cover

กองร้อยฝึกรัก


SARAN BOOK



 419        0       niyayrak_coin 0



จากผู้อ่าน 0 คน.

คำโปรย

เมื่อ 'มาวิน' ถูกมารดาส่งไปฝึกแมนกับลูกชายของเพื่อนสนิทนามว่า ผู้กองสายฟ้า  เรื่องวุ่นๆ ปนฮาจึงเกิดขึ้นที่กองร้อย  แต่ฝึกไปฝึกมากลับฮาไม่ออกเมื่อความใกล้ชิดสนิทสนมทำให้หัวใจสองดวงเริ่มลึกซึ้ง ทว่ามันเป็นเรื่องต้องห้ามเพราะผู้ชายสุดเท่ห์อย่างสายฟ้ามีแฟนสาวที่คบหาอยู่ก่อนแล้ว นั่นทำให้มาวินต้องเลือกระหว่างเดินหน้าทำตามหัวใจหรือถอยกลับไปอยู่ในที่ของตัวเองเหมือนเดิม


บทนำ

 

            “ไม่เอาวินไม่ไปนะแม่!” มาวินแทบสำลักน้ำขณะนั่งอยู่บนโต๊ะอาหาร เมื่อได้ยินประโยคที่แม่เขาเพิ่งจะบอกเมื่อสักครู่

            “แกต้องไป! ฉันคุยกับพี่สายฟ้าเค้าไว้แล้วห้ามปฏิเสธเด็ดขาด!” นั่นเป็นคำสั่งที่เขาเองก็ขัดไม่ได้ยังไงก็ต้องไปสินะ เขาไม่รู้จะอธิบายกับแม่ยังไงดีในเมื่อเขานั้นแมนเต็มร้อยแต่แม่ก็ไม่เชื่อ เพียงแต่รูปร่างของเขามันกลับตรงกันข้ามสิ่งที่พูดออกมา มันทำให้คนที่อยู่ตรงหน้านี้เข้าใจอะไรผิดๆและส่งเขาไปฝึกบ้าบออะไรก็ไม่รู้กับลูกชายของเพื่อนสนิทของท่าน

            แค่ได้ยินชื่อเขาก็ไม่ชอบขี้หน้าเอาซะเลย เพราะสมัยยังเป็นเด็กก็ไอ้พี่สายฟ้านี่ล่ะที่ชอบแกล้งเขาตลอดเวลาที่แม่ของทั้งสองมาพบปะสังสรรค์กัน  และที่สำคัญสายฟ้านั่นล่ะที่ชอบล้อเลียนเขาว่าเด็กเป็นผู้หญิงและชอบมากอดเขาอยู่บ่อยๆ แต่นั่นมันผ่านมาสิบกว่าปีแล้ว

            “ถึงแม้ผมจะไม่เคยมีแฟน รูปร่างผมมันจะอ้อนแอ้นไปหน่อย แต่ผมก็แมนเต็มร้อยนะแม่ ผมไม่ไปไม่ได้หรอ” เขาเดินเข้าไปกอดที่แขนของผู้เป็นแม่แล้วพยายามเอาใบหน้าไปคลอเคลียอย่างกับลูกแมวที่อ้อนผู้เป็นเจ้าของ

            “ฉันไม่มั่นใจจนกว่าแกจะฝึกกับพี่สายฟ้ากลับมาแล้ว ตอนนี้พี่เค้ามียศเป็นถึงร้อยเอกฉันเชื่อว่าพี่เค้าจะทำให้แกแมนขึ้นอย่างแน่นอน” มายาเอ่ยกับลูกชายด้วยความมั่นใจ

            “ทำไมแม่ไม่ฟังผมเลยอ่ะ” มาวินพูดอย่างน้อยใจ

            “ไม่ต้องมาทำหน้าอย่างนั้นฉันไม่ใจอ่อนหรอกย่ะ” มายาพูดแล้วก็วางช้อนส้อมลงเพราะเธอกำลังอิ่มพอดี

            “แม่อ่ะ” มาวินทำหน้างอใส่ผู้เป็นแม่แต่ก็ไม่สามารถทำให้ท่านเปลี่ยนใจไปได้

            “คืนนี้เก็บของให้เรียบร้อยเพราะพรุ่งนี้พี่สายฟ้าจะมารับแต่เช้า” มายาเอ่ยกับลูกชายแล้วก็เดินเข้าไปในครัวทันที ปล่อยให้ลูกชายนั่งหน้าเหวอบนโต๊ะอาหารอยู่คนเดียว

            “ไม่นะ! ช่วงซัมเมอร์ของเราต้องไม่เป็นแบบนี้”

            มาวินพรูลมออกจากปากอย่างหมดหวังเขาต้องไปอยู่กับนายนั่นเกือบสามเดือนเลยหรือนี่ ยิ่งคิดยิ่งรู้สึกเครียดขึ้นมาทันที...


หากเคยให้เหรียญแล้วกรุณา


เล่มที่คนอื่นอ่าน


captcha