[จบ] มาเฟีย'จ้าว'ชีวิต (Mafia's King)

โดย: รุ่งอรุโณทัย



ตอนที่ 16 : มาเฟียจ้าวชีวิต V ( 100%)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

“ไม่ทันแล้ว...” อดัมพูดพร้อมกับถอดเสื้อและดึงบราที่ไร้ตะขอเกี่ยวออกจากเธอ น้ำฟ้าตกใจลืมตามองแต่ทุกอย่างก็สายไปเมื่ออดัมดึงสิ่งปกปิดร่างกายเธอจนไม่เหลือแม้แต่ชิ้นเดียว

    อดัมช้อนใต้แขนของน้ำฟ้าให้เธอขยับร่างกายมานั่งคุกเข่าแบบเขาหันหน้าเข้าหากัน และรั้งเอวบางให้ขยับเข้ามาจนอกเต่งตึงที่เขาได้สัมผัสมาแล้วครั้งหนึ่งแนบสนิทแผ่นอกกว้าง และด้านล่างแก่นกายที่ขยายเบียดแนบชิดกับหน้าท้องแบนเรียบของเธอ แขนทั้งสองข้างของอดัมล๊อคตัวเธอให้แนบมากยิ่งขึ้น และยิ่งเธอดิ้นมากเท่าไหร่ก็ยิ่งปลุกอารมณ์ความต้องการของเขามากขึ้นเรื่อยๆทั้งด้านบนและด้านล่าง

    อดัมโน้มใบหน้าเข้าคลอเคลียโลมเลียใบหูเล็กนั้น ทำให้น้ำฟ้าขนลุกชันไปทั้งตัวจากความสยิวของลิ้น ปาก ฟัน ที่ถูกงัดมาใช้กับเธอ

 

    “ดูนั้นสิ” อดัมกระซิบแผ่วเบา และให้ศรีษะเล็กหันมาทางเดียวกับเขาที่เขากำลังมองอยู่ มันคือกระจกสะท้อนขนาดใหญ่จากฝาผนังใกล้กับทางเข้าวอล์คอิน น้ำฟ้าหน้าแดงโดยทันทีเพราะภาพที่เธอเห็นคือเธอกับเขาเปลือยเปล่าคุกเข่าหันหน้าแนบชิดกัน และเมื่ออดัมเลื่อนใบหน้ามาโลม เลีย ดูด ขบกัดใบหูอีกข้าง ทำให้น้ำฟ้ามองเห็นใบหน้าแสดงอารมณ์เคลิบเคลิ้มของตัวเองกับสัมผัสนั้นของเขา

 

    “นาวาสวยงามมาก” อดัมเอ่ยอีกครั้งอย่างแผ่วเบาเมื่อเขาชำเลืองมองไปในกระจกสะท้อนนั้นทำให้ตาประสานกัน น้ำฟ้าเห็นประกายแห่งความต้องการถ่ายทอดออกมาจากนัยน์ตาเขียวมรกตอย่างชัดเจน

 

    “อ๊ะ!...” เสียงจากร่างบางเมื่ออดัมโน้มกายทิ้งน้ำหนักจนแผ่นหลังของน้ำฟ้าแนบไปกับเตียงนุ่น อดัมแทรกตัวเข้าระหว่างขาเรียวให้เปิดทางกว้างมากยิ่งขึ้นมือใหญ่จับท่อนแก่นกายที่ขยายตัวเข้าถูไถแยกกลีบดอกกุหลาบ

 

    น้ำฟ้าหันหน้าเสไปมองอีกทาง เพราะศึกครั้งนี้เธอแพ้อย่างหมดรูป เธอแพ้ทั้งเขาและแพ้ความต้องการของตัวเองที่มากมายจนไม่สามารถต่อต้านการล่วงล้ำนั้นได้เลย

 

    “อ๊ะ...เจ็บ!” น้ำฟ้าร้องออกมาเมื่ออดัมขยับแก่นกายเข้าสู่โพรงคูหาสวรรค์เพียงเล็กน้อย มือเล็กที่กางอยู่ข้างลำตัวข้างหนึ่ง ขยับมาเกาะกุมหน้าท้องแบนราบของตัวเอง พร้อมกับดวงตาที่เบิกกว้าง จับจ้องมองผู้กระทำการที่สร้างความเจ็บให้กับเธอ

 

    “อดทนอีกหน่อยนะ!” อดัมเอ่ยอย่างอ่อนโยนเป็นครั้งแรก เพราะคนอย่างเขาไม่เคยทะนุถนอมผู้หญิงที่จะมาบำบัดความใคร่ของเขา แต่เขามักจะตอบแทนเธอด้วยเซ็กส์ที่เร้าร้อน ดิบเถื่อน ตามแต่อารมณ์จะพาไป และใช่ว่าเขาจะไม่ทรมานเขาเคลือบคลานเข้าสู่ตัวเธอยังไปไม่ถึงครึ่งเธอก็ตอดรัดเขาจนแทบจะปลดปล่อยโดยทันที

 

    อดัมหยุดการเคลื่อนไหว และโน้มใบหน้าลงไปยังอกเต่งตึงที่เย้ายวนเชิญเขาให้เข้าไปสัมผัส น้ำฟ้าร้องครางออกมาเมื่ออดัมขบเม้มดูดอย่างตะกละตะกลาม ดึงความสนใจของหญิงสาวใต้ร่าง

 

    “อ้า!....” น้ำฟ้าเด้งสะโพกขึ้น ดูดดึงแก่นกายที่เหลืออีกครึ่งให้ทะยานเข้าไปอย่างรวดเร็ว เมื่ออดัมเพิ่มความเสียวซ่านให้กับน้ำฟ้าจนร่างบางอดรนทนต่อไปไม่ไหว

 

    “นา...วา...อ้า...พี่บลูจะขยับแล้วนะ” อดัมเงยหน้ามามองใบหน้าหวานที่แดงซ่านจากอารมณ์สวาทเข้าครอบงำ สะโพกหนาเริ่มทำหน้าที่เมื่อใบหน้าหวานตรงหน้าพยักหน้าเป็นการอนุญาต อดัมก็ยังเป็นอดัมผู้ชายอย่างเขาไม่จำเป็นต้องบังคับขืนใจผู้หญิงคนไหน เพราะผู้หญิงของเขาทุกคนล้วนแล้วแต่เต็มใจเดินทางสู่สรวงสวรรค์ดินแดนสวาทที่เขาจะเป็นผู้นำพาเธอเหล่านั้นไป ไม่มียกเว้นแม้แต่เธอคนนี้

 

    อดัมยกขาเล็กให้คล้องกับแขนเขา ยกสะโพกเธอให้สูงขึ้นและขยับสะโพกเพื่อให้แก่นกายของตัวเองเคลื่อนเข้าๆออกๆเสียดสีกับปากทางถ้ำสวาทของเธอเสียงกิจกรรมเข้าจังหวะของอดัมดังประสานกับเสียงครางของเขากับน้ำฟ้าไม่มีช่องว่างของความเงียบ

 

    น้ำฟ้าจากความรู้สึกเจ็บก่อนหน้านี้ถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกเสียวซ่านจนเธอไม่อยากให้ความรู้สึกนี้จบลง มือเล็กกางออกกำแน่นกับผ้าปูที่นอน อดัมมองร่างบางที่ขยับขึ้นลงตามจังหวะการกระแทกของเขาสลับกับก้มมองจุดประสานที่เขาเข้าๆออกๆแก่นกายนั้น

 

    “นาวา...ได้...โปรดมอง...พี่...มองเรา...สิ” อดัมกล่าวออกไปด้วยเสียงที่สั่นพร่า และให้น้ำฟ้ามองตามสายตาเขาที่มองไปยังจุดประสานที่แก่นกายเขาขยับเข้าออก น้ำฟ้ามองตามสายตานั้นเธอเห็นท่อนแก่นกายขนาดใหญ่ที่ผลุบเข้าผลุบออกในตัวเธออย่างต่อเนื่อง ถึงแม้เวลาจะผ่านมาเนิ่นนานความเสียวซ่านยังคงอยู่ ทำให้เธอต้องยอมรับว่าเธอหลงไหลความรู้สึกแบบนี้

 

    “พี่...บลู...อ้าาาา....นาวา....ไม่ไหวแล้ว...คะ....กรี๊ดดดดดดด” น้ำฟ้ากรีดร้องเปล่งเสียงแห่งความสุขออกมาและยังไม่สิ้นเสียงของน้ำฟ้า  เสียงครางของคนเหนือร่างก็ตามมาติดๆ อดัมเบียดขยี้จุดประสานนั้นหลังจากที่เขาปลดปล่อยน้ำรักเข้าสู่ตัวเธอ ความเร้าร้อนแปลเปลี่ยนเป็นความอบอุ่น จนอดัมโน้มใบหน้าลงไปจุมพิตแผ่วเบาที่หน้าผากของหญิงสาวใต้ร่าง

 

    น้ำฟ้าหลับตารับความอบอุ่นที่อดัมมอบให้ พร้อมรอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้าหวานอย่างไม่รู้ตัว และหลงลืมสิ่งที่คิดจะทำชั่วขณะ

 

    “รู้สึกอย่างไรบ้าง?” อดัมเอ่ยถามน้ำฟ้าหลังจากที่เขาถอดแก่นกายและขยับไปนอนข้างๆเธอ ดวงตาแหงนมองเพดาน

 

    “……” น้ำฟ้าเมื่อได้รับอิสระ ก็ดึงผ้าห่มมาปกปิดร่างกายโดยทันที และเธอก็ไม่ได้ตอบคำถามนั้นของอดัม “คนบ้า!...ใครเขาจะกล้าตอบ” น้ำฟ้าได้แต่คิดในใจ

 

    “ที่ไม่ตอบ...นั้นคือไม่รู้...หรือยังไม่แน่ใจ...พี่จัดให้ได้นะอีกสักสองหรือสาม” อดัมขยับกายนอนตะแคงหันไปทางน้ำฟ้า

 

    “คนหื่นกาม!”

 

    “ครับ”  อดัมตอบรับพร้อมรอยยิ้มได้หน้าตาเฉย จนน้ำฟ้าต้องเป็นฝ่ายผลิกตัวหันหลังให้กับเขา

 

    “แล้วคุณ...พอใจหรือยัง?” น้ำฟ้าเอ่ยถามด้วยเสียงที่แผ่วเบา แต่อดัมก็ยังได้ยิน

 

    “พอใจ....อืม!...ก็นาวาแน่นดี...โอ้ย!”  อดัมแกล้งร้องออกมาในตอนท้ายเมื่อน้ำฟ้าหันมาตีที่แผ่นอกกว้างนั้น เมื่อเขาพูดสื่อในทางลามกทำให้เธอต้องอาย

 

    “ฮ่าๆๆๆๆ” อดัมหัวเราะออกมาอย่างสบายใจ มือข้างที่ว่างก็คว้าจับมือเล็กนั้นไว้

 

    “แล้วเมื่อไหร่?.....”

 

    “ฮืม!...อะไร?...คือเมื่อไหร่?”

 

    “ที่...นาวาจะเป็นอิสระ...จากคุณ” น้ำฟ้าถามออกไป เพราะถ้าผู้ชายตรงหน้าเบื่อหรือไม่ต้องการเธอแล้วหรือสิ่งที่เธอต้องตอบแทนเขาเรื่องที่เขาเข้ามาขัดขวางการปลิดชีพตัวเองของเธอ

 

    “…….” อดัมเกิดอาการหาเสียงของตัวเองไม่เจอ เขาขมวดคิ้วแสดงถึงความไม่พอใจกับคำถามของเธอ น้ำฟ้ามองใบหน้าที่เหมือนกำลังระงับอารมณ์ความโกรธของชายตรงหน้าปากบางเม้มเข้าหากันเมื่อเธอรับรู้ถึงบรรยากาศมาคุที่แผ่ขยายวงกว้างขึ้นเรื่อยๆออกมาจากชายตรงหน้า

 

    อดัมลุกจากเตียงเดินเข้าห้องน้ำไปโดยที่ไม่เสียงคำตอบกับคำถามของน้ำฟ้า สองมือกำแน่นจนเข้าไปในห้องน้ำประตูถูกปิดเสียงดัง จนร่างบางที่มองตามถึงกับสะดุ้งกับเสียงประตูนั้น เสียงน้ำจากฝักบัวในห้องดังเล็ดรอดออกมาน้ำฟ้าทำเพียงลุกจากเตียงและหยิบเสื้อผ้าของตัวเองขึ้นมาสวมใส่ดังเดิม ส่วนเสื้อผ้าของ  อดัมเธอเก็บขึ้นมาและเอาไปใส่ในตะกร้าในโซนวอล์คอิน และเดินออกจากห้องนอนไป

 

“ซู่ๆๆๆๆๆๆๆๆ” เสียงน้ำที่ไหลออกมาจากฝักบัวไหลกระทบใบหน้าและเลยไปยังร่างกายกำยำสู่พื้นและไหลสู่ท่อ

 

    “เป็นอะไรว๊ะ...จะสนใจทำไม...ผู้หญิงก็แค่ผู้หญิง...จะอยู่จะไปก็ช่างสิว๊ะ...” อดัมบ่นพึมพำกับตัวเองอย่างไม่เข้าใจ ว่าทำไมคำพูดแค่นั้นถึงทำให้เขาเหมือนคนหายใจไม่ออก และหงุดหงิด ไอ้เรื่องความรู้สึกแบบวัยรุ่น รักๆใคร่ๆ มันไม่เคยเกิดขึ้นในตัวเขา เพราะเขาเป็นหัวหน้ามาเฟียแห่ฟิลาเดลเฟียผู้สืบทอดของอีธาน เบนเน็ต ไม่มีทางจะรู้สึกอะไรกับผู้หญิงหน้าไหนทั้งนั้นรวมถึงเธอคนนั้นด้วย

 

    น้ำฟ้าเมื่อออกมาจากห้องนอนในแบบที่เธอก็ไม่เข้าใจความรู้สึกของตัวเองหลังจากที่พูดประโยคนั้นไปแล้ว แต่เธออยากไปจากเขาผู้ชายที่ขมขืนเธอครั้งแรก ใช่ครั้งแรกของเธอเขาบังคับเธอทั้งๆที่เธอไม่เต็มใจ แต่เมื่อสักครู่นั้นมันเป็นการสมยอมจากเธอ “ทำไมเราถึงทำแบบนั้นกัน” น้ำฟ้าพึมพำกับตัวเอง

 

    “อ๊ะ!” ขณะที่เธอเดินไปเดินมา สายตาเธอก็ไปสะดุดกับกับถุงกระดาษมากมายเกือบสิบถุงวางอยู่บนโต๊ะ น้ำฟ้าเดินเข้าไปใกล้กลุ่มถุงนั้นและชะโงกหน้ามองเข้าไปในถุง เธอก็เห็นเป็นผ้ามือเคลื่อนไปตามตำแหน่งของสายตาเพื่อให้ความสงสัยหายไปเป็นเสื้อผ้าของผู้หญิง น้ำฟ้าไปดูถุงอื่นๆ เป็นกระเป๋า รองเท้า และหลายๆอย่างที่ผู้หญิงควรใช้และเมื่อเธอดูป้ายราคาสมองคำนวนราคาเป็นเงินบาท นี้เธอหยิบมาคำนวนแค่สามสี่ชิ้นก็ปาเข้าไปหลายหมื่นและแน่นอนทุกอย่างในนี้ล้วนแล้วแต่ของมีเบรนชั้นนำทั้งนั้น และทุกชิ้นล้วนแล้วแต่สวยงามตามสมัย และขนาดของมันแล้วมันน่าจะเป็นของเธอทั้งหมด

 

    “แกร็ก...” น้ำฟ้าหันไปตามเสียงประตูห้องที่เธอพึ่งจากมาเปิดออกหลังจากเวลาผ่านไปนานกว่ายี่สิบนาที อดัมเดินออกมาพร้อมกับเสื้อผ้าชุดใหม่ แต่เส้นผมยังแห้งไม่สนิท เจ้าของเพียงแค่เช็ดลวกๆเหมือนใช้มือแค่สางๆ แต่ขอบอกว่าเขาดูดีมากเช่นกันในลุ๊คแบบนี้

 

    “ อุ้ย!...เจ็บนะคะ” น้ำฟ้าร้องออกมาทันที เมื่ออดัมย่างสามขุมตรงดิ่งมาที่เธออย่างไม่มีวอกแวกด้วยสายตาหาความเป็นมิตรไม่ได้ เมื่อมาถึงตัวเธอเขาก็คว้าเข้าที่แขนบางฉุดกระชากเธอให้ลุกขึ้นยืนและลากเธออย่างไม่สนใจว่าเธอจะเดินทันเขาหรือเปล่า


มาเฟีย‘จ้าว’ชีวิต (Mafia’s King) 

เนื้อหาทั้งหมด 28 ตอน จำนวน 406 หน้า

และอีก 4 ตอนพิเศษ จำนวน 20 หน้า

จะอัพเพียง 60% แค่ถึงตอนที่ XVII (บางส่วน)



มาเฟีย‘จ้าว’ชีวิต (Mafia’s King) 

รูปเล่ม ราคา 349.- บาท


- สนใจสามารถติดต่อได้ทันที -

thesun_1982@hotmail.com

www.facebook.com/RungArunoThay

 ID Line : thesun_1982

 




ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


None
โดย Anonymous | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
None
โดย Anonymous | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
None
โดย Anonymous | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ลงเร็วน่ะค่ะรออ่านอย่ค่ะ
โดย Anonymous | 2 years, 11 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ลงเร็วๆนะ อยากให้มีตอนเจอพ่อแม่ของพระบ้างจัง >/////>
โดย Anonymous | 2 years, 12 months ที่ผ่านมา
  • มีนะ ! แต่ไม่แน่ใจว่าจะเกินโค้วต้าอัพเปล่า ^^ โดย RungArunoThay | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
  • มีนะ ! แต่ไม่แน่ใจว่าจะเกินโค้วต้าอัพเปล่า ^^ โดย RungArunoThay | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ติดตามอยู่เช่นกันค่ะ
โดย Anonymous | 2 years, 12 months ที่ผ่านมา
  • ขอบคุณคะ โดย RungArunoThay | 2 years, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
None
โดย Anonymous | 2 years, 12 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
None
โดย Anonymous | 2 years, 12 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ติดตามอยู่นะคะ
โดย Anonymous | 2 years, 12 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha