... วิเศษ!

“จะ...เจ็บ” เธอครางเป็นภาษาที่ลูคัสฟังไม่รู้เรื่องอีกครั้ง มันเกิดขึ้นตลอดเวลาบนเตียงกว้าง เขาพยายามเดาว่าเธอต้องการสื่ออะไร แต่ก็ยากเหลือเกินอาจจะด้วยสัญชาตญาณเธอจึงเปล่งเสียงออกมาด้วยเสียงภาษาประจำชาติของตนไม่ว่ายามเจ็บลึกหรือสุขารมย์อย่างล้นปรี่นั้นเอง เสียงหวานครางแผ่ว ดวงตาเอ่อคลอแลสติมึนเมาเลื่อนลอย

“อือ...”

เสียงหวานคราง

“คุณเป็นนางในฝันที่วิเศษที่สุด... สาวน้อย” เขาหยุดเสียงก่อนทาบทับริมฝีปากตัวเองลงไปที่ริมฝีปากสีหวานระเรื่อนั้น ยิ่งส่งผลให้หญิงสาวสมองพร่าเบลอ เขารับรสไวน์จากปากเธอ... ไม่ว่าไวน์หรือความหอมหวานของหญิงสาว ต่างก็กำลังทำเขามึนเมาอย่างหลงใหลและไม่รู้ว่าจะจัดการกับอาการแบบนี้ได้อย่างไร

ดูเหมือนเขาจะติดอกติดใจสาวบริการรสหวานคนนี้อย่างมากล้น

เขาถอดถอนตัวตนออกห่างจากเธอเพียงนิดก่อนจะผลักดันเข้าไปข้างหน้าอีกช้าๆ ค่อยๆ เหยียดขยายอย่างนุ่มนวลเท่าที่คนอย่างเขาซึ่งอยู่ในแรงอารมณ์ท่วมท้นขนาดนี้จะนุ่มนวลได้ มันเป็นความทรมานที่ยาวนานที่เขาจะผ่านปราการเบาบางหากยากด้วยคับแคบทั้งร้อนจัดและรัดรึงและทันทีที่ข้ามผ่านบางสิ่งบางอย่างก็เกิดขึ้น

“อือ...”

เสียงครางหวานดึงขึ้นพร้อมกับเสียงคำรามแหบห้าว ชายหนุ่มก้มมองดวงตาที่ขยายกว้างของหญิงสาวในอ้อมแขน เขาเข้าใจได้เลยว่าเธอก็รับรู้ถึงกระแสเข้มข้นเมื่อครู่เช่นกัน แม้จะเมามายแต่เธอก็ตอบรับสัมผัสจากเขาได้อย่างดีราวว่าเธอกำลังอยู่ในห้วงฝันแห่งกามารมณ์...

เขาคงเป็นชายในฝันนั้นของเธอ...

มันเป็นความภาคภูมิและรู้สึกอุ่นซ่านและเต็มตื้นในอกเพียงแค่เขาข้ามผ่านปราการความบริสุทธิ์ผุดผาดเพียงได้หล่อหลอมเป็นหนึ่งเดียวกันกับเธอมันก็คืนความสุขล้นให้กับเขาที่คิดว่าคงพลาดโอกาสดีๆ ในชีวิตไปเสียแล้วเมื่อเธอปฏิเสธเขาอย่างพลาดหวัง

ไม่คิดเลยว่าเขาจะเป็นผู้ชายคนแรกในชีวิตของเธอ...

“สำหรับคุณ... คงเห็นผมเป็นชายในฝันกรุ่นกลิ่นไวน์ของคุณใช่ไหม...” เขาจรดจุมพิตลงอย่างลึกซึ้ง

“อือ...” เสียงครางหวานฟังดูช่างอ่อนแรง

“ผมจะทำให้คุณสัมผัสความสุขอีกครั้ง... ในตอนเช้าหลังสร่างเมา เวลานั้นผมจะฉุดคุณออกมาจากความฝันด้วยความประทับใจ... สาวน้อย” เขากระซิบ...



[1] เทพีเพอร์เซโฟนี (Persephone)- ราชินีผู้งดงามในตำนานโรมันและกรีกโบราณผู้เคียงข้างบัลลังก์แห่งปรภพ ผู้เป็นหลานของเทพฮาเดส เป็นธิดาของเทพซีอุสกับเทพีดิมิเตอร์โพสพเทพีแห่งกรีก เป็นเทพีแห่งความงามที่สะกดปิศาจ เป็นตัวแทนแห่งความเจริญงอกงามและความอุดมสมบูรณ์แห่งพืชพรรณธัญหาร


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha