ขย่มเข็มหมอ (ฉ.18+)

โดย: sexus



ตอนที่ 6 : พยาบาลขี้วีน


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

จนกระทั่งวันหนึ่งในฤดูฝน ฝนตกปอย ๆ ตั้งแต่เช้ามืด อากาศค่อนข้างเย็น ยิ่งเป็นภูมิภาคทางเหนืออากาศยิ่งเย็นมากจนไม่อยากจะลุกออกจากเตียง แต่อาชีพหมอที่มีชีวิตคนไข้ฝากไว้ในกำมือ ทำให้ผมต้องขุดตัวเองฝืนสังขารลุกขึ้น ดีหน่อยที่เมื่อวานผมไม่ได้เข้าเวรจึงนอนได้เต็มที่ แต่เช้านี้ต้องออกตรวจนอกพื้นที่ คือ การไปที่โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพประจำตำบลที่ห่างไกลจากตัวอำเภอ เพื่อให้การตรวจรักษาคนไข้ และรักษาคนไข้โรคเรื้อรังที่ต้องพบหมอทุกเดือนตามกำหนดตรวจ

ระหว่างที่ผมยืนรอรถของโรงพยาบาลเพื่อออกหน่วย ยัยเมย์พยาบาลแสนร้ายก็สะพายกระเป๋ายาพะรุงพะรังเดินเข้ามาหา

 

หมอทางนี้”

น้ำเสียงแข็ง ๆ ของยัยพยาบาลเมย์ตัวแสบสั่งผม ผมได้แต่ขมวดคิ้วมองเธอ เธอเป็นพยาบาลในห้องฉุกเฉินซึ่งอยู่คนละฝ่ายกับการออกพื้นที่ลงชุมชน แต่ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่แล้วมาออกคำสั่งกับผมปาว ๆ

 

 “หมอ ยืนเซ่ออีกแล้วนะ จะไปไหม รพสต. นะ”

แล้วเธอตวาดแว้ดออกมาอีกรอบ เมื่อผมยังคงยืนนิ่งและไม่สนใจเธอ

 

เมื่อเธอไม่เคยพูดจากับผมดี ๆ ก็ไม่มีเหตุผลที่ผมจะต้องนุ่มนวลกับเธอเช่นกัน ผมจึงเค้นเสียงเข้มออกมา โดยไม่แม้แต่จะมองหน้าเธอว่า

เธอเกี่ยวอะไรด้วย !”

 

ขอโทษด้วยนะคะคุณหมอ วันนี้ฉันรับเวรออกชุมชนแทนพี่อ้อค่ะ”

เธอตอบกลับเสียงสะบัด แล้วเอ่ยต่อทันทีโดยไม่เว้นช่องว่างให้ผมเถียงสักคำว่า “อ่อ และต้องแสดงความเสียใจด้วยนะคะ วันนี้ พขร. ที่ต้องขับรถให้เราป่วยกะทันหัน เราต้องขับรถไปกันเอง รีบตามมาค่ะ ฉันไม่วนรถมารับคุณหรอกนะ เพราะฉันไม่ใช่ พขร.”

พูดจบเธอก็เดินฉับ ๆ ไปที่โรงรถอย่างรวดเร็วทั้ง ๆ ที่เธอถือกระเป๋ายาใบใหญ่ไว้กับตัว  ส่วนผมได้แต่จำยอมสาวเท้าตามเธอไปให้ทัน ก่อนที่เธอจะทิ้งผมไว้ที่โรงพยาบาล และเมื่อรู้สึกตัวอีกทีผมก็เกิดคำถามขึ้นในใจว่า ต้องลงใครเป็นหมอ ใครเป็นพยาบาลกันแน่ ? เธอมีสิทธิ์อะไรมาสั่งนู้นสั่งนี่ผม ! คิดแล้วก็ได้แต่เก็บอาการคันยิก ๆ ในหัวใจ แล้วจดบัญชีแค้นนี้ไว้ คอยดูเถอะถ้ามีโอกาสผมจะเอาคืนพยาบาลตัวร้ายให้สาสม แต่ตอนนี้ผมต้องยอมเธอก่อนเพราะเธอทำหน้าที่ทั้งพยาบาล และพขร. ในเวลาเดียว ขืนผมฮึดฮัดกับเธอในตอนนี้ เดี๋ยวพยาบาลขี้วีนฆ่าผมหมกป่าข้างทางแน่ ๆ 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha