ลิขิตรักลิขิตสวาท NC 20+++ (จบ)

โดย: ZENDORI



ตอนที่ 7 : กวางน้อยที่หายไป


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

 

บัวบูชาพยายามลุกขึ้นจากเตียงนั้นให้เบาที่สุด หล่อนจะต้องหนีจากที่นี่ให้ได้ หนีไปให้ได้ หญิงสาวหอบร่างบางที่แสนจะบอบช้ำออกมาจากห้อง  หล่อนยังคงใส่เสื้อผ้าส่าหรีชุดเดิม ในใจมุ่งตรงไปยังห้องแต่งตัวของคณะนางรำนั้น ปึง!!!! ความว่างป่าวปรากฏขึ้น ทั้งหมดในห้องนี้ไปไหนเสียแล้ว หญิงสาวมองสำรวจไปถ้วนทั่ว นึกถึงเสื้อผ้าหล่อนที่แขวนไว้ในห้องน้ำนั้น ก่อนหล่อนออกไปหาเขากับหัวหน้านางรำ หล่อนเอาแขวนไว้ หญิงสาวตรงดิ่งไปยังเป้าหมายทันที

เฮ้อ ค่อยยังชั่ว ยังโชคดีดอยู่บ้างนะบัวบูชา หล่อนเปรยออกมาเบาๆ เมื่อเปิดห้องน้ำดูก็พบว่าชุดหล่อนยังแขวนอยู่ หญิงสาวรีบเปลี่ยนมันอย่างรีบร้อน "อุ้ย เจ็บจัง" หล่อนอุทานออกมาเมื่อยกขาเรียวใส่กางเกงยีนส์ตัวโปรดแล้วมันเจ็บแปล๊บตรงส่วนนั้น หล่อนนึกถึงแล้วน้ำตาเจ้ากรรมก็พลันจะไหลทุกทีเลย หญิงสาวพยายามสลัดความคิดนั้นออกจากนั้นก็รีบออกจากห้องนั้นให้เร็วที่สุด นี่มันก็เกือบสว่างแล้วสิ หวังว่าเรือคงเข้าจอดเทียบท่านะวันนี้

ทางด้านของฟาซีสต์ เขาหลับใหลไปจนรุ่งเช้า ดวงตาคมยังคงปิดอยู่อย่างนั้น แต่มือหนาของเขาก็ควานหาสาวน้อยคนเมื่อคืนนี้ คิ้วหนาเริ่มขมวดเข้าหากันแน่น เมื่อคลำยังไงก็ไม่พบร่างหล่อนสักที ดวงตาคมลืมขึ้นอย่างรวดเร็ว

"ชาลี ชาลี เข้ามาหาฉันหน่อย" เสียงเข้มตะโกนลั่นห้อง เพื่อเรียกหาคนสนิทของเขา ไม่นานนักหนุ่มหล่อร่างสูงไม่แพ้กันกับเขาก็วิ่งเข้ามายังเขาอย่างรวดเร็ว

"มีอะไรหรือครับคุณฟาซีสต์"

"เห็นแม่สาวน้อยคนเมื่อคืนไหม ฉันตื่นมาก็ไม่เห็นนางแล้ว"

"เอ่อ ไม่เห็นนี่ครับ เมื่อเช้าผมมารับเวรต่อจากคนอื่นๆก็ยังไม่เห็นใครเลย" ชาลีตอบไปตามตรง เขามารับเวรต่อก็ไม่เห็นสาวคนไหนเลยด้วยซ้ำ หรืออาจจะเป็นช่วงรอยต่อเปลี่ยนเวร ซึ่งลูกน้องของเขานั้นออกไปก่อนประมาณ ห้านาทีได้

"เวร แล้วนางหายไปไหนหละ บอกคนอื่นๆ ให้ค้นหาหล่อนให้ทั่ว คงไปไหนไม่ได้ไกลนัก" เสียงเข้มตวาดลั่น ชาลีรีบถอยหลังทันทีที่ได้รับคำสั่ง เขาไม่เคยเห็นเจ้านายเขาเป็นอย่างนี้เลย สาวคนที่เคยนอนด้วยมีแต่จะไล่ไปให้พ้นด้วยซ้ำ

ลูกน้องของเขาทุกคนต่างหาหญิงสาวกันให้ควัก เดินกันวุ่นทั่วเรือไปหมด เรือลำนี้เป็นเรือส่วนตัวของบิดาคุณฟาซีสต์ก็จริงอยู่ แต่เขาจัดให้มีนำเที่ยวกับลูกค้า VIP ที่ทำการค้าขายน้ำมันอยู่นั้น ดังนั้นรำนี้จึงมีผู้คนไม่ต่ำกว่าร้อย หากนางไปโซนลูกค้าหละก้อ หายากนิดนึงแหละ ชาลีก็ออกตามหาหญิงสาวนั้นด้วย เขาตรงไปยังห้องของคณะนางรำทันที ทุกอย่างเป็นไปด้วยความว่างป่าว พวกนางๆคงอยู่ห้องบรรดาแขกที่ซื้อตัวพวกหล่อนไปนั่นเอง

บัวบูชา เดินออกมาจากโซนต้องห้ามนั้นแล้ว หล่อนพยายามเดินหาทางออก แล้วรอมันอยู่ตรงนั้น เผื่อเรือเทียบท่าปุ๊บ หล่อนก็จะรีบขึ้นจากเรือได้อย่างรวดเร็ว หญิงสาวพยายามหลบอยู่แต่ในห้องน้ำหญิง ซึ่งหล่อนมั่นใจว่า ยังไงซะ หากพวกนั้นจะเข้าหา ก็คงไม่กล้าเข้ามาในนี้หรอก หล่อนแอบอยู่อย่างนั้นอยู่นานสองนาน ทันใดนั้นเสียงฝีเท้าของหญิงสาวก็ดังเข้ามาใกล้ห้องน้ำนี้

"ฮัลโหลนี่แก ฉันแอบในห้องน้ำนี้ก่อนนะ เดี๋ยวเจอคนของพี่ชายแล้วไม่อยากจะตอบคำถามนะ รายนั้นยิ่งไม่ค่อยฟังใครอยู่ด้วย" เสียงหวานพูดเป็นภาษาอังกฤษ ทำให้บัวบูชารู้ว่า หล่อนหนีใครมาเหมือนกันกับหล่อน หญิงสาวนั้นหลบอยู่ในห้องข้างๆหล่อนนี้เอง เราลองคุยกับหล่อนดูไหม เผื่อจะได้มีเพื่อนหนี

"เอ่อ คุณคะ คุณคะ" บัวบูชาส่งเสียงทักทายไปก่อน ปรากฏว่าไม่มีเสียงตอบรับเลยก็ว่าได้

"คุณคะ ฉันมาดีนะคะ ฉันก็หัวอกเดียวกับคุณนะค่ะ ฉันหนีคนอยู่เหมือนกันคะ" บัวบูชาบอกเจ้าหล่อนหมดเปลือก ทำเอาคนฟังรีบเปิดประตูห้องน้ำออกมาเผชิญหน้า ............ปึง!!!!

บัวบูชาถึงกับตะลึง เมื่อผู้หญิงคนที่หล่อนพูดด้วยนั้น เป็นหญิงสาวสวย หุ่นดี แต่ติดที่จะรั้นๆหน่อย เห็นได้จากจมูกรั้นแสนจะเอาเรื่องนั้น

"เธอหนีใครมา "นางถามด้วยน้ำเสียงห้วนๆ

"เอ่อๆ หนีๆ เอ่อ คนของคุณฟาซีสต์คะ" คำนั้นทำให้หญิงสาวร่างสูงโปร่งนี้แทบสะอึก เมื่อได้ยินชื่อของพี่ชายตัวเอง พี่ฟาซีสต์ทำอะไรของเขานะ บ้าอำนาจอีกแล้วเหรอนี่ จะฟ้องคุณพ่อ หญิงสาวคิดในใจ

"เอ่อๆ แล้วหนีเขาทำไมกันหละ" หล่อนถามด้วยน้ำเสียงอ่อนลง แววตาดูจะเห็นใจเจ้าหล่อน

"เอ่อๆ เขาๆ ข่มขืนฉัน ๆไม่อยากอยู่ที่นี่ ช่วยฉันด้วยนะค่ะ" บัวบูชาตอบไปตามความจริง จะว่าข่มขืนก็ไม่เชิงหรอก หล่อนไม่ได้ขัดขืนด้วยซ้ำเวลาที่เขาเข้ามาในกายหล่อน หนำซ้ำ ยังร้องเรียกเขาด้วยซ้ำ

"ห๊ะ ข่มขืน พี่ฟาซีสต์เนี่ยนะ" หล่อนอุทานอย่างตกใจ เมื่อนึกถึงคำที่หญิงสาวผู้นี้บอกเล่า หล่อนไม่อยากจะเชื่อ เพราะพี่ชายหล่อนมีแต่สาวๆจ้องจะจับเขา บางทียังนอนกับเขาแบบฟรีๆด้วยซ้ำ

"เอ่อ คุณว่าอะไรนะคะ พี่ฟาซีสต์หรือคะ" บัวบูชาทวนคำนั้นอีกครั้ง หล่อนได้ยินไม่ผิด ว่านางผู้นี้เรียกเขาว่าพี่

"เอ่อๆ ไม่ใช่หรอกคุณฟาซีสต์นะไม่น่าจะทำแบบนั้น"   หล่อนรีบปฏิเสธทันที เพราะเกรงว่าหญิงสาวผู้นี้จะรู้ว่าหล่อนกับพี่ฟาซีสต์เป็นพี่น้องกัน

"เอ่อ ถ้าอย่างนั้น ก็ตามฉันมา" หญิงสาวผู้มาใหม่ที่บัวบูชารู้จักนี้ช่างใจดีเป็นที่สุดเลย ดูไม่น่ามีพิษมีภัยเหมือนกับหัวหน้าคณะนางรำนั้น บัวบูชาเลยตามเจ้าหล่อนไปอย่างเต็มใจ

"คุณฟารีน!!!" เสียงเข้มนั้นทำให้หญิงสาวที่เดินนำบัวบูชานั้นหยุดกึก หล่อนตัวแข็งทื่อ เมื่อได้ยินเสียงนั้น หล่อนจำได้ว่าเสียงใคร บอร์ดี้การ์ดคนสนิทเพื่อนของพี่ชายเขาเอง

"ชาลี !!! หล่อนอุทานเรียกชื่อชายหนุ่ม เมื่อหล่อนหันหน้าไปก็พบกับ ใบหน้าเหี้ยมของเขา หล่อนรีบปล่อยมือบัวบูชาทันที

"นี่มันอะไรกันคุณฟารีน มาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร แล้วนี่ แม่สาวน้อยคนนี้ มาอยู่ด้วยกันได้อย่างไร" ชายหนุ่มกรอกเสียงเข้มใส่หล่อนทันที ใบหน้าของฟารีนเหลือไม่ถึงคืบ มือหล่อนชุ่มไปด้วยเม็ดเหงื่อ บัวบูชามองหญิงสาวข้างๆหล่อนก็รู้สึกประหลาดใจ นายคนนี้รู้จักนางด้วย แล้วนางเป็นใครกัน

"เชิญไปที่ห้องคุณฟาซีสต์ทั้งคู่เลยครับ" เสียงเข้มเอ่ยพรางผายมือไปอีกทางเป็นการนำ สันกรามนั้นขบเข้าหากันแน่นด้วยความโกรธ นี่คงหนีเที่ยวอีกแน่คุณหนูฟารีน งานนี้เห็นทีเขาจะต้องรายงานคุณฟาซีสต์อย่างละเอียด นี่หากเขาไม่เดินมาทางนี้ มีหวัง หนีไปได้ทั้งคู่แน่

"นายครับ มาแล้วครับคนที่คุณให้ตามหา แถมอีกหนึ่งคนด้วยครับ" เสียงเข้มเอ่ยขึ้นหลังจากที่จูงมือคุณหนูฟารีนให้เดินเข้าไปหาพี่ชาย บัวบูชาก็ต้องเดินตามไปด้วยอย่างเสียมิได้ หล่อนพยายามจะคาดเดาเหตุการณ์อยู่ว่าสรุปเขาพวกนี้รู้จักกันแน่ แล้วรู้สึกว่านางผู้นี้เหมือนจะเกรงกลัวฟาซีสต์นี้อย่างมาก

"ฟารีน เธอมาที่นี่ได้ยังไง "เสียงเข้มเอ่ยขึ้น จนเกือบจะตะโกนใส่หน้าน้องสาว เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเจ้าหล่อนหนีเที่ยวอีกแล้ว แล้วนี่มากับใคร ทำไมชาลีจึงไปเจอได้ แล้วอีกอย่าง หล่อนอยู่กับนางเมื่อคืนนี้ได้อย่างไรกัน

"เอ่อๆ พี่คะฟารีนผิดไปแล้ว ฟารีสหนีคุณพ่อมาคะ อย่าฟ้องคุณพ่อเลยนะคะ" เสียงหวานพูดอย่างออดอ้อน หล่อนเดินเข้าไปเกาะแขนพี่ชายอย่างเอาใจ

"ไม่ พี่ไม่บอกไม่ได้ เราหนีมาแบบนี้มันอันตราย "เขาหันไปทำหน้าดุใส่หล่อน  เสียงเข้มยังคงปกติ

"พี่คะ ได้โปรด"

"ไม่"

"ถ้าพี่ชายฟ้องคุณพ่อ ฟารีนก็จะฟ้องบ้าง ว่าพี่ชายข่มขืนผู้หญิงคนนี้" คำนั้นทำให้ใบหน้าหล่อนคมของฟาซีสต์บึ้งตึงขึ้น สายตาเขาเหลือบมองบัวบูชา หญิงสาวงงเป็นไก่ตาแตก เขาพูดภาษาอะไรกันทำไมมองมาทางหล่อน

"ข่มขืนเหรอ พี่ไม่ได้ข่มขืนนาง สาบานได้"  เขาหันหน้าไปอธิบายให้น้องสาวเขาฟัง

"ไม่รู้แหละ ถ้าพี่ชายฟ้องคุณพ่อ หนูก็จะฟ้องบ้าง" ฟารีนได้ทีทำเป็นถือไพ่เหนือกว่าหล่อนเดินไปเดินมา ทำท่าเหมือนเป็นต่อ หญิงสาวไม่รู้เลยว่าฟาซีสต์นั้นส่งสัญญาณบางอย่างให้ชาลีแล้ว

"โอเครไม่ฟ้องก็ไม่ฟ้อง ชาลีพาคุณหนูฟารีนออกไปก่อน ฉันขอคุยกับหญิงสาวคนนี้ก่อน" ชาลีพยักหน้าโดยง่าย เขาเดินไปผายมือให้กับน้องสาวเจ้านาย หรือน้องสาวเพื่อนนั่นแหละเดินนำไป  ฟารีนเดินนำชาลี โดยไม่วายทำมือเป็นสัญลักษณ์โอเครให้กับบัวบูชา

บัวบูชาทำหน้างงๆ แต่ก็ไม่วายกระวนกระวายใจอยู่ดี หล่อนไม่อยากอยู่ในห้องนี้ หล่อนไม่อยากอยู่กับเขานี่ หญิงสาวได้แต่นั่งหันลีหันขวางเพื่อมองหาทางหนีทีไล่ ในใจนึกด่าทอตัวเอง เกือบจะหนีได้แล้วเชียวไม่น่าไปเสนอหน้าอยากคุยกับคุณฟารีนเลย เวรกรรมแท้ๆบัวนะบัว หล่อนตำหนิตัวเองในใจ

ทางด้านของฟารีน เมื่อเดินนำชาลีมาได้แค่นั้นหล่อนก็หันไปทำหน้าบึ้งใส่ชายหนุ่มอย่างเอาเรื่อง "นี่ไม่ต้องตามฟารีนขนาดนั้นก็ได้ ไม่หนีไปไหนหรอกน่า"

"เชื่อได้ซะที่ไหน หลงกลมาแล้วตั้งกี่รอบ" ชาลีพูดกับหล่อนด้วยท่าทีที่ยียวน เขาเห็นเธอมาตั้งแต่เด็ก ๆ สาวเจ้านี่ดื้อและก็แสบสุดๆเช่นกัน

"แน๊ อย่ามาว่าฟารีนนะ ก็ใครใช้ให้เชื่อหละ อยากบื้อเองช่วยไม่ได้"  หล่อนเอ่ยด้วยท่าทางเย้ยหยัน

"หึ บื้อเหรอ ถ้าอย่างนั้นมานี่เลย" ว้ายยยยย !!! สิ้นเสียงพูดคือเสียงกรีดร้องอย่างตกใจของหญิงสาว เมื่อร่างหล่อนถูกเขาแบกขึ้นบ่าแล้วเดินไปทางห้องใดห้องหนึ่ง ฟารีนดิ้นรนตีขาไปมา

"ปล่อยนะชาลี ชาลีบ้า ปล่อยฟารีนลงนะ" แขนเรียวก็ตีแผ่นหลังเขาไปมา ปากบางก็ตะโกนให้ชายหนุ่มปล่อย

"!!!เพี๊ยะ นี่แน่ๆ ดื้อนักใช่ไหม เพี๊ยะ!!!!  " มือหนาฟาดไปยังก้นงอนของหญิงสาวเบาๆ เขายกยิ้มมุมปาก เมื่อเจ้าหล่อนหยุดชะงักไปชั่วครู่

"โอ้ย เจ็บนะชาลี ฟารีนไม่ใช่เด็กแล้วนะ มาตีก้นทำไม"

"ไม่ใช่เด็กก็ตีได้อยากดื้อดีนักนี่ ถ้าไม่หยุดดิ้นจะตีให้ก้นช้ำเลยคอยดู" คำนั้นได้ผล หญิงสาวหยุดดิ้นรนแล้วเปลี่ยนเป็นกำมือหนาแทน ในใจชาลีรู้สึกพอใจที่เจ้าหล่อนเลิกดื้อกับเขาสักครั้งหนึ่ง เท่าที่เขาจำได้หล่อนไม่เคยยอมเขาเลยตั้งแต่เล็กจนโต

ทางด้านของฟาซีสต์ เขายืนสูบซิกก้าอยู่ตรงระเบียงนั้น สายตาคมทอดมองออกไปยังท้องทะเลกว้าง สลับกับมองร่างบางที่นั่งชิดมุมโซฟาอยู่นั้นอย่างหวาดกลัว หล่อนหนีเขาๆจะลงโทษหล่อนยังไงดี หล่อนถึงจะหลาบจำ คราวหลังอย่าไปไหนอีกถ้าเขาไม่อนุญาตชายหนุ่มนึกถึงหากว่าชาลีไม่ไปพบหล่อน หล่อนคงหนีเขาไปไหนต่อไหนแล้ว.............>>>>>>>





โปรดติตามตอนต่อไปนะคะ...อิอิNCจะมีไหมน๊าาาา....


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha