ความรัก...บาปหัวใจ

โดย: หมูหยองน้อย



ตอนที่ 1 : ความรัก...บาปหัวใจ 5



   ฮึ่ย!!!ไอ้บ้านี่มันอะไร แรงเยอะชะมัด

  ผมพยายามดิ้นเท่าที่จะทำได้แต่ก็ไม่สำเร็จ ทั้งถีบ ทั้งเตะต่อย มันยังไม่สะทกสะท้านอะไรเลย ผมก็เริ่มจะหมดเเรงแล้วจึงคิดว่าน่าจะอยู่นิ่งๆจะดีกว่า เพราะยังไงผมก็ไม่มีทางหลุดออกจากมันได้หลอก แรงอย่างกับควาย

    "อ่าว...ไม่ดิ้นต่อล่ะ กำลังสนุกอยู่เลย หึ" 

   "แล้วจะทำไม ไม่ใช่เรื่องของแกสักหน่อย ชั้นจะหยุดดิ้นหรือดิ้นทุบเตะแกตอนไหนก็ได้ เพราะมันเป็นเรื่องของชั้น!!!" ผมพูดจบไอ้ยักษ์นี่ก็ทำหน้าโกรธและเดินมาชิดกับตัวผม พร้องกับประกบริมฝีปากลงมา ซึ่งมันรุนแรงมากถึงกับผมได้กลิ่นคาวเลือดที่อยู่ในปากผมตอนนี้ จู่ๆผมก็รู้สึกถึงสัมผัสที่วาบหวามขึ้นมา เพราะมือของไอ้ยักษ์นี่ไม่อยู่เฉยแล้วล่ะ ลากมือไปตั้งแต่หน้าอกของผมลากเลยลงไปที่หน้าท้อง มันทำให้ผมเสียวมาก แล้วมือก็ลากกลับมาที่หน้าอกของผมอีกครั้ง มันก็ขยี้หัวนมของผมโดยการใช้นิ้วชี้กับน้วโป้ง ทำให้ผมเสียวสุดๆจนต้องร้องเสียงที่น่าอายออกมา แต่ดูเหมือนคนข้างหน้าจะพอใจที่ทำให้ผมเริ่มมีอารมณ์ขึ้นมา แต่ก่อนที่มันจะเกินเลยไปกว่านี้ ผมก็ใช้เเรงที่เหลือผลักอกมัน จนทำให้มันเซเล็กน้อย

    "หึ ทำเป็นปากดีไปเพราะนี้แค่การลงโทษเล็กๆเท่านั้น แต่ถ้าวันไหนแกไม่เชื่อฟังคำของฉัน มันจะไม่หยุดอยู่แค่จูบแน่นอน รีบๆไปได้ละ ไม่มีอารมณ์คุยกับคนเด็กที่เค้าเรียกว่าขัดดอกนานหลอก น่าเบื่อ!" พูดทิ้งคำที่ผมเกลียดที่สุดออกมาแล้วเดินหนีผมไป ตอนนี้ผมทำอะไรไม่ถูกเลยเพราะคำพูดนั้นมันเป็นจริง ใช่ผมเป็นตัวขัดดอกของพ่อกับแม่ ที่ต้องหาเงินมาคืนให้มันจนหมดซึ่งติดมันถึง100ล้านบาท มันเป็นที่เยอะมากสำหรับผม เพราะฉะนั้น ผมจะไม่ยอมแพ้เเล้วต้องรีบหาเงินมาใช้หนี้ด่วน ผมจะได้ไม่มาเจอหน้ากับมันอีก ถึงจะลำบากแต่ผมจะสู้

   .

   .

   .

  เช้าวันต่อมา

   5:30

   ผมตื่นมาเช้าเพราะว่าผมจะออกไปหางานทำเพื่อที่จะได้ใช้หนี้กับไอ้บ้านั่นให้มันหมดๆจะได้จบๆกันสักที 

   ตอนนี้ผมเตรียมที่จะเปิดประตูห้องออกมาเพื่อที่จะได้ลงไปข้างล่างแต่ก็ต้องตกใจเมื่อออกมาปล้วกลับมาเจอมาร์คยืนอยู่หน้าห้อง

    "นี่คุณรินจะไปไหนครับ"ตายแน่ๆ




เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha