[จบ] ‘ลูกไม้’ มาเฟีย (Heir of Mafia)

โดย: รุ่งอรุโณทัย



ตอนที่ 45 : ...คนในอดีต


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

 

#

 

 

 

“นายจะไปไหนครับ...” แอลถามทันทีเมื่อนำรถเข้าข้างทาง และอลันกำลังเปิดประตูรถออกไป

“ไปจัดการยายเด็กแสบ!...” แอลได้แต่มองตามอลัน เมื่ออลันลงจากรถและปิดประตูเรียบร้อย เพราะคำตอบนั้นแอลรู้ทันทีว่าอลันกำลังจะไปที่ไหน

 

กลับมาทางด้านหนูมุกที่กำลังเคลื่อนรถเข้าไปด้านใน และเดธกับกายก็ตามเข้าไปติดๆเช่นกัน แมทมองรถของเดธกับกายด้วยความสงสัย เพราะรถBMW คันนี้เขาเห็นว่าตามรถของหนูมุกมาตั้งแต่หน้ามหาวิทยาลัยแล้ว แต่ก่อน ที่แมทจะได้กลับเข้าไปในรถ ก็มีแท็กซี่เข้ามาจอดตรงหน้าบ้าน และอลันก็ลงมาอย่างรวดเร็ว เพราะตอนที่เขาได้รับภาพนั้นเขาอยู่ใกล้บ้านเจสัน แต่ที่อลันให้แอลจอดเพราะเขาไม่อยากรอให้รถต้องไปยูเทิร์น เขาเลือกที่จะข้ามถนนเรียกแท็กซี่จากอีกฝั่งจะเร็วกว่า และเร็วอย่างที่เขาต้องการ

“เฮ้!...คุณเป็นใคร” แมทถามออกมาทันที เมื่ออลันลงจากแท็กซี่ก็เดินมาดักหน้าแมท อย่างไม่เป็นมิตร

“อย่ามาที่นี้อีก...และเลิกยุ่งกับผู้หญิงของฉัน” อลันพูดด้วยเสียงที่เรียบต่ำ อย่างพยายามระงับความรู้สึกที่เป็นอยู่ตอนนี้

“เดี๋ยวนะผมไม่เข้าใจ...ใครกันผู้หญิงของคุณ” แมท ที่ยืนประจันหน้าอลัน  และเขาก็อดไม่ได้ที่ต้องพิจารณาชายตรงหน้าที่ดูยังไงก็เป็นลูกครึ่ง แต่รูปร่างหน้าตาท่าทางชายคนนี้ดูดีเกินกว่าจะเป็นอันธพาล

“นายตามผู้หญิงหลายคนอยู่อย่างงั้นเหรอ” อลันถามกลับ และประเมินชายตรงหน้าเช่นกัน

“คุณหมายถึงคุณมุกสินะ!...มีจริงๆด้วย...ตอนแรกผมคิดว่าเธอแค่อำเล่น” อลันขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ คำพูดของแมท แต่ไอ้คำว่า ‘คุณมุก’ อลันคิดว่าเขาต้องทำอะไรสักอย่างกับเจ้าของชื่อนี้ซะแล้ว

“หมายถึงอะไร...” อลันไม่อยากจะเชื่อว่าตัวเองจะมาเสวนากับใครก็ไม่รู้ได้เป็นนานสองนาน 

“คนในอดีต...คุณคงเป็นคนในอดีตของคุณมุก” อลันขบกรามแน่นอย่างพยายามอดทนอดกลั้น  

“ฉันขอเตือนแก...ว่าอย่าเข้าใกล้ผู้หญิงของฉัน” อลันกระชากคอเสื้อของแมทอย่างที่ความอดทนของตัวเองหมดแล้ว 

แอลที่ขับรถตามมาทันรีบเคลื่อนรถเข้าข้างทางและออกมาจากรถอย่างรวดเร็ว และมาดึงอลันออกจากการกระชากคอเสื้อเด็กหนุ่มตรงหน้า

“มันอะไรกัน...” เสียงของหนูมุกที่เปิดประตูรั้วออกมาพร้อมกับมีเดธกับกายตามออกมาด้วย หนูมุกที่เห็นอลันกับแมทจากชั้นสองในบ้านเธอจึงรีบออกมาทันที

อลันหันไปมองหนูมุกด้วยแววตาที่ขุ่นเคืองอย่างชัดเจน แอลที่ปล่อยมือจากการดึงอลันออกมา มองเข้าไปในตาของอลันเพื่อจะเตือนสติของอลันที่กำลัง ‘หึง’ เลือดขึ้นหน้า 

“ทำไมถึงทำตัวแบบนี้!...” อลันเป็นฝ่ายเอ่ยออกมา และประโยคดังกล่าวทุกคนที่ยืนอยู่หน้าบ้านถ้าหูไม่หนวก นั้นเป็นประโยคที่ว่ากล่าวหญิงสาวเพียงคนเดียวในที่นี้

“เมื่อกี้พูดอะไรออกมา...รู้ตัวเหรอเปล่า...ว่าไม่มีสิทธิ” อลันขบกรามที่แน่นอยู่แล้ว แน่นมากขึ้น 

“หนูมุก!...” อลันคำรามเสียงในคอ ใบหน้าแดงก่ำ

“เราไปที่อื่นกันเถอะ...ที่นี้อากาศมันเสีย” หนูมุกหันกลับไปพูดกับแมท พร้อมกับดึงแขนของแมทให้ขยับตามเธอ ไปยังทิศทางรถของแมทที่จอดอยู่

“อุ้ย!...” หนูมุกร้องออกมาเมื่อเธอขยับขาได้แค่สองก้าว ก็ถูกดึงกลับมาอย่างแรงด้วยฝีมือของอลัน ที่ความโกรธของตัวเองระเบิดออกมา เพียงแค่หนูมุกสัมผัสร่างกายชายอื่นที่ไม่ใช่เขา

“พวกคุณทำอะไรกัน!...” แมทที่กำลังจะเข้าไปดึงตัวหนูมุกออกจากอลันที่กำลังลากหญิงสาวเข้าไปในบ้านของเจสัน แต่แมทต้องถูกขัดขวางจากแอล เดธและกาย ที่พร้อมเพรียงกันมาทำหน้าที่ของตน

“คุณกลับไปเถอะครับ...และจะเป็นการดีมากถ้าคุณจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับ   คุณมุกอีก...” แอลตอบคำถามของแมท ด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ

“ทำไมผมต้องทำตามที่พวกคุณต้องการด้วย...และถ้าพวกคุณไม่หลีกทาง...ผมก็คงต้องใช้กำลัง” คำพูดของแมท ทำให้ทั้งสามเลิกคิ้วอย่างเหลือเชื่อ เพราะถ้าให้เทียบแล้วแมทเสียเปรียบพวกเขาทุกทาง ทั้งจำนวนและรูปร่าง

ในขณะที่ข้างนอกรั้วกำลังจดจ้องมองกันอยู่ แต่เกิดการปะทะของคนด้านในที่หนูมุกไม่ยอมอลันง่ายๆ เรียกสายตาของคนทั้งสี่หันไปมองเป็นตาเดียว หนูมุกหลุดจากการชุดกระชากจากอลัน เมื่อเธอกัดที่ข้อมือของอลันจนเห็นสิ่งตอบแทนเป็นเลือดสีแดงไหลออกมาทันตาเห็น

และศิลปะที่หนูมุกจะเป็นศิษย์ล้างครูก็เริ่มทันที อลันเลือกที่เป็นฝ่ายตั้งรับตลอด ยังไม่สวนกลับหญิงสาวที่เป็นฝ่ายลุก แมทที่ยืนมองภาพการต่อสู้ของคนทั้งสองอย่างเหลือเชื่อ แตกต่างกับอีกสามคนที่เห็นภาพเหล่านี้เป็นประจำ

“ผมว่าคุณกลับไปเถอะครับ” แอลที่ไม่หันมามองแมทยามที่พูด แต่ยกแขนมาดักแมทที่กำลังจะเข้าไปด้านใน “คุณไม่มีทางเข้าไปแทรกพวกเขาสองคนได้หรอกครับ...ที่ผมบอกเพราะผมคิดว่าคุณก็เป็นคนดีและคนจริงคนหนึ่ง...แต่คุณจะเสียเวลาเปล่า...เพราะพวกเขาทั้งสองคน รักและผูกพันธ์กันเกินกว่าที่ใครจะเข้าใจได้...” แมทที่ยืนนิ่งเขาได้ยินทุกคำพูดของแอล และเมื่อมองภาพตรงหน้าที่ฝ่ายชายเอาแต่ตั้งรับ ไม่ตอบโต้กลับแม้จะมีช่องและโอกาสหลายต่อหลายครั้ง ผู้ชายคนนั้นกำลังให้เวลาหญิงสาวได้ระบายความน้อยเนื้อต่ำใจ เพราะตอนนี้ใบหน้าของหนูมุกมีน้ำใสๆไหลออกมาเป็นทาง แต่ร่างกายของเธอก็ยังคงรุกมุ่งหวังจะทำร้ายชายตรงหน้าไม่มีจะลดน้อยถอยลงเลย

“หนูมุก!...” อลันร้องเรียกเมื่อจู่ๆ หนูมุกก็หันกลับวิ่งเข้าไปในบ้านอย่างรวดเร็ว อลันวิ่งตามเข้าไปแต่ก็ยังช้าไม่ทันหนูมุกที่วิ่งเข้าห้องนอนของตัวเองปิดประตูและล็อคกลอนอย่างแน่นหนา 

“ไปให้พ้น!...ฮือ...ฮือ...” หนูมุกตะโกนบอกคนที่เคาะประตูเรียกเธอจากด้านนอก อลันย่อเข่าลงนั่งกับพื้นหลังพิงประตูห้องของหนูมุก เมื่อเขายืนเคาะและรออยู่นานเกือบชั่วโมงหนูมุกก็ไม่มีทีท่าจะยอมเปิดประตูออกมา

“พี่จะนั่งอยู่ตรงนี้...รอจนกว่าหนูมุกจะเปิดให้พี่เข้าไป” อลันตะโกนบอกให้คนที่อยู่ในห้องได้ยิน แอล เดธและกาย ที่ยืนอยู่ด้านล่างต่างก็ได้ยินคำพูดนั้น แต่มีเพียงแอลเท่านั้นที่เข้าใจ เพราะอลันพูดเป็นภาษาไทย

หนูมุกที่ยืนอยู่ตรงประตูก็ได้ยินเช่นกัน แต่เธอก็เลือกที่จะไม่เปิดประตู หนูมุกเดินเข้ามาด้านในของห้อง เธอเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดที่รัดกุมและทะมัดทะแมงมากขึ้น และรวบผมยาวไว้เป็นมวยบนศีรษะเมื่อเธอตัดสินใจจะทำบางอย่าง

 

“อยากนั่งนักก็เชิญตามสบาย...”

 

 

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha