cover

กุหลาบหวานในมือมาร


Rin1234


niyayrak_coin  นิยายเรื่องนี้ไม่ได้เปิดรับเหรียญกำลังใจอยู่ในขณะนี้

 1325        0       niyayrak_coin 0



จากผู้อ่าน 0 คน.

เขาว่ากันว่า คนรวยจนหรือหล่อ เป็นเพราะโชคชะตากำหนด แต่สำหรับรติกาล เธอคิดว่าผู้ชายหน้าตาดีดีกรีนักธุรกิจอย่างเฮริค มิลลส์ตัน มีหน้าตาและความฉลาดเป็นอาวุธแต่กลับไร้ความคิด เมื่อเขาคิดแค่ว่า ผู้หญิงเป็นแค่เกมอย่างหนึ่ง ยิ่งยากเท่าไหร่ เหมือนเป็นการท้าทายเรียกเลือดในกายเขาให้พุงทะยานรีบคว้ามาเป็นเจ้าของ หากแต่ รติกาล อนิรุธ เกือบทำให้เกมของเขาโอเวอร์...

“ฉันเพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เอง ว่าคนรวยมีเงินซื้อทุกอย่างให้มาอยู่ในกำมือ ต้องการอย่างไหนก็ได้อย่างนั้น ชี้นกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้ แต่แค่ซื้อยาบำรุงสมองกลับไม่มีปัญญาซื้อ” ใบหน้าหวานจ้องตอบน้ำเสียงฉายชัดอย่างดูแคลน

“นี่เธอ มันจะมากไปแล้วนะ...” เหมือนโดนตีด้วยท่อนไม้ขนาดใหญ่กลางแสกหน้า มือหนาง้างขึ้นเหนืออากาศ ดวงตาคมแสงกร้าวบ่งบอกว่าไม่พอใจอย่างสุดขีด หากแต่ไม่ได้ส่งไปยังจุดมุ่งหมายตามอารมณ์ กว่าหนึ่งวินาทีจึงถูกดึงลงโดยเจ้าของเอง “ได้ ในเมื่อเธอยั่วโมโหนัก ฉันจะชี้นกเป็นนกชี้ไม้เป็นไม้ อยากได้สิ่งไหนก็ได้ใช่ไหม ดีแล้วเธออย่าขัดในสิ่งที่ฉันต้องการล่ะ” จากที่คิดใช้กำลังเมื่อกี้ จึงกลายมาเป็นคำพูดและการกระทำอีกอย่าง

แควก แควก!! เสียงดังชัดเจนของเสื้อผ้าเนื้อบางขาดกระจุย ติดกำมือหนาไปอยู่คนละทิศคนละทางเผยให้เห็นหน้าท้องขาวเนียนและแบนราบ ตากลมโตตะลึงค้าง ก่อนจะก้มมองดูตัวเอง โดยที่อีกฝ่ายจัดการปลดกระเป๋าเป้ออกจากไหล่บางอย่างรวดเร็ว

กว่าจะรู้สึกตัวอีกฝ่ายก็โยนสิ่งของที่เธอพกติดตัวไปอีกด้าน โดยไม่กลัวว่าสิ่งของด้านในของเธอจะเสียหายมากแค่ไหน โน้ตบุ๊กของฉาน! นั่นคือสมบัติที่มีค่าติดตัวเธอในตอนนี้ และเป็นสิ่งของอย่างเดียวที่เธอหวงมาก

“คุ คุณ... อุ๊บ!” เสียงขาดหายเมื่อริมฝีปากหนาไม่ปล่อยให้เสียงแหลมนั้นเล็ดลอดออกมาให้กระทบโสตประสาทนานเกินไป

สองมือหนากุมใบหน้าไม่ให้ขยับเลื่อน พร้อมดันให้แผ่นหลังบอบบางติดกับฝาผนังห้องซึ่งเป็นกำแพงไม่ให้อีกฝ่ายดิ้นหนีไปไหนได้ ด้วยการจำกัดเนื้อที่โดยคนตัวโตเป็นผลสำเร็จง่ายดาย ริมฝีปากหนาจึงพบเป้าหมายอย่างไม่ลำบากนัก

การลงทัณฑ์ยังคงทำหน้าที่โดยการบดขยี้ริมฝีปากบางอย่างคนบ้าคลั่ง กัดเม้มดูดดึงเหมือนคนหิวกระหายมาแรมปี และอยากกลืนกินให้หายหิวในคราเดียว....   



เล่มที่คนอื่นอ่าน


captcha