One Night คืนเหงา...เราสามคน (* Yaoi 3P จบแล้วจ้า)

โดย: Venus909/ดาอัน



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 5 : คืนที่ 5


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป




 


 


วันเสาร์ของเหล่ามนุษย์ราตรี


 


            ร้านนั่งชิวที่เรามารวมตัวกันอยู่เนี้ย มันสไตล์ฝรั่งจ๋ามาก มีแต่แบคแพคเกอร์แวะเวียนมานั่ง ดืม พูดคุย กลุ่มผมมีกันอยู่สิบกว่าคน เพื่อนไอ้ทอยก็แนวๆมันทั้งนั้น บางทีผมนั่งฟังมันพูดกันยังงงๆว่ามันคุยภาษาอะไรกันแต่เราก็เข้ากันได้ชิวๆ วันนี้ไอ้ทอยดูหล่อเป็นพิเศษ รวบผมไว้ครึ่งหัว ปล่อยปอยผมลอนคลายๆมาสองข้าง เสื้อยืดตัวย้วยสีขาวคอถ่วง ยิ่งเปิดช่วงคอมันให้น่ามองเป็นพิเศษ กางเกงสลิมสีกลมดูแปลกตา ผมเห็นฝรั่งหลายคนมองมันตาเป็นมัน ไม่รู้ว่าคืนนี้มันจะได้ของขวัญเป็นสัตว์สองเท้าติดกลับไปนอนด้วยหรือเปล่า ผมหยอกล้อ แซวมันอยู่สักพัก ก่อนจะรู้สึกได้ถึงแรงหนักๆที่ตบลงมาที่บ่า


 


กอล์ฟ : " กูโทรหามึงหลายรอบแล้ว ไม่สนใจกูเลยนะ "


ดารินทร์ : " มึงไม่มีตีนไงเดินเข้ามาเองจะหลงหรอ "


กอล์ฟ : " แมร่งฝรั่งเยอะชิบหาย "


ทอย : " แล้วมึงไม่โทรเข้าเครื่องกูล่ะวะ กูรอมึงนานแล้วนะเนี้ย "


ดารินทร์ : " เห็นม่ะ คนรอมึงอะ คนโน้น "


กอล์ฟ : " เออๆ กูก็มาแล้วเนี้ย "


ดารินทร์ : " ว่าแต่ มึงต้องแต่งหล่อขนาดนี้เลยเหรอว่ะ "


 


 


กอล์ฟ


 


       ใช่..


       ผมบรรจงแต่งตัว เพราะหวังว่าน้องไอ้รินจะมาด้วยซะอีก แฝดคู่นี้ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด ถ้าไม่ติดว่ามันเป็นพี่น้องกันนะผมคิดว่าเป็นแฟนกันชัวร์ เพราะมีแค่รินจังคนเดียวที่ไอ้รินเพื่อนผมมันยอมทุกอย่าง กางเกงขาเดฟผ้านิ่มสีอ่อน กันเสื้อเชิ๊ตสีกรม ที่แต่งมาก่อนออกจากบ้านก็ดูดีแล้วนะว่ามันหล่อพอแล้วแต่พอมาเจอไอ้ริน ราศีไม่เกิดเลย ดับสนิท แถมสีก็ยังไปเหมือนกับไอ้ทอยเจ้าของวันเกิดอีกด้วยแค่สลับบน-ล่างกัน เวลารวมแกงค์กันยิ่งกว่าสามแยกปากหมาอีกครับ พูดแซวไปเรื่อย ไอ้ทอยก็เอาแต่ยิ้ม ผมนี่สิหงุดหงิดจนอยากจะตบหัวเรียงตัวเลย ถ้าไม่ติดว่าพวกมันตัวใหญ่กว่าอะนะ


 


ดารินทร์ : " มึง กูไปเข้าห้องน้ำก่อนนะเว้ย "


 


      รู้สึกว่าที่ว่างข้างผม ถูกนั่งทับลงมาทันที ผมที่เริ่มจะเมาไม่ได้สติแล้ว พยายามจ้องผ่านเลนท์ใสดูให้ชัดๆว่ามันเป็นใคร? มือหนาโอบมาวางพาดอยู่บนไหล่โดยไม่ได้ขออนุญาติยิ่งตกใจ


กอล์ฟ : " เฮ้ย!! มึงขยับไปดิ๊ กูอึดอัด "


ทอย : " .......... "


กอล์ฟ : " ใครว่ะ แมร่งกูเมาแล้วว่ะ "


ทอย : " กูพากลับไหมมึง "


กอล์ฟ : " ไม่ต้องงง กูว่าจะไปนอนบ้านไอ้ริน "


 


       เสียงเอะอะโว้ยวายดังมาจากทางห้องน้ำ ผมมองอย่างงงๆ ก่อนจะนึกได้ว่าไอ้รินบอกจะไปเข้าห้องน้ำ ตอนนี้หลายๆกรูกันไปทางนั้น ผมเองก็พยายามจะลุกไปดู แต่มันคงเมาจริงๆลุกที่หัวหมุนติ้ว จนต้องล้มลงมานั่งอีกครั้ง โซฟานิ่มที่เคยนั่งมันแข็งแปลกๆ รู้สึกตัวอีกทีก็มีแขนมาโอบรั้งตัวผมไว้ ขัดขึนยังไงก็ไม่ยอมปล่อยง่ายๆ เสียงที่ดังเซงแซ่เริ่มเงียบลง พร้อมกับร่างสองคนค่อยๆฝ่าฝูงชนออกมา


 


กอล์ฟ : " ปล่อยกู กูจะไปดูไอ้รินมัน "


ทอย : " เมาอย่างหมา มึงจะไปช่วยอะไรเค้าได้ว่ะ เพื่อนกูไปดูให้แล้ว "


กอล์ฟ : " ปล่อยกูได้แล้ว แม่งเอ้ยย "


ดารินทร์ : " เฮ้ยพวกมึง กูขอตัวกลับบ้านก่อนนะ เก็บแมวตกดงตีนได้ว่ะ ดูสภาพแล้วคงต้องพามันไปทำแผลก่อนอะ "


ทอย : " เออๆ "


ดารินทร์ : " ทอย กูฝากไอ้กอล์ฟด้วยนะ แมร่งคออ่อนฉิบหาย "


กอล์ฟ : " ริน กูไปด้วย "


 


        ผมเห็นไอ้รินเดินหิวปีกใครออกไป ระยะไกลขนาดนี้มองไม่เห็นหรอกว่า แมร่งมันเป็นใคร ส่วนไอ้ทอยก็ยังไม่ยอมปล่อยผมลงสักที ร่างผมถูกประคองออกมาจากผับจับยัดใส่รถ เคลื่อนตัวไปที่ไหนสักแห่ง


กอล์ฟ : " ทอย ไปส่งกูที่หอด้วยนะ "


       ไม่มีเสียงตอบกลับ พอได้หลับตาลงสมองก็เหมือนจะดับลงทันที รู้สึกตัวอีกทีก็ในห้องสีเหลี่ยมที่ไม่คุ้นตา ผ้าเย็นประจงเช็ดหน้า แว่นตาถูกถอดออกอย่างเบามือ ภาพใบหน้าไอ้ทอยที่ค่อยๆเคลื่อนเข้ามาใกล้กระตุกให้ใจผมรู้สึกแปลกๆ ผ้าเย็นเช็ดผ่านจากสองแก้ม ลงสู่ช่วงคออย่างแผ่วเบา กระดุมเสื้อเชิ้ตที่เกะกะถูกแกะออกเผื่อให้ผ้าผ่านเข้าตามส่วนต่างๆได้อย่าง ง่ายดาย


 


กอล์ฟ : " มึงจะถอดเสื้อกูทำไมเนี้ย "


ทอย : " เช็ดตัวไงมึง ได้นอนสบายๆ "


กอล์ฟ : " งั้นกูนอนเลยนะ "


       


       ผมพยายามจะล้มตัวลงนอน เพราะรู้สึกแปลกๆที่ระยะหน้าเราใกล้กันขนาดนี้ ทอยยังลูดผ้าลงล่างเหมือนจใจเช็ดวนอยู่ตรงเนินท้องอย่างอ้อยอิ่ง ผมรู้สึกหน้าไอ้ทอยตอนนี้ยิ้มแปลกๆ ดูมีเลศนัยย์ สติที่เหลืออยู่น้อยนิดค่อยๆคิดหาทางจะทำให้มันออกห่างจากตัวผมไปเอง


 


กอล์ฟ : " ทำไมมึงไม่ปล่อยให้กูกลับไปกับไอ้รินว่ะ ไม่แน่นะกูอาจจะย่องหาน้องรินจัง แล้วไปปั๊มปามกันแล้วก็ได้ " #แอคชั่นท่าเด้า


ทอย : " มึงชอบเค้าจริงเหรอว่ะ เค้าเป็นผู้ชายนะ "


กอล์ฟ : " ผู้ชายแล้วไงวะ เอากันไม่ได้หรือไง "


ทอย : " มึงพูดเหมือนมีปัญญาทำ "


กอล์ฟ : " เห้ย!! กูก็มีมิยาบิเป็นไอดอลนะโว้ย "


ทอย : " มีมิยาบิเป็นไอดอลเหรอ "


กอล์ฟ : " ช่าย อะ อ่ะ อ๊ะ อ้าาา " #เสียงครางยั่ว


ทอย : " มิยาบิเค้าเป็นรับนะเว้ย มึงนี้เตรียมพร้อมดีเนอะ "


 


           น้ำเสียงแห่บพร่ากระซิบใส่หูผม พร้อมกับปลายนิ้วที่มาแทนผ้าตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ลูบไล้ หมุนวนจากเนินท้อง ลูบอ้อมไปที่แผ่นหลังอย่างเบามือ อารมย์กรึ่มๆของผม กับแววตาแผดเผาที่ส่งมาตลอด ทำให้ตอนนี้ผมกลืนน้ำลายอึกใหญ่ สะดุ้งตัวตามการเคลื่อนไหว ยิ่งแผ่นหลังแกร่งเกร็งตัวผมยิ่งกระสับกระส่าย รู้สึกไออุ่นหายใจรดต้นคอ ผมเอียงหน้าหลบตามสัญชาตญาณยิ่งเหมือนเปิดทางให้ปลายจมูกซุกซนเข้าหาช่วงคอ อย่างง่ายดาย


กอล์ฟ : " กุ ไป หอ.. "


           เสียงผมขาดหายไปตามจังหวะการบดคลึงที่แผ่วเบา ร่างเหมือนโดนสตั๊นไว้หลายวินาทีเพราะความที่ไม่เคยมีจูบแรก ผมหลับตาพริ้มรอรับจังหวะที่ทอยมอบให้ แต่พอนึกได้ว่านี้มันเป็นจูบที่มาจากเพศเดียวกัน แรงต่อต้านก็มันทันทีผมใช้ฝ่ามือดันอกทอย ยิ่งผลักออกทอยยิ่งรุกเร้าจูบหนักหน่วงขึ้น แรงริมฝีปากอุ่มที่บดลงมากดูดดึงจนรู้สึกเจ็บ ฝ่ามือทอยล็อคท้ายทอยผมอย่างรู้งาน ผมเริ่มทุบประท้วงเพราะมันอึดอัดเหมือนขาดอากาศหายใจ ทอยปล่อยให้ปากผมเป็นอิสระได้ไม่นานก็บดเบียดเข้ามาอีกครั้ง มือทั้งสองลูบไล้จนอารมย์ผมกระเจิงเตลิดไปไกลมากแล้ว แขนทั้งสองยังกั้นค้างไว้ที่อกทอยดังเดิม  ตอนนี้มันหยุดทุกอย่างแล้วผละผมให้ล้มลงนอนอย่างง่ายดาย จูบซ้ำลงมาอีกครั้ง รู้สึกว่ามือมันควานหาอะไรบางอย่าง ตอนนี้ผมเริ่มกลัว อยากจะดิ้นหนีแต่ไม่มีแรง เนคไทที่แขวงไว้หัวเตียงถูกดึงมามัดมือผมไว้จนแน่น


 


กอล์ฟ : " นี่มึงทำอะไรอะ "


ทอย : " ก็เปล่า!! กูอยากอาบน้ำก่อนวะ "


กอล์ฟ : " แล้วจะมัดทำไมวะ "


ทอย : " แล้วมึงเห็นเปล่าละ ว่ามัดทำไม "


 


         ไอ้ทอยนั่งตอบคำถามผมอยู่ปลายเตียง เห็นมันกดๆอะไรอยู่หน้าจอทีวีสักอย่าง ก่อนเสียงครางของไอดอลผมจะส่งเสียงใสๆออกมา


 


ทอย : " อยู่กับไอดอลมึงไปก่อนนะ มิยาบิผมฝากเพื่อนด้วยนะครับ "


 


 


        ช่วงเวลาที่ไอ้ทอยมันเข้าไปอาบน้ำ แล้วทิ้งให้ผมโดนมัดดิ้นไปมาบนที่นอน อยู่กับเสียงครางดังเบาของมิยาบิ ภาพตรงหน้าเลือนลางมองไม่ชัด แต่ในจินตนาการผมสุดสยิ้ว18+มาก ปลุกความหื่นในตัวผมจนมันแข็งตึง ความทรมานที่อยากสัมผัสปลอบประโลมแท่งแกร่ง ยิ่งขยับยิ่งเสียดสียิ่งมีอารมย์ ความเมากรึ่มๆ บวกกับสายตาพร่ามั่ว โสตประสาทรับเสียงทำงาน ร่างกายผมร้อนลุ่มจนแทบจะปริแตก เสียงลมหายใจฮึดฮัด บ่งบอกว่าผมเริ่มจะคุมตัวเองไม่ไหวแล้ว


 


ทอย : " ไงมึง สบายตัวยัง "


กอล์ฟ : " ไอ้เวร มึงปล่อยกูเดี๋ยวนี้นะเว้ย กูจะไม่ไหวแล้ว "

ทอย : " ไม่ไหว แล้วยังไงล่ะว่ะ "


กอล์ฟ : " ปล่อยกูสิ แก้มัดให้กูหน่อย "


ทอย : " กูปล่อยแน่ แต่ไม่ใช่แก้มัดนะ " #เสียงเบาราวกับกระซิบ


 


           ร่างไอ้ทอยทาบทับลงมาทันที ริมฝีปากจูบย้ำๆตามเนินอกอย่างหยอกล้อ ผมอยากจะดิ้นหนีแต่มือถูกมัดเหนือหัวอยู่อย่างนี้ ตัวมันก็ใหญ่กว่าจะให้หนียังไง ปากเคลื่อนมาจูบตุ่มอ่อนนิ่มที่ผมไม่รู้ว่าผู้ชายจะมีไว้ทำไม จากปลายจมูกที่คลอเคลียแผ่วเบา เริ่มประกบปากดูดดึงจนผมเผลอเอนตัวตาม คนบนร่างเหมือนได้ใจยิ่งปรนเปรอให้ตามอารมณ์ผม ผมเกร็งสุดตัวก่อนจะหลุดคำด่าออกมา ก็มันเล่นจูบเม้มเบาๆแล้วกัดมาซะเต็มแรง เหมือนคนที่ผลักอารมณ์ผมให้สบายสุดๆแล้วดึงลงมาให้เจ็บสุดๆ


 


กอล์ฟ : " ไอ้สัส ไอ้ซาดิส มึงกัดกูทำไมเนี้ย "


ทอย : " ก็มึงเงียบอะ กูก็นึกว่ามึงหลับ "


กอล์ฟ : " เห้ย ใครจะบ้าหลับ มึงลงจากตัวกูไปเลย "


ทอย : " ถ้ากูลงไป แล้วใครจะต่ออารมณ์เสี้ยนให้มึงละวะ "


กอล์ฟ : " ปล่อย "


ทอย : " ถ้ามึงครางถูกใจกู กูอาจจะปล่อยมึงก็ได้นะ "


 


           ระยะห่างแค่คืบที่เราเผชิญหน้ากันอยู่ กลายเป็นไอ้ทอยที่ทำลาย มันก้มลงมาจูบผมอย่างรุนแรงริมฝีปากถูกบดคลึงอย่างไม่รู้จบ ผมได้แต่ดิ้นไปกับมือที่ลูบไล้ทั่วเรือนร่าง ผละปากออกมาซุกไซ้ซอกคอต่อ แรงกดย้ำๆที่เคยรู้สึกเจ็บเริ่มเปลี่ยนเป็นเสียวชวนมวนท้อง เสียงไอ้ทอยยังพูดคำเดิมๆ



" ร้องออกมาสิ เสียงมึงโคตรน่ารักกูชอบ "


 


          คนบ้าเอ้ย!! ของอย่างนี้มันบังคับกันได้ที่ไหนละ ใครจะบ้าครางออกมาโดยไม่ได้รู้สึกอะไร ภาษาครางนะเฮ้ย ไม่ใช้ภาษาไทยที่พูดเป็นก็พูดออกมาได้ แต่สุดท้ายผมก็ครางตามที่มันต้องการ เพราะมือมันกำลังสาวแก่นกลางให้ผมอย่างไม่ออมแรง น้ำแรกที่อึดอัดอยู่นานถูกปลดปล่อยมา จนผมหมดแรง สติใกล้จะดำวูบ ไอ้ทอยล้มตัวลงนอนอยู่ข้างหลัง กอดผมเอาไว้แน่น


 


          มือที่สงบนิ่งอยู่พักนึ่งเริ่มปลุกลูกชายผมขึ้นมาอีกแล้ว กางเกงที่ร่วงมากองอยู่หน้าขาถูกเขี้ยให้พ้นตัวอย่างง่ายดาย ร่างเปลือยเปล่าของเราสองคนกอดกันอยู่ท่าเดิม ผมรู้สึกถึงอะไรแข็งอยู่ช่วงปั่นท้าย ไอ้ทอยพยายามลูบวนช่วงหน้าขาขึ้นมาจนถึงก้นกลม ปลายจมูกซุกไซ้หลังคอ ลากมาตามซอกหูยิ่งเสียวซ่าน


 


ไอ้ทอย : " ขอกูทำบ้างนะ "


 


          ประโยคสุดท้ายที่ผมได้ยินจากมัน ก่อนที่ร่างผมจะถูกจับคว่ำหน้าฟุบกันที่นอน ขาสองข้างถูกยกให้ชันขึ้น เผยให้เห็นช่องสวาทที่ยังไม่เคยใช้งาน น้ำกามหน้าขาผมถูกปาดไปช่วยหล่อลื้น ปลายนิ้วฝืนจะพรวดเข้าไปให้ได้ ผมเจ็บจนน้ำตาปริ่มอยู่หางตา เสียงครางอย่างเจ็บปวดออกมาตลอด แม้ทอยจะพยายามบีบคลึงให้ผ่อนคลายแต่ก็ไม่ได้ช่วยอะไรมาก ขนาดเมาๆอยู่ยังรู้สึกเจ็บ จากเจ็บก็กลายเป็นจุกเมื่อมันยัดเข้ามาได้ครึ่งทางแล้ว คำขอโทษพร่ำออกมาจากปากไอ้ทอย ก่อนจะฝืนแทงพรวดเดียวจนสุดโคน เสียงครางเจ็บปวด เปลี่ยนเป็นครางเสียงหวานกระเส่าตอนกระแทกจุดเสียว เสียงเนื้อกระทบกันอยู่เนินนาน ก่อนที่ไอ้ทอยจะเร่งมือสาวหนักๆให้ผม และกระแทกมาไม่ยั้ง นาทีที่ได้ปลดปล่อยอีกครั้ง ร่างผมก็ชาสมองดับวูบไป


 


 


" รินซัง ใครอะมึง "


" ฝ่าดงตีนใครมาวะ "


" เออๆ กูไปเอากล่องพยาบาลแป๊บ "


" งั้นให้มันนอนห้องมึงละกัน "


" แล้วมึงก็ไปนอน ห้องกูก็ได้ " #เขิน


 



ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"นิยายวาย 3P"

Venus909/ดาอัน


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha


รินจัง พูดคะ
โดย Venus909 | 2 years, 3 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ตอนจบนี้รินซังพูดกับรินซังใช่ไหม
โดย Anonymous | 2 years, 3 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha