2763        1       niyayrak_coin 1000



5 จากผู้อ่าน 2 คน.

…..”เปรี้ยง!!!”……

 เสียงสายฟ้าฟาดลงมาริมสระน้ำหน้าปราสาท มหรรศยาลัยนคร สายฟ้าและสายฝนกระหน่ำสนั่นหวั่นไหวดั่งสวรรค์ปั่นป่วน ฝนตกหนักดั่งพายุพิโรธ ร่างหญิงสาวผู้หนึ่งมองปราสาทตรงหน้า ร้องไห้ปริ่มว่าจะขาดใจอยู่ตรงนั้น แววตาของนางดั่งว่าชีวิตและหัวใจสิ้นสลาย 

เวลาล่วงเลยนานเพียงใดไม่รู้..หยาดน้ำฝนค่อยๆลดกำลังความรุนแรง มือเรียวของหญิงสาวค่อยๆรวบรวมกำลังเท่าที่มี ประคองขลุ่ยโบราณสีขาวขึ้นมา สายตาที่เต็มไปด้วยน้ำตาแห่งความรันทดเอ่อล้นมิขาดสาย ก่อนบรรจงแนบขลุ่ยกับริมฝีปากสีชีด รวมรวบกำลังถ่ายทอดลมหายใจแห่งความเศร้าโศกเป็นบทเพลงแสนอาดูร

 ฟ้าฝนเริ่มคำรามเป็นประจักษ์พยานเพลงขลุ่ยของหญิงสาว  อรุณและราตรีผ่านไปล่วงเข้าวันที่สาม ดึกสงัดในคืนพระจันทร์เต็มดวง..ท้องฟ้าเหนือมหรรศยาลัยนครยังคงแปรปรวนหนัก สายฝนสายฟ้าไม่มีทีท่าลดทอนกำลังความรุนแรง หญิงสาวยังคงบรรเลงเพลงรักรำเพยความเจ็บปวดเป็นวันที่สามแล้วเช่นกัน น้ำตาและเลือดสีแดงฉาดไหลลงจากดวงตาทั้งสอง ริมฝีปากและตามรูของขลุ่ย ทุกบริเวณเปี้อนไปด้วยโลหิตที่หลั่งไหลออกมา ก่อนไหลลงสู่พื้นพสุธา 

“เปรี้ยงง!!!”

  สายฟ้าฟาดลงเหนือยอดปราสาท เป็นสัญญาณบอกเหตุจากผืนฟ้า วินาทีแห่งความปราชัยให้แก่ความเจ็บปวด ร่างนั้นร่วงฟุบลงกับพื้นธรณีเหมือนดั่งใบไม้ที่โดนปลิดทิ้ง ลมหายใจขาดสะบันจากร่าง ในวินาทีที่เพลงสุดท้ายในชีวิต…จบลง 



หากเคยให้เหรียญแล้วกรุณา


เล่มที่คนอื่นอ่าน


captcha


น่าสนใจมากค่ะ
โดย Rasanawan | 11 months, 2 weeks ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha