คุณปู่อุปถัมภ์พันธุ์แซ่บส์!!

โดย: 🍁 แมงมุมใต้เตียง



ตอนที่ 2 : ตอนที่ 2


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

คุณปู่อุปถัมภ์พันธุ์แซ่บส์!


เธอเอียงคอทำตาแป๋วๆ อ้อนๆ ใส่มา..ทำเอาชาลีถึงกับแทบจะลืมวิธีหายใจไปเชียวละ

"ขอโทษนะคะ" ครานี้ตีหน้าเศร้าใสๆ

"หืออออ ... ขอโทษอะไร?"

อ่อๆ .. พอคิดว่านี้เป็นมารยาทของทางโน่นเขา ชาลีก็พยักหน้าให้ .. นึกในใจ … โถ … ทูนหัวของปู่ ...

จะไหวไหมนี่กู? ... ปาดเหงื่ออีกครั้ง ..

ทำไมวันนี้เขาพลั้งพลาดบ่อยจัง(วะ)!

แต่ .. ดูๆ แล้วเขาก็ไม่ค่อยเข้าใจเด็กนี่สักเท่าไร

บางครัังดูเหมือนจะขี้อ้อน ขี้ยั่ว แต่บางทีแววตานี้ ก็เหมือนๆ จะไร้เดียงสาซะจนเขาไม่กล้าผลีผลามใดๆ ..

เฮ้ย! ไม่ใช่ ...ไม่กล้าจะ…

เอิ่มม...ตะกี้เขาจะพูดว่าอะไรนะ…

เออๆ ช่างมัน

"งั้นก็ได้ .. ตามใจ .. เดี๋ยวปู่จะไปตรวจงานเอกสารที่ห้องสมุด" ต้องตัดใจ .. รีบเอางานบังหน้าดีกว่า

ไม่งั้น..ประเดี๋ยวคงจะได้ยืนตะบะแตกพรั่งพรู ขายขี้หน้าเด็กอยู่ตรงนี้แน่ๆ เลยกรู

เด็กอะไร..ยั่วใจเขาชะมัด! จะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็สุดรู้ล่ะ แต่ว่าเขาก็ว่ามันไม่สมควร!

หากแต่ทว่าตกบ่ายนั้น

ก๊อกๆ

"เข้ามา" เขาขานปากอนุญาตโดยยังไม่ยอมเงยหน้าจากกองเอกสารแต่กลิ่นน้ำหอมวิคทอเรียกลิ่นละมุนที่โชยมา ไม่ต้องเงยหน้าเจ้าของห้องก็รู้ว่าเป็นใคร

"งานคุณปู่เยอะมากแบบนี้ตลอดเลยหรือคะ?"

ชารอตต์วางถ้วยกาแฟกับจานแซนวิชไส้ไข่กุ้งเลื่อนส่งให้

"สวินยังไม่กลับมาอีกหรือ?" เขาไพล่ถามอีกทาง

"ครู่นี้โทรมาแล้ว บอกว่าลูกเป็นไข้หวัดใหญ่ ขอไปนอนเฝ้า หนูก็อนุญาตเขาไปแล้วค่ะ"

"อืม …" เจ้าของห้องขมวดคิ้วคิดคำนวนว่า จะหาคนงานสาวในไร่คนไหนมาทำงานแทนสวินในระหว่างนี้ดีหว่า?

"เดี๋ยวเราคงต้องไปเยี่ยม และคงต้องเรียกให้รำเพยมาทำงานบ้านแทนสวินนะช่วงนี้"

"ค่ะ" เด็กสาวรับคำก่อนจะเดินออกประตูไป

พักใหญ่ๆ ชาลีก็เดินออกมาจากห้องทำงาน มองหาหลานนอกไส้แต่ไม่อยู่

เอ๋? หรือจะออกไปเดินเล่นในสวนหรือเปล่า? คิดในใจ

กำลังจะเดินผ่านไปยังสวนด้านหลังใกล้ครัวไทย .. จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงโพล้งเพล้งเหมือนข้าวของอะไรตกเกลื่อนกระจาย ตามด้วยเสียงหวานๆ ที่ร้องอุทาน

ว้ายๆ .. จากนั้นก็พ่นภาษาญี่ปุ่นระรัวเร็ว

"ร้อนๆ .. อ้า แง...ร้อนๆ"

ภาพตอนเขาโผล่หน้าเข้าไปมอง เห็นร่างเล็กๆ ขาวๆ ที่กำลังกระโดดหย่งๆ ย่ำเท้าอยู่กับที่ ที่ก้นกะทะมีซากปลานอนตายตัวดำควันคลุ้ง ตะลงตะหลิวกระเด็นเป็นพร๊อพประดับฉากอยู่ข้างเท้า มือขาวบางเล็กๆ ทั้งสองปัดๆ ตีๆ ลงตรงสองเต้าจนมันเด้งดึ๋งดั๋งๆ อยู่ไปมา เจ้าของร่างคร้ามคมไม่ลืมที่จะรีบเอื้อมมือไปปิดเตา ส่วนปากก็ร้องถามอย่างร้อนใจ …

ทูนหัวของปู่ .. เป็นอะไรหรือเปล่า? … (อ๊ะ! ไม่ใช่!!)

"ชารอตต์เป็นอะไร ... เฮ้ย! น้ำมันลวกหรอ ไหนดูสิ"

เธอคงจะเตรียมทำอาหารให้เขา เด็กสาวทำอาหารญี่ปุ่นกับเมนูฝรั่งได้เก่งและเลิศหรูมาก แต่ดูเหมือนเธอจะไม่คล่องกับเมนูอาหารไทยเท่าไรนัก ผลมันจึงได้ออกมาเป็นแบบนี้

"จะทอดปลาค่ะ ได้ยินว่าคุณปู่ชอบกินปลาเก๋าทอดสามรส หนูจะลองหัดทำ แต่ไม่คุ้นกับเตาแบบนี้ ไฟมันแรง ไอมันร้อนมือ เผลอโยนปลาลงไป น้ำมันมันก็กระเด็น ร้อนๆ เนี้ย .. คุณปู่ดูซิ มันจะพองไหม?"

นั่นไง .. เขาเดาไว้ไม่ผิด

แต่!! .. เฮ้ยยยยยย!

จู่ๆ แม่สาวน้อยก็เลิกเสื้อยืดตัวรัดติ้วง้างขึ้นแทบจะถอดพ้นหัวเฉยเลย ชาลีถึงกับงงจนตาจะเหลือก ตกใจในความขาว อวบอัด พลังโอโม่ แล้วก็ความดึ๋งดั๋งจากสองเต้าคัพจีที่พอมันหลุดเป็นอิสระจากเสื้อยืดรัดๆ

แน่นอน ก็ไอ้ที่ทำเขาอึดอัดๆ นั่งไม่ติดมาตั้งแต่เช้า นั่นก็เพราะเขารู้ชัดไงว่าแม่สาวน้อยเธอไม่ได้ใส่บราเซียไว้ข้างใต้เสื้อยืดตัวนอกนั้น!

"ฮือๆ ..ร้อนๆ ..ร้อนอ่ะ..คุณปู่ดูสิ ดูให้หน่อย แผลอยู่ตรงไหน"

"เอ้อ…คือ เดี๋ยวนะ"

♥ นิยายสายอ่อย..อร่อยทุกเรื่อง .. โหลดเค้าหน่อย..เค้าอ่อยนานแล้ว~♥
ขอฝากนิยายใน Set : เ จ้ า ส า ว ห ญ้ า อ่ อ น : ด้วยนะคะ
……………. ♥ …………….
หากอ่านนิยายแล้วถูกใจ..โปรดกด Like ให้ด้วยค่ะ 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha