One Night คืนเหงา...เราสามคน (* Yaoi 3P จบแล้วจ้า)

โดย: Venus909/ดาอัน



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 1 : คืนที่ 1


ตอนต่อไป




 


 


                    อากาศยามเช้าของวันใหม่ที่สดชื่น แสงแดดอ่อนๆ เสียงลมเสียงนกพริ้วตามสายลม กลิ่นอาหารหอมยั่วจมูก น่าลิ้มลอง สาววัยกลางคนที่หน้า-ผม เป๊ะ หุ่นดีราวกับสาวแรกรุ่น ในชุดผ้ากันเปลื้อน กางเกงขาสั้นเสมอก้น โชว์เรียวขาขาว อกเอวรับกันสมส่วนพิมพ์นิยม


 


ฟอดด.. #กอดจากด้านหลัง


" มอร์นิ่งครับแม่ หอมจังเลย "


" หมายถึงแม่ หรือของกินคะลูก ที่ว่าหอมเนี้ย "


" ก็ทั้งสองอย่างละครับ "


" จะสายแล้วนะเรา ไปปลุกพี่รินได้แล้วปะ "


" เอออ.. ให้ปลุกรินซัง ผมไม่กล้าหรอก "


" ไปเหอะน่า พี่เค้าน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ รินจัง "


" พี่ไม่น่ากลัวพี่น่ารัก แต่พี่ไม่ชอบริน เกลียดรินเลยมั้ง "


" ทำไมคิดยังงั้นล่ะลูก เราสองคนก็เหมือนคนๆเดียวกัน เกิดมาพร้อมกัน มีอะไรก็ต้องแบ่งปันกัน พี่เค้าจะเกลียดตัวเค้าเองทำไมล่ะลูก "


 


           ผมจำต้องคลายวงแขนออก และเดินกลับขึ้นไปชั้นสองแต่โดยดี ร่างผมรู้สึกสั่น เวลานอนคือเวลาที่รินซังมีความสุขที่สุด ห้องนอนเราทั้งสองเป็นห้องแฝดทรงตัวแอลประจบกัน มีทางเดินเล็กๆและประตูเชื่อม ไปมาหากันได้ตลอดเวลา คนนอกจะไม่รู้เพราะมันเป็นทางบิวอินขึ้นมาใหม่ ผมชอบเข้ามานั่งดูรินซังตอนหลับ มองอยู่เฉยๆก็มีความสุขแล้ว มือเอื้อมไปบิดประตูตรงทางเข้าปกติ ร่างสูงนอนก้มหน้าฟุบกับที่นอนอย่างสบายอารมณ์ ภายในแต่งโทนสีเข้มตัดกับผิวเนียนเข้ม มึดขนาดนี้จะรู้ได้ไงว่านี่มันกี่โมงแล้วเนี้ย รินซังยังนอนนิ่ง ผมรู้สึกประหม่าแต่ก็ต้องรีบปลุก ค่อยๆเอื้อมมือไปตีต้นแขนเบาๆ  ร่างรินซังเริ่มตอบสนองงังเงีย ส่งเสียงรำคาญ


 


อืมมม ... อืมมม ... อารายย


           พลิกซีกหน้าออกจากหมอนมางึมงำใส่ผม มือเริ่มปัดป่ายอยู่ในอากาศไล่ผม ก่อนจะคว้าข้อมือได้และฉุดผมให้ล้มไปกลิ้งทับบนตัว ร่างสะลึมสะลือพลิกขึ้นทับทันที ผมถูกตรึงด้วยร่างอุ่น หน้าซุกอยู่ที่อกเปลือกตายังปิดสนิท รู้สึกแปลกๆที่นอนอยู่ในท่านี้ แต่มันก็รู้สึกดีเพราะรินซังไม่ยอมโดนตัวผมมานานแล้ว หน้าคลียิ้มโดยอัตโนมัติ ฝ่ามือลูบแผ่นหลังคนบนร่างอย่างลืมตัว แรงกอดตอบสนองกลับจากคนที่หลับไหลยิ่งมีความสุข แต่ก็สุขอยู่ได้ไม่นาน มือที่รวบแขนไว้เริ่มคลายตัว เปลี่ยนมาสอดเข้าใต้เสื้อพริ้วผ่านเนินท้องขึ้นมาตามแนวสูง ผมตื่นเต้นแต่พยายามสงบอารมณ์ได้ดิ้นหนีไปไหน อยากอยู่สภาพนี้อีกสักพัก ชายเสื้อเริ่มเคลื่อนตัวขึ้นตามฝ่ามือ หน้าที่ซุกแผงอกเริ่มขยับริมฝีปาก จูบซับเบาๆ เดาอารมณ์คนบนร่างไม่ออกจริงๆว่าตอนนี้ฝันถึงใครและกำลังฝันว่าอะไรอยู่ ปากครอบทับเม็ดอ่อนนิ่ม ขยับปากดึงเบาๆ จากเบาเริ่มดูดดึงหนักขึ้น ทั้งดูดทั้งกัดจนผมเผลอปล่อยเสียงคราง ต้องรีบเอามือมาปิดปากไว้ ผ่อนลมให้ใจให้ร่างสงบ รอยที่ถูกกัดจนเจ็บเริ่มเสียวซ่านจากปากที่ชุ่มชื้น จูบเบาๆปล่อยประโลม ตุ่มที่ตอนนี้แข็งเป็นไต มือเคลื่อนสะกิดอีกข้างให้แข็งตาม


 


" ทนดีนิ ทำไมไม่ร้อง " ==> เสียงรินซังเอ่ยถาม


" ตื่นแล้วก็ลุกสิ สายแล้ว "


" กูถามว่าทำไมไม่ร้อง "


" ก็เฉยๆ จะให้ร้องอะไร " #เสียงเยียดแบบชิวมากๆ


" เหรอ ไม่รู้สึกอะไรล่ะสิ "


 


           รินซังลืมตาสำรวจร่างผมตอนนี้ พร้อมกับแสยะยิ้มบางๆ ก่อนจะกระซิบว่า


 


" กูจะลงโทษมึง บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าเข้ามา "


 


          เสียงแหบพร่า ทำงานพร้อมๆกับหลายๆส่วนในร่างกาย ร่างที่อยู่แค่ทับเริ่มขึ้นคล่อม คำแสลงกระซิบออกมาอย่างต่อเนื่อง จมูกไซ้ซอกคออย่างหื่นกระหาย ริมฝีปากขบดูดจากเนินไหล่ลงไปตามช่องท้อง


 


" ร้องสิ ร้องออกมา " #มือผมยังปิดปากไว้กลั้นเสียงครางน่าอาย


" ห้องกูเก็บเสียง กูจะทำให้มึงครางจนไม่มีแรงพูดเลย "


 


          อารมณ์ดิบฟัดร่างผมหวังจะเอาชัยชนะ ยิ่งเสียงผมอู้อี้ กระเส่ามากเท่าไร ยิ่งยั่วให้รินซังรุนแรงมากเท่านั้น ผมเริ่มเคลื่อนตัวหนีฝ่ามือที่บีบช่วงก้นจนขึ้นรอย ถอยหลังจนตอนนี้พิงหัวเตียงกึ่งนั่งกึ่งนอน มือที่ขย้ำก้นกลมเริ่มเคลื่อนมาด้านหน้าลูบไล้แท่งร้อน มือกำแน่นที่ชักขึ้น-ลงรัวๆ ทำให้ผมยั้งเสียงไว้ไม่ไหว


 


" อ๊ะ อ๊ะ อ้าาา บะ บะ เบา เบาๆหน่อยสิ "  #รินซังยิ้มพอใจ


" ไม่อยากเจ็บตัวก็ร้องออกมาสิ "


" ไอ้โรคจิต "


 


             ยิ่งด่ายิ่งกระตุ้นอารมณ์  รินซังบีบกร้ามผมให้เชิดหน้ารับรสจูบดิบๆได้อย่างเต็มที่ ปลายลิ้นเข้ามาดูดชิมโพลงปากอย่างไม่ได้รับเชิญ ยิ่งผมดิ้นหันหนียิ่งบีบแน่นจนเจ็บร้าว เสียงอู้อี้บ่นประท้วงที่ไม่มีอากาศให้หายใจ คนบนกายดูดปลายลิ้นจนมันหวาน ผมรู้สึกตัวลอยพร่ากับบทจูบที่รุนแรงแต่ยั่วยวน ก่อนรินจะกระซิบมา


 


" อยากให้กูทำต่อก็ถอดเสื้อผ้าออก "


 


            สายตาเย้ยหยันท้าทาย ผมรู้ว่ารินซังต้องการให้ผมกลัวและไม่มายุ่งกับเค้าอีก แต่ผมใช่คนยอยมคนซะที่ไหน หลบสายตาที่จ้องทุกการกระทำ ก่อนดึงชายเสื้อขึ้นเพื่อถอดมันออก


 


" มึงคิดให้ดีนะ ถ้าอยากขนาดนั้นก็จะเอาให้ตูดบานเลย " #กูเตือนมึงนะรินจัง


 


            ผมเม้นปากช่างใจก่อนจะสลัดเสื้อให้พ้นจากร่างโชว์ผิวสวย ส่งสายตาเย้ยหยันไม่เกรงกลัวออกไป ฝ่ามือที่กำไว้จนชื่นตรงเข้าประครองหน้ารินซัง ประกบปากจูบแผ่วเบา ไร้การตอบสนองใดๆ ร่างรินซังที่ดันผมมาจนชิดหัวเตียงยิ้มบางๆ ก่อนจะชันตัวขึ้น บีบกรามผมให้ไปอยู่ใกล้ๆ


 


" ทำให้กูสิ "


" อยากจะรู้ ว่ามึงเด็ดสักแค่ไหน "


 


             ผมดึงบ๊อกเซอร์ออกอย่างกล้าๆกลัวๆ มือรินซังยังบีบค้างไว้เร่งการกระทำของผม หน้าผมอยู่ใกล้พ่วงนิ่มแค่คืบ  ก่อนที่ฝ่ามือจะบีบเน้นให้ผมอ้าปากรับพวงนั้นเข้ามา ปากที่พร่ำออกคำสั่ง คือปากที่สร้างความเจ็บปวดให้ผมมาตลอด ปลายลิ้นเลียขาอ่อนแผ่วเบา รอยแยกสามเหลี่ยมที่มีเส้นขึ้นหนาถูกจัดระเบียบด้วยลิ้นร้อยอย่างเอาใจ ก้อนกลมๆถูกดูดดึงจนเจ้าของเผลอครางกระเส่า แท่งเอ็นปูดแข็งเต็มลำพร้อมรบ ทันทีที่ปากผมครอบทับ ฝ่ามือที่เคยรุนแรงก็ลูบหัวผมอย่างอ่อนโยนเอาใจ แววตาที่ก้มมองลงมาอ่อนโยนจนผมคิดว่าฝันไป เคลื่อนตามแรงบังคับของฝ่ามือ ความยาวทิ่มไปถึงคอหอยจนผมสำลักแต่ก็ยังยอมทำต่อ หางตามีริ้วน้ำตา บ่งบอกว่าผมทรมานเหมือนกัน ฝ่ามือหนาเกลียหยดน้ำตาให้อย่างทะนุทนอม


 


" มึงจะเจ็บกว่านี้อีกหลายเท่า เปลี่ยนใจยังทันนะ "


 


           น้ำเสียงปกติที่พูดกับผม ในขณะที่แท่งร้อนยังคาปาก ผมยังขยับขึ้น-ลงตลอด เหมือนบอกผมว่าผมไม่เอาไหนเลย ริวซังไม่รู้สึกถึงความเสียวซ่านเลยสักนิด ผมยิ่งเร่งปากให้ดูดแรงๆ มือช่วยขยับถี่ จนเจ้าของแท่งเชิดหน้าครางไม่ได้ภาษา อีกไม่นานรินซังต้องแตกใส่ปากผมแน่แล้วผมก็จะเป็นผู้ชนะที่สามารถปลดปล่อย รินซังได้ ฝ่ามือหนาดันตัวผมออกทันที ก่อนจะเป็นฝ่ายกระหน่ำจูบ ซุกไซ้ร่างผมซะเอง


 


" ถอดกางเกงออกซะ " #กูจะไม่ไหวแล้วนะรินจัง


 


          พูดจบร่างรินซังก็ละออกจากตัวผมไปนั่งขอบเตียงทันที ผมรู้สึกได้ว่าเหงื่อฝุดเต็มใบหน้า เลือดสูบฉีดแต่รินซังพยายามสะกดกลั้นไว้ กางเกงหลุดพ้นออกจากร่าง ผมสอดมือไปกอดรินจากด้านหลัง พ้นลมหายใจอ่นที่ต้นคอ


 


" มานั่งตักกูนี่ "


 


         ผมลุกมาจะทิ้งร่างบนตักรินซัง มือหนาจับเข้าที่ช่วงเอว ก่อนจะดึงไม่ให้ผมนั่งลงไป ผมตวัดสายตามองทันที ริมฝีปากยื่นมาจูบผมอย่างร้อนอีกครั้งสองมือถูกรวบไว้ รินซังใช้บ๊อกเซอตัวย้วยของตัวเองมัดผมไว้อย่างลวกๆ ความรู้สึกตื่นเต้นแปลกๆที่ร่างกายไร้อิสระภาพ  บทจูบที่เร้าร้อนยิ่งเปลี่ยนผมไปทันที แขนรินซังล็อคเอวไว้หน้าซุกไซ้แผ่นหลัง  มืออีกข้างลูบขาอ่อนด้านหลังขึ้นขยำก้อนกลม มือที่ล็อคเอวเริ่มขยับแก่นกลาง ให้ผม เมื่อมาจนถึงจุดนี้ ผมคงไม่กลั้นเสียงไว้อีกแล้ว เปร่งเสียงหวานครางตามจังหวะที่รินซังมอบให้ รู้สึกถึงสิ่งที่เย็นชื้นอยู่ร่องด้านหลัง หน้าหล่อๆของรินซังจมหายไปที่ปั้นท้ายกลม มือแยกร่องเผยช่องเชื่อมต่อให้เด่นขึ้น ผมกระตุกตัวปลดปล่อยครั้งแรก ร่างกายของรินซังยังเสพทุกส่วนอย่างต่อเนื่อง ผมโก้งโคง ให้สะโพกลอยเด่นรับริมฝีปากอย่างเอาใจ น้าลายที่เปียกชุ่มเป็นสารหล่อลื่นที่รินซังใช้เพื่อสอดนิ้วเข้าไปในร่างผม กว่าจะเข้าไปจนสุดได้ ผมก็ครางกระเส่าด้วยความเจ็บปวด


 


" เล่นของตัวเองให้กูดูหน่อย " #ผมรู้สึกงงกับคำสั่งนี้


 


          รินซังค่อยๆเคลื่อนตัวเข้าไปกลางที่นอน ดึงขาสองข้างของผมให้ชันคล่อมร่างรินซังไว้ ปั้นท้ายยังเปียกชื้นเพราะรินซังเลียให้อย่างต่อเนื่อง นิ้วขยับเข้า-ออก จนจุกไปหมด มืออีกข้างแกะมัดบ๊อกเซอออก


 


" ทำแบบที่กูทำเนี้ย "


 


        มือข้างที่ถนัดถูกดึงอ้อมไปด้านหลัง ผมเก้ๆเก้ๆที่จะทำตาม ฝ่ามือหนาลูบท้องน้อยปลอบประโลม " โชว์ให้กูดูซิมึงเด็ดขนานไหน " คำพูดที่เปร่งออกมายังทิ้งลมอุ่นๆไว้ที่ปั่นท้ายผม ปลายนิ้วผมวนจนมันเข้าไปได้แต่ยังไม่สุด ผมเหลียวหลังมองหน้ารินซัง ที่ตอนนี้จ้องทุกการกระทำของผมไม่วางตา สายตาดำขลับปลุกอารมณ์ดิบในตัวผมให้กระหนำรั่วนิ้วไม่หยุด ครางยั่วจนแท่งของรินซังเองก็ตื่นตัว ฝ่ามือหนาเอื้อมมารีดน้ำให้ผมทั้งๆที่เพิ่งปล่อยไป จนมันแตกมาอีกรอบ


 


" อย่าเอามือออกนะ ทำต่อไป "


 


         มือที่ไร้เรี่ยวแรงยังหมุนนิ้ววนต่อไป ขาสั่นจนหน้าที่เคยเชิดฟุบกลับที่นอนเพื่อประคองก้นไว้ รู้สึกถึงความตรึงคับ เมื่อมีนิ้วเพิ่มเข้ามา ผมฟุบหน้าเหลือบมองมือผมประสานกับมือรินซัง นิ้วเรากระแทกใส่รัว จากที่จุกอยู่เริ่มโดนจุดเสียวจนเผลอครางเสียงหลง รินซังยิ้มอย่างพอใจก่อนจะตบแรงๆที่ก้นขาว แวกร่องออกกว้างๆ ภาพที่ผมเห็นอยู่ตอนนี้คือรินซังขึ้นคล่อมร่างผม สอดแท่งร้อนเข้ามามือผมคงไม่จำเป็นแล้ว จังหวะที่รินซังมอบให้ ทำให้โลกของผมสั่นไม่เป็นจังหวะ และค่อยๆมืดดับไป


 


" อ้าว!! รินซัง ไหนแม่ให้น้องไปตามเราแล้วทำไมลงมาคนเดียว "


" ผมใช้ให้มันลอกการบ้านให้อยู่นะแม่ วันนี้คาบเช้าว่าง "


" งั้นลูกก็ขับรถไปกันเองนะ แม่รีบไปประชุมก่อน "


" ครับ "


" แม่ทำน้ำมะนาวให้น้องด้วย เอาขึ้นไปให้น้องสิ " #แววตาแม่ยิ้มล้อ



ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"นิยายวาย 3P"

Venus909/ดาอัน


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha


ฝาแฝดเอากันเอง มันสิงานนี้
โดย Anonymous | 2 years, 2 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ความ y ในตัวแตกพลัก
โดย Anonymous | 2 years, 4 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
มีค่ะ..คือว่ารินซังนี่คือผู้ชายหรอค่ะ
โดย Anonymous | 2 years, 5 months ที่ผ่านมา
  • ใช่คะ ชายได้ชายเป็นยอดชาย โดย Venus909 | 2 years, 2 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
มีคนอ่านไหม .. ไม่มีลบนะ
โดย Venus909 | 2 years, 5 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha