ลิขิตรักปรารถนาเถื่อน

โดย: ไบคาร์บ/ กรงแก้ว



ตอนที่ 25 : สถานะแอบรัก


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 25…

อ้เหมย ไปเที่ยวกันไหม

เสียงสะโกนเสียงใสของพลอยฟ้าเรียกให้คนที่กำลังคุยโทรศัพท์กับลูกค้าอยู่ต้องเงยหน้าขึ้นไปมองก่อนจะทำตาดุใส่เพื่อให้เธอเงียบเสียงลงหน่อย หลังจากที่จอนไม่ได้มาทำงานหญิงสาวก็ต้องโทรเลื่อนนัดลูกค้าหลายรายแล้ว

            ไปไหนหรือ หญิงสาวถามพลอยฟ้าทันทีที่วางสาย

            ก็ไปตามประสาคนโสดยังไงล่ะคำพูดตลกๆ ของพลอยฟ้าทำเหมยลี่ฉงนงง คนโสดนั่นนะฉันคนเดียวแต่ไม่ใช่เธอสักหน่อย

            เอาเถอะน่า ฉันอุตส่าห์โทรตามยัยพวกนี้มาเพื่อแกโดยเฉพาะเลยน่ะ พลอยฟ้าทำเสียงหวานก่อนจะเห็นเพื่อนสาวของเธอเดินเข้ามาแจมด้วย ยัยน้ำริน ยัยลินดากำลังส่งยิ้มให้เธออยู่

            “พวกแกไม่มีงานทำหรือไงย่ะ เหมยลี่บ่นออกมาเพราะตอนนี้คงไม่มีใครลำบากใจเหมือนกับเธอที่เจ้านายไม่อยู่แต่งานค้างไว้เพียบ

            ฉันถึงบอกยังไงละว่าต้องพาแกไปปลดปล่อย พลอยฟ้าพูดและเพื่อนๆ ของเธอก็พยักหน้าเห็นพร้อง

            ฉันไม่ใช่ผีน่ะที่จะต้องพาไปปลดปล่อย ร่างบางเอ่ยยิ้มๆ

            แหม ถ้าแกไม่ไปพวกฉันก็จะคิดว่าแกเป็นผีอย่างที่พูด

            ตกลงว่าฉันต้องไปใช่ไหม

พลอยฟ้ารวมถึงเพื่อนๆ ของเธอที่เหลือต่างหัวเราะกันหมดก่อนที่พวกเราจะหยุดหัวเราะเมื่อร่างของใครคนหนึ่งที่เดินเข้ามา

            ขอโทษที่ผมขึ้นมาโดยพละการ คือผมถามจากประชาสัมพันธ์เอานะครับ ปรัชญายิ้มเขินๆ ให้เหมยลี่ก่อนจะเผยแพร่รอยยิ้มของเขาไปถึงเพื่อนสาวของเธอด้วย

            อุ้ย ไม่เป็นไรหรอกค่ะ คุณบิ๊ก พลอยฟ้าพูดยิ้มๆ ก่อนจะปรายตามองเพื่อนสาว

            เออ นี่ คุณปรัชญา หรือหมอบิ๊ก เหมยลี่แนะนำตัวเขาให้พวกเพื่อนๆ ของเธอก่อนจะมาสะอึกกับชื่อของจอนจากปากของพลอยฟ้า

“คุณบิ๊กเป็นเพื่อนสนิทของคุณจอน เจ้านายยัยเหมย”

            สวัสดีครับ หมอหนุ่มเอ่ยสวัสดียิ้มๆ ส่วนพวกเพื่อนของเธอก็กระดี้กระด๊ากันยกใหญ่

            ไปเถอะ ไหนๆ ก็มากันครบแล้ว อย่ามัวเสียเวลาเดี๋ยวเราจะได้อยู่ร่วมกันน้อยลงพลอยฟ้าอีกตามเคยที่ลากเธอกับหมอหนุ่มให้เข้าไปร่วมวงกับพวกเธอด้วย เหมยลี่มองหน้าพลอยฟ้าอย่างกับจะขอเหตุผลเพราะเพื่อนของเธอกำลังพาร่างของหมอหนุ่มให้ไปด้วยโดยที่เขาเองก็ยังทำหน้างงๆ เหมือนกันแต่ก่อนไปยังไม่วายมีเสียงโทรศัพท์โทรเข้ามา

            เออ เดี๋ยวฉันรับสายก่อนน่ะ พวกแกไปรอที่รถก่อนละกัน เธอทำทีไล่พลอยฟ้า ก่อนจะมองไปที่สายเรียกเข้า เจ้านายหน้ายักษ์ นี่เขากลับมาแล้วหรือ

            สวัสดีค่ะ ร่างบางขานรับอย่างเสียงเรียบ

            คุณยังอยู่ที่บริษัทหรือเปล่าปลายสายถามกลับมาเหมือนรีบร้อน

            เออ กำลังจะกลับค่ะ คุณมีอะไรหรือเปล่า ร่างบางเอ่ยถามและก็ไม่อยากให้เขารู้ว่าเธอกำลังจะไปเที่ยวกับเพื่อนของเธอโดยมีร่างของหมอหนุ่มเพื่อนของเขาไปด้วย

            คุณช่วยดูหน่อยสิว่าคืนนี้ผมมีนัดกับใครไหม เพราะผมรู้สึกว่าผมจะมีนัด

            เอะ นี่คุณมาถึงเมืองไทยแล้วหรือ

            เพิ่งมาถึง แล้วที่ถามแบบนั้นคงไม่ได้มีเรื่องปิดบังผมอยู่ใช่ไหม เหมยลี่ ปลายสายถามกลับมาอย่างสงสัย

            อ้อเออ เปล่าค่ะ เดี๋ยวฉันดูให้นะคะ ไม่รู้ว่าฉันเลื่อนนัดไปแล้วหรือยัง

            ถ้าเลื่อนนัดแล้วก็โทรนัดใหม่ได้นี่

            เหมยลี่เม้มปากเข้าหากัน นึกหมั่นไส้เขาตงิดๆ ก่อนจะเปิดสมุดดู

            วันนี้ ทุ่มหนึ่งค่ะ คุณมีนัดคุยกับลูกค้านะคะแต่ว่า...ฉันเพิ่งโทรเลื่อนนัดเป็นวันมะรืนนะคะ ร่างบางพูด

            งั้นคุณก็ช่วยโทรไปนัดเขาใหม่ ผมอยากคุยกับลูกค้าตอนนี้

            อะไรน่ะเหมยลี่อ้าปากค้างก่อนที่จะได้ยินเสียงตะโกนของพลอยฟ้าที่ขึ้นมาตามเธอ

            ‘นั่นเสียงใครปลายเสียงถามมาอย่างดุๆ

            เออ ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ฉันกำลังจะกลับกับยัยพลอยส่วนเรื่องนัดฉันจะจัดการให้ว่าแต่คุณจะให้ฉันบอกลูกค้าเขาว่าคุณจะนัดเจอที่ไหนดีคะ

            ไม่ต้อง เอาเบอร์มาเดี๋ยวผมโทรคุยเอง

            ได้ค่ะ รอสักครู่นะคะ เหมยลี่รู้สึกแปลกใจในคำพูดของเขา ไม่ได้เจอกันนานดูเหมือนเขาจะรู้จักเอาใจคนอื่นมาใส่ใจตัวเองบ้างเพราะถ้าเธอจะต้องโทรไปขอนัดเขาอีกมีหวังต้องถูกตำหนิติติงแน่นอน

 

            นี่เราไม่ได้สนุกแบบนี้นานเท่าไหนแล้วนี่

เหมยลี่เผยรอยยิ้มให้เพื่อนสาวๆ ก่อนจะส่งยิ้มหวานๆ ให้ชายหนุ่มที่นั่งอยู่ข้างๆหลังจากที่จัดการหาเบอร์โทรของลูกค้าให้จอนแล้ว สายของเขาก็ตัดไป สงสัยคงไม่อยากคุยกับเธอนานละมั่ง ก็ดี เธอจะได้ไม่ต้องทนฟังเสียงของเขาให้มันเสนียดหู

            “ก็ไม่นานหรอก แต่ใครบางคนหนีออกจากงานไปก่อน พลอยฟ้าพูดเหน็บเหมยลี่ทางอ้อมในขณะที่เพื่อนอีกสองคนกำลังเต้นรำกันอย่างสนุกสนานกลางฟลอร์เต้นรำในพับแห่งหนึ่ง

            เหมยลี่เม้มปากปรายตาไปยังหมอหนุ่มที่กำลังยิ้มให้ จะมีใครรู้บ้างไหมว่าวันที่หายไปในงานเลี้ยงตอนนั้นเธอไปอยู่ใครถ้ารู้คงจะกรี๊ดกันลั่นห้อง   

คุณบิ๊กล่ะคะ เคยนัดเพื่อนมาเที่ยวสังสรรค์แบบนี้บ้างไหม เธอหันไปถามหมอหนุ่มเห็นเขานั่งอมยิ้ม

            ชีวิตหมออย่างพวกผมคงจะหาโอกาสเจอกันยากครับ เรามีงานที่ไม่เป็นเวลาผมว่างเช้า เพื่อนผมอาจว่างกลางคืน มันนัดกันยากนะครับ เขาพูดอย่างสุภาพ

ก็จริงนะคะ เหมยนี่โชคดีจริงๆ ที่ไม่ได้เป็นหมอ เธอกล่าวยิ้มๆ ก่อนจะหันไปมองเพื่อนๆ ของเธอที่กำลังปล่อยแก่ไม่เว้นแม้แต่พลอยฟ้าที่ผละจากที่นั่งตรงไปสมทบกับพวกเพื่อนๆ อีกคน

            ดูพวกเขาสนุกกับการเต้นนะครับ หมอหนุ่มเอ่ย

            ใช่ค่ะ เหมยไม่อยากบอกว่าเพื่อนๆ ของเหมยแต่ละคน เป็นนักเต้นเท้าไฟกันทั้งนั้น เธอพูดส่วนเขาก็ยิ้ม

            แล้วคุณเหมยล่ะครับ

            ไม่ล่ะคะ เหมยไม่ชอบเต้นแต่เหมยชอบร้องเพลงมากกว่า...ว่าแต่คุณหมอทำไมถึงมาหาฉันได้ล่ะคะ เธอเอ่ยถามเพราะยังสงสัยไม่หายที่เขาอุตส่าห์มาหาเธอถึงที่ทำงาน

            ก็ถ้าผมไม่ไปหาคุณเหมยเองกว่าคุณเหมยจะว่างก็คงไม่รู้ว่าผมจะต้องรออีกนานแค่ไหน หมอหนุ่มพูดยิ้มๆ

            “อุ้ยเหมยต่างหากล่ะคะ ที่ไม่รู้ว่าคุณหมอจะว่างเมื่อไร เธอเอ่ยบอก

            ครับ ผมเองช่วงนี้ก็มีคนไข้เยอะมากพอว่างหน่อย ก็เลยมาหาคุณเหมย

 เธอยิ้มให้คนที่กำลังมองดูผู้คนเต้นรำกันอยู่อย่างใจจดใจจ่อ

            ขอบคุณนะคะที่ยังนึกถึงเหมย เธอพูดฝืดๆ ส่วนเขาก็ยิ้มออกมา

            ครับ เขายิ้มก่อนที่เขาจะเงียบลงและตัดสินใจพูดอะไรออกมา

            “ตอนนี้สิ่งเดียวที่ผมอยากรู้มีอยู่แค่เรื่องเดียว คือ คุณเหมยยังจะพอเปิดโอกาสให้ผู้ชายคนหนึ่งได้เข้ามามีส่วนร่วมในชีวิตของคุณบ้างหรือเปล่า เธอหันไปมองหน้าหมอหนุ่มอย่างแปลกใจ และคำถามของเขาก็เป็นคำถามที่ทำให้เธอต้องเข้าใจว่าหมอหนุ่มกำลังขอความรักจากเธออยู่

            “เออคุณบิ๊กคะเหมยลี่เผยสีหน้าเป็นกังวล

            “ผมไม่น่าพูดเลย คุณเหมยคงจะยังไม่รักใครตอนนี้ เขาพูดยิ้มๆ ก่อนที่เขาจะไปมองเพื่อนของเธอที่ยังคงเต้นรำกันอย่างบ้าพลัง

            “ไม่หรอกค่ะ เรื่องเหมยกับคุณพอล คงไม่มีวันเป็นไปได้อีกแล้วเพราะฉะนั้นเหมยก็ไม่ควรที่จะดื้อดึงรอเขาอีก เหมยทำใจได้แล้วและตอนนี้เหมยก็เปิดใจรับทุกคนที่เข้ามาในชีวิต เธออธิบายให้เขาฟัง สายตาที่พูดเรื่องเก่าดูเศร้าและเลื่อนลอย

            “ว่ายังไงน่ะครับหมอหนุ่มเอ่ยถามอีกครั้ง ในใจนึกมีความหวังขึ้นมา การที่เธอยอมเผยความรู้สึกในใจให้เขาฟังก็เท่ากับว่าเธอยอมเปิดใจให้เขาด้วย

            “ตอนนี้เหมยยังโสดอยู่ คุณหมอจะหัวเราะเหมยก็ได้น่ะ ที่เหมยยังหาคนรู้ใจไม่ได้

เพราะคำถามของเขามันเลยทำให้เธอเครียดมากขนาดนี้ แม้จะบอกว่าเธอลืมผู้ชายที่ชื่อพอลไปแล้วแต่มาถึงตอนนี้หัวใจของเธอกลับสั่งให้จดจำแต่คนๆ นี้ คนที่ทำร้ายเธอมาถึงสองครั้งสองครา ทางเดียวที่จะช่วยบรรเทาความรู้เจ็บปวดในครั้งนี้ได้นั่นก็คือ การเมา เมาให้มันลืมความทุกข์ไปเลย

ทำไมผมต้องหัวเราะคุณเหมยด้วยล่ะครับหมอหนุ่มบอกมองหน้าสาวตรงหน้าด้วยแววตาอย่างมีความหมาย มือหนาถือวิสาสะจับมือบางมากุมไว้ในขณะที่เจ้าของมือกำลังจ้องด้วยแววตามึนงงกับการกระทำของเขา

จะเป็นไปได้ไหมที่ผมจะเป็นผู้ชายคนนั้น

คุณบิ๊ก ร่างบางอ้าปากค้าง กำลังตกใจในสิ่งที่เขาพูดแต่เธอก็ทำได้แค่ยิ้มแห้งๆ ก่อนจะดื่มไวน์เข้าไปอีก

ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมผมถึงมีความรู้สึกดีกับคุณเหมยแต่มารู้ตัวอีกทีผมก็เผลอรักคุณเหมยไปแล้ว ริมฝีปากหนาเอ่ยออกมาอย่างเปิดเผย แววตาภายใต้แว่นตาหนาฉายแววยิ้มในดวงตา

เหมยลี่จ้องหน้าหมอหนุ่มอย่างไม่คลาดคิด นึกไม่ถึงว่าวันนี้เธอจะได้รู้ความในของเขา แต่ถ้าไม่ติดว่าหญิงสาวรับปากจอนไว้แล้วว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับพอลหรือปรัชญา เธอคงรับรักเขาไปแล้ว

ใบหน้าสวยเศร้าลงเมื่อความรักของเธอต้องเจออุปสรรคมาขวางกั้นตลอดเวลา หากเธอจะรับรักหมอบิ๊ก ชีวิตของเธอคงไม่แคล้วจากความชั่วร้ายของผู้ชายคนนั้นเป็นแน่

คุณบิ๊กคะ เหมยขอบคุณนะคะที่คุณบิ๊กมอบความรักให้ แต่ว่า... หญิงสาวก้มหน้าลงยกแก้วไวน์ขึ้นมาดื่มอีกก่อนจะพูดต่อ

            “เหมยฝันอยู่ตลอดว่าอยากมีคนรักสักคนแต่เหมยให้คุณบิ๊กเป็นคนนั้นไม่ได้เพราะเหมยคิดกับคุณบิ๊กแค่เพื่อนคนหนึ่งเท่านั้นเธอพูดยิ้มๆ ก่อนจะยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มต่อ

            “คุณเหมยปรัชญาทำหน้าเศร้าเมื่อสิ่งที่เขาคิดมันกลับไม่เป็นอย่างที่คิด ชายหนุ่มมองหน้าหญิงสาวที่กลบความรู้สึกของตัวเองโดยการกินไวน์หากนับๆ แล้วเธอกินไวน์เข้าไปหลายแก้วแล้ว ชายหนุ่มเอาแก้วไวน์มาจากมือบางเมื่อเห็นว่าเธอทำท่าจะดื่มอีกแล้ว

ผมว่าคุณเหมยเมาแล้วนะครับ หมอหนุ่มถือโอกาสแย่งแก้วเหล้าจากหญิงสาวแต่เธอก็ดันเอาแก้วอื่นรินเหล้าแล้วดื่มเข้าไปอีก

            “เหมยขอโทษนะคะ ที่ทำให้คุณหมอต้องผิดหวัง แก้มของคนพูดเริ่มแดงระรือ เลยไปถึงลำคอขาวของเธอ

            “ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมเข้าใจหมอหนุ่มเอ่ยพูด แม้เขาจะรู้สึกผิดหวังมากแต่เขาก็ไม่อยากเห็นเธอเป็นแบบนี้

            คุณหมอล่ะ อย่ายึดติดกับเหมยมากนักเลย คุณหมอเป็นคนหล่อ ดูดี คงจะมีผู้หญิงอีกมากมายที่สนใจมาเป็นคนรักของคุณหมอ ริมฝีปากบางเอ่ยยิ้มๆ นัยน์ตาหวานเยิ้มใส่จนเขาต้องนึกยิ้มออกมา

            “นั่นแนะ คุณหมอยิ้มออกแล้วมือบางชี้ไปที่แก้มขาวของหมอหนุ่มตอนนี้หญิงสาวเมาเต็มที่แล้ว คำพูดของเธอเลยดูเป็นทีเล่นจนจะเป็นหยอกล้อมากกว่า

            หมอหนุ่มเผลอหัวเราะออกมาให้กับความเมาของเธอ ถ้าหญิงสาวรู้ว่าเธอได้พูดอะไรแบบนี้คงจะมองหน้าเขาไม่ติดแต่เพราะความเมาไม่ใช่หรือที่ทำให้เธอยอมพูดออกมา

            ร่างบางยังคงกินไวน์อย่างต่อเนื่องในขณะที่เขายังคงนั่งมองเธออย่างนิ่งเฉย ความน่ารักและความอ่อนหวานของเธอทำให้เขาหลงรักได้อย่างไม่ต้องมีเหตุผลมากมายมาอธิบาย ร่างเท่ห์ยิ้มให้กับลุคใหม่ที่เขาไม่เคยเห็นว่าเธอจะเมาได้ขนาดนี้แต่ถ้านี่เป็นการรู้สึกผิดของเธอที่บอกปฏิเสธเขาไป เขาคงรู้สึกผิดดีพิลึก

            คุณไหวแน่น่ะหมอหนุ่มถามขึ้นหลังที่เห็นเธอพะอืดพะอมตั้งหลายครั้ง

            ไหวสิค่ะ เหมยลี่ซะอย่าง เธอจ้องหน้าหมอหนุ่มแวบหนึ่งก่อนจะคออ่อนลงไปสบกับหน้าตักของเขา

            คุณเหมย คุณ ปรัชญาเรียกชื่อเธอแผ่วเบาแต่ดูเหมือนว่าเธอจะเมามากและใช้ตักของเขาเป็นหมอนรองหัว หมอหนุ่มมองใบหน้าสวยที่ปฏิเสธความรักของเขา แม้จะรู้สึกเสียใจแต่เขาก็ไม่อาจจะดื้อดึงตื้อเธอให้รักเขาต่อไปได้

            คุณคงไม่รู้ว่าความน่ารักของคุณมันทำให้คนๆ หนึ่งยุ่งยากใจมากแค่ไหน เพราะคุณสามารถทำให้หัวใจของผมเต้นแรงได้จริงๆ ปรัชญาพูดพร้อมกับรอยยิ้มมุมปาก มือหนาที่พยายามเกลี่ยผมที่หล่นลงมาปิดหน้าผากมน

            ผมชอบคุณตั้งแต่วินาทีแรกที่เราพบกัน เขาพูดขึ้นก่อนจะนึกถึงเรื่องราวของวันแรกที่ได้พบกัน มันเป็นความทรงจำที่เขาจะไม่มีวันลืมแม้ว่าเธอจะไม่รักเขาก็ตาม ร่างบางขยับตัวไปมาก่อนจะลืมตางัวเงียจนเขาต้องรีบปรับสีหน้าเหมือนเดิม

            ผมว่า คุณเหมยรีบไปเข้าห้องน้ำดีกว่านะครับ ไปล้างหน้าล้างตาซะให้สางเมาหมอบิ๊กพูดแก้เกลอ ถ้าเหมยลี่รู้เรื่องนี้เขาคงต้องเสียเพื่อนดีๆ อย่างคุณเหมยไปแน่ๆ

            นี่เหมยหลับไปหรือคะ แย่จังเลยเธอพูดอย่างเมาๆ พลางเอามือมากุมศีรษะตัวเองอย่างนึกปวดหัว

            ครับ ชายหนุ่มพูด

            งั้นเหมยขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะเธอลุกขึ้นยืนแทบไม่ตรงก่อนจะยิ้มให้เขาเล็กน้อยแล้วพยายามจะเดินให้ตรง

            “คุณเหมยให้ผมไปเป็นเพื่อนไหมเพราะเห็นอาการไม่ทรงตัวของเธอเลยทำให้ชายหนุ่มอดที่จะเป็นห่วงไม่ได้

            ไม่ต้อง ไม่ต้องหรอกค่ะ เหมยไปเองได้ เธอยิ้มหวานให้ใบหน้ายังคงแดงอยู่

แต่ว่าผมเป็นห่วง ชายหนุ่มเอ่ยออกมาอย่างเป็นห่วงแต่ถูกสาวสวยบอกปัดพร้อมทั้งโอบรอบคอของหมอหนุ่มจนเขาเองก็ออกจะเขินเธอเล็กน้อย

ใช่สิ เพราะตอนนี้เธอเมาอยู่ หญิงสาวเลยทำอะไรได้อย่างไม่อายแต่เขานี่สิ เขายังมีสติครบถ้วนและก็รู้สึกอายด้วยที่เห็นเธอแสดงอาการแบบนี้กับเขา

ขอบคุณที่เป็นห่วงแต่เหมยไปของเหมยเองได้ค่ะ คุณหมอไม่ต้องห่วง เหมยไปได้จริงๆ เธอยิ้มเล็กน้อยพร้อมทั้งผละจากร่างของปรัชญาก่อนจะเดินเซไปมาชนคนโน้นทีคนนี้ที จนทำให้คนที่นั่งมองดูอยู่อย่างหมอบิ๊กต้องเป็นห่วงแต่ไม่อาจขัดใจเธอได้และตัวเขาเองก็ยังคงมีความรู้สึกในสิ่งที่เธอจะทำไปด้วยความเมาก็ตาม

 

ฝ่ายจอน เมื่อจดเบอร์โทรศัพท์จากเลขาสาวแล้ว ชายหนุ่มก็โทรไปนัดลูกค้าคนนั้นอีกครั้งก่อนจะนัดแนะมาเจอกันที่พับแห่งหนึ่งตามความต้องการของลูกค้าคนนั้น ชายหนุ่มไม่อยากขัดความต้องการของเขาจึงยอมมาเจอในสถานที่บันเทิงและตอนนี้เขาก็กำลังทำธุระใกล้จะสำเร็จแล้วเหลือก็แต่เรื่องเซ็นสัญญาเพื่อให้เขามาเป็นหุ้นส่วนเพิ่มกับบริษัทพลอยฟ้า

ผมดีใจที่ได้มีโอกาสร่วมลงทุนกับคุณน่ะคุณจอน

ร่างหนายิ้มอย่างเป็นมิตรก่อนจะแลกเอกสารให้กันเมื่อต่างฝ่ายต่างเซ็นสัญญาไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ขอบคุณครับที่สนับสนุนและชอบผลิตภัณฑ์ของเรา ผมเชื่อว่ามือถือรุ่นใหม่จะเป็นที่นิยมของคนยุคไฮแทค เขาเอ่ยใบหน้าดูน่าเกรงขาม

            “ครับ ผมก็หวังไว้อย่างนั้นและที่สำคัญผมก็ต้องเสียใจกับเรื่องของคุณพ่อของคุณด้วยที่มาด่วนจากไป จอนพนมมือไหว้นักลงทุนที่ดูท่าว่าจะอายุมากกว่าอย่างนึกขอบคุณในความเป็นห่วงและเพราะผู้ร่วมหุ้นท่านนี้ก็เป็นคนไทยเขาจึงไม่รีรอที่จะทำความเคารพด้วยประเพณีไทย

            ขอบคุณครับ เขากล่าวยิ้มๆ

            ผมติดตามอ่านหนังสือธุรกิจ มีนักธุรกิจเก่งๆ มากมายซึ่งหนึ่งในนั้นก็มีคุณพ่อของคุณด้วย ดีใจจริงๆที่ได้มีโอกาสร่วมงานกับลูกชายของท่านเพราะผมเชื่อว่าคุณคงเป็นลูกไม้ที่หล่นไม่ไกลต้น

จอนยิ้ม นึกขอบคุณในชื่อเสียงของพ่อที่ทำให้เขาเป็นที่ยอมรับ

            “ถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอตัวกลับที่พักก่อนนะครับ เผอิญว่าผมเพิ่งเดินทางมาจากอังกฤษเลยรู้สึกอยากพักผ่อนมาก ชายหนุ่มพูดอย่างสุภาพ อีกอย่างเขาเองก็ยังไม่อยากเป็นเสือเขี้ยวผู้หญิงในตอนนี้ สถานที่ที่มีแต่เด็กใจแตก หนีเที่ยวและที่สำคัญเป็นสถานที่แห่งการหลอกหลวง จอนส่ายหน้าไปมาเมื่อความคิดเก่าๆ ของเขาผุดขึ้นมาอีกแล้ว

            “ได้ครับ งั้นผมขอตัวกลับก่อนนะ

จอนพยักหน้ายิ้มก่อนจะพนมมือไหว้ผู้ร่วมลงทุนอีกครั้ง ลับร่างผู้ร่วมลงทุนแล้วเขาคงไม่อยู่รออะไรอีกแล้วแม้สายตาของเขาจะมองไปเห็นสาวโต๊ะข้างๆ กำลังส่งยิ้มให้เขาอยู่แต่ด้วยใบหน้าอันคมเข้มและไม่ยอมยิ้มของเขาทำให้สาวๆ พวกนั้นไม่กล้าเดินเข้ามาทักทาย


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha