2. ลุ้นรักมาเฟียร้าย ซีรี่ส์ หวานใจนายมาเฟีย II

โดย: ภรปภัช



ตอนที่ 10 : กระตุกหนวดเสือ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

เช้าแล้ว...

ดานิกาค่อยๆ  ลืมตาตื่นขึ้นมา  พบว่าตอนนี้เธอนอนหลับอยู่ในอ้อมแขนของเขา  เธอขยับตัวออกมา  ดึงมือของเขาออกจากเอวของเธออย่างเบามือ

“ตื่นแล้วเหรอ  คนขี้เซา”  รัสเซลพูดกับเธอ  อันที่จริงเขาตื่นนานแล้ว  แต่ยังไม่ยอมลุก

“ พี่รัสเซล  ตื่นแล้วก็กลับบ้านสิคะไม่ไปทำงานรึไง”  ดานิการีบลุกขึ้น 

“วันนี้วันหยุด  พี่ไม่ต้องไปทำงาน  นอดกอดดาได้ทั้งวันเลยนะ”  เขาพูดพร้อมกับดึงเธอมากอดไว้อีกครั้ง

 

“แต่ดาต้องเปิดร้านนะคะ  แล้วนี่  ทำไมพี่ถึงข้ามเส้นที่ดาแบ่งไว้ล่ะคะ  ดาบอกแล้วไงว่าถ้าพี่ข้ามมา  ดาจะโกรธจริงๆ ด้วย”  เธอมองหาหมอนข้างที่เอามากั้นไว้

“พี่ไม่ได้ข้ามไปนะ  ดานั่นแหละที่หันมากอดพี่เอง  ไม่เชื่อก็ดูสิ  พี่นอนฝั่งพี่ไม่ได้ข้ามไปนอนฝั่งนู้นเลยนะ”  รัสเซลลุกขึ้น  ดานิกามองบนเตียง  นี่เธออยู่ฝั่งเขาจริงๆ ด้วยสิ

“ก็  ไม่รู้ล่ะ  เอาเป็นว่าพี่กลับไปได้แล้ว  ดาจะไปอาบน้ำแล้วลงไปเปิดร้าน”  เธอลุกขึ้นไปหยิบผ้าเช็ดตัวออกมา

“ให้พี่อาบด้วยคนสิ”  รัสเซลนั่งลงบนเตียง  ทำตาเจ้าเล่ห์

“จะบ้าเหรอคะ  พี่จะมาอาบน้ำกับดาได้ยังไงกัน  กลับไปเลยนะคนบ้า”  เธอทำตาโตใส่เขา  นึกโมโหคนช่างแกล้งเสียจริง

“แล้วทำไมจะอาบด้วยกันไม่ได้ล่ะ  ตอนเด็กๆ พี่ยังเคยช่วยแม่อาบน้ำให้ดาเลยนะ  เอาน่าไม่ต้องอายหรอก  ยังไงพี่ก็เห็นหมดแล้วน่า นะ”  รัสเซลไม่ยอม  เขายืนยันจะอาบน้ำกับเธอให้ได้

“นั่นมันตอนเด็กๆ  นะคะ  ตอนนี้ดาโตแล้ว  มันจะเหมือนกันที่ไหนล่ะ”  ดานิกาหน้าแดง

“อืม  ท่าทางจะไม่เหมือนกันจริงๆ ด้วยสิ” เขาใช้สายตามองตั้งแต่ข้อเท้าเธอไปจนถึงโคนขางามภายใต้ชุดนอนตัวใหญ่นั้น

“คนทุเรศ  ดาบอกให้กลับไปไงคะ”  เธอเดินไปดึงแขนเขาขึ้นมา  พยายามผลักเขาไปที่ประตู

“ก็ได้ๆ  พี่จะกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า  แล้ววันนี้จะมาเฝ้าดาทั้งวันเลย  โอเคไหม”  รัสเซลยิ้มให้กับสาวน้อยขี้อายคนนี้

“ไม่ต้องเลยค่ะ  ถ้าพี่มาเฝ้าดา  แล้วจะมีหนุ่มๆ ที่ไหนกล้ามาจีบดาล่ะคะ  อย่างนี้ดาก็อดมีแฟนกันพอดีสิ”  ดานิกาแกล้งพูดไปอย่างนั้นแหละ  แค่อยากจะประชดเขาเท่านั้นเอง

“ก็ดีแล้วนี่  ไม่มีใครมาจีบเลยยิ่งดี”  รัสเซลหงุดหงิด  นี่เธอยังคิดอยากจะมีใครนอกจากเขาอีกรึไงนะ  เขาเดินออกไปอย่างอารมณ์เสีย

“คนอะไร  เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย”  ดานิกาบ่นพึมพำ  แล้วจึงเดินไปอาบน้ำแต่งตัว

เวลาผ่านไปจนเกือบเที่ยงวัน  รัสเซลก็ยังไม่ยอมโผล่มา  ดานิกาเองก็คอยชะเง้อมองอยู่ตลอด

“ไหนบอกว่าจะมาเฝ้าไง  คนอะไรไม่รักษาคำพูด”  ดานิกาพูดกับตัวเอง

“บ่นอะไรอยู่คนเดียวครับน้องดา”  เสียงใครบางคนดังขึ้น

“อ้าวพี่เลโอ  มาได้ไงคะเนี่ย”  ดานิกาหันไปมอง  พบว่าเป็นเจ้าของร้านของตกแต่งบ้านสุดหล่อนี่เอง

“เดินมาครับ  ฮ่าๆๆๆ  ล้อเล่น  วันนี้พี่ว่าง  ก็เลยกะว่าจะมานั่งกินขนมอร่อยๆ ที่ร้านน้องดาซะหน่อยน่ะ”  เลโอยิ้มร่า

“งั้นเชิญเลือกขนมตามสบายเลยนะคะ  เดี๋ยวจะให้เด็กเอาไปเสิร์ฟที่โต๊ะให้”  ดานิกายิ้ม

“ได้ครับ  ว่าแต่น้องดายุ่งไหมครับ  พี่มีเรื่องจะปรึกษาน่ะ”  เลโอหาข้ออ้างในการคุยกับเธอ

“งั้นขอเวลาดาสัก  10  นาทีนะคะ  เดี๋ยวจะตามไปคุยด้วยค่ะ”  เธอตอบเขา

“โอเคจ้ะ”  แล้วเลโอก็หันไปเลือกขนม 2-3  อย่าง  จากนั้นจึงไปนั่งรอที่โต๊ะ

“ว่าไงคะ  มีเรื่องอะไรจะปรึกษาดาเหรอ”  ดานิกาเดินไปนั่งที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกับเขา

“พอดีอาทิตย์หน้าเป็นวันเกิดคุณแม่พี่น่ะครับ  พี่เลยว่าจะสั่งขนมไปเลี้ยงวันเกิดให้ท่านซักหน่อย  แต่ไม่รู้ว่าจะเอาอะไรดี  น้องดาช่วยเลือกให้หน่อยได้ไหม”  เลโอเริ่มเข้าประเด็น

ทั้งสองคนนั่งคุยกันอยู่สักพัก  รัสเซลก็เดินเข้าร้านมา  พนักงานร้านพากันตกใจ  เพราะตอนนี้นายจ้างสาวของพวกเขา  กำลังนั่งคุยกับหนุ่มอีกคนอย่างสนุกสนาน

 

“คุณดาอยู่ไหน”  รัสเซลถาม  เมื่อมองไม่เห็นเธออยู่แถวหน้าเคาท์เตอร์

“เอ่อ  นั่งคุยกับลูกค้าอยู่ตรงโน้นนะคะ”  พนักงานคนหนึ่งชี้ให้เขาดู

“ไอ้หมอนี่อีกแล้วเหรอ”  รัสเซลเดินตรงไปที่โต๊ะของทั้งสองคนนั้นทันที

“ไงจ๊ะดา  คุยอะไรอยู่เหรอท่าทางสนุกเชียว”  รัสเซลเดินมาถึงก็นั่งลงโอบเอวเธอทันที  เลโอมองตามอย่างสงสัย

“เอ่อ  พี่รัสเซล  คือพี่เลโอเค้าอยากให้ดาช่วยเลือกขนมไปจัดในงานวันเกิดคุณแม่เค้านะคะ”  ดานิกาพยายามแกะมือเขาออก  แต่มันติดหนึบยิ่งกว่าตุ๊กแกเสียอีก

“อ๋อ  ที่แท้ก็เรื่องแค่นี้เอง  นึกว่าเรื่องอะไร”  รัสเซลมองเลโอใบหน้าแข็งกร้าว

“คุณพี่ชายของน้องดามาก็ดีครับ  ผมกะว่าจะชวนน้องดาไปงานด้วยเหมือนกัน  ยังไงก็ถือโอกาสขออนุญาตคุณพี่ชายตรงนี้เลยละกันนะครับ  หวังว่าคงไม่ขัดข้อง”  เลโอนึกหมั่นไส้ไอ้พี่ชายคนนี้จริงๆ  ดูท่าทางคงจะหวงน้องสาวมากเลยนะเนี่ย

“ขัดข้องสิ  น้องผมเป็นสาวเป็นนางจะไปเที่ยวงานกลางค่ำกลางคืนอย่างนั้นได้ยังไง  อีกอย่างงานที่ร้านก็ยุ่งมาก  ดาคงไม่สะดวกหรอก  จริงไหมจ๊ะ”  เขาหันไปทำตาดุใส่ดานิกา

 

“เอ่อ  ค่ะ  ดาคงไม่สะดวก  เอาไว้โอกาสหน้าก็แล้วกันนะคะ”  ดานิกาไม่เข้าใจว่าทำไมเขาต้องบังคับเธอด้วยนะ

“งั้นก็ไม่เป็นไรครับ  เอาไว้คราวหน้า  ผมจะพาน้องดาไปทำความรู้จักกับคุณแม่ของผมใหม่ก็ได้”  เลโอไม่ยอม  เขายังคงรุกต่อไป

“แล้วทำไมดาจะต้องไปรู้จักกับแม่ของคุณด้วยล่ะ”  รัสเซลถามอย่างหงุดหงิดเต็มที

“ก็เพราะผมชอบน้องดายังไงล่ะครับ  ผมเลยอยากจะแสดงความจริงใจด้วยการพาเธอไปพบกับคุณแม่ของผม”  เลโอพูดออกมาตามตรง 

“พี่เลโอ”  ดานิกามองหน้าเลโออย่างตกใจ

“พี่ชอบน้องดาจริงๆ นะครับ  ชอบตั้งแต่วันแรกที่เจอกันแล้ว  น้องดาจะให้โอกาสพี่ได้ไหม”  เขาดึงมือเธอที่วางอยู่บนโต๊ะมากุมไว้ต่อหน้าต่อตารัสเซล   โดยไม่รู้ตัวเลยว่าเขากำลังทำให้มาเฟียสุดโหดของเมืองนิวยอร์คคลั่งขึ้นมาแล้วตอนนี้


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


สนุกมากค่ะ
โดย water05 | 1 year, 9 months ที่ผ่านมา
  • ขอบคุณมากค่ะ ดีใจที่ชื่นชอบนะคะ โดย nooamp | 1 year, 9 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha