2. ลุ้นรักมาเฟียร้าย ซีรี่ส์ หวานใจนายมาเฟีย II

โดย: ภรปภัช



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 39 : ขอร้อง


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

รุ่งอรุณแห่งเช้าวันใหม่

ดานิกาลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวที่ห้องของตัวเอง  จะได้กลับไปทำงานที่ร้าน    เมื่อเสร็จเรียบร้อย  เธอก็เดินกลับมาที่ห้องของรัสเซลอีกครั้ง  เพื่อบอกว่าเธอจะไปแล้ว  วันนี้เป็นวันอาทิตย์  เขาไม่ได้ไปทำงานก็จริง  แต่ร้านของเธอก็เปิดทุกวัน

“พี่รัสเซลขา...  ดาไปทำงานก่อนนะคะ  ตอนเย็นเจอกันนะ”  เธอกระซิบบอกเมื่อเห็นเขายังหลับอยู่  แต่เธอคิดผิด  เมื่อเขาอ้อมมือมากอดเธอเอาไว้

 “ไม่ให้ไป”  เขากดเธอให้นอนลงข้างๆ เขา  ทั้งที่ยังไม่ยอมลืมตา

“นี่อย่าแกล้งดาสิคะ  วันนี้วันอาทิตย์ลูกค้าเยอะด้วย  ดาจะไปทำงานแล้วนะคะ”  เธอพยายามผลักเขาออก  แต่เขาก็ไม่ยอมปล่อย

“วันอาทิตย์ก็ต้องพักผ่อนสิจ้ะ  พรุ่งนี้ค่อยไปนะ  มานอนกอดกันดีกว่า  ดาเพิ่งออกจากโรงพยาบาลนะ  จะรีบไปทำไม”  รัสเซลซุบใบหน้าหล่อเหลากับอกนุ่มนั้น

“โธ่  พี่รัสเซลขา  ดาพักจนไม่รู้จะพักยังไงแล้วนะคะ  เอาเป็นว่าห้า  โมงตรง  ดาจะรีบกลับมา  ไม่อยู่อบขนมต่อก็ได้  โอเคไหมคะ”  เธอหอมแก้มเขาเพื่อขอความเห็นใจ

“สี่โมง  งั้นไม่ให้ไป”  เขายังคงต่อรอง  ใบหน้าหล่อเหลาเงยขึ้นมา

“เฮ้อ  สมกับเป็นนักธุรกิจจังเลยนะคะ  ต่อรองเก่งเหลือเกิน  งั้นก็ได้ค่ะ  สี่โมงก็ได้  เชอะ  คนเอาแต่ใจ”  เธอกำลังจะลุกขึ้น  เขาก็ดึงไว้ก่อน

“หอมแก้มอีกข้างนึงซิ  เดี๋ยวอีกข้างมันจะน้อยใจ”  เขาหันแก้มอีกข้างให้เธอ  ดานิกายิ้ม

ฟอด!!!

เธอกดจมูกที่แก้มของเขาแรงๆ  รัสเซลยิ้มกว้าง  แล้วจึงปล่อยเธอไป  จากนั้นเขาก็นอนหลับอย่างมีความสุข

 

ดานิกามาถึงที่ร้านแล้ว  พนักงานทุกคนดีใจมากที่เธอกลับมา  วันนี้พวกเขาจึงทำงานอย่างสนุกสนาน  ช่วงบ่ายมาเรียเข้ามาหาดานิกาที่ร้าน  พนักงานจึงไปตามเธอมาจากห้องครัวด้านหลัง

“อ้าวคุณมาเรีย  มาซื้อขนมเหรอคะ”  ดานิกายิ้มต้อนรับลูกค้าคนสวย

“เปล่าหรอกค่ะ  คือพี่มีเรื่องจะขอร้องให้น้องดาช่วย”  มาเรียมือสั่นเมื่อกำลังจะพูดเรื่องสำคัญ  ใบหน้าของเธอเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด

“มีอะไรเหรอคะ  ทำไมคุณมาเรียดูเครียดจัง”  ดานิกามองมาเรีย

“คือว่า  เรื่องเป็นแบบนี้นะคะ...”  จากนั้นเธอก็เล่าถึงสิ่งที่ผู้เป็นบิดาทำกับรัสเซล  ดานิกาตกใจมาก

“ที่แท้เป็นฝีมือคุณพ่อของคุณมาเรียเองเหรอคะเนี่ย  ใจร้ายจัง   เอ่อ  ขอโทษค่ะ”  ดานิกาเผลอพูดความรู้สึกออกมา  มาเรียสลดลงไปอีก

 

“ไม่เป็นไรค่ะ  มันเป็นความจริง แต่ที่พี่จะมาขอร้องน้องดาวันนี้  พี่เอ่อ  พี่  อยากจะขอให้น้องดาช่วยพูดกับรัสเซลให้เค้าช่วยถอนฟ้องหน่อยได้ไหมคะ  พี่ไม่อยากให้พ่อต้องติดคุก  ท่านอายุมากแล้ว”  มาเรียน้ำตาไหล 

“โธ่...  คุณมาเรีย  ได้ค่ะ  ดาจะช่วยพูดให้  แต่ไม่รับปากนะคะว่าจะสำเร็จรึเปล่า  ปกติแล้วดาไม่เคยยุ่งเรื่องงานของพี่รัสเซลซักที  แต่ก็จะพยายามค่ะ  ได้เรื่องยังไงแล้วดาจะโทรไปบอกนะคะ”  แม้จะลำบากใจอยู่มาก  แต่เธอก็เป็นคนขี้สงสาร  เธอจึงต้องรับปากมาเรียไป

“จริงๆ นะคะน้องดา  น้องดาจะช่วยพูดให้จริงๆ นะคะ  พี่ดีใจที่สุดเลย  งั้นพี่จะรีบกลับไปบอกคุณพ่อก่อนนะคะ  ท่านต้องดีใจมากแน่ๆ  ขอบคุณน้องดามากนะคะ”  มาเรียจับมือดานิกาเอาไว้แน่น  แล้วจึงรีบลุกออกไปด้วยความดีใจ

“เฮ้อ  ดานะดา  หาเรื่องใส่ตัวอีกแล้วไหมล่ะ  จะเอาอะไรไปแลกกับเค้าดีนะ  เค้าต้องไม่ยอมง่ายๆ แน่เลย”  ยิ่งคิดก็ยิ่งกลุ้มใจ  สักพักเธอก็กลับไปทำขนมต่อ

 

เวลาสี่โมงเย็น

ดานิการีบกลับบ้านอย่างตรงเวลา  วันนี้เธอมีภารกิจสำคัญที่ต้องทำให้สำเร็จ  รัสเซลนั่งรอเธออยู่ที่สนามหญ้า  ทันทีที่เธอลงจากรถ  เขาก็รีบเดินไปหาทันที

“ตรงเวลาดีมาก  เป็นเด็กดีแบบนี้สิถึงจะน่ารัก”  เขาขยี้ศีรษะเธอเบาๆ  แล้วพาเธอไปที่ห้องเพื่ออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่  เขาสังเกตเห็นเธอสวมสร้อยที่เขาให้ไว้แล้วจริงๆ

“วันนี้พี่รัสเซลอยากทานอะไรเป็นพิเศษไหมคะ  ดาจะทำให้”  เธอเริ่มปฏิบัติการทันทีที่มาถึง

“อยากกินดา  ได้ไหมล่ะ”  เขายิ้มเจ้าเล่ห์

“คนบ้า  เอาจริงๆ สิคะ”  เธออายจนหน้าแดงไปหมดแล้ว

“อืม  อยากกินสปาเก็ตตี้ที่ดาเคยทำให้มั้ง”  รัสเซลคิดถึงตอนที่นั่งทานอาหารกับเธอที่ร้าน

“ได้เลยค่ะ  งั้นเดี๋ยวดาไปอาบน้ำแปปนึงนะคะ”  ก่อนไปเธอก็ไม่ลืมหอมแก้มเขาอีกครั้ง 

“เดี๋ยวนี้อ้อนเก่งจังเลยนะเรา  พี่ชักจะทนไม่ไหวละสิ  เฮ้อ  อดใจเอาไว้นะรัสเซล”  รัสเซลนอนกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่บนเตียง  ราวกับจะขาดใจเสียให้ได้

 

ดานิกาออกมาจากห้องน้ำเรียบร้อย  เธอนุ่งแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียว  แกล้งเดินเฉียดเขาไปเฉียดเขามา  รัสเซลลุกขึ้นนั่งกลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็น  เขาอยากจะกระชากผ้าเช็ดตัวผืนนั้นออกไปเสียจริง  แล้วเขาก็ต้องตื่นเต้นมากยิ่งขึ้น  เมื่อเธอเดินมานั่งบนตักเขาทั้งผ้าเช็ดตัวแบบนั้น

“พี่รัสเซลขา...”  เธอโอบต้นคอเขาเอาไว้  กลิ่นครีมอาบน้ำหอมๆ  แก้มเนียนๆ  โอ๊ย  ดาจะทรมานพี่ไปถึงไหนเนี่ย

“จ้ะ  จ๋า...”  เขาพยายามคุมโทนเสียงเอาไว้

“ดารักพี่รัสเซลม๊ากมาก  รู้ใช่ไหมคะ”  ดานิกาเริ่มเข้าแผน

“จ้ะ  รู้สิจ้ะ  พี่ก็รักดามากเลยนะ”  เขาเอื้อมมือไปโอบเอวคอดเอาไว้  หัวใจเต้นโครมคราม

“งั้นถ้าดาขออะไร  พี่รัสเซลจะทำให้ดาได้หมดเลยใช่ไหมคะ”  เธอยื่นหน้าไปใกล้เขามากขึ้น  ริมฝีปากบางอยู่ใกล้ริมฝีปากของเขาแค่เสี้ยวลมหายใจ

“จ้ะ  ได้หมดเลยจ้ะ”  หัวใจของเขาอ่อนระทดระทวย

“งั้นถ้าทานอาหารเสร็จแล้ว  ดาจะขออะไรพี่อย่างนึง  พี่รับปากนะคะ  ว่าจะให้ดา”  เธอซบลงไปที่ไหล่กว้างอีกครั้ง  เสียงกลืนน้ำลายของเขา  ทำให้เธอพอใจ

“จ้ะ  ดาขอมาได้เลยนะ  พี่จะให้ดาทุกอย่างเลย”  เขากำลังจะยื่นริมฝีปากหนาไปจูบเธอ  แต่เธอก็ลุกจากตักของเขาอย่างรวดเร็ว  รัสเซลเสียดายแทบตาย

“ขอบคุณค่ะ  งั้นพี่ลงไปรอดาข้างล่างนะ  ดาขอเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน  เดี๋ยวตามไป”  เธอส่งยิ้มหวานให้เขาอีกครั้ง  โอ๊ย...  ไม่อยากไปไหนเลยโว๊ย... แต่เขาก็ต้องแข็งใจเดินออกไป  ขืนอยู่ต่อ  มีหวังได้จับเธอปล้ำตรงนี้แน่

ดานิกาหันไปมองเขา  ใช่ว่าเธอจะไม่รู้สึกอะไร  หัวใจของเธอก็แทบจะทะลุจากอกอยู่แล้ว  รู้สึกอายอย่างบอกไม่ถูก  เธอรีบแต่งตัว  แล้วจึงเดินลงไปด้านล่าง

เธอตรงไปที่ห้องครัว  ทำสปาเก็ตตี้ให้เขาทาน  วันนี้เธอตั้งใจทำสุดฝีมือเลยทีเดียว 

“สปาเก็ตตี้ร้อนๆ มาแล้วค่ะ”  เธอวางจานสปาเก็ตตี้ลงตรงหน้าเขา  เขาหยิบช้อนส้อมขึ้นมาตักทานอย่างเอร็ดอร่อย  นี่ไม่ใช่มื้อเย็นของเขา  เพราะมื้อเย็นของบ้านคือเวลาหนึ่งทุ่มตรง  ตอนนี้เพิ่งจะ  5  โมงกว่าเท่านั้น  เป็นมื้อพิเศษที่เธอทำให้เขาทานรองท้องนั่นเอง  รัสเซลนั่งทานจนหมดเกลี้ยง

“อร่อยที่สุดเลยจ้ะ  ว่าแต่  ดาจะขออะไรพี่เหรอจ๊ะ”  รัสเซลอยากรู้ว่าเธอจะขออะไรเขา

“คือว่า  เรื่องระเบิดโรงงาน  พี่จะจัดการยังไงเหรอคะ”  เธอเริ่มเข้าประเด็นทันที  เขามองหน้าเธออย่างสงสัย

“ทำไมดาถามเรื่องนี้ล่ะ”  เขาจูงมือเธอเดินไปนั่งที่สนามหญ้าด้านนอก

“คือว่า  วันนี้คุณมาเรียมาหาดาที่ร้าน  เธออยากให้ดาขอร้องพี่รัสเซล  เอ่อ  ให้ช่วยถอนฟ้องคุณพ่อของเธอนะคะ  ท่านแก่มากแล้ว  ให้คนแก่ไปอยู่ในคุก  ดาสงสารเค้า  พี่รัสเซลช่วยเค้าหน่อยได้ไหมคะ”  ดานิกาตัดสินใจพูดออกมา  รัสเซลมองเธออย่างตกใจ

“นี่ดาพูดอะไรออกมารู้ตัวบ้างไหม  เค้าเกือบจะทำให้ดาตายเลยนะ  ยังจะไปสงสารเค้าอีก”  เขาล่ะเชื่อเธอเลย 

“แต่ดาก็ยังไม่ตายนี่คะ  อีกอย่างมันก็เป็นอุบัติเหตุ  เค้าไม่ได้ตั้งใจทำร้ายดาซะหน่อย  ถึงแม้ว่าจะทำร้ายพี่  แต่ว่า  ดาพูดจริงๆ นะคะ  ตอนนี้โกดังกับโรงงานของทางนู้นก็โดนไฟไหม้ไปตั้งหลายแห่ง  ผู้ถือหุ้นก็ถอนหุ้นออกไปหมดแล้ว  ดาว่า  เท่านี้ก็น่าจะพอแล้วนะคะ”  เธอพยายามพูดให้เขาใจอ่อนให้ได้  รัสเซลหยุดคิด  อันที่จริงเขาไม่ได้ใจร้ายขนาดจะให้นายเอริคไปแก่ตายอยู่ในคุกหรอก  แต่มันเป็นเรื่องของคดีความไปแล้ว

“แล้วถ้าพี่ถอนฟ้อง  ดาจะให้อะไรพี่เป็นข้อแลกเปลี่ยนล่ะ”  เขาเริ่มคิดแผนการบางอย่าง

“ดาก็ทำอาหารให้พี่ทานแล้วไงคะ  พี่อยากได้อะไรล่ะคะ  ถ้าดาหามาให้ได้  ดาก็จะหาให้”  ดานิกาเริ่มคิดหนัก

“อ๋อ  ที่แท้  ที่มาออดอ้อนพี่  ทำอาหารให้พี่เนี่ย  เพราะเรื่องนี้เองเหรอ  น่าน้อยใจชะมัด  ไอ้เราก็หลงดีใจ  นึกว่าเขาอยากทำให้ด้วยใจจริงซะอีก  เฮ้อ  ขึ้นไปอาบน้ำดีกว่า  จะได้ลงมาทานอาหารเย็นต่อ  แล้วก็นอน”  รัสเซลทำท่าน้อยใจ  แล้วจึงลุกขึ้น

“เดี๋ยวสิคะ  ดาตั้งใจทำอาหารให้พี่จริงๆ นะ  แม้จะเป็นส่วนหนึ่งของแผนก็เถอะ เอาเป็นว่าพี่อยากได้อะไร  ดายอมทุกอย่างเลยค่ะ  แต่พี่ต้องช่วยคุณพ่อของคุณมาเรียนะคะ  นะคะ”  เธอกอดแขนเขาไว้แน่น

“ยอมทุกอย่างแน่นะ    ไม่โวยวายทีหลังแน่นะ”  รัสเซลถามเธออีกครั้ง

“ค่ะ  ยอมทุกอย่างเลย  พี่อยากทานอะไร  อยากให้ดากลับกี่โมง  ดาจะตามใจพี่ทุกอย่างเลย”  เธอคิดเรื่องแค่นี้เองเหรอเนี่ย  รัสเซลอดยิ้มไม่ได้

“ก็ดี  ได้  พี่รับปากว่าจะช่วย  แต่เขาต้องไม่มาหาเรื่องเราอีก  ตกลงไหม”  รัสเซลยอมใจอ่อนให้เธออีกแล้ว

“เย้  ได้ค่ะ  งั้นเดี๋ยวดาจะโทรไปบอกคุณมาเรียเลยนะคะ  เธอคงจะดีใจมาก”  ดานิกายิ้มไม่หุบ

“เดี๋ยว  พรุ่งนี้ค่อยบอกก็ได้  แต่นับจากนี้ไปดาต้องทำตามคำสั่งของพี่ทุกอย่าง  เพราะฉะนั้น  เริ่มจากตอนนี้เลย  ไปอาบน้ำให้พี่  แล้วก็ต้องอาบน้ำกับพี่ทุกวันด้วย”  รัสเซลยิ้มอย่างผู้ชนะ 

“หา  อะไรนะคะ  ตะ...แต่ว่า...”  เธอรู้สึกว่าตัวเองทำผิดพลาดครั้งใหญ่ไปแล้ว

“ไม่มีแต่  ไม่อยากทำ  ก็ได้  พี่ก็แค่ไม่ช่วยเท่านั้นแหละ”  รัสเซลเดินขึ้นห้องไปอย่างสบายอารมณ์  ดานิกาอยากจะเอาหัวโขกโต๊ะหินอ่อนให้ตายไปตรงนี้จริงๆ

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"เรื่องนี้เป็นภาคต่อรุ่นลูกของมาเฟียร้ายพ่ายรักนะคะ อยู่ในซีรี่ส์ หวานใจนายมาเฟีย สำหรับผู้ที่ให้เหรียญจะมีตอนพิเศษเรื่องราวของพระเอกและนางเอกในรุ่นหลาน ซึ่งจะเป็นซีรี่ส์ชุดต่อไปด้วยค่ะ"

ภรปภัช


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha