[จบ] มาเฟีย'จ้าว'ชีวิต (Mafia's King)

โดย: รุ่งอรุโณทัย



ตอนที่ 55 : ‘XVI’ (55%)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

มาเฟีย‘จ้าว’ชีวิต (Mafia’s King) 

เนื้อหาทั้งหมด 28 ตอน จำนวน 406 หน้า

และอีก 4 ตอนพิเศษ จำนวน 20 หน้า

จะอัพเพียง 60% แค่ถึงตอนที่ XVII (บางส่วน)

( ใกล้แล้วนะค่ะ สำหรับโค้วต้าที่จะไม่ติด 'ล็อคตอน' เพราะตอนนี้ XVI จะลงจบครบ 100% หลังจากตอนนี้ จะอ่านได้เฉพาะ 'ผู้สนับสนุนเหรียญกำลังใจ' เท่านั้น) 

มาเฟีย ‘จ้าว’ ชีวิต  (Mafia’s King )

E-book 

249.-


ebooks.in

...นายอินทร์...



ตอน XVI (55%)

น้ำฟ้าสูดหายใจเข้าครั้งใหญ่อีกครั้งก่อนที่จะค่อยๆผลักประตูห้องออกกำลังกายเข้าไป

“มีอะไร” อดัมถามทันทีที่เห็นว่าเป็นใคร

“เอ่อ...คือยานะคะ...คุณต้องกินยาหลังมื้อเที่ยง” อดัมแสยะยิ้มกับเหตุผลของผู้หญิงตรงหน้าที่เธออุตส่าห์เข้ามาหาเขา อดัมปิดลู่วิ่งและเดินมายืนตรงหน้าน้ำฟ้า

“แล้วถ้าฉันบอกว่าอยาก ‘กิน’ เธอแทนมากกว่าละ ” น้ำฟ้าเม้มปากแน่นกับวาจาที่โจ่งแจ้งของอดัม และความรู้สึกมันบอกเธอว่าเขาแค่ต้องการจะแสดงออกให้เห็นว่าเขาไม่ได้แคร์หรือใยดีอะไรเธอมากนัก 

“ค่ะ” อดัมขมวดคิ้วอย่างแปลกใจทันทีกับคำตอบของน้ำฟ้า และต้องเลิกคิ้วประหลาดใจอีกครั้งเมื่อน้ำฟ้าเป็นฝ่ายขยับเข้ามาใกล้ มือเล็กยกขึ้นมาคล้องที่คอหนาและเขย่งปลายเท้าเพื่อให้ปากบางค่อยๆสัมผัสประกบปากหยักที่โน้มใบหน้าลงมารับสัมผัสนั้น

อดัมโอบร่างบางให้เข้ามาแนบชิด และตอบสนองจูบที่อ่อนโยนนั้นอย่างเร้าร้อนแบบที่เขาต้องการ และสนองความต้องการของตัวเองที่สะสมมานานกว่าสัปดาห์ที่เขาไม่ได้แตะต้องเธอเพราะอาการบาดเจ็บ

ปากบางเปิดทางให้ลิ้นหนาล่วงล้ำเข้าไปดูดกลืนความหอมหวานอย่างไม่รู้จักคำว่าพอ เสียงครางของอดัมดังออกมาแสดงถึงความพึงพอใจพร้อมกับมือใหญ่ลูบไล้และเลื่อนเข้าไปใต้เสื้อพบเจอกับผิวเนียนนุ่มและความเต่งตึงอวบอูมที่ยังคงถูกปกป้องจากปราการตัวจิ๋ว มือใหญ่เข้าครอบครองและบีบตามแรงอารมณ์และความรู้สึกที่เป็นอยู่ตอนนี้และเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ 

“อุ้ย!” น้ำฟ้าร้องออกมาเล็กน้อยเมื่ออดัมผละออกมาและเปลี่ยนมาช้อนร่างเธอและออกจากห้องออกกำลังกายไปยังห้องนอนอย่างรวดเร็ว อดัมค่อยๆบรรจงวางร่างบางลงบนเตียงใหญ่ 

“ถอดมัน!” อดัมเอ่ยบอกน้ำฟ้าในขณะที่เขากำลังเปลือยเปล่าตัวเองต่อหน้าเธอ น้ำฟ้าขยับลุกขึ้นนั่งและทำตามที่อดัมบอกมาทันที

“อื้มมมม...” อดัมครางและนำพาร่างเปลือยเปล่าของตัวเองทาบทับแนบกับร่างเล็กที่เปลือยเปล่า ปากหยักประกบปากบางทันทีด้วยความเร้าร้อน ลิ้นหนาเข้าล่วงล้ำโพรงปากบางอีกครั้งเรียกร้องดูดดื่มความหอมหวานนั้นอย่างไม่รู้จักคำว่าพอ แขนเล็กยกขึ้นโอบกอดลูบไล้แผ่นหลังที่แข็งแกร่ง หน้าอกอิ่มเต่งตึงเบียดแนบชิดกับแผ่นอกกว้างที่สง่าผ่าเผย 

“ได้โปรด...อย่าไป” เสียงกระซิบแผ่วเบาจากปากหยักที่ผละออกจากปากบาง แต่ไร้ซึ่งเสียงตอบกลับจากร่างเล็ก แขนเล็กทำเพียงกดร่างใหญ่ให้แนบชิดเพื่อที่เธอจะเป็นฝ่ายดูดดื่มความเร้าร้อนในโพรงปากหยักนั้น  

อดัมครางออกมาเมื่อลิ้นเล็กเข้ามาดูดดื่มความเร้าร้อนจากเขา ขาใหญ่ขยับเข้าแทรกระหว่างขาเล็กที่โอนอ่อนผ่อนตามอย่างเต็มใจ และขยับให้แท่งร้อนที่ขยายตัวอย่างเต็มที่เสียดสีกับความชุ่มฉ่ำที่เขาต้องการลุกล้ำเข้าไป และบางอย่างที่อยู่ก้นบึ้งส่วนลึกของหัวใจบอกเขาว่าเธอคนนี้เท่านั้นที่เขาต้องการ ‘นาวา’ 

“อ้าาาาา....” น้ำฟ้าครางออกมาเมื่อตัวตนที่ร้อนผ่าวของอดัมเข้าสู่กายสาว เติมเต็มและเรียกร้องให้เธอทำหน้าที่ที่เขาต้องการเพียงจากเธอ

“โอ้ววววว....” เสียงครางจากอดัมดังออกมาเมื่อเขากำลังถูกตอดรัดจากความคับแคบนั้น เสียงสะโพกสอบขยับเพื่อให้ท่อนแก่นกายสร้างความรู้สึกซ่านเสียวให้เธอและเขาไปพร้อมๆกัน ปากหยักเลื่อนเข้าครอบครองยอดเกสรและเนินเนื้อความเต่งตึงนั้นเสียงดังประสานไปกับเสียงการปะทะของจุดประสานไปทั่วทั้งห้อง

“พี่บลู....อ้าาาาา...” อดัมเร่งจังหวะเร็วขึ้นเมื่อเสียงครางที่ร้องเรียกชื่อเขาเป็นดั่งน้ำมันเครื่องที่กระตุ้นให้ความซ่านเสียวในตัวเขาเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ 

“โอ้วววว...” เสียงครางของอดัมดังกังวาลเมื่อเขาพบกับจุดปลดปล่อยเช่นเดียวกับร่างเล็กเกร็งกระตุกเมื่อเขานำพาเธอเข้าสู่แดนสวรรค์

คนด้านบนโน้มใบหน้าลงมาให้ริมฝีปากกับจมูกสัมผัสกับแก้มเนียนที่แดงก่ำจากอารมณ์ความซ่านเสียว และเมื่อใบหน้าเลื่อนไปทำเหมือนกันอีกข้าง มือเล็กข้างหนึ่งที่ผละออกจากแผ่นหลังของคนด้านบนดึงบางอย่างออกมาจากใต้หมอนและวางลงที่ข้างแก้มของตัวเองที่อดัมกำลังจะโน้มเข้าสูดดมอย่างทันที น้ำฟ้ากลั้นหายใจพร้อมกับหลับตา เมื่ออดัมสูดหายใจเข้าตั้งใจจะให้กลิ่นกายสาวที่ตัวเขาหลงใหลอย่างไม่รู้ใจตัวเองเข้าไปเต็มปอด แต่กลับเป็นผ้าเช็ดหน้าที่เปียกชุ่มไปด้วย ‘ยาขวดสีฟ้า’ ....ทำให้น้ำฟ้าหวนคิดถึง....

น้ำฟ้าหยิบยาขวดสีฟ้าขึ้นมาพร้อมกระดาษโน้ต “ยาขวดสีฟ้าเป็นยาที่ให้คนที่สูดดมทำตามคำสั่งเราโดยที่คนนั้นจะจำเหตุการณ์นั้นไม่ได้...ระยะเวลาของฤทธิ์ยาขึ้นอยู่กับร่างกายของคนนั้น...บางรายอาจถึงสิบสองชั่วโมงหรือมากกว่านั้น...และเมื่อฤทธิ์ยาหมดคนนั้นจะหมดสตินานเกือบแปดชั่วโมง”

“คุณน้ำฟ้า...จงใช้อย่างระวัง...โดยเฉพาะกับคุณอดัมเพราะเธอมีร่างกายและจิตใจเข้มแข็งมากยาตัวนี้อาจจะใช้กับเธอได้เพียงเวลาอันสั้น...แต่ดิฉันขอเตือนว่าอย่าให้คุณอดัมจับได้ว่าคุณมียานี้...ดิฉันช่วยคุณได้เท่านี้...’คุณอดัมไม่ใช่คนเลวเธอเพียงแค่เป็นคนเอาแต่ใจมากไปก็เท่านั้น’...ขอให้โชคดีนะคะ”

น้ำฟ้าค่อยๆลืมตาอีกครั้งเพียงเวลาไม่นาน ก็เจอกับนัยน์ตามรกตที่แววตาเปลี่ยนไป แต่ที่ทำให้น้ำฟ้าต้องขมวดคิ้วก็คือท่อนแขนของอดัมเกร็งฝ่ามือกำแน่นเหมือนกับว่าร่างกายเขากำลังต่อต้านสิ่งที่เข้าไปควบคุมสติของเขา

“พี่บลู” น้ำฟ้าเอ่ยเรียกแผ่วเบา นัยน์ตามรกตก็ย้ายมาจ้องมองใบหน้าตรงหน้า “เอ่อ...ขยับออกไป” น้ำฟ้าลองพูดคำสั่งที่สอง อดัมค่อยขยับร่างกายออกจากเธอ พร้อมกับถอดถอนจุดประสานในคราวเดียว อดัมขยับมานั่งที่ข้างเตียงน้ำฟ้าดึงผ้าห่มมาปกปิดร่างกายตัวเองทันที และโน้มใบหน้าของตัวเองเข้าไปใกล้ เธอก็พบแต่ความว่างเปล่าในดวงตามรกตนั้น

“ไม่น่าเชื่อ...ก็ต้องเชื่อ...สุดยอด!” น้ำฟ้าพึมพำอย่างเหลือเชื่อกับสิ่งที่เห็น 

“พี่บลูไปแต่งตัวนะค่ะ” คำสั่งที่สามจากน้ำฟ้า อดัมลุกและเดินไปยังโซนวอล์คอิน และเช่นกันน้ำฟ้าก็ลุกจากที่นอน เพราะเธอไม่ลืมสิ่งที่เฮเลนบอกไว้ ว่ายานี้จะสามารถควบคุมอดัมได้นานแค่ไหน เธอก็แต่งตัวเช่นเดียวกันอย่างรวดเร็วกับชุดที่เตรียมเดินทางออกไปจากที่นี้ 

“พี่บลูเปิดประตูให้นาวาด้วย” เมื่อแต่งตัวเรียบร้อยทั้งเธอและอดัม คำสั่งที่สี่อดัมเดินไปเปิดประตูออกจากห้องนอนและค้างไว้แบบนั้น น้ำฟ้ายิ้มและเดินออกจากห้องนอนไป อดัมปิดประตูและเดินออกมาเช่นกัน

“เปิดประตูโน้นด้วยคะ” น้ำฟ้าชี้มือไปที่ประตูทางออกจากห้อง    คอนโด อดัมเดินไปตามทิศทางนั้น น้ำฟ้าเดินตามหลังไปและยืนมองอดัมที่กดแป้นตัวเลขและประตูก็แสดงสัญลักษณ์ปลดล๊อค และก่อนที่น้ำฟ้าจะออกจากห้องนี้ไป เธอเดินไปยืนประจันหน้าอดัมที่ดวงตานั้นยังว่างเปล่า

“พี่บลู!...” เสียงเรียกชื่อนั้นทำให้อดัมก้มหน้าลงมาและประสานสายตากับน้ำฟ้า “นาวาไม่รู้ว่าพี่จะจำได้มั้ย แต่นาวาของพี่บลู ‘รัก’พี่บลูนะคะ” คำว่า ‘รัก’ ที่ออกมาจากปากบางจิ้มลิ้มนั้นมาพร้อมกับธารน้ำตาที่ไหลออกมา “รักทั้งๆที่รู้ว่าจะไม่ได้ความรู้สึกนั้นกลับจากพี่บลู” สองมือเล็กยกขึ้นกอบกุมใบหน้าคนตรงหน้าโดยที่น้ำฟ้าไม่รู้สึกเลยว่าคนตรงหน้าขบกรามแน่นและมือใหญ่กำแน่นพยายามที่จะทำลายสิ่งที่ควบคุมประสาทร่างกายอยู่      “ต่อจากนี้นาวาขอให้พี่บลูมีความสุขกับคนที่บลูรักนะคะ...ลาก่อน!!” น้ำฟ้าเขย่งปลายเท้าจุมพิตแผ่วเบาที่แก้มสากนั้น ปล่อยมือจากแก้มสากและปาดน้ำตาตัวเองและเปิดประตูเดินออกไป โดยที่ไม่ทันเห็นดวงตาของคนที่ปล่อยให้ยืนอยู่ที่เดิมแดงก่ำอย่างชัดเจนมากขึ้น

น้ำฟ้าที่ออกจากห้องมาก็วิ่งมากดลิฟท์ทันที และทันทีที่ลิฟท์เปิดมือเล็กเร่งปิดประตูอย่างรวดเร็วด้วยมือที่สั่นเทา และเมื่อลิฟท์เคลื่อนลงมาถึงชั้นหนึ่งสองขารีบย่างก้าวออกมาอย่างรวดเร็วและจุดหมายปลายทางคือประตูทางออก





ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


ชอบมากๆๆๆ
โดย Anonymous | 2 years, 8 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
เติมเหรียญเติมที่ตู้เอทีเอมหเติมเหรียญเติมที่ตู้เอทีเอมหรือตู้เติมเงินออนไลน์ค่ะ
โดย Anonymous | 2 years, 8 months ที่ผ่านมา
  • ตอนนี้คงทราบแล้วนะคะ ระบบเขาจัดการในเรื่องระบบ คอมเม้นท์ ใหม่ ต่อไปจะสามารถตอบและแก้ไขข้อสงสัย ของทุกท่านได้ทันและเร็วขึ้นนะคะ ^^ โดย RungArunoThay | 2 years, 7 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ไงต่ออะอยากรู้🙋🙋🙋
โดย Anonymous | 2 years, 8 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ชอบมากเลยค่ะ
โดย Anonymous | 2 years, 8 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ชอบๆๆ
โดย Anonymous | 2 years, 8 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
เอาอีกๆ
โดย Anonymous | 2 years, 8 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
รีบมาต่อนะคะ
โดย Anonymous | 2 years, 8 months ที่ผ่านมา
  • ค่ะ เดี๋ยวมาต่อให้นะค่ะ ย้ำๆๆ เหลืออีกเพียงแค่ ครึ่งตอนนะค่ะ ^^ โดย Anonymous | 2 years, 8 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
😢😢😢😢😢
โดย Anonymous | 2 years, 8 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
เหรียญกำลังใจ นี้ต้องทำไงอะค่ะ
โดย Anonymous | 2 years, 8 months ที่ผ่านมา
  • เติมได้เลยค่ะ หน้าเว็บ เลยค่ะ โดย Anonymous | 2 years, 8 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
รีบมาต่อน่ะค่ะ
โดย Anonymous | 2 years, 8 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
เศร้าอ่า
โดย Anonymous | 2 years, 8 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
เศร้าแปปสงสารพี่บลู
โดย Anonymous | 2 years, 8 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
😢😢😢
โดย Anonymous | 2 years, 8 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
กำลังสนุกค่ะจะรอนะค่ะ
โดย Anonymous | 2 years, 8 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ถ้าจะให้เหรียญกำลังใจจะต้องทำยังไงค่ะ
โดย Anonymous | 2 years, 8 months ที่ผ่านมา
  • หน้าเว็บได้เลย หรือด้านบนของนิยาย ที่เป็นกล่อง สี่เหลี่ยม สีเขียว กดเข้าไปได้เลยค่ะ ^^ จะมีวิธี ก็ไม่ยากค่ะ เลือกว่าจะเติมเท่าไหร่ โอนเงินเข้าบัญชีตามที่หน้าเว็บแจ้ง ต้อง Login นะค่ะ ^^ โดย RungArunoThay | 2 years, 8 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
เป็นกำลังใจให้ค่ะ ต่อแค่ไหนแค่นั้น555
โดย Anonymous | 2 years, 8 months ที่ผ่านมา
  • ขอบคุณค่ะ โดย RungArunoThay | 2 years, 8 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha