คุณหมอขอซี้ด 1

โดย: พลอยเฟื่อง



ตอนที่ 3 : เสียงสวรรค์


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

เสียงสวรรค์

 

 

 

 

“เมื่อยชะมัด”

ร่างสูงในชุดอินเทิร์นสีฟ้าก้าวเข้ามาข้างในห้องน้ำ แล้วไปหยุดยืนอยู่หน้าโถฉี่

อดัมบิดตัวไปมาซ้ายขวาแก้อาการเมื่อยขบ ก่อนหมุนขยับลำคอหนาไปมาจนลั่นกรอบแกรบ

แล้วจึงเลื่อนมือปลดสายผูกเอวกางเกง ดึงทั้งกางเกงตัวนอกและบ็อกเซอร์ตัวในที่ใส่อยู่ลงไปพ้นจากหน้าขา

มือใหญ่ล้วงควักเอาเจ้าน้องชายที่กำลังคัดแข็งประคองไว้ในอุ้งมืออุ่น ลำเนื้อสีชมพูเข้มจัดพุ่งตรงไปข้างหน้าอัดอั้นอยากปลดปล่อยเต็มที

 “อูยยยยย....ซี้ดดดดด...”

ยังไม่ทันได้เริ่มเสียงครางแผ่วก็แว่วเข้ามากระทบหู หัวคิ้วเข้มเหนือดวงตายาวรีสีฟ้าน้ำทะเลขมวดมุ่นด้วยความประหลาดใจ

“อ่า....ซี้ดดดดด...สวรรค์....”

เขาไม่ได้หูผาดไปแน่ๆ ทั้งเสียงคราง ยังจะเสียงผู้หญิงทำให้อดสงสัยไม่ได้ว่าใครแอบเข้ามาทำอะไรพิเรนทร์ในห้องน้ำ

ใบหน้าคมแมนแสนหล่อเหลาเหลียวคอไปตามเสียง ก่อนจะเอียงตัวเงี่ยหูฟังให้ชัดๆ ไอ้เสียงซี้ดๆ ซ้าดๆ ครางอู้ๆ อ่าๆ ยังแว่วมาอยู่เรื่อยจากห้องน้ำริมสุดที่ประตูปิดไว้

ความสงสัยใคร่รู้พาเขาไปหยุดยืนอยู่หน้าประตูบานนั้น ได้ยินเสียงกดน้ำ ปลดล็อกแล้วประตูก็เปิดผางออก

คนที่กำลังก้าวออกมาจากข้างในชะงักงัน เมื่อสายตาปะทะกับใบหน้าของใครบางคนที่กำลังมองมาที่เธอ

ทั้งสองยืนประจันหน้าอย่างอึ้งพอกัน ด้วยความกระดากที่มีคนรู้ว่าเธอแอบมาเข้าห้องน้ำชายพริตารีบหลุบสายตาลงต่ำ แต่กลับไปปะทะอะไรบางอย่างในมือของคนที่กำลังยืนประจันหน้ากับเธออยู่

เฮือก!

หญิงสาวสะดุ้งจนไหล่กระตุก เมื่อเบิ่งดูให้เต็มตา ก็เห็นอุปกรณ์ส่วนตั๊ว...ส่วนตัวของเพื่อนหมออินเทิร์นตั้งลำเด่ชี้หน้าเธออยู่

ท่อนเนื้อสีชมพูสดขนาดใหญ่กว่าแขนเด็ก ผุดพรายด้วยเส้นเอ็นปูดโปนน่ากลัว เรียกดวงตาที่ทำท่าว่าจะปิดมิปิดแหล่ด้วยความง่วงงุน เบิกโพลงตื่นเหลือกถลนแทบล้นเบ้า ก่อนจะกรีดร้องลั่น

“กรี๊ด...ไอ้โรคจิต”

ยื่นสองมือผลักอกคนตรงหน้าจนเซะผงะพ้นทางอย่างตกใจ ก่อนจะวิ่งออกมาจากห้องน้ำชายไปใจหายใจคว่ำ

พุทโธ...ธัมโม...สังโฆ...ขวัญเอ๊ยขวัญมา

ฝ่ามือเล็กยกขึ้นมาลูบหน้าอก ที่ตอนนี้ หัวใจเต้นแรงโลดแทบกระโดดออกมาข้างนอก

หมอนั่นทำบ้าอะไร?

เขากำลังช่วยตัวเองในห้องน้ำใช่ไหม?

 ทุเรศจริง

แล้วบังเอิญว่าเธอเปิดประตูออกมาเจอเข้าพอดี...อึ๋ย!

ไม่คิดไม่ฝันว่าจะมีใครกล้าทำเรื่องบัดสีอย่างนี้ในที่สาธารณะ โดยเฉพาะเขาเป็นหมอ และที่นี่เป็นโรงพยาบาล

“บ้าชะมัด”

พริตาสบถ ขณะที่เดินกลับไปยังon call room หรือห้องพักสำหรับแพทย์ เพราะเธอมีราววอร์ดเช้า กลับไปนอนที่ อพาร์ตเม้นคงได้นอนแป๊บเดียวกลับมาไม่ทันแน่

ที่ง่วงๆ เหนื่อยๆ ล้าๆ พอเจอภาพบ้าๆ นั่นไป ทำเอาหัวใจเต้นแรงไม่เป็นส่ำ แถมยังตาสว่างลุกโพลงขึ้นมา

“ตาบ้าเอ๊ย! ทุเรศชะมัด”

ใบหน้าหล่อๆ ที่มักจะเรียกสายตาของสาวๆ ผุดขึ้นมาในหัวอย่างอดจะเคืองไม่ได้ หล่อนจำได้แม่นยำ หมอนั่นชื่ออดัมป็นอินเทิร์นเหมือนกับหล่อน และพักอยู่อพาร์ตเม้นเดียวกัน ห้องติดอันอีกด้วย

พริตาไม่ได้รู้จักสนิทสนมกับเขานัก แต่ชื่อเสียงเรื่องความเจ้าชู้กระหึ่มมาเข้าหูตลอด แถมยังตอกย้ำด้วยเสียงตะบันตำน้ำพริกจากเพื่อนข้างห้องในเวลาค่ำคืนอยู่บ่อยๆ เพราะอย่างนี้ เธอจึงหลีกเลี่ยงที่จะมีปฏิสัมพันธ์ใดๆ กับเขา อยู่ให้ห่างเอาไว้ ปลอดภัยที่สุด

เพราะขนาดว่าเห็นหน้าตาดีๆ รูปร่างหรือก็สูงใหญ่ปานนายแบบ นิสัยเพล์บอยขนาดนั้น ก็ยังแอบไปช่วยตัวเองในห้องน้ำอยู่เลย

แค่นี้ก็เดาได้ว่าหมอนั่นหื่นกาม มักมากขนาดไหน คิดแล้วก็ให้ขนลุกขนพองสยองขึ้นมา

“ยี้...อี๋...อี๋.....”

ภาพหนอนน้อยชาเขียวของนายอดัม ยังจำติดตาตามมาหลอกหลอน ถึงแม้หล่อนจะเรียนกายวิภาคของมนุษย์มาแล้ว รู้ดีว่าร่างกายสังขาร ความอยาก ความใคร่เป็นเรื่องธรรมชาติ แต่เจอแบบนี้ก็ไม่ไหว

เรื่องใต้สะดือเป็นเรื่องส่วนตัว ควรจะอยู่เป็นที่เป็นทางลับตาคน มิใช่มีอารมณ์ความต้องการ ก็งัดควักล้วงออกมารูดได้ไม่รู้จักเวล่ำเวลากาละเทศะสถานที่เสียเมื่อไหร่กัน

“คนบ้าเอ๋ย...ติดตาชะมัด”

หล่อนบ่นงึมงำหลับตาปี๋ ยกมือขึ้นมาขยี้สีหูสีตา หวังไล่ภาพบ้าๆ นั่นออกไปเสียจากสมอง

“ฉันจะฝันร้ายถึงหนอนชาเขียวนายไหมเนี่ย?”

บ่นอุบหน้าเบ้

แต่จะว่าไปขนาดของนายนั่นก็ไม่เบาเลยทีเดียว น่าจะบิ๊กไซต์ใหญ่กว่าที่เคยเห็นผ่านตามมา

ถ้าจะเรียกว่าหนอน ก็คงเป็นหนอนยักษ์

มิน่าเล่าสาวๆ ถึงได้คลั่งไคล้ไฝ่ละเมอเพ้อหาก็เพราะนอกจากรูปร่างหน้าตาดี ยังมีทีเด็ดหมกเม็ดข้างในไม่ธรรมดา

แต่ว่าขนาดหรือจะสู้ลีลาได้

แล้วลีลาบนเตียงของนายนั่นจะเป็นยังไง ผู้หญิงถึงได้ติดใจเขานักหนา

ดวงหน้าเล็กย่นยู่ ครุ่นคิดไม่ตกอยู่นาน ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่า ทำไมเธอต้องสนใจใคร่รู้ว่าลีลาบนเตียงของเขาจะเป็นยังไง ในเมื่อมันก็ไม่เกี่ยวกับเธอเสียหน่อย

 

 

“อะไรของเขาวะ”

คนถูกข้อกล่าวหาร้ายแรงว่าเป็น พวกโรคจิตบ่นพึมพำ

ยังจำสีหน้าช็อกๆ ราวกับเกิดมาไม่เคยเห็นกระจู๋ผู้ชาย ทั้งๆ ที่ก็เรียนหมอมาแท้ๆ

และผู้หญิงบ้าที่ไหน จะเข้ามาปิดประตูล็อกกลอน ครางซี้ดครางซ้าดในห้องน้ำชาย มันทำให้เขานึกเป็นอื่นไม่ได้เลยนอกจากว่าเจ้าหล่อนเข้ามาช่วยตัวเอง

“ไม่อยากเชื่อจริงๆ เห็นหน้านิ่งๆ หยิ่งๆ ท่าทางจะร้อนแรงไม่เบา”

เขาจุ๊ปากพร้อมกับหัวเราะออกมา

ใครจะคิดว่าแม่สาวหน้าตาเก๋ท่าทางเนิร์ดนั่นจะเกิดอารมณ์เปลี่ยว แล้วเลือกมาดับความเสียวในห้องน้ำแบบนี้

“ใครกันแน่ที่โรคจิต”

อดัมส่ายหน้าเบาๆ ได้ยินมาว่า อินเทิร์นสาวหน้าตาจิ้มลิ้มคนนี้เก่งนักเก่งหนา แต่ถ้าสวยแล้วเพี้ยนแบบนี้ก็ไม่ไหว

ความรู้สึกเย็นวาบที่หน้าท้อง เรียกให้เขาต้องก้มลงไปมองและพอเห็นหลักฐานชัดๆ คาตาที่ค้างคาต่องแต่งอยู่นอกกางเกง ก็เข้าใจทันทีว่าทำไมเจ้าหล่อนถึงหาว่าเขาเป็นพวกโรคจิต

หนุ่มหล่อหัวเราะร่วน ช้อนมือกอบประคองเจ้าน้องชายขึ้นมา ก่อนจะพากลับไปประจำการหน้าโถปัสสาวะแล้วปลดปล่อยระบายความอัดอั้นจนหมดแม็ก

ใบหน้าคร้ามก้มลงมองลำเนื้อสีชมพูแข็งเด่ ที่กำลังเขย่าสลัดส่วนปลายเบาๆ พร้อมกับอมยิ้มกริ่ม

“สงสัยจะตกใจ ตะลึงในความใหญ่ของเรา”

ขนาดของเขา จัดได้ว่าอยู่เหนือเกณฑ์มาตรฐานของหนุ่มอเมริกัน และนั่นเป็นความภูมิอกภูมิใจอยู่ลึกๆ

เวลาออกศึก อดัมน้อยของเขาไม่เคยทำให้สาวๆ ผิดหวัง มีแต่จะติดอกติดใจ อยากโดนตำอยู่ซ้ำๆ

และเขาก็ยังพามันหาประสบการณ์และหาความสุขไปเรื่อยๆ ถือว่ามันเป็นเรื่องปกติของมนุษยชาติ ตราบที่ต่างฝ่ายต่างพึงพอใจ ที่จะมีความสุขร่วมกัน

ตอนนี้เขายังไม่ได้นึกจริงจังกับผู้หญิงคนไหน ยังสนุกกับการใช้ชีวิตโสดไปเรื่อยๆ ด้วยอายุอานามที่ยังน้อย กอปรกับหน้าที่การงานที่ยังต้องศึกษาหาความรู้อีกมาก

จึงยังไม่อยากให้ความสำคัญกับเรื่องความรัก ครอบครัว หรือความสัมพันธ์ที่จริงจังไปมากกว่าการเป็นหมอที่ดี ในอนาคต


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha