มาเฟียร้าย บงการหัวใจ

โดย: พรมัน/วริยา/กชกมล



ตอนที่ 3 : บทที่ 3


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


บทที่ 3


 


สาวหน้าหวานเดินเข้ามาโรงแรมระดับห้าดาวด้วยหัวใจที่สั่นระรัว ธามมือขวาของปภพยืนรอเธออยู่ที่ล็อบบี้ กวาดสายตามองหาหญิงสาวที่เจ้านายของเขาพอใจ เพียงเธอเดินเข้ามาในระยะสายตาของเขา สองเท้าก้าวเดินไปหาร่างบางทันที


คุณแพรวครับ


เพียงเสียงเรียกของชายหนุ่ม ทำให้หญิงสาวสะดุ้งสุดตัว ก่อนที่จะหันไปมองพร้อมยิ้มแหยๆ ให้ธาม ยืนอยู่ไม่ไกลจากร่างบอบบางมากนัก


ค่ะ


ผมชื่อธามครับ คุณภพให้ผมมารอรับคุณที่ล็อบบี้มือขวาหนุ่มโค้งกายเล็กน้อย พลางยิ้มบางๆ


ไม่ทราบว่าคุณมารอแพรวนานแล้วรึยังคะ ถ้านานแล้ว...เอ่อ...ขอโทษด้วยค่ะ


ไม่ครับ ผมมารอก่อนหน้าคุณแพรวมาสักครู่เดียวเอง ผมว่าคุณแพรวรีบขึ้นไปหาคุณปภพดีกว่า คุณภพรอพบคุณอยู่ครับ


ธามเดินมาส่งพิสุดาในห้อง ปภพนั่งรออยู่ ก่อนที่จะขอตัวไปดูแลความปลอดภัยด้านนอก มาเฟียหนุ่มยกยิ้มคมด้วยความพอใจ สุดท้ายเธอก็มาหาเขาจริงๆ ไม่ต้องให้คนของเขาไปบังคับพาตัวมาหาเขา แบบที่ตั้งใจไว้ตั้งแต่แรก


เชิญคุณแพรวนั่งก่อนครับ ผมขอตัวไปยกแก้วน้ำมาให้คุณก่อนครับมาเฟียร้ายกำลังจะดีดตัวลุกขึ้นยืน


คุณภพคะ แพรวว่าไม่ต้องก็ได้ค่ะ เรามาคุยเรื่องงานกันดีกว่าพิสุดารีบห้ามเขาทันที เพราะเธอยังหวาดกลัว กับเหตุการณ์ตอนถูกวางยาอยู่


ก็ได้ครับปภพทิ้งตัวนั่งตามเดิม เขาหยิบแฟ้มเอกสารส่งให้พิสุดา เธอรับและเปิดดูรายละเอียดด้านใน ไม่เห็นว่าต้องมีส่วนไหนต้องว่าจ้างเธอเลย เพราะว่าทุกอย่างดูถูกต้องเรียบร้อยดี


แพรวว่าเอกสารคุณไม่เห็นมีปัญหาอะไรเลย คนทำบัญชีของคุณน่าจะเป็นคนเก่งมีความสามารถด้วยซ้ำไป


บัญชีผมไม่ได้มีปัญหาอะไรนี่ครับ...ที่ผมเชิญคุณมาเพราะว่าผมต้องการจะเห็นหน้าหวานๆ ของคุณ แล้วก็จะเอาของบางอย่างคืนคุณด้วย


ของแพรวงั้นเหรอคะ คุณภพต้องเข้าใจอะไรผิดแน่ๆ แพรวเจอคุณครั้งแรก เมื่อวันก่อน ตอนยัยปิ่นอาละวาดที่ผับ แล้วเราก็ไม่ได้เจอกันอีกเลย แล้วแพรวจะลืมของไว้ที่คุณได้อย่างไงกันพิสุดารู้สึกงุนงง แต่อดแปลกใจไม่ได้ ว่าเธอลืมของอะไรไว้ที่เขา


เราสองคนพบกันก่อนหน้านี้ต่างหากละครับปภพยันตัวขึ้นจากเก้าอี้เดินไปหาร่างบางของพิสุดา เธอรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะตกอยู่ในอันตราย เธอรีบดีดตัวขึ้น เพื่อจะหนีมาเฟียเจ้าเล่ห์ เขาหลอกเธอให้มาหาเขา โดยอ้างเรื่องงาน คนอย่างปภพไม่มีทางปล่อยเธอกลับไปง่ายๆ แน่ ในเมื่อหลงกลมาติดกับดัก อย่าหวังว่าจะรอดเงื้อมมือเขาไปได้ มือแกร่งคว้าแขนหญิงสาวไว้ ดึงให้ร่างบางลอยเข้ามากระแทกแผงอก จากนั้นรวบร่างบอบบางกอดไว้แน่น สาวหน้าหวานพยายามดีดดิ้นเอาตัวรอดจากเงื้อมมือคนดุร้าย


ปล่อยแพรวเถอะค่ะ ได้โปรด...คุณภพคะ แพรวกลัว อย่าทำอะไรแพรวเลยนะคะ


ผมเคยปล่อยคุณไปแล้วครั้งหนึ่ง ครั้งนี้อย่างหวังว่าผมจะปล่อยคุณไปง่ายๆ ติดหนี้ชีวิตมาเฟียอย่างผม ไม่คิดตอบแทนบ้างเหรอครับ ฮึ


แพรวไม่เคยติดหนี้อะไรคุณมือบางพยายามแกะมือหนาออกให้พ้นกาย ยิ่งแกะเขายิ่งกอดรัดแน่นขึ้นกว่าเดิม จนเธอรู้สึกอึดอัด


คุณคงจำไม่ได้สินะ ว่าคุณเคยขอร้องให้ผมช่วยคุณตอนที่ถูกไอ้สองสารเลวนั้นวางยาคุณ หวังพาไปปู้ยี่ปู้ยำที่ม่านรูด ดีแค่ไหนแล้วที่ผมตามคุณไป และช่วยคุณไว้ได้ยิ่งร่างบอบบางอยู่ใกล้ชิดเนื้อแนบเนื้อแบบนี้ ยิ่งกระตุ้นความหื่นกระหายให้ตื่นขึ้น ราวกับน้ำมันใกล้ไฟทำให้เขาอยากเป็นเจ้าของเธอเหลือเกิน ไหนจะกลิ่นตัวหอมๆ ผิวขาวๆ เนียนนุ่มไม่มีตำหนิ หุ่นสมส่วนได้รูป อกขาวผ่องอวบอิ่ม แล้วยังจะริมฝีปากบางๆ สีชมพูอ่อน ยิ่งทำให้เขารู้สึกอยากจะมอบเพลิงพิศวาสเผาผลาญร่างนี้ให้มอดไหม้ จนทนรอไม่ไหวแล้ว


อย่าบอกนะว่าผู้ชายที่ช่วยแพรวไว้วันนั้นคือคุณ...คุณปภพพิสุดาปากคอสั่น ออกอาการหวาดกลัวสุดขีด จนเผลอกัดริมฝีปากล่างแน่น


ใช่ ผมช่วยคุณไว้ ผมอุ้มคุณไปแช่น้ำในห้องน้ำรอจนหมดฤทธิ์ยา เปลี่ยนเสื้อผ้าให้คุณโดยไม่ได้แตะต้องคุณเลยแม้แต่น้อย พอตอนเช้าผมไปดูความเรียบร้อยที่โกดัง ปรากฏว่าคุณหนีผมไปแล้ว ดังนั้นตอนนี้คงถึงเวลาที่คุณต้องตอบแทนผมบ้าง ด้วยร่างกายนี้ ปรนเปรอความสุขให้ผมจนกว่าผมจะพอใจ หวังว่าคุณคงไม่ปฏิเสธผมนะครับเขายิ้มร้าย สายตาโลมเลียร่างกาย เลียริมฝีปากด้วยความหื่นกระหาย อยากครอบครองและสัมผัสร่างบางนี้ให้หนำใจ


ไม่...แพรวไม่มีวันเป็นผู้หญิงของคุณ ไม่มีวันเป็นเธอกรีดร้องเสียงลั่น


ในเมื่อผมพูดดีๆ กับคุณแล้วไม่ฟังกัน ก็อย่าหาว่าผมใจร้ายก็แล้วกันปภพกระชากร่างเล็กเข้าไปในห้องนอนเหวี่ยงร่างบางขึ้นบนเตียง แล้วกระโจนคร่อมร่างเพรียวก่อนที่จะซุกใบหน้าหล่อคมลงบนซอกคอขาว มือแกร่งตึงแขนบางทั้งสองไว้ด้านบน ปากร้อนจูบไล้และกดเม้มสร้างรอยแดงเป็นของฝากไว้เตือนใจหญิงสาว อย่าคิดกล้าขัดใจเขา


ยิ่งปภพแสดงความป่าเถื่อนกับพิสุดามากเท่าไหร่ ยิ่งกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว พยายามดิ้นขลุกขลักให้รอดพ้นความโหดร้ายของมาเฟียหนุ่ม กำปั้นน้อยทุบอกแกร่งไม่ยั้ง ยกขาทั้งสองข้าง พยายามขึ้นถีบร่างหนาให้ออกจากตัว...ด้วยแรงอันน้อยนิด เธอต้องดิ้นให้หลุด ... น้ำตาไหลอาบแก้มด้วยความหวาดกลัว ยิ่งเธอดิ้นรนหนีเท่าไหร่ การกระทำยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ไม่มีทีท่าว่าจะเบาบางลงสักนิด เธอจำยอมถอดใจ ข่มตาหลับ มอบเรือนร่างนี้พร้อมน้ำตาพรั่งพรู ให้เขาได้เชยชมตามความพอใจ ถึงจะดิ้นรนหนี ก็เหนื่อยเปล่า คงไม่รอดเงื้อมมือไปได้ นอกจากรอรับชะตากรรมอันเลวร้ายของตัวเอง ในเมื่อโง่เดินมาหาเขาเองก็ต้องยอมรับความอัปยศครั้งนี้ให้ได้


เมื่อมาเฟียหนุ่มรู้ว่าร่างสมส่วนเริ่มสงบลง ปากร้อนอุ่นเริ่มกดทาบบนกลีบปากบางเฉียบและอวบอิ่ม ยั่วยวน เขามอบจูบร้อนแรง บดเบียดและขยี้ริมฝีปากนุ่มนิ่ม จูบเลาะเล็มไปทั่วกลีบปากเล็กนุ่มละมุน อย่างกระหายหิวอยากลิ้มลองความหวาน สอดลิ้นหนาเข้าภายในโพรงปากทันที ที่หญิงสาวยอมเผยอปากอิ่มใช้ลิ้นอันร้อนระอุแทะเล็มดูดกลืนความนุ่มนวลทั่วโพรงปาก


ความร้อนแรงและโหดร้ายเริ่มเบาบางลงจนไม่เหลือแม้เศษเสี้ยวความใจร้ายของมาเฟียหนุ่ม ความหวานละมุนเริ่มเข้าแทนที่ พิสุดาเริ่มหายใจติดขัด ร้องครางในคอ อ้อนวอนขออากาศหายใจอีกครั้ง คนใจร้ายรู้ว่าหญิงสาว ที่เขาฉกฉวยความหวานไปนั้นอ่อนด้วยประสบการณ์ รู้สึกถูกใจเหลือเกิน เพราะเขาจะเชยชม และเป็นเจ้าของเธอเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น เมื่อเขาถอนจูบออก ร่างอวบอิ่มสูดอากาศเข้าให้ฉ่ำปอด มือหนาไม่รอช้ารีบล้วงมือเข้าในชุดเดรส ดึงผ้าลูกไม้ผืนน้อยกางกั้นความสาวออก นิ้วอุ่นแหวกเข้าซอกหลืบหวาน เพียงเท่านั้นร่างสมส่วนสะดุ้งสุดตัว เพราะไม่มีใครเคยได้ไปสำรวจภายในกายสาวมาก่อน เขาใช้ชั้นเชิงปรนเปรอให้หญิงสาว ไม่ทันตั้งตัว เธอกำลังถูกเขาเผาไหม้ด้วยแรงปรารถนา กระสันอยากเชยชมร่างบอบบางใต้ร่างกำยำของมาเฟียหนุ่ม เขาถูกใจหญิงสาวคนนี้ ตั้งแต่ครั้นพบสบตาเธอเพียงครั้งแรก


ฮืม อ้า อ อือ อืม อะเสียงหวานร้องครางกระเส่า ปลุกเร้าความกระหายหิว จนเขารีบปลดเปลื้องเสื้อผ้า และเสื้อในตัวจิ๋วที่โอบรัดทรวงอกขาวอวบอิ่มของหญิงสาวออกและโยนทิ้งอย่างไม่ไยดี นิ้วร้อนยังทำหน้าที่บำเรอความสุขไม่หยุดหย่อน รีบถอดเสื้อผ้าและกางเกงในซึ่งปกปิดความเป็นชายออกอย่างรวดเร็ว ปากร้อนระอุเริ่มทักทายทรวงอกทักทายด้วยลิ้นอุ่น ระรัวไม่หยุดบนยอดเม็ดพลอยสีชมพู มืออีกข้างบำเรออกอวบอิ่มบีบเคล้น จนความรู้สึกของหญิงสาวกระเจิงไม่อยู่กับเนื้อตัว คล้อยตามสิ่งเร้าของมาเฟียหนุ่ม ไม่หลงเหลืออาการต่อต้านอีกต่อไป ร่างกายของหญิงสาวตอบสนองสัมผัสเร่าร้อนของชายหนุ่มได้เป็นอย่างดี ปากร้อนจูบลูบไล้เคลื่อนลงมาจากเนินอกขาว จูบไล่สัมผัสตามเรือนร่างได้สัดส่วน ตามอำเภอใจตอกย้ำว่าเรือนโฉมนี้เป็นของเขาแล้ว ด้วยการทำรอยแดงทุกที่ แสดงความเป็นเจ้าของ ทุกที่ที่เขาได้สัมผัส


นิ้วรุ่มร้อนถอนออกจากความอ่อนนุ่ม ปากร้อนดั่งเปลวไฟสัมผัสส่วนกลางของกายสาว ลิ้นร้อนระอุสอดใส่เข้าในช่องละมุน ละเลงลิ้นรัว เข้าหากลีบกุหลาบแสนสวย ลิ้นสากตวัดทั่วกลีบนางอย่างละมุนอุ่น ชุ่มด้วยน้ำหวานเดือดพล่านไหลเยิ้มสัมผัสกับลิ้นกร้าน ความหวานล้ำ ปลุกเร้าให้ลิ้นร้อนถาโถมลึกเข้าไปอีก จนเธอร้องครวญคราง ยอมเอ่ยปากเรียกชื่อเขาอยู่หลายครั้ง ราวกับคนละเมอ เรียกชื่อเขาเหมือนคนใจจะขาด รู้สึกเสียวซ่าน ร้อนรุ่มทั่วเรือนกายหอมกรุ่น ทรมานกระสับกระส่ายไปมา แทบขาดใจ อยากให้เขาเติมเต็มความปรารถนาของเธอ ไม่ใช่ ใช้เพียงแค่นิ้วหรือลิ้นอุ่นร้อน เธอต้องการมากกว่านั้น มาเฟียหนุ่มเองก็รับรู้เช่นกัน เขาได้นำพาหญิงสาวถึงจุดที่เธอไม่ได้เป็นตัวของตัวเองแล้ว เพราะความใคร่เข้าครอบงำ ร่ำร้องต้องการความแข็งแกร่งของเขาสอดใส่ในซอกหลืบอันเปี่ยมล้นด้วยแรงปรารถนา หากแต่เขาต้องการให้เธออ้อนวอน ขอเขาด้วยตัวเอง ลิ้นอุ่นหยุดทำงานเคลื่อนสูงใช้ปากร้อนแรงดุจเปลวเพลิงจูบไล้ซอกคอขาวแทน และนิ้วร้อนแหวกกลีบกุหลาบอีกครั้ง


ไหน..แพรวลองบอกสิ ว่าตอนนี้คุณต้องการอะไรปภพเวียนวนต้องการคำตอบ อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้ถูกตราหน้าว่าข่มเหงน้ำใจหญิงสาว หากแต่เธออ้อนวอน ร้องขอให้เขาได้กระทำตามความอำเภอใจต่อจากนี้ต่างหาก เพราะตอนนี้ความกำหนัดมันเริ่มจุกที่ส่วนปลายของความแข็งแกร่ง


ถ้าไม่ตอบ แพรวจะถูกทรมานอยู่แบบนี้นะคนเจ้าเล่ห์บีบคั้นให้เธอยอมเอ่ยปาก ขอให้เขาทำตามใจตัวเอง บนเรือนร่างสวยของเธอ ทำอะไรก็ได้ที่เขาอยากทำ และนำพาความสุขสมไปด้วยกัน


พิสุดาพยายามสะกดแรงปรารถนา เร่าร้อนครอบครองจิตใจให้ปั่นป่วน ยิ่งหักห้ามใจเพียงใด ปภพยิ่งปรนเปรอเธอหนักขึ้นเรื่อยๆ สุดท้ายเธอยอมพ่ายแพ้ความต้องการของตัวเอง ด้วยความเต็มใจ ยอมโอนอ่อนตามใจเขาทุกอย่าง ขอเพียงช่วยปลดปล่อยเธอให้เป็นอิสระจากความทะยานอยากทั้งปวง


อา...ต้องฮืม...ต้องการคุณ อ้า ฮือ ได้โปรดช่วยปลดปล่อยแพรว อือ อา ช่วยแพรวด้วยค่ะ คุณภพ ฮือ แพรวทนไม่ไหวแล้ว อืม อ่าคำตอบของเธอ ทำให้มาเฟียหนุ่มยิ้มกว้างด้วยความพอใจ สุดท้าย...ต้องพ่ายแพ้ให้เขาจนได้


ความปรารถนาของทั้งคู่ลุกโชน ทะยานโอบล้อมร่างของทั้งคู่ไว้ นิ้วร้อนถูกชักออก ปภพไม่รอช้าสอดแทรกความเป็นชาย ขยับเคลื่อนลงลึกในซอกหลืบชุ่มชื้น ความนุ่มนวลบีบรัดลำชายแน่น ยิ่งขยับรุกล้ำเข้ามากเท่าไหร่ ร่างบางยิ่งปวดร้าว ร้องครางสะอื้น ปภพรีบใช้ปากร้อนปิดลงบนกลีบปากหวานบดเคล้าสอดลิ้นร้อนระอุแทะเล็มดูดกลืนความนุ่มละมุนอย่างอ่อนโยน ปรนเปรอให้หญิงสาวลืมความเจ็บปวด เมื่อกระทาชายเห็นว่าหญิงสาวเพลิดเพลิน ลืมเลือนความเจ็บปวดไปหมดแล้ว เขาฉกฉวยจังหวะ ดันความเป็นชายบุกรุกแหวกผ่านเยื่อใยพรหมจรรย์ จนฉีกขาด กดลงจนสุดปลายทางของช่องละมุน เขาแช่ลำกายใหญ่โตให้เธอคุ้นชินกับสิ่งแปลกปลอม ภายในร่างสาว ปากอุ่นร้อนดั่งไฟทำหน้าที่บำเรอ ให้ลืมเลือนความเจ็บ ความอึดอัด จุกแน่นภายใน


ความเป็นชายเริ่มขยับขึ้นและกดลงตามจังหวะการกระแทกและถอดถอนเข้าออกถี่รั่ว เสียงหวานครางกระเส่าไม่เป็นภาษา เมื่อปากร้อนถอนออก แท่งกายเร่งจังหวะระรัวถี่ยิบแต่ละครั้งที่กระแทกเข้า เขากดกระแทกลงเน้นๆ ลงลึกๆ กดเน้นทุกครั้งที่เขาขยับเข้า เร่งสะโพกจนร่างบอบบางสั่นคลอน และกรีดร้องครวญครางอย่างลืมตัว ไม่เหลือภาพคนขี้อาย เสียงหวานร้องดังส่งผลให้เขาฮึกเหิม เร่งกระแทกอย่างบ้าคลั่งต่อเนื่อง จนเวลาเนิ่นนานสะโพกแกร่งซอยไม่ยั้ง ยังทำหน้าที่ของตัวเองไม่หยุด จนร่างเพรียวเริ่มเกร็งขึ้น แตะขอบสวรรค์ในคราแรก ส่งผลให้เขาอยากปลดปล่อย โหมส่งแรงรักในจังหวะสุดท้าย ความแข็งแกร่งซอยไม่ยั้ง เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นลั่นห้อง ฉีดสายธารทะลักเข้าในโพรงสวาททุกหยาดหยด ร่างทั้งสองกระตุกเกร็งพร้อมกัน มาเฟียหนุ่มซบลงบนเนินอกขาวละมุนด้วยลมหายใจหอบกระเส่าเร่าร้อน ถึงเขาจะสุขสมในคราแรก แต่พิสุดานั้นช่างถูกใจเขาเหลือเกิน มีความร้อนแรงเวลาอยู่ใต้ร่างเขา ผิดจากเวลาปกติ เอาแต่หวาดกลัวเขา


ความรู้สึกรุ่มร้อนในเพลิงพิศวาสเริ่มก่อตัวขึ้นอีกครั้ง ลำกายแข็งเริ่มโป่งพองอีกครา คับแน่นในร่องสวาท เขายันกายขึ้นมองดูหญิงสาวหอบเหนื่อยจากการถูกรักในครั้งแรก แต่ตอนนี้เขาต้องการร่วมรักปลดปล่อยอีกครั้ง เริ่มเอาแต่ใจ ทำตามความต้องการของตัวเองเริ่มกระแทกแท่งกายเข้าออกอย่างถี่ยิบมอบความสุขสมให้หญิงสาวอีกครั้ง ต่อให้เธอร้องห้าม...ไม่สนใจจะปรนเปรอเธอ ไม่มีวันลืมเขาไปตลอดชีวิต


มาเฟียหนุ่มสร้างสายสัมพันธ์อันแนบแน่น บังคับให้เธอเป็นทาสพิศวาส โดยที่เขาเต็มใจบำเรอมอบความสุขสม ให้เธอทุกช่วงเวลา


ปภพนุ่งผ้าขนหนูตัวเดียวนั่งบนเก้าอี้ในห้องนั่งเล่น อ่านแฟ้มรายได้ ค่าใช้จ่ายของผับต่างๆ ธามเดินเข้ามาในห้อง พร้อมเสื้อผ้า และชุดสูทหรูสีดำวางไว้โต๊ะ


ขอบใจ


เรานัดส่งของกัน อีกสองชั่วโมงที่โกดังครับ


อืม...บอกให้พวกเราเตรียมตัวอีก30นาทีเราจะไปทำงานกันมาเฟียหนุ่มนิ่งเงียบ ให้คนของเราอยู่ที่นี่สองสามคนเฝ้าแพรวไว้ อย่าให้หนีไปได้อีกละปภพลุกขึ้นหยิบเสื้อผ้าเข้าไปในห้อง


 


ร่างบอบบางบอบช้ำจากร่างกายแข็งแกร่งลืมตาขึ้นช้าๆ ปรือตาปรับแสง รู้สึกอ่อนเพลียพยายามยันร่างลุกขึ้นพิงกับหัวเตียง ผ้าห่มร่นกองที่เอวบาง เรือนกายท่อนบนเปลือยเปล่า เบิกตาโต รีบหยิบผ้าขึ้นปิดทรวงอกอิ่มด้วยความเสียใจ น้ำตาไหลอาบแก้มไม่รู้ตัว รู้สึกเกลียดตัวเอง เผลอใจตามแรงทะยานอยาก เพียงเขาปรนเปรอด้วยไฟพิศวาส เผาไหม้เธอให้มีสภาพเช่นนี้ พิสุดารวบรวมแรงทั้งหมดแต่งตัวออกจากห้องพักของโรงแรม เพียงก้าวออกจากห้อง ลูกน้องของปภพเฝ้าเธออยู่หน้าห้อง ไม่สนใจ ดึงดันจะกลับให้ได้


 


พิสุดาเปิดประตู เดินเข้าในห้องพักของตัวเอง โดยมีคนของปภพยืนเฝ้าอยู่หน้าห้อง เธอวางกระเป๋าลงบนเตียง ล้มตัวนั่งเงยหน้ามองเพดานห้องพร้อมกับกะพริบตาปริบๆ ทิ้งตัวลงนอนบนเตียง รู้สึกกังวลว่าในอีกไม่นานชีวิตของเธอคงไม่สงบสุขอีกแล้ว เมื่อมาเฟียดุร้ายก้าวเข้ามาในชีวิตเธอ เธอคงไม่มีอิสระเหมือนเมื่อก่อน หญิงสาวคิดอะไรไปเรื่อยๆ จนเผลอหลับไปในที่สุด


ว่าไงนะ คุณแพรวกลับคอนโดไปแล้ว พวกแกปล่อยให้ผู้หญิงของนายกลับไปได้ไง ทำไมพวกแกทำงานง่ายๆ แค่นี้ ไม่ได้กันฮะ แค่ผู้หญิงคนเดียวก็บังคับไม่ได้ธามตวาดกรอกใส่มือถือก่อนที่จะวางสายอย่างหงุดหงิด


คงเป็นเรื่องแพรวสินะ เธอคงหนีไปอีกแล้วปภพยิ้มขัน พอนึกเรื่องเมื่อบ่ายเขาอดยิ้มกริ่มไม่ได้ เป็นลูกแมวตัวน้อยๆ ของเขาไม่มีพิษสงอะไร มีแต่ความดื้อรั้น เห็นเงียบๆ อย่างนั้น ไม่ยอมคนง่ายๆ เช่นกัน ทำให้ลูกน้องตัวโตๆ ที่ของเขายอมทำตามได้ ถือว่าเป็นผู้หญิงที่น่าสนใจ นอกจากความสวยน่ารักและความเร่าร้อนบนเตียง


ครับ คุณแพรวกลับไปพักที่คอนโด พวกนั้นเลยไปเฝ้าที่หน้าห้องกลัวว่าเธอจะหนีไปที่อื่นครับ


คงไม่มีแรงหนีหรอก ตอนนี้อาจกำลังหลับฝันดีอยู่ก็ได้ ฮึฮึปภพยิ้มหวาน พอนึกถึงความร้อนแรงของหญิงสาว


ผมดีใจที่นายหัวเราะบ่อยขึ้น


ใช่ฉันหัวเราะ แต่ไม่ได้หมายความว่าความโหดร้ายฉันจะลดลงนะ ธามปภพเหลือบตามองธามเล็กน้อย


ผมทราบดีครับเขาก้มหน้าลงเล็กน้อย


เวลาคุยกับฉัน คุยตามปกติเถอะ ฉันถือว่าลูกน้องทุกคนก็เหมือนพี่น้องกันของฉัน ไม่ได้คิดว่าตัวเองเป็นเจ้านายใครหรอก แล้วก็เลิกเดินก้มหน้าด้วย ฉันว่ามันไม่เหมาะกับคนเก่งและคนกล้าหาญอย่างนายปภพพูดขณะเดินไปที่รถหลังจากเจรจาส่งของเสร็จ


ครับนาย


คืนนี้ฉันจะค้างกับลูกแมวน้อยของฉันเขาพูดยิ้มๆ อย่างอารมณ์ดี เปลี่ยนจากกระต่ายน้อยเป็นลูกน้อยตัวน้อย แสนขี้อ้อน แม้ในมาดมาเฟียก็ยังดูดี เป็นผู้ชายอบอุ่น ใจดี และเป็นเจ้านายที่ดีของลูกน้อง แต่


ลูกแมวน้อยของนายธามใช้ความคิดก่อนตอบ คุณแพรวสินะครับ


นายนี่รู้ใจฉันทุกเรื่องจริงๆเขาระบายยิ้มนิดๆ ถึงขนาดโดนฉันขย้ำแล้วยังกล้าขู่ฟอดๆ ทั้งที่ตัวเองกลัวจะแย่อยู่แล้ว เหมือนลูกแมวน้อยไหมล่ะเพียงเขานึกถึงเธอ อารมณ์ขุ่นๆ ดีขึ้นทันที


เหมือนครับ


ปภพเดินจนมาถึงหน้าห้องพักของพิสุดา ลูกน้องของเขาโค้งกาย แสดงความเคารพเมื่อเขามาถึง


แพรวอยู่ข้างในใช่ไหม


ครับนายลูกน้องบิดลูกบิด เปิดประตูเข้าไป


ปภพเดินเข้าในห้องพักทุกอย่างดูเงียบ ข้าวของจัดเป็นระเบียบเรียบร้อย เขาจึงเดินเปิดอีกห้องก็พบร่างที่เขาตามหาอยู่นอนบนเตียง ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอ เธอคงหลับสนิท ไม่รู้ตัวว่า มีคนบุกลุก ถือวิสาสะ เข้ามาในห้องนอนของเธอ


ให้คนอื่นกลับไปบ้าน เหลือไว้ที่นี่สักสามคน ส่วนธามนายจะกลับไปพักที่บ้านก็ได้ปภพเดินเข้าไปนั่งบนเตียงนุ่ม โดยที่ธามยืนรอที่หน้าประตู...ขนาดนอนหลับยังน่ารัก มองเท่าไหร่ก็ไม่เบื่อ พิสุดา...เธอจะทำให้เขาหลงไปถึงไหน


ครับ...ผมขออยู่กับนายที่นี่ครับ เวลานายเรียกใช้นายจะได้เรียกผมได้สะดวก


ตามใจนายเถอะ ปิดประตูและล็อกให้ฉันด้วยละ


ครับธามดันประตูจนปิดสนิท นายปภพของพวกเขา น่าจะหลงรักพิสุดา คิดจริงจังกับเธอมากที่สุด เพราะเท่าที่พวกเขาเห็น ถ้าเจ้านายได้นอนกับผู้หญิงคนไหนแล้ว มาเฟียหนุ่มไม่มีทางตามหา และตามมาอยู่หรือตามมาให้นอนกับเขาเป็นครั้งที่สองแน่ แต่ครั้งนี้ถือว่าแปลกมาก บางทีพิสุดาคงได้เป็นนายหญิงของพวกเขา...ในไม่ช้านี้ต่อจากนี้


หญิงสาวร้องครางเบาๆ ก่อนลืมตาขึ้นช้าๆ รู้สึกหนักที่เอว ต้องมีอะไรมาทับที่เอวเธอแน่ๆ พอเธอลืมตาโตขึ้น เหลือบตามองที่เอวบาง เห็นแขนใหญ่กอดเอวเธอไว้ เธอรีบโยนออก สะบัดออกและหันมองเจ้าของแขนใหญ่ ซึ่งนอนอยู่ข้างกายเธอ


เพียงพริบตาเดียวที่เธอเห็นหน้าเขา เธอรีบถอยห่างดีดตัวขึ้นอย่างเร็ว หยิบหมอนทุบที่ใบหน้ามาเฟียหนุ่มทันที คนโดนหมอนทุบ รีบเด้งตัวขึ้น รีบคว้าหมอนใบหนุ่มไว้แล้วโยนทิ้งไม่ใส่ใจ


เข้ามาในห้องฉันได้ไง ออกไป ออกไปเดี๋ยวนี้...ฉันไม่อยากเห็นหน้าคุณพิสุดาตวาดทั้งน้ำตา ทั้งกลัว ทั้งโมโห เพราะเขาพรากความสาวของเธอไป โดยที่เธอไม่เต็มใจ เพราะเขาเจ้าเล่ห์หลอกล่อให้เธอเผลอใจ ด้วยการปรนเปรอทางร่างกาย จนเธอทนไม่ไหวต้องยอมเป็นของเขาอย่างไม่เต็มใจ


ทำไมผัวจะเข้าห้องเมียตัวเองไม่ได้เขาคลี่ยิ้มมุมปาก ต้องการยั่วแหย่ให้หญิงสาวโมโห ยิ่งเธอโมโหมากเท่าไหร่ เขายิ่งพอใจ


ใครเมียคุณ แพรวไม่ใช่เมียคุณ คุณขืนใจฉันต่างหากล่ะเธอร้องเสียงสูง พร้อมกับกระทืบเท้า


ผมขืนใจคุณตรงไหนกัน คุณขอร้องให้ผมช่วยรักคุณเอง หรือว่าคุณจำไม่ได้แล้ว แย่จังผมยังจำน้ำเสียงคุณได้ดี ออกจะหวานและซาบซ่านขนาดนั้นเขาพูดยั่วโมโหหญิงสาวเล่น เวลาพิสุดาโมโหเธอจะชอบทำตาโตแล้วกัดริมฝีปากล่างน้อยๆ ดูแล้วยั่วยวนเซ็กซี่ไม่น้อย


คนบ้า คนหน้าด้าน คุณบังคับแพรวเธอแผดเสียงตวาดมาเฟียใจร้าย หลอกลวงเธอไปหา และพรากความบริสุทธิ์เธอไป


คุณพูดขอร้องผมเอง ผมก็เลยปภพหยุดพูด แกล้งใช้สายตาโลมเลียร่างของพิสุดา ก่อนที่จะเอ่ยกับหญิงสาวอีกครั้ง ทำตามคำขอ ร่วมรักกับคุณ คุณรู้ไหมว่าคุณเร่าร้อนแค่ไหน


กรี๊ด คนบ้า ใครไปร่วมรักกับคุณ คุณ คุณมันพูดเห็นแก่ได้พิสุดาเหลืออดโวยวายเสียงดังด้วยความโกรธ ใบหน้าแดงก่ำ


ใช่ ผมมันพวกเห็นแก่ได้ และผมก็ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นผัวคุณ หรือจะปฏิเสธว่าไม่จริง ผมจะพิสูจน์อีกรอบ หากคุณจำไม่ได้จริงๆพูดจบ กระโจนนั่งคร่อมบนร่างของพิสุดาอย่างรวดเร็วทันใจ คนด้านล่างเบิกตาโต แสดงถึงความตกใจสุดขีด กรีดร้องลั่น มือบางทุบแผ่นอกมาเฟียหนุ่มรูปหล่อแบบไม่ยั้งมือ ปภพรีบคว้ามือไว้ แล้วหัวเราะร่วน รู้สึกสนุกที่ได้แกล้งหญิงสาว ออกอาการโมโหแบบนี้


มาเฟียร้ายรีบจัดการปิดเรียวปากอวบอิ่มด้วยปากอุ่นบดขยี้อย่างเร่าร้อนจนคนถูกจูบคล้อยตาม แทรกลิ้นร้อนระอุของเข้าไปลิ้มรสความหวาน ลิ้นร้อนเกี่ยวพันดูดดันลิ้นเล็ก จนครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน มือหนาปล่อยข้อมือเล็กเป็นอิสระแล้วทาบมืออุ่นสอดประสานบนฝ่ามือของหญิงสาว ดื่มด่ำรสหวานจนพอใจ ปากร้อนระอุถอนริมฝีปากออก ปภพหัวเราะในลำคอมองร่างบางเคลิบเคลิ้มกับรสสัมผัสของเขา ปลดเปลื้องเสื้อผ้าของเขาและเธออย่างรวดเร็ว ลงริมฝีปากอุ่นเชยชมร่างบางร่างน้อย และซ่อนรูป เฉพาะทรวงอกอิ่มที่เขาสัมผัสไม่รู้เบื่อ ติดใจจนต้องบีบเคล้น ระรัวลิ้นครอบครองเป็นเจ้าของ เมื่อเห็นหญิงสาวเริ่มบิดตัวออกอาการเสียวซ่าน บรรจงเบียดกายสอดแทรกความแข็งแกร่งเข้าในช่องละมุน เริ่มขยับเร่งสะโพกจนร่างบางสั่นคลอนหลอมละลายความชุ่มชื่นเป็นน้ำหวานหล่อเลี้ยงภายในกายสาวให้รองรับเพลิงไฟพิศวาสของมาเฟียหนุ่ม กระหายหิวคิดถึงเรือนร่าง และความเร่าร้อน เอาอกเอาใจหญิงสาว มอบความหรรษาให้หญิงสาวเพลิดเพลินไม่รู้เบื่อ ต่อเนื่องยันเช้า


 


                                               


 



ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha