มาเฟียร้าย บงการหัวใจ

โดย: พรมัน/วริยา/กชกมล



ตอนที่ 6 : บทที่ 6


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


บทที่ 6


 


พิสุดาเลือกซื้อขนมและของโปรดไปฝากพิรภพ รอพบแขกคนสำคัญอยู่ที่บ้าน เธอหยิบขนมบัวลอยใส่ไข่ของโปรดพิรภพ และขนมอื่นๆ อีกห้าถุง จ่ายเงินเสร็จ เดินดูของอื่นๆ อีก เธอไม่เข้าใจจริงๆ ทำไมพิรภพต้องไล่พวกเธอสามคนออกจากบ้านด้วย สั่งห้ามไม่ให้ไปพบหน้าแขกอีก จะกลับบ้านก็ต่อเมื่อเขาโทรตามเท่านั้น พี่ชายของเขามีอะไรปิดบังพวกเธอกันแน่


นี่พี่แพร พี่คิดเหมือนพลอยหรือปล่า พี่แพทต้องมีอะไรปิดบังพวกเราแน่ๆพีรดาพูดจุดประเด็นขึ้นมา


น่าสงสัยอยู่ แต่พี่ไม่กล้าถามหรอก กลัวพี่แพทโกรธแค่เธอนึกว่าภาพตอนพิรภพโกรธ รู้สึกหวั่นกลัว ไม่กล้าขัดคำสั่ง ทั้งที่ใจเธอก็อยากรู้เช่นกัน


อย่าคิดอะไรพิเรนทร์น่ะ ยัยพลอยพิสุดาใช้สายตาดุห้ามปราบพีรดา แต่คนถูกดุกลับยิ้มระรื่นไม่รู้สึกกลัวเลยสักนิด


พลอยปวดท้องขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อน เดี๋ยวตามไปทีหลังพีรดาวิ่งปรื๋อออกไปดื้อๆ พิสุดาและพิมพิศากังวลว่าพีรดาจะแอบไปสร้างเรื่องเดือดร้อนมากว่า


เมื่อแยกจากพี่สาวทั้งสองคน เธอรีบขี่มอเตอร์ไซด์กลับบ้านอย่างเร่งรีบ อยากไปเห็นหน้าแขกของพิรภพที่บ้าน จนไม่ได้มองทาง ออกตัวตัดหน้ารถของปภพซึ่งวิ่งมาด้วยความเร็วไม่มากนัก รถของพีรดาล้มไถลไปกับพื้นถนนคนขับรถของปภพรีบจอดรถเข้าข้างทาง ธามขอตัวลงไปดูพร้อมลูกน้องอีกสามคน


โอ๊ย! เจ็บ


เป็นอะไรบ้าง บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่าธามถามขึ้นยืนข้างๆ ร่างของพีรดานั่งร้องโอดครวญ ส่วนลูกน้องช่วยกันจูงรถเข้าไปจอดข้างทาง


ไม่เจ็บจะร้องเหรอ บ้าเปล่าเนี่ย ที่ถามใช้อะไรคิดพีรดาแว๊ดเสียงดังเงยหน้ามองธามด้วยความโมโหเมื่อได้เห็นชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่และดุดัน ใบหน้าหล่อคมจนหัวใจเธอเต้นแรงอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เธอพยายามยันตัวเองลุกขึ้น โดยธามพยายามช่วยประคองพาไปนั่งพักข้างทาง หญิงสาวเดินขากะเผลกด้วยความเจ็บปวด


จะเอาค่าพยาบาล ค่าทำขวัญเท่าไหร่ ผมมีธุระต้องรีบไปทำ


นี่คุณจะเอาเงินฟาดหัวกันหรือ คนบ้า คนทุเรศพีรดาด่าสวนกลับทันควัน สะบัดมือออกจากมือแกร่งทันที


จะเอาไหมล่ะ ค่ารักษาพยาบาลธามถามอีกครั้ง พยายามสะกดความไม่พอใจไว้ ตั้งแต่เขาเกิดมาจนถึงตอนนี้ไม่มีใครกล้าด่าว่าเขาทุเรศสักครั้ง จะมีแต่ก็แม่สาวน้อย ตาโต ปากนิด จมูกหน่อย คนนี้ ปากบางเฉียบฉาบสีชมพูหวาน ท่าทางปากจะร้ายไม่เหมาะกับหน้าสวยๆ ของเธอสักนิด


ดูปากฉัน ฉันมีเงิน ไม่เอาเงิน จากคนทุเรศอย่างนายหรอก ไปตายซะ ไอ้คนบ้า คนเฮงซวย


เดี๋ยวก่อนธามรีบคว้าไหล่แม่สาวน้อยปากเก่ง แต่เธอหันมาอย่างรวดเร็ว จนเขาไม่ทันได้ชักมือกลับ มือใหญ่แตะบริเวณหน้าอกของหญิงสาวพอดี


ไอ้...บ้า...ไอ้โรคจิต ไอ้ลามกพีรดาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ร้องกรี๊ดลั่น พร้อมกับตีเข่าเข้าที่กล่องดวงใจของชายหนุ่ม จนตัวงองุ้มด้วยความเจ็บปวดและเดินกะเผลกหนีไปดื้อๆ ปากบางด่างึมงำด้วยความโมโหไม่หยุด


ลูกน้องสองคนรู้สึกเสียวแทน ช่วยประคองธามขึ้นรถ เมื่อปภพเห็นใบหน้าเจ็บปวดของธาม เขาพยายามกลั้นหัวเราะไว้ จนในที่สุดเขาหลุดขำออกมาจนได้


ธามคาดโทษแม่สาวน้อยพริกขี้หนูไว้ ถ้าเจอกันคราวหน้าอีกครั้งจะจับตีก้นให้ลายเชียวแล้วจะลงโทษปากบางๆ นั้นให้บวมเชียว


 


พิสุดาและพิมพิศารู้ข่าวจากชาวบ้านรีบขับรถกลับบ้านทันที พยายามติดต่อพีรดาจนรู้ว่าเธอกลับบ้านมาแล้วแต่หลบอยู่ในสวนหลังบ้าน เนื้อตัวถลอก ช้ำเขียวไปทั้งตัว


พิสุดารีบพาพีรดาไปโรงพยาบาลเพื่อทำแผล ทีแรกน้องสาวตัวแสบไม่ยอมท่าเดียว จนต้องบังคับกัน ลากถูขึ้นรถกันทีเดียว ส่วนพิมพิศาจำต้องรับหน้าที่ไปบอกพิรภพขณะที่มีแขกอยู่ในบ้าน


 


นายมีอะไรให้ผมช่วยครับพิรภพถามจุดประเด็นก่อน


ตามหาเมียฉันให้หน่อย เธอดูบอบบาง ดื้อเงียบ และขี้งอนเอาแต่ใจปภพนึกถึงเมียตัวเองทีไร มีความสุขอย่างไม่ถูก เธอคงมีอิทธิพลกับหัวใจเขาไม่น้อย จนเขาคิดถึงเสียงหวาน ใบหน้าสวยน่ารัก น่ามอง จนเขาตามติดเป็นเงาตามเธอก็ไม่ปาน


มีรูปไหมครับ


ในขณะที่ปภพหยิบรูปส่งให้พิรภพนั้น พิมพิศาก้าวพรวดมาในห้องรับแขกด้วยใบหน้าตื่นตกใจ


พี่แพท แย่แล้ว! ยัยพลอยโดนรถชน ตอนนี้อยู่ที่โรงพยาบาลพิมพิศาแจ้งข่าวให้พี่ชายรู้อย่างเร่งรีบ ออกอาการเหนื่อยหอบ สูดลมหายใจให้เต็มปอด ไหนจะตกใจเรื่องน้องสาว ไหนจะตื่นกลัวแขกของพิรภพ หน้าตาแต่ละคนจะดุไปไหนกัน แง้ๆๆ น่ากลัว


พิรภพตกใจไม่น้อย เมื่อรู้ว่าน้องสาวตัวแสบ ถูกรถชน รีบดีดตัวขึ้นจากโซฟาพุ่งพรวดออกจากห้อง โดยไม่ลืมหันมาบอกปภพ


นายครับ ผมขอตัวไปดูอาการน้องสาวที่โรงพยาบาลก่อน


ฉันไปด้วย อาจมีอะไรให้ฉันช่วยได้ปภพบอกก่อนลุกขึ้นตามร่างของพิรภพ อดีตมือขวาของเขา พิรภพเป็นคนเก่งเรื่องการต่อสู้มาก ยิงปืนแม่นราวกับจับวาง ไหวพริบเอาตัวรอดดีพอๆ กับธาม ความเหี้ยมโหดดุร้ายถือว่าไม่เป็นสองรองจากเขาและธามแต่เสียดายที่เขาขอลาออกจากวงการ มาทำกิจการที่บ้าน


หน้าตาคุ้นๆ น่ะเหมือนเคยเห็นหน้าที่ไหนพิมพิศาพูดลอยๆ เดินตามหลัง พยายามนึกใบหน้าชายหนุ่ม แขกคนสำคัญของพี่ชาย คุ้นๆ นะ เอ๊ เคยเห็นหน้าที่ไหนนะ นึกไม่ออก


โรงพยาบาล


พิรภพรีบเดินไปที่หน้าห้องฉุกเฉิน ถามพยาบาลซึ่งนั่งกรอกประวัติผู้ป่วย


ขอโทษนะครับ พีรดา เลิศวรกิจสกุล คนเจ็บที่ถูกรถชนไม่ทราบว่าอยู่ที่ไหนครับ


สักครู่นะคะพยาบาลรู้สึกเกร็งๆ มองใบหน้าคนถาม ช่างหล่อคม และยังตามติดด้วยผู้ชายหล่อๆ อีกหลายคนรายล้อมยืนหน้าโต๊ะรู้สึกใจเต้นเร็วไม่เป็นจังหวะ รู้ตื่นเต้นมือไม้สั่นไปหมด


...หลุดออกมาจากทีวีหรือไงกันหล่ออย่างกับพระเอกละคร


พิรภพร้อนใจมองด้วยสายตาดุร้าย กดดันพยาบาลรีบกดคีย์หาข้อมูล


ห้องทำแผลค่ะ อยู่ทางด้านขวามือของห้องฉุกเฉินคะค่ะ


พิรภพรีบขอบคุณและสาวเท้าไปที่ห้องทำแผลทันที เมื่อพีรดาทำแผลเสร็จแล้ว พิสุดาจึงเข็นคนเจ็บออกจากห้องไปรอหน้าห้องฉุกเฉิน


เฮ้ย จำได้แล้วพิมพิศานึกออกแล้ว ปภพก็คือมาเฟียที่แอบอ้างเป็นสามีของพิสุดา ครั้งที่เจอกันที่ฮ่องกง ขณะที่เธอเดินตามหลังพวกของปภพ เธอรีบล้วงหาโทรศัพท์เพื่อโทรบอกพี่สาว แต่ช้าไปแล้ว สายตาของเธอเห็นร่างพี่สาวเข็นรถพ้นมุมห้องออกมา เห็นตัวเป็นๆ จะจะ แบบนี้ ไม่รอดแน่


พี่แพรว วิ่งเร็วพิมพิศาตะโกนสุดเสียง


พิสุดาได้ยินเสียงน้องสาว รีบหันมอง เห็นร่างปภพมากับพิรภพพี่ชายของเธอเดินมาคู่กัน เธอรีบหันหลังวิ่งหนีทันที ทิ้งพีรดาไว้ ทำหน้างุนงงปนสงสัย อยากรู้เรื่องราวว่าเกิดอะไรขึ้น ตามประสาคนสอดรู้สอดเห็น นาทีนั้นเอง ปภพได้ยินเสียงแหลมจนแสบแก้วหูของน้องสาวพิรภพ ตะโกนให้ใครบางคนหนี มาเฟียหนุ่มหันหน้ามอง เห็นร่างของพิสุดากำลังวิ่งหนี เขารีบวิ่งตาม พร้อมจะถลาไปจับร่างบางอย่างรวดเร็วบังคับให้หยุดวิ่ง


แพรว


พิสุดาเร่งฝีเท้า


เร็วที่สุดในชีวิต แต่ไม่พ้นเงื้อมมือของปภพ เขาคว้าร่างบางดึงเข้าหาอกแกร่ง เธอพยายามสะบัดมือออก ดิ้นปัดๆ ทั้งดันทั้งผลักให้ร่างกายหลุดพ้นจากมาเฟียใจร้าย เขารีบดันร่างบอบบางเข้าหาผนังปูนจนแผ่นหลังของหญิงสาว แนบชิดกับพื้นปูน จากนั้นแทรกร่างใหญ่ประชิดตัวเธอ ไม่ยอมให้หนีไปไหน ท่ามกลางความตกใจของคนเป็นพี่ชาย


ปล่อย! บอกให้ปล่อย แพรวเจ็บนะคุณภพ


ทำไมต้องหนีผมด้วยปภพตะคอกเสียงดัง กัดฟันกรอดด้วยความโกรธ แพรวรู้ไหม...ผมเป็นห่วงแพรวแค่ไหน ทำไมต้องหนีผมด้วย


พิสุดาไม่ตอบ แต่เธอร้องไห้พี่ชายช่วย เพราะตอนนี้เธอรู้สึกหวาดกลัวแววตาที่เต็มเปี่ยมด้วยความโกรธ และความโมโหของปภพ


พี่แพท ช่วยแพรวด้วย เขาจะทำร้ายแพรว


พิรภพวิ่งตามมาเห็นภาพปภพจับร่างของพิสุดาไว้ด้วยใบหน้าฉายแววชัดถึงความโกรธ และที่น่าตกใจกว่านั้นใบหน้าของพิสุดาตื่นกลัว น้ำตาไหลอาบแก้มนวล แสดงถึงความหวาดกลัวสุดขีด เขารีบแทรกกลางระหว่างคนสองคนดันร่างของพิสุดาหลบหลังเขาไว้เขาไม่มีวันให้ปภพทำร้ายร่างกายน้องสาว ที่เป็นดังแก้วตาดวงใจเขาเด็ดขาด


นายครับ นี่มันเรื่องอะไรกัน ผมงงไปหมดแล้ว นายรู้จักกับแพรวได้อย่างไร


อย่าทำให้ฉันโมโหนะแพท ส่งแพรวมาให้ฉันเดี๋ยวนี้ปภพเข่นเขี้ยวพูดเสียงลอดไรฟัน มือหนากำหมัดแน่น ถ้าอดีตมือขวาเขาไม่คืนพิสุดามา เขาจะไม่เกรงใจแล้ว


ไม่ครับ ถ้านายไม่บอกผมก่อน ว่านายจะเอาตัวน้องสาวผมไปไหน ไม่อย่างนั้นผมคงไม่ให้แพรวไปไหนทั้งนั้นพิรภพพูดเสียงกร้าว แววตาฉายชัดถึงความดุดัน จ้องแววตาปภพไม่หวั่นเกรง ไม่ยอมหลบสายตาแม้แต่น้อย แม้ในใจอยากจะอาละวาดมากกว่านี้แต่ก็ทำไม่ได้เพราะคนตรงหน้า เป็นเจ้านายเก่า มีพระคุณกับเขาและน้องสาว


ฉันจะตามเมียฉันกลับบ้าน


ไม่จริง...พี่แพทอย่าไปเชื่อเขา เขาพูดโกหก แพรวไม่กลับไปกับเขา พี่ต้องช่วยแพรวนะคนเป็นน้องสาวร้องสะอื้น เอาหน้าซบแผ่นหลังด้วยความกลัว


แกเคยทำงานกับฉันมาก่อน น่าจะรู้นิสัยฉันดี ฉันไม่เคยโกหก และไม่เคยเรียกผู้หญิงคนไหนว่าเมียมาก่อน นอกจากน้องสาวนายปภพยืนยันหนักแน่น


อย่าส่งแพรวให้เขานะ แพรวไม่อยากอยู่กับเขา


ส่งแพรวมาให้ฉัน


นายครับ ถ้าแพรวเป็นเมียนายจริง ผมส่งคืนแน่ แต่ไม่ใช่ตอนนี้เขาพูดเสียงเข้ม ตวัดสายตาดุร้าย จนคนเป็นน้องสาวรู้สึกหวาดกลัวไม่น้อย


พี่แพท ใจร้าย ทำไมต้องส่งแพรวให้เขาด้วย หรือว่าพี่แพทไม่รักแพรวแล้ว


รักสิ แต่คุณปภพเป็นเจ้านายเก่าพี่ เป็นผู้มีพระคุณที่ให้งานพี่ทำ หาเงินเลี้ยงดู ส่งเสียแพรวกับแพรจนเรียนจบมหาลัย เขาไม่เคยโกหก...แพรวต่างหากต้องพูดความจริงกับพี่เขาดุตำหนิน้องสาวที่ไม่ยอมพูดความจริง


พิสุดาหันมองแววตาดุดันของปภพ เธอคงหนีไม่พ้นแล้วจริงๆ หวังจะพึ่งพี่ชาย พี่ชายดันเป็นลูกน้องเก่าของปภพ อีก แล้วอย่างนี้เธอจะพึ่งพาใครได้


 


กรี๊ด ไอ้โรคจิต ไอ้ลามกพีรดาร้องกรี๊ดลั่น จ้องหน้าธามอย่างสู้ตาย


เกิดอะไรขึ้น! ทำไมถึงร้องลั่นแบบนี้ ดูบ้างสิยัยพลอย นี่มันโรงพยาบาลน่ะพิมพิศาดุน้องสาว นั่งบนรถเข็นจ้องใบหน้าลูกน้องของปภพด้วยแววตาโกรธเคืองสุดขีด


ไอ้บ้าคนนี้...ขับรถชนพลอยแล้วหนี ไม่คิดรับผิดชอบพาส่งโรงพยาบาลพีรดาชี้ธามให้พิมพิศาดู


พิรภพผละจากปภพ เดินไปดูร่างน้องสาวอีกคนซึ่งบาดเจ็บ ปภพรีบคว้ามือพิสุดา แล้วฉุดให้เดินตามเขา หญิงสาวพยายามสะบัดให้หลุด มาเฟียหนุ่มหันมองใช้สายตากดดัน จนเธอยอมหยุดอาละวาดและยอมเดินมาแต่โดยดี


ยัยพลอย...มีเรื่องอะไรกัน ร้องเสียงดังลั่นโรงพยาบาลแบบนี้ฮะพีรภพถามเสียงขุ่น ใช้สายตากดดันให้พลอยหยุดเหวี่ยงหาเรื่องธาม ธามเป็นทั้งพี่และเพื่อนรักคนเดียวของเขา ตอนสมัยยังทำงานกับปภพ


พี่แพท นายนี่ ขับรถชนพลอย ใจดำไม่รับผิดชอบพีรดารีบฟ้องชี้หน้า จ้องสายแทบกินเลือดกินเนื้อ ไม่ว่าอย่างไร เธอต้องเอาเรื่องผู้ชายไร้ความรับผิดชอบให้ถึงที่สุด


ฉันถามแล้วว่าจะเอาค่ารักษาพยาบาลเท่าไหร่ ฉันรีบมีธุระ แต่เธอไม่ฟัง ยังด่าฉันกลับอีก หรือจะเถียงว่าไม่จริงธามพูดน้ำเสียงเข้ม ด้วยสายตาขุ่นเคืองเต็มที่


ไม่ใช่แค่นี้นะพี่แพท ตานี่ยังจับหน้าอกพลอยด้วยคนพูดทั้งอาย ทั้งโมโห แต่อย่างไรซะ เธอต้องให้พีรภพเล่นงานไอ้หมอนี่ให้ได้


ก็เธอหันกลับมากะทันหัน ฉันชักมือกลับไม่ทัน แต่แค่แตะนิดเดียว ไม่ได้จับอย่างที่เธอฟ้อง แล้วอีกอย่างธามจ้องหน้าอกพีรดาแล้วยกยิ้มเล็กน้อย อกแบนอย่างเธอ ฉันไม่อยากจับให้เสียมือหรอก


กรี๊ด ไอ้บ้า แกตาไม่ถึงต่างหากละ ฉันซ่อนรูปย่ะ ปากหมาแบบนี้อย่าอยู่เลยพีรดาลุกพรวดหมายจะไปชกปากผู้ชายปากดี กล้าดูถูกเธอ ลืมว่าตัวเองยังเจ็บอยู่ ล้มกองกับพื้นเบื้องหน้าเขาหน้าแตกยับเยิน


อ้าว ไหนว่าจะจัดการปากผมกับหมาในปากไง แล้วทำไมถึงล้มกองเป็นกองขยะแบบนี้ล่ะธามยิ้มระรื่นแกล้งยั่วให้หญิงสาวโกรธแค้นเล่นๆ ยิ่งเถียงกับยัยน้องสาวตัวแสบของพิรภพ ยิ่งสนุกและมีความสุขมาก จนเขาลืมไปว่า เขาเองก็มีอารมณ์แบบนี้กับคนอื่นด้วย


ไอ้บ้า ไอ้โรคจิต พี่แพทอย่ายืนนิ่งสิ จัดการไอ้ปากหมานี่เดี๋ยวนี้ ไม่อย่างงั้นพลอยไม่ยอมจริงๆ ด้วยพีรดาแผดเสียงดัง ขบฟันแน่น ดวงตาฉายแววแทบกินเลือดกินเนื้ออยากหักคอหมอนี่ให้ตายคามือนัก


หยุดโวยวายได้แล้ว...รีบลุกขึ้นแล้วเตรียมตัวกลับบ้านพิรภพตวาดกลับเสียงแข็ง จนพีรดาเสียหน้า ทำไมพิรภพไม่เข้าข้างเธอพอเงยหน้า เจอสายตาโกรธเกรี้ยวกดดันให้เธอหยุดอาละวาด


รู้แล้วน่ะพีรดาพูดออมเสียง ไม่วายส่งสายตาคุกคามธามอย่างแค้นเคือง ฝากไว้ก่อนเถอะเธอคาดโทษไว้ เขากลับนิ่งไม่รู้สึกกลัวคำขู่สักนิดก็แค่คำขู่ของสาวน้อยแก่นแก้ว ไม่รู้จักโตน้องสาวอีกคนของพิรภพ


 


เมื่อพิรภพกลับถึงบ้านพร้อมทุกคน ปภพเดินตามติดพิสุดาเข้าในบ้าน พิมพิศาประคองพีรดาเข้าบ้าน แต่สายตาของพีรดามองค้อนธามด้วยความไม่พอใจ พิรภพพาธามมาที่บ้านด้วย แต่รู้ความจริงทีหลังว่าไอ้โรคจิตธามนั้นเป็นเพื่อนรักของพิรภพ ยิ่งเจ็บใจมากขึ้นกว่าเก่า


ไปไหนกันมาล่ะ ฉันมาบ้านไม่เห็นใครเลยตกใจแทบแย่พีรัชถือแก้วน้ำเดินออกจากห้องครัว แล้วมองคนแปลกหน้าเดินเข้าบ้านพร้อมกับพิรภพ และบรรดาน้องสาวสามใบเถา ะตกใจจนเกือบทำแก้วน้ำตกลงพื้น เมื่อเห็นสภาพพีรดาบาดเจ็บมีผ้ากอซทำแผลพันตามตัว


ยัยพลอย ไปทำอะไรมา ทำไมแผลเต็มตัวแบบนี้


โดนคนโรคจิต ขับรถเฉี่ยวเอานะซิ


ยัยพลอยพิรภพดุเสียงกร้าว จนพีรดาไม่พอใจเดินสะบัดขึ้นชั้นบนเอาดื้อๆ


ปล่อยไปก่อน เดี๋ยวอารมณ์ดีก็ลงมาเองแหละพีรัชถอนหายใจเฮือกใหญ่ หนักใจกับนิสัยเอาแต่ใจของพีรดา ยิ่งโต ยิ่งดื้อแพ่งขึ้นทุกวัน


นี่ๆ พี่หมอช่วยสนใจพวกเราหน่อยสิ ลืมไปแล้วรึไงว่ายังมีน้องสาวคนสวยอีกสองคนยื่นอยู่ตรงนี้พิมพิศาแอบเหน็บพีรัชด้วยความน้อยใจนิดๆ


ครับ คุณน้องสาว น้องแพร กับน้องแพรวสบายดีใช่ไหมครับพีรัชถามพร้อมสายตาหยอกเย้าน้องสาวทั้งสองคน ยิ่งพิสุดามีคนหน้าดุยืนชิดติดตัวแบบนั้น เขายิ่งสงสัย


นายมาถึงนานรึยังพิรภพเอ่ยถามขึ้น พร้อมส่งสายตาบังคับให้พิมพิศาขึ้นห้องไปก่อน


ไม่นานหรอก รอเจ้าบ้าสามคนนั้นมารับ จะชวนไปยืมของที่วัด มาทำบุญเพลพรุ่งนี้ แล้วนายจะให้ฉันเอาอะไรบ้างจดมา เดี๋ยวจัดการเรื่องยืมของวัดเอง นายไปจัดการธุระของนายเถอะพีรัชบอก เหลือบมองใบหน้าน้องสาวอีกคน ชายหนุ่มหล่อคม ดุดันคอยยืนคุมไม่ยอมห่าง


ฉันเขียนเอาไว้แล้ว ฝากนายช่วยจัดการด้วยละ


อืม ไปละ ไอ้สามคนนั้น คงมาแล้ว เดี๋ยวฉันกันไม่ให้มายุ่งข้างในก็แล้วกันพีรัชเดินออกนอกบ้านเพราะได้ยินเสียงรถยนต์มาจอดเทียบหน้าบ้าน


เมื่อปภพและแพรวนั่งในห้องรับแขกเรียบร้อยแล้ว และธามยืนข้างกายมาเฟียร้าย ปรายตามองพีรภพ พลางนึกคำพูดเมื่อตอนที่เขาขอลาออกจากวงการ เพราะต้องดูแลน้องสาวสามคน หนึ่งในนั้นคือพิสุดา ซึ่งตอนนี้เป็นเมียสุดที่รักของเจ้านาย


แพรว พี่อยากฟังความจริงจากปากแพรวทั้งหมดพิรภพออกคำสั่งกดดันน้องสาวออกอาการหน้าซีด นั่งข้างปภพมาเฟียหนุ่ม ร่างสูงโปร่งนั่งเบียดร่างบางแทบจะนั่งตักกัน


แพรว ไม่รู้จะเริ่มตรงไหนก่อนแพรวพูดเสียงเบาหวิวไม่กล้าสบตาพี่ชาย


งั้นฉันจะเล่าให้นายฟังเองปภพหัวเราะเบาๆ ในลำคอเวลาอยู่กับเขาจะดื้อเงียบ แต่พออยู่กับพี่ชาย กลับเป็นคนขี้กลัว ว่านอนสอนง่าย เขาน่ากลัวน้อยกว่าพิรภพตรงไหน เขาแอบยิ้มบางๆ ปรายตามองหญิงสาวเล็กน้อย


หลังจากที่ได้ฟังเรื่องทั้งหมดจากปภพ พิรภพอยากจะลงโทษน้องสาวให้หลาบจำนัก เตือนกี่ครั้งแล้ว ห้ามเที่ยวผับ เขาห้ามเพราะ เขาไม่อยากให้ปภพได้เห็นหน้าพิสุดา เพราะเขารู้ว่าน้องสาวเขาคนนี้ เป็นผู้หญิงในสเปคของปภพ เพราะเขาทำงานกับเขามาก่อน จึงรู้ว่าถ้านายเก่าได้เห็นใบหน้าสวยหวานอย่างพิสุดา ต้องถูกใจแน่ๆ และมันก็จริง ซ่อนแล้วก็ยังเจอจนได้


นายครับ ผมไม่เคยขอร้องอะไรจากนายเลยสักครั้ง แต่ครั้งนี้ผมขอ...พิรภพนิ่งเงียบก่อนจะพูดต่อ ปล่อยน้องสาวผมได้ไหมครับ ผมรู้ว่านายหาผู้หญิงสวยๆ ได้มากมาย จะสักกี่คน นายก็หาได้ แต่ผมขอยัยแพรวไว้สักคนหนึ่ง ผมยกน้องสาวคนนี้ เป็นเมียนายไม่ได้จริงๆ


ทำไม? แพท...นายถึงยกแพรวเป็นเมียฉันไม่ได้


แพรว ไม่เหมาะเป็นเมียนายหรอกครับ เธออ่อนแอเกินไป


ปภพยกยิ้มพลาย โอบรัดร่างเมียรัก


ไม่เกี่ยวกับความอ่อนแอ หรือเข้มแข็ง แต่ฉันถูกใจน้องสาวนายตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น ใครจะไปคิดว่ามาเฟียอย่างนายปภพ เคยนอนกับผู้หญิงมากมายไม่เคยซ้ำหน้า กลับไม่อยากนอนกับผู้หญิงคนไหนเลย นอกจากน้องสาวนายคนเดียว ถึงขนาดตามไปเฝ้าถึงคอนโด ตามติดเป็นเงาตามตัว ออกโรงปกป้องศักดิ์ศรีน้องสาวนายจากมาเฟียฮ่องกง คนที่เก่งแต่ปาก คอยพึ่งบารมีเก่าของพ่อไปวันอย่างไอ้ลี่หมิง ถูกมันหยามศักดิ์ศรี ด่าฉันเป็นหมา ฉันก็ทนได้ เพื่อปกป้องน้องนายให้ปลอดภัย ฉันก็ยอมได้ทุกแล้วปภพพูดเสียงเข้ม จริงจังในคำพูดของเขาทุกถ้อยคำ จ้องตาพิรภพนิ่งไม่ยอมหลบสายตาแม้แต่น้อย จนกระทั่งพิสุดาร้องสะอื้นเสียงแผ่วเบา มาเฟียหนุ่มรีบก้มมองเมียรักด้วยความเป็นห่วง เพราะเขาแพ้น้ำตาของเธอที่สุด


แพรว ร้องไห้ทำไมครับ บอกผมหน่อย ไหนๆ เงยหน้าขึ้นสิเขาเชยคางพิสุดาขึ้นเห็นน้ำตาซึมที่หางตา เขาแทบคลั่งรีบเช็ดน้ำตาทันที


แพรวขอโทษที่เป็นต้นเหตุทั้งหมด


ต้นเหตุอะไรกัน ฉันต่างหากละที่ดันไปถูกใจเธอเข้า จะว่าไปพี่ชายเธอเลี้ยงน้องสาวได้ถูกใจฉันจริงๆเขาก้มจุมพิษบริเวณไรผมเบาๆ


ถึงอย่างไร ผมก็ยืนยันไม่ยกน้องสาวให้นายอยู่ดี


มีเหตุผลอะไรนายถึงไม่ยกน้องสาวให้ฉัน ทั้งๆ ที่น้องสาวนายเป็นเมียฉันไปแล้ว


ผมไม่อยากให้น้องสาวอยู่วงการมาเฟีย นายน่าจะรู้ดี แพรวจะมีอันตรายมาถึงตัวทุกวินาที หากใครรู้ว่าแพรวเป็นเมียของนาย


รู้ก็รู้ไปสิ ฉันไม่สน เมียฉัน ฉันมีปัญญาดูแล ถ้าฉันไม่สามารถปกป้องเมียตัวเองให้ปลอดภัย ฉันจะบริหารธุรกิจนับหมื่นล้าน แสนล้าน และปกครองลูกน้องฝีมือดีได้อย่างไรกัน นายก็รู้ว่าฉันมีปัญญาดูแลน้องสาวนายรึเปล่า หรือนายไม่เชื่อใจฉัน ไม่เคารพฉันเหมือนเมื่อก่อนแล้วมาเฟียหนุ่มพยายามพูดหาเหตุผลกดดันให้พิรภพลำบากใจ จนไม่กล้าปฏิเสธ


ไม่ใช่อย่างนั้นครับนาย เพียงแต่ผมกลัวน้องสาวผมไม่ปลอดภัย และเป็นตัวถ่วงให้นายต่างหากครับ ผมยังเคารพรักนายเหมือนเดิม เพราะถ้าไม่มีนาย ชีวิตผมกับน้องคงไม่ได้สุขสบายดีแบบนี้เขาตามเกมปภพไม่ทันจริงๆ ไม่คิดว่าเขาจะมาไม้นี้ เขากำลังถูกจับมัดมือชกให้จำยอม อย่างที่เขาไม่สามารถปฏิเสธได้


ถ้าอย่างนั้นนายควรยกน้องสาวนายให้ฉันได้พิสูจน์ตัวเอง ว่ามีปัญญาปกป้องน้องนายให้ปลอดภัยหรือเปล่า จริงไหมธาม นายเองก็ทำงานมาพร้อมๆ กับแพท น่าจะรู้ว่าฉันมีความสามารถพอ ดูแลแพรวได้รึเปล่าปภพส่งยิ้มเย็นยะเยือกให้ธาม และใช้สายตาดุดันบังคับให้เขาคล้อยตาม


นายเล่นมัดมือชกแบบนี้ ผมจะทำอะไรได้นอกจากต้องจำใจยกน้องสาวให้นาย แต่ผมมีข้อแม้อยู่ข้อหนึ่งพิรภพนิ่งเงียบก่อนจะหันหน้ามองน้องสาวตัวเอง ถ้านายทำให้น้องสาวผมเสียใจ หรือเบื่อน้องสาวผมแล้ว ผมขอคืน และอย่าหวังว่าจะมีครั้งที่สองที่ผมจะยกน้องสาวให้นายไปดูแล


ปภพหันมองใบหน้าของพิสุดา เธอเป็นน้องสาวที่พิรภพหวงที่สุด มากกว่าอีกสองคนที่อยู่ข้างบน


ฉันจะดูแลพิสุดาให้ดีที่สุด ฉันสัญญา


 


เวลา 16.00 น.


คุณภพจะค้างที่นี่จริงๆ งั้นเหรอแพรวถาม พร้อมทำหน้างอง้ำนั่งบนเตียงนอนในห้องนอนของเธอ ทำไมปภพเป็นคนเอาแต่ใจแบบนี้ ทั้งที่เธออธิบายเหตุกว่าสิบรอบแล้วว่าเธอหนีมาเพราะต้องทำบุญครบรอบแม่ที่บ้าน และพิรภพเป็นพี่ชายที่ดุมาก เธอไม่อยากให้พี่ชายรู้ เธอถูกมาเฟียหนุ่มอย่างปภพคุกคามถึงขนาดตามเฝ้า และนอนร่วมเตียงกันทุกคืน รวมถึงบงการชีวิตเธออยู่ทุกนาที


ทำไม เธอคิดว่าฉันนอนกับเธอที่นี่ไม่ได้งั้นเหรอ ฉันเคยลำบากมาก่อน ไม่ได้รวยตั้งแต่เกิด


พิสุดามองค้อนปภพ คนอย่างเขานี่นะเคยจนมาก่อน ร่างปภพล้มตัวนอนข้างกายของหญิงสาว หลับตาลงพักสายตา


คุณภพห้ามหลับนะคะ ตอนเย็นแพรวต้องลงไปช่วยพี่แพททำอาหาร เลี้ยงคุณภพกับลูกน้อง ถ้าคุณหลับแพรวไม่นั่งเฝ้านะคะ


รู้ไหมว่าฉันลงจากเครื่องก็รีบมาหาไอ้แพททันที เพราะเป็นห่วงเธอน่ะมือของปภพรั้งใบหน้าสวยลงมา ริมฝีปากหวานกดแนบชิดกับเรียวปาก ลิ้นร้อนไล่เลียรอบริมฝีปากอย่างแผ่วเบา ก่อนจะแทรกลิ้นเข้าในโพรงปากหอมหวาน ลิ้นอุ่นชื้นเกี่ยวพันลิ้นเล็ก ดูดดึงลิ้นเล็กหนักขึ้น จนหญิงสาวสมองขาวโพลน ไม่มีเรี่ยวแรง รู้ตัวอีกที เธอถูกเขาดันตัว ลงนอนบนเตียงนุ่ม โดยที่ริมฝีปากทั้งสองแลกจูบล้ำลึกดูดดื่มไม่ห่างจากกัน ทั้งคู่ความโหยหาซึ่งกันและกัน


ปภพไม่รอช้ารีบถลกเสื้อผ้าของพิสุดาขึ้น แกะตะขอเสื้อในออก และเลื่อนลงใช้ริมฝีปากร้อนครอบครองเม็ดยอดสีแดงระเรื่อด้วยความหื่นกระหาย มือหนาข้างหนึ่งเลื่อนไล้ลงไปสัมผัสเรียวขาบางภายใต้กระโปรง ถอดผ้าตัวน้อยซึ่งปกปิดความเป็นหญิงออก และใช้มือสอดแทรกเตรียมพร้อมให้กายสาว รองรับความแข็งแกร่ง


คุณ อือ ภพ อืม อะ อือ ภพ อ๊ะ ค่ะ อื้อ อ่าเสียงครางจากหญิงสาวดังไม่ขาดปาก เขาอดใจไม่อยู่ จับร่างหญิงสาวนอนคว่ำและยกสะโพกขึ้นสูง มือของหญิงสาวเท้าบนเตียงไว้ มาเฟียหนุ่มรีบถอดกางเกงออก


แพรว ผมคิดถึงคุณ ทนไม่ไหวแล้ว อืม อือจับความเป็นชายสอดแทรกดันเข้าในกลางกายสาว เขาไม่รีรอให้หญิงสาวคุ้นชิน เพราะว่าเขาต้องการระบายความหื่นกระหาย เริ่มขยับด้วยจังหวะเชื่องช้าแต่หนักหน่วงไปก่อน แล้วจึงเร่งจังหวะเร็วขึ้นแรงขึ้น


อืม อือ แพรว ผม อือ มีความสุขมาก อือ อื้อความเป็นชายเสียดสีกับซอกหลืบ ทำให้เธอส่ายหน้าไปมาด้วยความทรมาน และซ่านเสียวทั่วร่างกาย สะโพกของร่างแข็งแกร่งยังทำหน้าที่ยังไม่หยุด


อืม อือ อ๊ะ อ่าจนกระทั่งรู้สึกอยากปลดปล่อย ความเป็นชายโหมส่งแรงรักในจังหวะสุดท้ายอย่างกระแทกกระทั้น จนปล่อยสายธารรักเข้าไปในร่างของหญิงสาวจนหมด เขากระแทกเบาอีกสองสามครั้ง เพื่อไล่น้ำและทรุดตัว ทาบบนร่างบางซึ่งนอนคว่ำบนเตียงนุ่ม เธอหายใจเหนื่อยหอบ หลับตาพริ้ม จนมาเฟียอดไม่ได้ที่จะให้รางวัลคนน่ารัก เขาก้มกดจมูกหนักๆ หอมแก้มนวล คนถูกรังแกลืมตาโพลงอย่างรวดเร็ว


คุณภพ รีบลุกเดี๋ยวนี้เลยนะ


ไม่ ผมจะแช่อยู่แบบนี้ แล้วจะทำไมล่ะเขาอมยิ้มเล็กๆ อยากแกล้งหญิงสาวเล่น จัดการดันสะโพกกดเน้นกลางกายสาว เธอทำหน้าขัดเขิน แดงระเรื่อ หลบสายตาเขาทันที


...คนบ้าเล่นอะไรไม่รู้ ทำไมไม่รีบถอนออกไปนะ เธอไม่น่าเผลอตัวยอมคนเจ้าเล่ห์ง่ายๆ เลย


คุณภพคะ พราวจะลงไปช่วยพี่แพททำงาน อย่าแกล้งกันสิคะเธออ้อนวอนจนเขาใจอ่อน ยอมทำตามที่ขอ ถอนความเป็นชายออก และจัดการใส่กางเกงให้เรียบร้อย ส่วนพิสุดารีบลุกขึ้นนั่ง ก้มหยิบผ้าตัวน้อยแล้ววิ่งตื๋อเข้าห้องน้ำจัดการแต่งตัวอย่างว่องไว


 


พี่แพทวันนี้ทำอาหารหลายอย่างจังพิสุดาช่วยหั่นผักในครัว โดยมีลูกมือของพี่ชายเป็นหนุ่มหน้าคมอีก3คน ทุกคนมีทำอาหารอย่างคล่องแคล่ว จนผู้หญิงอย่างเธอต้องอาย


คนเยอะ ถ้าทำน้อยจะพอไหมล่ะ แค่สามีเธอกับลูกน้องก็กินข้าวหมดหม้อแล้ว ยิ่งถ้ารวมเจ้าสามคนนี้ด้วยละก็ ต้องหุงเพิ่มอีก3หม้อ จะพอรึเปล่าก็ไม่รู้


พิสุดาหัวเราะคิดคักเบาๆ แล้วปรายตามองเพื่อนพี่ชาย ชยากร ภีมพล ธาวิน ทำหน้าไม่พอใจ ชยากรอดหมั่นไส้ไม่ได้ หยิบมะเขือปาใส่ไหล่พิรภพ พิรภพโดนมะเขือปาใส่ หันมองเพื่อนทั้งสามคนด้วยแววตาไม่พอใจ


ไอ้พวกบ้า พวกมึง 3 ตัว ช่วยกรุณารีบทำกับข้าวเร็วๆ เข้า ถ้าเสร็จช้า กูไม่เลี้ยงเหล้านะเว้ย แบล็ก เลเบิ้ล รอพวกแก 3 คนอยู่พิรภพพูดแล้วหันปรุงแกงบนเตาต่อ


เร่งมือเร็วๆ เข้า คิดถึง น้องแบล็กใจจะขาดแล้วภีมพลบอกเพื่อนอีก2คน เร่งทำอาหารให้เสร็จเร็วๆ


แล้วใครล้างจาน ชามที่ยืมมาจากวัดมาล่ะ แพรวพึ่งนึกขึ้นได้พิสุดากำลังจะหันหน้าเดินไปทางหลังบ้าน แต่พิรภพห้ามไว้ก่อน


พี่ธามเขาให้ลูกน้องจัดการล้างจานเสร็จตั้งแต่เมื่อบ่ายแก่ๆ แล้ว


งั้นเหรอคะ แล้วยัยแพรละไม่เห็นหน้าเลยตั้งแต่บ่าย


ไปทำความสะอาดบ้านอีกหลังไว้ให้สามคนนี้นอน แพรและพลอยไปนอนที่นั่นด้วย ส่วนแพรวกับพี่ต้องนอนที่นี่ กับคุณปภพและลูกน้องอีกหลายชีวิต


ค่ะ...แล้วพี่แพทไปซื้อของตอนเช้ากี่โมงคะ เช้ามืดหรือเปล่าคะ แพรวจะได้ไปช่วยหิ้วของ


ไม่ต้องหรอก แพรวดูแลนายไปเถอะ พี่จะพาไอ้สามคนนี้ไปเป็นเพื่อนเอง


เอาแบบนั้นหรือคะ


อือ


 


หลังจากทำอาหารเสร็จ พิรภพสั่งพิมพิศาและพีรัชจัดวงอาหารเป็นสามวงใหญ่ โดยปภพ พิสุดา ธามและพิรภพ หนึ่งวง พิมพิศา พีรัช พีรดา ชยากร ภีมพล และธาวิน เป็นอีกวงหนึ่ง ส่วนอีกวงที่เหลือเป็นวงของลูกน้องปภพ


เวลาผ่านไป 21.00 น.


ชามและจานเก็บล้างอย่างสะอาด ไม่ต้องเดาว่าใครล้าง ถ้าไม่ใช่น้องของปภพที่ธามสั่งให้ไปล้างและเก็บทำความสะอาด รวมถึงธามสั่งให้พิรภพไปซื้อของตอนเช้ามืดให้เรียกเขาไปด้วย เพราะเขาอยากไปช่วยถือของอีกแรง


พิสุดาในชุดนอนกระโปรงเดรส ลายลูกหมี สีฟ้า นั่งบนเตียงกำลังจัดเตรียมที่นอนให้ปภพ ซึ่งกำลังอาบน้ำอยู่ เพียงไม่นานปภพอาบน้ำเสร็จเดินออกจากห้องน้ำ พร้อมผ้าคลุมหัวซึ่งเปียกมีเศษน้ำไหลเกาะติดตามใบหน้าและเส้นผมแผงอกเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อเป็นมัด กล้ามหน้าท้องเป็นลอนๆ ซิกแพคมีน้ำเกาะอยู่ ให้ความรู้สึก มาเฟียหนุ่มหลุดออกมาจากแมกาซีนไม่มีผิด เธอเงยหน้ามองหุ่นปภพตาค้าง ทำไมเธอถึงไม่เคยเห็นหุ่นของปภพเลยสักครั้ง ทั้งที่เธอและเขานอนด้วยกันแทบทุกคืน หรือเป็นเพราะว่าเธอเคยเห็นแต่ร่างกายของปภพเวลาทาบทับอยู่บนตัวเธอเท่านั้นเวลาที่เขาคอยหาเรื่องรังแกเธอทุกคืน


ถึงกลับมองผมตาค้างแบบนี้หมายความว่าอย่างไงครับ คุณภรรยามาเฟียหนุ่มหรี่ตามองหญิงสาว จนรู้สึกขัดเขินหน้าแดง เบือนหน้าหนีไปอย่างรวดเร็ว ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าเธอกำลังมองหุ่นเขาอยู่ แบบนี้ก็สนุกละสิ


ใครมอง ไม่ได้มองสักหน่อย บ้าไปแล้วเธอตอบแบบปัดๆ ไป แต่ความจริงแล้ว หัวใจของเธอกำลังเต้นแรง เกินควบคุม ถ้าเธอถูกร่างกายนี้มอบความสุขให้จะเป็นอย่างไร แต่จะว่าไปปภพก็ปรนเปรอความสุขให้เธอออกบ่อย แต่ว่าทุกครั้งเขารีบถอดรีบใส่ ไม่เคยเห็นหุ่นของเขาสักครั้ง


ปภพเดินมานั่งชิดใกล้กับพิสุดาเพื่อต้องการแกล้งเธอ


เช็ดผมให้หน่อยสิ


เช็ดเองไม่เป็นหรือไง หรือว่าไม่มีมือ


มีมือ แล้วมีเมียไว้ทำไมกันล่ะ หรือว่ามีไว้เขาก้มมองที่กลางกายสาว


คุณภพบ้าที่สุดเธอทุบไหล่เขาหลายทีด้วยความโกรธ แต่เขากลับไม่รู้สึกเจ็บเลยสักนิด เขามีความสุขเมื่อเห็นพิสุดามีอาการวีนเหวี่ยงแบบนี้


ผมง่วงนอน รีบเช็กหัวให้ผมหน่อยสิเขาบอกเธออีกครั้ง และมองทางหน้าต่าง เขาเห็นพิรภพ ธาม และเพื่อนๆ ของพิรภพตั้งวงกินเหล้ากันอยู่ เขาคิดอะไรดีๆ ออก ก็แค่ย้ำเตือนให้พิรภพรู้ว่าน้องสาวเขานั้นมีความสุขมากแค่ไหน


อะไรดีๆ ของเขา แต่เป็นเรื่องหื่นๆ บนเตียงทุกที


พิสุดาเช็ดผมให้ปภพจนแห้ง เดินเอาผ้ามาตากที่ระเบียงเห็นพี่ชายกินเหล้าพร้อมเพื่อนๆ และแปลกใจที่เห็นธามนั่งอยู่ด้วย เธอเดินกลับเข้ามานั่งบนเตียงมองคนง่วงหลับตาไปแล้ว


มาเฟียบ้าอะไร หลับง่ายจริงๆหญิงสาวบ่นพึมพำรีบปิดหน้าต่าง แต่เปิดประตูไว้ มีม่านปิดไว้ไม่ให้คนภายนอกเห็นว่าคนข้างใจกำลังทำอะไรอยู่ แต่ถ้าลมพัดผ้าอาจจะเปิดออกเป็นครั้งคราว


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 



ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha