[จบ] ‘ลูกไม้’ มาเฟีย (Heir of Mafia)

โดย: รุ่งอรุโณทัย



ตอนที่ 38 : แหกกฎ... (แจ้งเงื่อนไขการอัพ...)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

‘ลูกไม้’มาเฟีย ( Heir Of Mafia )

เนื้อหาทั้งหมด จำนวน 347  หน้า (ซึ่งรวมตอนพิเศษแล้ว 3 ตอน)

จะอัพเพียง 55% ถึงหน้าที่ 191 

ซึ่ง ณ วันนี้(13/08/59) อัพไปแล้ว 42% (หน้าที่ 147)


‘ลูกไม้’มาเฟีย ( Heir Of Mafia )

รูปเล่ม ราคา 309.- บาท 

- สนใจสามารถติดต่อได้ทันที -

www.facebook.com/RungArunoThay

fb.me/FC.RungArunoThay

By RungArunoThay

 ID Line : thesun_1982

thesun_1982@hotmail.com



“มุกไม่สิ้นคิดขนาดนั้นหรอกค่ะ...มีอะไรอีกมั้ย?...จะได้ต่างคนต่างอยู่กันสักที” หนูมุกเข้าใจทันทีว่า นายหญิงท่าน เขาหมายถึงคุณแม่ของอลัน(หนูนา) เพราะหนูมุกเองก็ไม่มีวันลืมว่าคุณแม่หนูนาไม่อาจรับความเครียดได้ เพราะนั้นจะส่งผลต่อร่างกายท่านที่เคยได้รับการถูกทำร้ายจนถึงขั้นท่านตาบอดไปช่วงเวลาหนึ่ง...

“คุณมุกจะไปไหนครับ?” กายเอ่ยถาม เมื่อแอลจากไปแล้วหนูมุกก็เข้าไปในรถของตนเองตำแหน่งหลังพวงมาลัยโดยทันที

“ห้องสมุดของมหาวิทยาลัยค่ะ...” หนูมุกเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ และเหมือนว่าเธอคิดอะไรได้ “กายรอมุกแป็บนะ!...” หนูมุกออกจากรถและเดินกลับเข้าไปในบ้านอีกครั้งผ่านไปสองสามนาทีเธอก็ออกมาอีกครั้ง 

“อะ...อะไรเหรอครับ?” เดธรับกล่องกำมะยี่สีแดงมาที่หนูมุกส่งให้พร้อมถามอย่างไม่เข้า

“เดธ...เอากล่องนี้ไปคืนเจ้านายพี่แอลด้วย...ส่วนกายขึ้นมานั่ง...เดี๋ยวมุกจะขับเอง...คุณเจสันมุกไปก่อนนะคะ...จะกลับมาตอนเย็นค่ะ” หนูมุกพูดพร้อมกลับเข้าไปนั่งในรถประจำตำแหน่งหลังพวงมาลัย และเมื่อกายขึ้นมานั่งตามคำสั่งเรียบร้อยรถคันงามก็เคลื่อนออกไปทันที

“เจ้านายของเดธ เธอไม่ธรรมดาจริงๆ” เจสันเปรยออกมาได้ยินเพียงเดธ

“นายครับ!...” เจสันหันไปตามเสียงของบิลลี่ที่เรียกเขา

“มีอะไร...”

“นายจำได้มั้ยครับ ว่าผมบอกว่าคุณมุก...เหมือนผมเคยเห็นเธอที่ไหนมาก่อน...” เจสันพยักหน้าอย่างจำได้ บิลลี่ส่งโทรศัพท์มือถือของตัวเองที่บันทึกภาพจากกล้องวงจรปิดเมื่อหลายอาทิตย์ก่อนให้เจสันดู

เจสันเลิกคิ้วเหมือนจะแปลกใจแต่ก็ไม่แปลกใจ เพราะเมื่อเขาเห็นหญิงสาวที่ยืนเคียงข้างฝาแฝดที่หนึ่งในนั้นยืนอยู่ใกล้ๆเขาตอนนี้ ถูกรายล้อมไปด้วยทหารกึ่งนักฆ่าสี่คนกำลังหมายจะทำร้ายอยู่ในพื้นที่ของเขา คิ้วหนาต้องเลิกขึ้นอีกครั้งถึงแม้ในภาพจะมองไม่ชัดว่าหญิงสาวในภาพหน้าตาเป็นอย่างไร เพราะกล้องจับภาพจากมุมไกล แต่ที่เจสันต้องเลิกคิ้วเพราะวิชาการต่อสู้และป้องกันตัวของหญิงสาวในภาพวีดีโอไม่ธรรมดา ถึงแม้เธอแทบจะไม่ได้ออกแรงมาก เพียงเพราะมีฝาแฝดคอยกันอยู่ แต่เมื่อวายร้ายคนใดคนหนึ่งหลุดไปถึงมือถึงเท้าเธอ ก็ไม่ได้แตะต้องหรือทำร้ายเธอได้ง่ายๆ เมื่อต้องเจอการเคลื่อนไหวร่างกายอย่างศิษย์มีครู

“ไอ้เพื่อนรัก!...เจองานหนักเป็นแน่” เจสันเปรยออกมาอย่างเข้าใจ

หนูมุกที่มาถึงยังสถานที่ที่บอกกับกาย เธอเลือกที่จะนั่งริมผนังห้องสมุด บนโต๊ะมีหนังสือที่เธอเลือกหยิบมาอ่านแต่กลับกลายว่าหนังสือกำลังอ่านเธออยู่ต่างหาก เมื่อหน้าแรกของหนังสือเปิดกว้างนานกว่าชั่วโมง สายตาของเธอกลับมองออกนอกหน้าต่างอย่างเลื่อนลอย กายที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเยื้องไปอีกด้าน ได้แต่คอยมองเงียบๆ

หนูมุกรับรู้ถึงความห่วงใยที่กาย บอดิการ์ดประจำตัวมอบให้ แต่เธอก็เลือกที่จะนิ่งรับรู้ความรู้สึกนั้นอย่างเงียบๆ การที่เธอเลือกที่จะออกมาที่นี้ เธอก็ต้องการให้ตัวเองเข้มแข็งขึ้นโดยที่ไม่ต้องร้องไห้เพียงเพราะเธออยู่ในที่สาธารณะ และที่เธอเลือกที่จะไม่เก็บตัวอยู่ในห้องที่บ้านของเจสัน ก็เพียงเพราะเธอไม่ต้องการเสียน้ำตาเสียใจทำร้ายตัวเอง ทำร้ายตัวเอง! ให้ตายเถอะตั้งแต่เช้าเธอยังไม่มีอะไรตกถึงท้องแม้แต่นิดเดียว และนี้ก็บ่ายกว่าแล้ว ไม่ทำร้ายตัวเองก็เหมือนทำร้ายตัวเองอยู่ดีตราบใดที่เธอยังไม่ยอมกินอะไร

“กาย...ไปเถอะ!” หนูมุกเรียกกายพร้อมกับลุกหยิบหนังสือที่หยิบมาจากชั้นหนังสือเอาไปเก็บเข้าที่เหมือนเดิม และเดินออกจากห้องสมุดของมหาวิทยาลัยไป

“คุณมุกจะไปไหนครับ” กายเอ่ยถามขณะเดินตามเจ้านายไปยังรถที่จอดอยู่...

“ก่อนอื่นไปหาอะไรกินก่อน...ตอนนี้มุกหิวมาก...เดี๋ยวอิ่มแล้วค่อยคิดใหม่อีกที”

“เราไม่กลับบ้านคุณเจสันเหรอครับ” 

“ไม่...และกายตามเดธมาสมทบกับเรา...คืนนี้มุกขอสักคืนแล้วกัน...คุณพ่อคุณแม่มุกสัญญาเลยว่าปิ่นมุกคนนี้จะไม่ง้อผู้ชายตาถั่วคนนั้นเป็นอันขาด” กายมองเจ้านายหญิงอย่างไม่เข้าใจ  เพราะประโยคหลังเหมือนเธอน่าจะพูดกับตัวเองเพราะภาษาพูดก็เปลี่ยนไปเป็นภาษาไทยที่เขาฟังไม่รู้เรื่อง




หนูมุกตื่นเต้นกับเสียงอึกทึกของดนตรีในสถานบันเทิงในกรุงลอนดอน เธอเลือกผับที่เป็นแนวคาวบอย เพราะเธอใฝ่ฝันอยากมาสถานที่แบบนี้มานานแล้ว เคยขอให้อลันพามา แต่เขาก็ไม่สามารถพามาได้เพราะเธออายุยังไม่ถึง และแน่นอนที่เธออยากมาเห็นด้วยตาตัวเองสักครั้งว่ามันจะเหมือนในหนังภาพยนตร์ที่เธอดูมั้ย 

หนูมุกเลือกที่จะไปนั่งตรงบาร์ที่มีบาร์เทนเนอร์หยิบยื่นเครื่องดื่มผสมโน้นนี้นั้นสีสรรสวยงามอย่างน่าสนใจ

“คุณผู้หญิงรับอะไรดีครับ?” บาร์เทนเนอร์เข้ามาทำหน้าที่

“เบียร์.../...น้ำอัดลม..” หนูมุกหันไปมองเดธที่นั่งด้านขวาเธอทันที เมื่อเสียงเขาสั่งเครื่องดื่มให้กับเธอ พร้อมกับที่เธอแจ้งสิ่งที่ต้องการออกไปพร้อมกัน บาร์เทนเนอร์มองสองคนสลับไปมา

“น้ำอัดลมครับ” เดธย้ำบอกบาร์เทนเนอร์ หนูมุกอ้าปากค้างมองเดธอย่างไม่พอใจ 

“ทั้งสามที่เลยนะครับ” บาร์เทนเนอร์ย้ำถาม และเดธพยักหน้าเป็นการยืนยันออเดอร์ดังกล่าว

“ตกลงใครเป็นเจ้านาย!” หนูมุกหันไปถามเดธอย่างไม่พอใจ

“คุณมุกจะร้องจะเต้นเสียงดังอะไรแค่ไหนก็ได้...แต่ต้องไม่แตะต้องเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ครับ”

“ใครสั่ง!” หนูมุกถามเดธอีกครั้ง ด้วยอารมรณ์ความไม่พอใจมากขึ้นและดูมากขึ้นมากเมื่อในสถานที่แห่งนี้คุยกันแทบต้องตะโกนใส่กัน

“ฉันเอง!”

                                                      


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


รอค้าาาา
โดย Anonymous | 2 years, 6 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ฉันเอง ฉันไหนนนนน?????
โดย Anonymous | 2 years, 6 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
อัพเร็วๆน่ะค่ะ รอๆ ว่าครัยสั่ง
โดย Anonymous | 2 years, 6 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
💏💏💏💏💏💏💏
โดย Anonymous | 2 years, 6 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
รอต่อนะคะ
โดย Anonymous | 2 years, 6 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha