4. อ้อมกอดมาเฟีย ซีรี่ส์ หวานใจนายมาเฟีย IV

โดย: ภรปภัช



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 2 : หยั่งเชิง...


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

“เอ่อ  สวัสดีค่ะ  ดิฉันมณีเมขลาค่ะ”  เธอพยายามทำใจดีสู้เสือ

“ดูจากประวัติของคุณแล้ว  คุณก็เคยผ่านงานโฆษณามาพอสมควรสินะ  งั้นก็คงไม่ต้องอธิบายอะไรกันมาก”  เรย์โนลด์เริ่มพูดเรื่องงานทันที  เธอค่อยโล่งใจขึ้นมา

“ค่ะ  ดิฉันเคยผ่านงานมาพอสมควร  แต่ถ้าหากคุณเรย์โนลด์ต้องการเพิ่มรายละเอียดตรงไหนก็บอกดิฉันได้นะคะ  ดิฉันอยากให้งานออกมาดีที่สุด  เพื่อความพอใจของลูกค้าค่ะ”  เธอพูดจาดูเป็นผู้ใหญ่เกินวัย  ทำให้เรย์โนลด์สนใจขึ้นมาทันที  ปกติผู้หญิงวัยนี้มักจะดูเด็กๆ  ไม่ค่อยได้เรื่องได้ราวเท่าไหร่นัก

“คุณออกไปก่อนนะ  ผมอยากจะสัมภาษณ์คุณมณีเมขลาเป็นการส่วนตัวสักหน่อย”  เขาหันไปบอกผู้จัดการ   ผู้จัดการจึงลุกออกไป

“เอาล่ะ  ก่อนที่เราจะร่วมงานกัน  ผมก็อยากจะทราบประวัติของคุณสักเล็กน้อยละกันนะ  เพราะเครื่องเพชรของเราแต่ละชิ้นมูลค่าไม่ใช่น้อยเลยทีเดียว  หวังว่าคุณคงเข้าใจนะ”  เรย์โนลด์เริ่มทำหน้าเคร่งเครียดเพื่อดูปฏิกิริยาของเธอทันที

“ดิฉันเข้าใจค่ะ  เชิญคุณสอบถามได้เลยค่ะ”  มณีเมขลายิ้มให้เขา  เธอพอจะรู้ว่าเขาหมายถึงอะไร

“ไหนคุณช่วยเล่าประวัติส่วนตัวของคุณให้ผมฟังหน่อยสิ  ว่าคุณเป็นใครมาจากไหน  พ่อแม่ทำงานอะไร”  เขาเริ่มถามทันที

“ค่ะ  ดิฉันเรียนจบคณะนิเทศศาสตร์   ดิฉันมาจากครอบครัวยากจน  ต้องหาเลี้ยงตัวเองมาตลอด  เพื่อเลี้ยงดูแม่ที่ป่วยเป็นโรคมะเร็งลำไส้  ส่วนพ่อก็เสียไปตั้งแต่ดิฉันอายุได้เพียง  11 ขวบเท่านั้น  ดิฉันจึงต้องทำงานทุกอย่างที่สามารถทำได้ตั้งแต่นั้นมาค่ะ”  เธอบอกเขาตามตรง  เรย์โนลด์มองหน้าเธอเขากำลังคิดว่าเธอแต่งเรื่องเพื่อให้เขาสงสารและเห็นใจ

“ชีวิตฟังดูรันทดเหลือเกินนะ  แล้วคุณมีแฟนรึยัง”  เขาถามเธอเรื่องนี้  ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน

“ไม่มีค่ะ  ดิฉันไม่คิดจะมีใครตอนนี้”  เธอตอบเขาตรงๆ อีกครั้ง  เขาจะเชื่อหรือไม่ก็คงสุดแล้วแต่

“ถ้าเกิดตอนที่ทำงานกันมีเครื่องเพชรหายไป  แล้วทางเราสงสัยว่าคุณเอาไป  คุณจะทำยังไง”  เขามองหน้าเธอ

“ดิฉันคิดว่าในการทำงานย่อมเกิดความเข้าใจผิดกันได้ค่ะ  แต่ดิฉันก็เชื่อมั่นในความซื่อสัตย์ของตัวเอง  แม่สอนดิฉันเสมอว่าถึงเราจะจน  แต่เราก็ไม่จำเป็นต้องกลายเป็นคนไม่ดี  ต่อให้คุณจะกล่าวหาดิฉันยังไง  ดิฉันก็จะหาทางพิสูจน์ตัวเองจนได้นั่นแหละค่ะ”  เธอตอบคำถามของเขาอย่างฉะฉาน  ดูเหมือนเธอไม่ได้โกหกเขาจริงๆ  แต่เขาก็ยังวางใจไม่ได้ 

“อืม  งั้นก็ดี  วันนี้ผมคงจะสอบถามคุณเท่านี้ก่อน  ยินดีที่ได้ร่วมงานกันนะ”  เรย์โนลด์ยิ้มให้เธอ  เป็นรอยยิ้มที่เธอไม่เข้าใจ

 

“ยินดีเช่นกันค่ะ  ดิฉันขอตัวก่อนนะคะ”  เธอยกมือไหว้เขา  แล้วลุกขึ้นเดินออกไป  เรย์โนลด์มองตาม  เขาก้มลงดูประวัติส่วนตัวของเธออย่างสนใจ  พลิกไปดูรูปที่เธอเคยถ่ายแบบ  แม้ว่าแต่ละภาพจะค่อนข้างเซ็กซี่  แต่แววตาของเธอกลับดูเศร้าพิกล  หรือเธอจะพูดความจริงกันนะ  เขากดโทรศัพท์ไปหาใครบางคน

(“ฮัลโหล  นี่ผมเรย์โนลด์นะ  ผมอยากให้คุณช่วยสืบประวัติของใครบางคนหน่อย  เดี๋ยวผมจะให้คนส่งเอกสารไปให้  ขอด่วนภายในอาทิตย์นี้นะ  ขอประวัติโดยละเอียดทุกเรื่องที่คุณจะสืบได้  อืม  โอเค  แค่นี้แหละ”)  ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงได้สนใจในตัวสาวน้อยคนนี้นัก  ทั้งที่เขาก็เคยทำงานกับนางแบบมาแล้วหลายคน  แต่กับเธอคนนี้เขาเองก็บอกไม่ถูกเหมือนกัน

 

มณีเมขลา  เดินลงลิฟท์ไปด้วยหัวใจที่สั่นระรัว  ทำไมผู้ชายคนนี้ถึงได้ดูน่ากลัวขนาดนี้นะ  สายตาที่เย็นชานั้น  ทำให้เธอแทบไม่กล้ามองสบตาเขาเลย  นี่ต้องมาทำงานร่วมกัน  เธอจะเจอกับอะไรบ้างล่ะเนี่ย  เธอนั่งแท็กซี่กลับบ้าน  เพื่อไปดูแลมารดาต่อ  อย่างน้อยงานนี้ก็มีค่าตอบแทนมากกว่างานอื่นๆ ที่เธอเคยทำมา  ไม่ว่าจะเจอกับอะไรเธอก็จะทำมันให้ดีที่สุด

“แม่จ๋า  เมย์กลับมาแล้วจ้ะ”   เธอตรงเข้าไปหมารดาที่อยู่ในห้องครัว

“กลับมาแล้วเหรอลูก  เหนื่อยไหม  ไปหาน้ำหาท่ากินก่อนนะ  แม่กำลังจะทำน้ำพริกกะปิของโปรดลูกพอดีเลย”

นางวัลภา  มารดาที่ป่วยเป็นมะเร็งลำไส้  หันมาหาบุตรสาวเพียงคนเดียวของเธอ

“แม่ไม่ต้องลำบากหรอกนะจ๊ะ  เดี๋ยวเมย์ทำเองก็ได้  แม่ไปพักเถอะจ้ะ”  เธอกอดมารดาเอาไว้

“แม่นอนมาทั้งวันแล้วลูก  ให้แม่ได้ทำอะไรให้ลูกบ้างนะ  หนูทำงานเหนื่อยแล้ว  แค่ทำกับข้าว  แม่ไม่เหนื่อยอะไรนักหรอก  ไปอาบน้ำให้สบายตัวก่อนนะ  เดี๋ยวค่อยมาทานข้าวด้วยกัน”  เธอหอมแก้มบุตรสาว  เธอรู้ว่ามณีเมขลาต้องเหน็ดเหนื่อยขนาดไหนที่ต้องหาเงินมารักษาเธอ

“งั้นก็ได้ค่ะแม่  เดี๋ยวเมย์มานะคะ”  เธอยิ้มให้มารดา  แล้วจึงเดินไปอาบน้ำด้านบน

บ้านของเธอเป็นบ้านไม้สองชั้น  ไม่ใหญ่โตนักแต่ก็อบอุ่น  มันเป็นสมบัติเพียงชิ้นเดียวที่บิดาขี้เมาเหลือเอาไว้ให้  เธออยู่บ้านหลังนี้มาตั้งแต่เกิด  เวลาที่ว่างเธอก็จะทำขนมไทยไปฝากขายที่ร้านหน้าปากซอยเสมอ  เธอเป็นคนที่ทำขนมไทยได้อร่อยมาก  คนแถวนั้นรู้กันทั่ว  ไม่ว่าบ้านไหนจัดงานมงคลก็ต้องมาสั่งขนมของเธอทั้งนั้น  จนเธอได้ถ่ายแบบจึงได้ทำขนมน้อยลง  แต่เธอก็ยังทำอยู่บ้าง  ถ้าหากมีเวลา

 

“เป็นไงบ้างลูก  วันนี้ไปที่ไหนมา  เล่าให้แม่ฟังซิ”  นางวัลภาเอ่ยถามบุตรสาวขณะนั่งทานอาหารร่วมกัน

“บริษัทเพชรค่ะแม่  เมย์ได้งานถ่ายแบบกับที่นั่น  รายได้ดีมากเลยนะคะ  แว่วๆ มาว่า  ถ้ายอดขายเพชรเค้าพุ่งขึ้นมา  อาจจะต่อสัญญาให้เมย์เป็นนางแบบประจำของที่นั่นด้วยนะคะ  แต่อีตาเจ้าของบริษัทนี่สิคะ  ดุชะมัด  เมย์นี่นั่งขนลุกตลอดเลยค่ะ  เวลาที่เค้ามองมา”  เธอเล่าให้มารดาฟังอย่างตื่นเต้น

“ก็ตั้งใจทำงานให้เค้าละกันนะลูก  ทำงานกับของแพงๆ แบบนั้น  หนูก็ต้องรักษาของเค้าให้ดีด้วย  ที่สำคัญคือต้องซื่อสัตย์  จำไว้นะลูก  ซื่อกินไม่หมด  คดกินไม่นาน”  เธอกล่าวกับบุตรสาวอย่างเอ็นดู

“ค่ะแม่  หนูจะตั้งใจทำงานให้ดีที่สุดเลย  ไม่ให้ใครมาดูถูกเราได้แน่นอนค่ะ”  เธอคิดถึงคำถามของเขาเมื่อเช้า  เชอะ  คงจะคิดว่าเธอจนแล้วจะไปขโมยของเขาล่ะสิ  คนอะไร  น่าหมั่นไส้ชะมัด

 

คฤหาสน์วัฒนาดำรงศ์

“ฮัดชิ้ว!!!”  เรย์โนลด์จามออกมาเสียงดัง  ตอนที่นั่งทานอาหารอยู่

“คุณเรย์โนลด์ไม่สบายรึเปล่าคะ”   แม่บ้านถามอย่างเป็นห่วง

“เปล่าครับป้า  ผมอิ่มแล้ว  เดี๋ยวจะขึ้นห้องเลยนะครับ  ป้าทำอะไรเสร็จแล้วก็ไปพักผ่อนได้แล้วนะครับ”  เรย์โนลด์ยิ้มให้ป้าโสภี  แม่บ้านที่ดูแลเขามาตลอด  ต่อจากป้าแช่มที่เสียไปไล่ๆ กับคุณตาของเขา  เขาอยู่บ้านหลังนี้คนเดียว  แต่ก็ไม่ได้รู้สึกเหงาอะไร  เพราะเขาชอบอยู่คนเดียวอยู่แล้ว

 

 เรย์โนลด์ขึ้นไปพักที่ห้องนอน  แต่ก็อดไม่ได้ที่จะหยิบเอกสารในซองขึ้นมาดู

“มณีเมขลา  ชื่อหวานไม่เข้ากับใบหน้าเปรี้ยวๆ ของเธอเลยนะ”

  เขาคิดถึงตอนที่ขับรถชนเธอเมื่อเช้า  แล้วก็อดขำไม่ได้  ที่เธอคิดว่าเขาฟังภาษาไทยไม่รู้เรื่อง  เลยด่าเขาออกมา  ผู้หญิงอะไร  น่ารักชะมัด  เอ๊ะ  นี่เขาคิดอะไรอยู่ล่ะเนี่ย  เขารีบเก็บรูปของเธอลงในซองตามเดิม  แล้วจึงเดินไปอ่านหนังสือบนที่นอนเหมือนทุกครั้ง  แต่วันนี้ไม่ว่าหนังสือหน้าไหน  ก็มีแต่ภาพของเธอลอยอยู่เต็มไปหมด

“ให้ตายสิ  สงสัยจะมองรูปเธอนานไปหน่อย”  เขาอ่านหนังสือไม่ได้  จึงนอนหลับตา  แต่ก็ยังเห็นใบหน้างามๆ นั้นลอยไปลอยมาอยู่ดี

“นี่เธอจะตามมาหลอกหลอนฉันไปถึงไหนนะ  มณีเมขลา”  เรย์โนลด์เริ่มหงุดหงิดเต็มที  เขาพยายามข่มตานอนให้ได้


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"เรื่องนี้เป็นภาคต่อรุ่นลูกของมาเฟียร้ายพ่ายรักนะคะ อยู่ในซีรี่ส์ หวานใจนายมาเฟีย สำหรับผู้ที่ให้เหรียญจะมีตอนพิเศษเรื่องราวของพระเอกและนางเอกในรุ่นหลาน ซึ่งจะเป็นซีรี่ส์ชุดต่อไปด้วยค่ะ"

ภรปภัช


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha