ลิขิตรักฉบับซีอีโอ

โดย: เวอร์บีน่า,ปักษาสวรรค์



ตอนที่ 8 : นางบำเรอ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

บทที่8 นางบำเรอ

"ตกลง แต่ฉันมีเงื่อนไข หวังว่าเธอจะไม่ใจฝ่อยกเลิกมันนะ" นวลจันทร์อ้าปากค้าง นี่เขาบ้าไปแล้วเหรอ จะมีใครที่ไหนยอมจ่ายเงินเยอะขนาดนี้เพื่อแลกเซ็กส์!

"ก็ว่ามาสิ" เธอเอ่ยเสียงแข็ง

"ผมจะอยู่ที่นี่อีก ประมาณ" เขาทำท่านับนิ้ว คำนวนวันหยุดยาวที่เหลือของตัวเอง

"เกือบๆสองเดือน ในขณะที่ผมอยู่นี่ คุณต้องอยู่กับผมทุกวัน เข้าใจไหม แต่ไม่ต้องห่วงนะ ผมเป็นคนเบื่อง่าย ไม่แน่แต่อาทิตย์เดียวคุณอาจหมดหน้าที่ก็ได้ ตกลงไหม" นวลจันทร์ขมวดคิ้วเล็กน้อยพร้อมกับคำถามมากมากที่โจมตีหัวสมองของเธอ

เบราธลดกระจกลงนิดหน่อยพยักหน้าให้กับอิกอร์ที่ยืนสูบบุหรี่อยู่ในรัศไม่ไกล เมื่อรับคำสั่งจากผู้เป็นนาย อิกอร์ก็รีบมาประจำที่คนขับทันทีและบังคับรถหรูไปยังโรงแรม

"เอ่อ......เราจะไปไหนคะ" นวลจันทร์ถามทั้งๆที่รู้ว่าข้างหน้าเธอต้องเจอกับอะไร

"ไปทดลองงานก่อน" เขาอดใจรอแทบจะไม่ไหวอยากจะเห็นนักหนาว่าภายใต้เสื้อผ้าราคาถูกๆนั้นสิ่งที่ถูกปกปิดมันจะสวยงามสักแค่ไหน เช้านี้เขาขอกินเธอแทนอาอารเช้าแล้วกัน

เมื่อถึงห้องพักสุดหรูที่กินเนื้อที่ไปเกือบทั้งชั้นที่สามสิบแปดของโรงแรมห้าดาวที่เบราธมักจะมาใช้บริการเป็นประจำหากเขามาเที่ยวที่พัทยา มาคราวนี้เขากะว่าจะอยู่ที่พัทยาแค่เรื่องงานเท่านั้นที่เหลือเขาจะไปเที่ยวเชียงรายและไปต่อที่ภูเก็ต แต่เพราะเธอนั่นแหละที่เล่นตัวไม่รับข้อเสนอของเขาเสียที่เลยต้องเสียเวลาในการตื้อไปตั้งสามวันเน่ะ

นวลจันทร์มองวิวน์ที่อยู่เบื้องหน้ามันสวยมากจริงๆ ชีวิตของเขาและเธอมันช่างต่างกัน ค่าห้องพักสุดหรูนี้เพียงคืนเดียวเงินเดือนทั้งเดือนของเธอยังไม่พอจ่ายเลยด้วยซ้ำ

เบราธยืนกอดอกมองดูหญิงสาวที่ดูตื่นเต้นกับทิวทัศน์เบื้องหน้าก็อมยิ้มเบาๆ

"สวยมั้ย"

"ค่ะ....มันสวยมาก" ภาพท้องทะเลสีครามที่น้ำตัดกับท้องฟ้า มองเห็นเกาะเล็กๆที่อยู่ไกลออกไป ก้อนเมฆที่ลอยล่องไปตามลม ต่อให้ทำงานจนขาลากเธอก็ไม่มีปัญญามายืน ณจุด จุดนี้ได้

"อาบน้ำเลยดีกว่า" เขาก้าวมากอดเธอจากด้านหลัง พร้อมกับย่อตัวลงซุกไซร้ลำคอระหง กลิ่นเหงื่อผสมกับกลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ มันช่วยกระตุ้นอารมย์ทางเพศได้ดีทีเดียว มือหนาอ้อมมาข้างหน้าบีบเค้นก้อนเนื้ออวบหนุ่น นวลจันทร์ยืนนิ่ง เธอเลือกแล้ว เธอเลือกมันแล้วยัยนวล ดวงตาร้อนผ่าวต้องกลั้นไม่ให้น้ำใสๆมันรินออกมา ก่อนที่จะค่อยๆหันกายไปปะทะร่างกำยำที่กำลังสูดกลิ่นกายหอมหวานของเธออยู่

"ขอน้ำอาบน้ำก่อน ดีกว่าค่ะ เสื้อผ้า ทั้งผมเหม็นกลิ่นบุหรี่ไปหมด"

เธอจัดการโทรบอกนางละออมารดาว่า วันนี้เธอรับงานที่ท่าเรือของนางเครือรัตน์ที่เป็นเจ้าของผับต่อเพราะอยากหาเงินมารักษานายอัด โดยอ้างว่านางเครือรัตน์อนุญาตให้นอนได้หากเลยเที่ยงไปแล้ว นางละออจึงไม่ว่าอะไร

ร่างบางยืนอยู่ใต้ฝักบัวที่มีสายน้ำอุ่นรดผ่านผิวกายอันบอบบางช่วยลดความเหนื่อยล้าจากการทำงานได้ดีทีเดียว

ก๊อก ก๊อก ก๊อก เมื่อปล่อยให้เจ้าหล่อนอาบน้ำได้สิบหน้านาที

เบราธก็เคาะที่ประตูไม้แกะสลักสวยงามหน้าห้องน้ำ

"รอแป๊ปสิคะ" เสียงของคนที่อยู่ในห้องน้ำเอ่ยออกมา

"ให้ฉันเข้าไปด้วย เธอต้องอาบน้ำให้ฉัน" ประโยคบังคับดังสลับกับเสียงเคาะประตู

นวลจันทร์ส่ายหน้าเล็กน้อยก่อนที่จะเอื้อมมือไปหยิบเสื้อคลุมอาบน้ำ โดยที่หยิบซองพลาสติกสีใสซิปล๊อคมีผงสีขาวๆอยู่ในนั้น วันนี้เธอคงใด้ใช้มันเสียทีหลังจากที่ธนินให้เธอใว้นานแล้ว เขาบอกว่าเวลาเกินเหตุฉุกเฉินให้เอามันมาใช้ เธอหยิบซองซ่อนใว้ในกระเป๋าของเสื้อคลุมอาบน้ำอีที่หนึ่ง

เมื่อเปิดประตูออกเธอก็ต้องตกตะลึงอ้าปากค้างกับสิ่งที่เห็น อีตาเบราธยืนแก้ผ้าอวดมะเขือยาวที่ชี้เด่นอยู่กลางลำตัว นวลจันทร์แทบจะเป็นลม ไอ้แท่งใหญ่ๆนั่นอ่ะนะที่จะเข้ามาอยู่ในตัวของเธอ    ตายๆๆๆ ตายแน่ๆนังนวลจันทร์เอ้ย..!

"เอ่อ..........ใจเย็นสิคะ เดี๋ยวนวลนวดผ่อนคลายให้ก่อนดีกว่าค่ะ" เธอยิ้มทำใจดีสู้เสือ ใช้มือน้อยลูบไล้ไปตามหน้าอกกว้างที่เต็มไปด้วยขนสีทองยุบยั่บ

แถมยังเดินเข้าไปใช้แขนโอบที่ลำคอแกร่งของเบราธอีกต่างหาก

"อืม....น่ารักที่สุด" ริมฝีปากหนาพรมจูบไปทั่วใบหน้างาม

"เอ่อ....ไปที่อ่างอาบน้ำนะคะ เดี๋ยวนวลช่วยนวดให้"

ไอ้อ่างอาบน้ำหรูหราแบบนี้เธอไม่เคยใช้มาก่อน เธอกดทุกปุ่มที่มีอยู่ให้น้ำมันไหลออกมา

มือน้อยนวดไปตามไหล่กว้างอย่างเอาใจ ลงแรงนวดหนักเบาไปตามจังหวะ วิชานวดก็ไม่ได้มาจากไหน นวลจันทร์นวลให้นายอัดกับนางละออมาตั้งแต่เธอเด็กๆหลังจากที่ทั้งคู่กลับมาจากสวนเตย คนตัวโตนั่งหลังพึงในอ่างน้ำอย่างสบายอารมย์ เขาผ่อนคลายมากๆ

"เธอนวดให้กับลูกค้าทุกคนหรือปล่าว" ที่ถามเพราะเธอนวดใด้ดีไม่ต่างจากหมอนวดแผนโบราณเลยทีเดียว

"เอ่อ...." เธอไม่รู้ว่าจะตอบยังไงเพราะเธอก็ไม่เคยมีลูกค้าแบบนี้มาก่อน ฟากจะบอกเขาไปว่าเธอไม่เคย เขาจะเชื่อเหรอ

"ไม่ค่ะ...."

"อืม..." เบราธครางเบาๆก้วยความพอใจ ก่อนที่จะกุมมือเธอให้ย้ายมาที่ตำแหน่งความอลังการกลางลำตัว นวลจันทร์หลับตาปี๋แทบจะกลั้นหายใจ

"นวดตรงนี้ทีสิ" เขาจับมือเธอรูดขึ้นลง ซึ่งเธอก็เรียนรู้ได้เร็ว ร่างบางย้ายตำแหน่งมาที่กลางลำตัว สาวแท่งเนื้อขนาดมือเธอยังกำไม่รอบรูดขึ้นลง

"อื้อ...." เขากดศรีษะเธอลงไปที่ตำแหน่งเดียวกันกับที่มือของเธอ

อี๋.....อย่าบอกนะว่า......

เบราธน้อยเข้าไปอยู่ในปากของหล่อนทันที แค่ครึ่งเดียวก็คับปากไปหมด แล้วไงต่อล่ะทีนี้ เธอต้องทำอะไรบ้าง เธอเลิ่กลั่ก แต่ก็ยังใช้ปากรูดขึ้นรูดลงที่แท่งเนื้อนั่น

"โอ้ย....อย่าให้โดนฟันสิ......อ่าห์ อย่างนั้นแหละ

ซี้ด..." เธอเรียนรู้เร็วจริงๆ เธอเรียนรู้ในการใช้ปากไปสักพัก เบราธก็เด้งเอวสวนขึ้นมาพร้อมจิกเส้นผมลื่นสวยกระแทกกระทั้นใส่โพรงปากจนนวลจันทร์น้ำตาคลอเพราะมันลึกเข้าไปถึงในลำคอ

'ค่อกๆ' คือเสียงแท่งเนื้อที่กระแทกเข้าไปในลำคอ เบราธจิกเส้นผมที่ศรีษะเพิ่มแรงโยกเป็นเท่าตัว ก่อนที่จะปลดปล่อยสายธารขาวขุ่นออกมา เขาตั้งใจจะนำไปก่อนหนึ่งแต้มเพื่อจะร่วมรักกับเธอได้นานกว่าเดิม กลิ่นคาวกับรสชาติขมแบบเผื่อนๆทำให้เธอคายน้ำที่เต็มไปด้วยเชื้อพันธ์ของเขาให้ไหลลงเปื้อนมายังลำคอและชุดคลุมอาบน้ำที่เปียกมะลอกมะแลก เธอต้องอาบน้ำใหม่อีกรอบสินะ

เมื่ออาบน้ำเสร็จทั้งเขาและเธอก็โลมลันร่างกายกันมาถึงกลางห้องกว้าง ร่างบางหอบเหนื่อยคล้ายกับวิ่งหนีอะไรมา

"เอ่อ....เดี๋ยวค่ะ นวลว่าเราหาอะไรดื่มกัน สักหน่อยดีกว่ามั้ยคะ" เสียงหวานออดอ้อน พร้อมกับมือน้อยที่กอบใบหน้าหล่อราวเทพบุษของชายหนุ่มเอาใว้

"เอาสิ....เธออยากดื่มอะไรก็เลือกเอานะ ฉันขอไวน์แดงที่ตั้งอยู่ที่ชั้นวางขวดไวน์ด้านนู้น เข้าชี้ไปทางเคาน์เตอร์ที่มีตู้เย็นขนาดใหญ่ เฟอร์นิเจอร์หรูหรามันช่างสมกับฐานะของผู้เช่าเป็นอย่างดี

ร่างบางหายไปทำอะไรกุกกักสักพักก็ออกมาพร้อมกับแก้วไวน์ที่บรรจุของเหลวสีแดงเข้ม อีกมือมีเบียร์สัญชาติเยอรมัน เธอก้าวมานั่งข้างๆเขาพร้อมกับยื่นแก้วไวน์แดงให้แล้วโปรยยิ้มหวาน

ทั้งสองพูดคุยกัน เล่าเรื่องเกี่ยวกับชีวติประจำวัน ให้อีกฝ่าย

ร่างแกร่งเริ่มมึนเพราะแอลกอฮอล์นี่เขาดื่มไปแก้วเดียวเองก็รู้สึกมึนเสียแล้ว แต่นวลจันทร์นี่สิหน้าแดงไปถึงลำคอ เบียร์ในมือหมดไปแค่ครึ่งขวดเท่านั้นเอง ตอนนี้ทั้งคู่เลือดกายสูบฉีดพอๆกัน

"ผมว่า....เราไปคุยกันที่เตียงดีกว่า" พูดจบก็ช้อนร่างบางขึ้นแนบอกทันที ตอนนี้นวลจันทร์แทบจะไม่เป็นตัวของตัวเอง ทุกอย่างมันช้าไปหมด นี่เป็นเหตุผลหลักๆที่เธอไม่ชอบดื่มแม้ว่าจะทำงานในผับ เพราะเธอเมาง่ายมากๆ

ปากหนาประกบกับปากบางอย่างเร่าร้อนเร็วรี่ ร่างแกร่งลงมาคร่อมร่างบางในทันที เบราธส่งลิ้นร้อนๆไปพันเกี่ยวกับลิ้นเล็กอย่างชำนาน มือหนากระชากสาบเสื้อคลุมอาบน้ำออกอย่างอดใจไม่ไหว ก้อนเนื้อหยุ่นปรากฏต่อสายตาเขาไม่รอช้าริมตะปบผลเชอร์รี่เม็ดงามด้วยปากทันที นวลจันทร์เองก็แอ่นกายให้เขาได้ชิมอย่างลืมตัว

"อืม....." แต่คล้ายกับศรีษะมันมึนยังไงชอบกล เขาผละริมฝีปากออกเล็กน้อยแล้วสะบัดเพื่อเรียกสติกลับมาแล้ว ละเลงเต้างามด้วยลิ้นสากจนเจ้าหล่อนร้องครางกระเส่า มือเย็นๆเลื่อนลงไปยังจุดกลางกายสาวที่ตอนนี้มันชุ่มไปด้วยน้ำสายธารสีใสก่อนบี้เค้นเกสรนั่นจนเธอต้องจิกเล็บเท้าลงบนที่นอน

ทำไมกัน......ยานั่นไม่ได้ผลเหรอ หรือเธอใส่มันน้อยไป ตอนนี้สติเธอก็เตลิดไปไกล เธอต้องการบางอย่าง บางอย่างที่ว่านั่นเธอก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่ามันคืออะไร เพราะอีกเสียงที่ก้องดังบอกว่าให้เธอเอาตัวรอดจากไฟราคะที่กำลังแผดเผาให้เธอไหม้เป็นจุล

พรึ่บ......ในสุดเขาก็หลับ

'ฮู่ว....' ถึงกับเป่าลมออกจากปากด้วยความโล่ง แล้วจัดการลากร่างถึกตึกนรกของตาบ้านี่นอนตามความยาวของเตียง แล้วเปิดผ้าห่มหาถุงยางที่เขาเอาออกมาเมื่อครู่ มันคงตกไปอยู่ที่ใดที่หนึ่งในที่นอน นั่งไง...เจอแล้ว เธอจัดการแกะซองมันออกแล้วคลี่ออกพร้อมกับถ่มน้ำลายลงไปให้ดูคล้ายกับว่ามันถูกใช้แล้ว แล้วก็โยนมันไปที่ข้างๆเตียงกับห่อฟอยของมัน ก่อนที่จะสอดตัวนอนข้างๆร่างแกร่งที่หลับไม่รู้เรื่อ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha