อ้อมกอดสุภาพบุรุษ

โดย: พัชญา



ตอนที่ 3 : บทที่ 2 100%


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

     

บทที่ 2

บ่าวสาวอยู่พูดคุยและร่วมถ่ายรูปกับแขกจนครบทุกโต๊ะก็เป็นเวลาดึกมากแล้ว เลยฝากให้กานตพงศ์คอยส่งแขกที่นั่งอยู่บ้างประปราย ส่วนบิดามารดาของทั้งสองกลับไปพักกันตั้งแต่สามทุ่ม เห็นบ่นว่าเหนื่อยเพราะต้องตื่นกันแต่เช้ามืด กรรณิกาเลยบอกให้ไปพัก โดยที่เธอรับปากว่าไม่ต้องห่วงงาน

“ไอ้กานต์ฉันฝากด้วยนะเว้ย ” นนทภัทรเดินเข้ามาบอกกานตพงศ์ที่นั่งดื่มสังสรรค์กับเพื่อน ๆ  

“เออ ๆ” 

“เรากลับบ้านเรากันเถอะค่ะกิ่ง” น้ำเสียงอ่อนโยนหันมาพูดกับภรรยาพฤตินัย

กรรณิกาตอบรับในลำคอเบา ๆ จากนั้นคู่สามีภรรยาหมาด ๆ เลยเอ่ยชวนกันนั่งรถกอล์ฟที่ให้ลูกน้องไปขับมาจอดไว้ให้หน้างาน ซึ่งห้องหอก็ไม่ได้ไกลแค่มีถนนกั้นไว้เท่านั้น

เป็นเพราะบิดาห้ามไว้ไม่อยากให้บุตรชายสร้างเรือนหอใหม่ โดยให้เหตุผลว่าถ้านันท์นลินออกเรือนไปคงจะไปอยู่บ้านสามี บ้านหลังนี้จะไม่มีใครดูแล ปล่อยให้รกร้างตามกาลเวลา ถ้าเป็นเช่นนั้นตนคงเสียใจแย่ ที่รักษาบ้านที่พ่อแม่สร้างมากับมือไว้ไม่ได้

“เชิญครับคุณภรรยา”

เสียงนุ่มทุ้มเอ่ยเมื่อเปิดประตูให้หญิงสาวเข้าไปก่อน ส่วนตัวเองก็ประตูปิดพร้อมกดล๊อกกลอนเสร็จสรรพ จนคนเข้ามาก่อนสะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจเมื่อได้ยินเสียงดังคลิ๊ก

“เอ่อ ทำไมต้องล๊อกด้วยคะ”

“อยากให้คนอื่นเข้ามาเห็นเรานอนกอดกันหรือครับ”

ร่างสูงตอบ พลางก้าวสามขุมมาหาร่างบางที่นั่งอยู่สตูลด้วยท่าทางคุกคาม ยิ่งทำให้เธอกลัวหนักกว่าเดิม จนต้องถอยหลังชิดปลายเตียง มองไปทางไหนก็ไม่มีทางหนีทีไล่ ฝั่งซ้ายขวาก็เป็นที่ท้าวแขน ส่วนด้านหลังยังเป็นเตียง ใช่! ขยับตัวไปนั่งบนเตียงสิยัยกิ่ง กรรณิกาคิดอย่างลำพอง คงจะไม่รู้ว่าสามีหมาด ๆ มองทุกกิริยาของเธอไม่ละสายตา เมื่อเห็นร่างบางพยายามขยับตัวขึ้นไปบนที่นอนก็ถูกชายร่างสูงรวบร่างเข้ามากอด

และชุดนี้ก็เกะกะจริง!  

กิ่งคะ...นนทภัทรเรียกชื่อของเธอด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้มและแหบพร่า

คะ...?” ยัยกิ่งแกเป็นอะไรของแกเนี่ย ทำไมเสียงถึงสั่นอย่างนี้

หนูจะอาบน้ำก่อนพี่ หรือให้พี่อาบก่อนดี

ยังคงใช้น้ำเสียงแบบเดิม ที่คนอย่างเธออ่อนระทวย และยังแกล้งต่อด้วยการหายใจรินรดแก้มเนียน แต่ดวงตานี่สิสั่นระริกอย่างคนกลั้นขำ แต่คนตัวเล็กกับมองไม่เห็นเสียอย่างนั้น เพราะถ้าเห็นคงโวยวายยกใหญ่และอาจมีการประทุษร้ายร่างกายเขาแน่ เขามั่นใจ!

มันใช่คำถามที่ควรถามไหมเนี่ย ทว่าคำตอบกับสวนทางกับใจคิด

เอ่อ... ให้...พี่นนท์อาบก่อนดีกว่าค่ะ...กิ่งว่าจะเช็ดเครื่องสำอางให้สะอาดเสียก่อนคนที่ครองสติและสตางค์ไม่อยู่พูดเสียงแผ่วเบาแทบไม่ได้ยิน ส่งผลให้ร่างสูงต้องก้มหน้าลงมา และเกิดเหตุไม่คาดฝันหรือเป็นการตั้งใจของสามีก็สุดรู้ คือชายหนุ่มขยับหน้าจนจมูกโด่งรั้นของเธอแตะแผ่ว ๆ ไปบนแก้มสากแล้วผละออกมาอย่างตกใจ

โอเคครับร่างสูงตอบรับอย่างว่าง่าย เพราะไม่อยากให้ภรรยาสาวตกใจตื่นมากไปกว่าที่เป็นอยู่ เพราะไม่อย่างนั้น เขาคงอด!! และอด!!

เฮ้อ ไปสักทีถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เมื่อชายหนุ่มถอยห่างแม้จะอึดอัดกับสิ่งที่เขาทำ แต่ความรู้สึกอีกอย่างกับรู้สึกว่าปลอดภัย ถึงจะถูกลวนลามอยู่เนือง ๆ ก็ตาม

“เช็ดหน้าดีกว่า”

ร่างบางเดินตรงมาหน้ากระจกเพื่อเช็คคราบผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางที่อยู่บนใบหน้างามมานานหลายชั่วโมง เมื่อเช็ดเครื่องประทินผิวต่าง ๆ ที่ช่างละเลงออกหน้าจนหมดก็พบกับหน้ากระจ่างใสไร้สิวเสี้ยนของตัวเอง ไม่รู้ว่าคนที่จำเป็นต้องใช้พวกนี้ทุกวันไม่รู้สึกรำคาญบ้างเหรอ เธอใช้แค่แป๊บเดียวยังไม่ชอบเลย

อีกอย่างวันนี้เป็นวันสำคัญ ผู้หญิงทุกคนอยากสวยอยู่แล้ว ตัวเธอเองก็คิดเช่นนั้นเหมือนกัน คิดไปคิดมารู้สึกว่าตนโชคดีเหลือเกิน ตั้งแต่ตกลงคบกันเป็นแฟนกับผู้เป็นสามีก็เจ็ดปี เขาไม่เคยวอกแวกหรือทำให้เสียใจเธอเลย แม้ครอบครัวจะสนิทสนมคุ้นเคยกันเพียงใดเขาก็ไม่ได้มีอภิสิทธ์อย่างชายหนุ่มคนอื่น แค่คิดใบหน้าก็ขึ้นสีระเรื่อแล้ว เลยเงยหน้าขึ้นมองกระจกก็พบกับภาพสะท้อนของสามีเดินออกห้องน้ำมา

กรี๊ด!! พี่นนท์ทำไมไม่แต่งตัวให้เรียบร้อยก่อนคะค่อยออกมา

จะไม่ให้เธอกรีดร้องได้ยังไง เมื่อหันหลังจะไปหยิบกล่องใส่เครื่องเพชรที่วางบนตู้ซึ่งผู้เป็นมารดานำมาวางไว้ให้ก่อนออกจากห้อง แต่ต้องเจอเข้ากับชีเปลือยเดินออกห้องน้ำมายืนโชว์หุ่นที่ละลายใจสาว ๆ มานักต่อนักให้เธอมองอยู่นั่น แต่ตัวต้นเหตุหาได้สนใจในสิ่งที่เธอบอกไม่ กลับล้มตัวลงนอนบนเตียงอย่างสบายใจเฉิบ ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้เช็ดผมที่เปียกอยู่ก่อน

เดี๋ยวก็เป็นปอดบวมหรอก

แม้ปากจะบ่น สุดท้ายเท้าเล็กก็เดินไปหยิบผ้าขนหนูผืนเล็กที่พับวางไว้บนชั้นในห้องน้ำออกมาเพื่อจะเช็ดผมให้คนรัก ทั้งที่ตัวเองยังไม่ได้ถอดชุดแต่งงานที่เธอรู้สึกว่ามันซักจะรุ่มร่ามมากไปแล้วในตอนนี้

พี่นนท์คะ...ลุกนั่งก่อนได้ไหม จะนอนทั้งที่ผมเปียกอย่างนี้ไม่ได้นะ เดี๋ยวจะไม่สบายเอาปากจิ้มลิ้มเรียกชื่อสามี พลางใช้มือเรียวเล็กเขย่าแขนแกร่งเบา ๆ ให้รู้สึกตัว

คะ?...ค่ะชายหนุ่มส่งเสียงรับในลำคออย่างงัวเงีย ลุกขึ้นนั่งตามคำสั่งของหญิงสาวทั้งที่ตายังปิดอยู่ กรรณิกาเลยขึ้นไปนั่งบนเตียงด้านหลังเขา แล้วลงมือเช็ดให้จนหมาดไม่ย้อยเปียกที่นอนนั่นแหละถึงหยุดมือ

“เรียบร้อยค่ะ” ปากก็พูดไป เท้าก็ก้าวเดินไปตากผ้าขนหนูที่เปียกชื่นจากเส้นผมของนนทภัทร หายไปสักพักก็ออกมาอีกครั้งพร้อมทั้งเรียกชื่อคนนั่งหลับ เพราะเธอรูดซิปไม่ได้น่ะสิ

พี่นนท์...พี่นนท์คะ!

หืม? คะ

เอ่อ คือ

อะไรครับคนถูกเรียกลืมตามองร่างบางที่ยืนพูดติด ๆ ขัด ๆ อยู่ข้างเตียง

เอาน่า ยัยกิ่งพี่นนท์เป็นสามีแกนะ จะอายอะไร รีบพูดให้จบ ๆ จะได้ไปนอนเสียที ง่วงจนจะหลับได้อยู่แล้วนะ!!

คือ...แก้เชือกที่มัดไขว้กันให้หน่อยค่ะ

พูดรัวเร็วจนคนที่สะลืมสะลืออยู่ฟังแทบไม่ทัน เห็นหญิงสาวหันแผ่นหลังขาวเนียนเพื่อให้เขาแก้ปมที่มัดไว้แน่นออกให้ นั่นแหละถึงเข้าใจได้ทันท่วงที พอจะแก้เองมือก็ไม่ถึงอีกเลยต้องรบกวนเขาอย่างที่เห็น

ช่างถูกใจเขายิ่งนัก เมื่อกรรณิกาเลือกเป็นชุดเกาะอกมีเชือกผูกปมอยู่ด้าน จากคนเคยง่วงเหงาหาวนอนต้องตื่นเต็มตาเมื่อเห็นแผ่นหลังเปลือยเปล่าของภรรยา กว่าจะแก้ปมออกได้ใช้เวลาไปร่วมสิบนาที ทั้งนี้ทั้งนั้นที่ทำอย่างช้า ๆ เพื่อจะเชยชมความงามที่อยู่ตรงหน้า พลางใช้ฝ่ามือหนาลูบไล้ไปทั่วหลัง เรื่อยมาถึงสะโพกงามงอนใต้ร่มผ้าที่หญิงสาวประคองไว้กันไม่ให้หล่นไปกองพื้นและกันสายตาโลมเลียของเขาที่คอยส่งมาให้จนตัวเธอรู้สึกร้อน ๆ หนาว ๆ ไม่เป็นตัวของตัวเอง

กรรณิการู้ตัวเลยว่าเธอตกลงไปในบ่วงที่นนทภัทรขุดไว้ เพราะตอนนี้เธอเคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสแปลกใหม่จากคนที่ขึ้นชื่อว่าสามี มอบให้อย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว และเขาใช้จังหวะนี้พลิกร่างบอบบางให้หันมาเผชิญหน้า ก่อนจะผลักเบา ๆ ให้ล้มตัวลงไปบนเตียงที่ลุกออกมาก่อนหน้า แต่ก่อนร่างเล็กจะรู้ตัวก็ถูกคร่อมไว้ไม่ให้ดิ้นหนีจากการลุกล้ำ พลางดึงทึ้งชุดเกาะอกที่หญิงสาวตระกองกอดออกให้อย่างเบามือ ตามด้วยชั้นในชิ้นบนล่างที่ปลิวหายไปกองรวมกันกับชุดที่เขาเพิ่งถอดไป

เมียพี่...ช่างงามอะไรอย่างนี้ หืมร่างสูงละเมอเพ้อพกที่เห็นร่างขาวนวลดั่งน้ำนมร่วงข้าวของกรรณิกา

พี่นนท์...อื้อ

หญิงสาวอยากจะเอื้อนเอ่ยอะไรริมฝีปากหนารีบก้มปิดกลีบปากบางไม่ให้เอื้อนเอ่ยสิ่งใดออกมา พลางใช้ฝ่ามือลูบไล้สัมผัสไปทั่วตัวเรื่อยมาถึงเนื้อสปันจ์เค้กก้อนโตขนาดพอดีมือบีบนวดเค้นคลึงอย่างเมามัน แล้วผละปากหนาอย่างแสนเสียดายเมื่อรู้ว่าคนตัวเล็กเริ่มขาดอากาศ และหันเหมาขบเม้มตามลำคอระหงและหน้าอกงามเพื่อฝากรอยรักไว้ ส่วนมือข้างที่ว่างค่อย ๆ ดันขาเรียวงามออกให้กว้างเพื่อใช้ปลายนิ้วตระเตรียมความพร้อมให้หญิงสาว มือบางของกรรณิกาก็ไม่ได้ว่างเว้นคอยใช้ปลายนิ้วลูบไล้ไปทั่วร่างกายกำยำของผู้เป็นสามี เสียงหวาน ๆ ที่ปล่อยออกมาส่งผลให้เขาพร้อมลงสนามรบที่ตนเป็นผู้สร้าง พอเห็นว่าร่างเล็กพร้อมก็ค่อย ๆ ดันความแข็งแกร่งเข้าไปช้า ๆ ทว่าเป็นไปอย่างอ่อนโยนและนุ่มนวลที่สุดเพื่อไม่ให้ภรรยาสาวเจ็บมากนัก

อื้อ...เจ็บค่ะพี่นนท์เสียงหวานเปล่งครางออกมาอย่างเจ็บปวด หลังจากเคลิบเคลิ้มไปกับรสสัมผัสของสามีทั้งนิตินัยและพฤตินัย สติที่ล่องลอยหายไปจนหมด เริ่มเข้าที่เข้าทางมากขึ้นเมื่อความเจ็บเริ่มคุกคามเรื่อย ๆ

ชูว์ พี่จะทำเบา ๆ นะครับ

เขาไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไรมากไปกว่าปลอบประโลมหญิงสาวด้วยการจูบซับน้ำตาให้ พลางขยับสะโพกสอบเข้าออกอย่างช้า ๆ เมื่อท่อนเหล็กแหลมด้ามใหญ่เข้าไปสุดทางก็เร่งจังหวะให้เร็วขึ้น และแรงขึ้นเพื่อให้หญิงสาวคุ้นชิน

สะโพกสอบขยับเข้าออกเพิ่มแรงขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อภายในของแฟนสาวคุ้นชินและคอยพูดปลอบโยนให้หญิงสาวมั่นใจอยู่ตลอดเวลา ร่างหนาขยับไปมาอยู่อย่างนั้นจนรู้สึกว่าร่างบางใกล้จะถึงสวรรค์ชั้นดาวก็รีบติดสปีดเครื่องให้ทันภรรยาจนไปเยือนชั้นดาวพร้อมกัน ก่อนถอดถอนกายแกร่งออกจากส่วนบอบบางของแฟนสาวช้า ๆ ไม่อยากให้เธอเจ็บมากไปกว่านี้ แล้วลุกขึ้นไปหยิบผ้าขนหนูชุบน้ำบิดจนหมาดมาเช็ดตามร่างกายของหญิงสาวให้สะอาดหมดจด ส่วนตัวเองก็เดินไปอาบน้ำชำระกายอีกรอบ

นอนซะนะ พี่ไม่กวนแล้ว

ชายหนุ่มทิ้งตัวลงนอนพลิกร่างนอนตะแคงข้างคว้าร่างหญิงสาวเข้าไปกอด โดยให้เธอนอนหนุนแขนของตนต่างหมอน เมื่อเธอชิงหลับไปซะก่อนด้วยความเหนื่อยอ่อนที่ต้องลุกมาแต่งหน้าทำผมแต่เช้าและยังต้องโดนเขากวนอีก ไม่เหนื่อยก็บ้าแล้ว!!

ฝันดีนะคะ นางกรรณิกา เกรียงไกรไม่ลืมกระซิบบอกข้างหูของหญิงสาว และหลับตามภรรยาที่เขารักสุดหัวใจไป

 

ย้อนไปพิธีในช่วงเช้า...

วันนี้บ้านรุ่งโรจน์มีแขกมากหน้าหลายตามาช่วยกันเตรียมงานตั้งแต่เช้าตรู่ ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นญาติพี่น้องของสองครอบครัวมากกว่าที่ทำกับข้าวเลี้ยงแขก ต่างดังแซซ้องไปด้วยเสียงพูดคุยของทุกคน ระหว่างที่ข้างนอกมีแต่เสียงคนคุยกัน

ภายในบ้านก็วุ่นไม่แพ้กัน เพราะตอนนี้บ่าวสาวกำลังทำพิธีการของสงฆ์อยู่ ซึ่งนิมนต์พระมา 9 รูป เพื่อเป็นสิริมงคลกับคนทั้งคู่ เมื่อพิธีสงฆ์เสร็จสิ้นเจ้าสาวถูกเพื่อนอย่างชณิดาภา ภิญโญและพราวนภา ตะวัน เพื่อนสนิท นำตัวมาอยู่ในห้องเก็บตัวภายในห้องที่เธออยู่มาตั้งแต่เด็ก

กิ่งแกอยู่ในนี้ก่อนนะ ได้ฤกษ์จะมาตามเสียงของพราวนภาบอก เมื่อพาเพื่อนมาอยู่ในห้องพักเรียบร้อย

จ้ะ

เราอยู่เป็นเพื่อนกิ่งเองนะน้ำฟ้าสาวเรียบร้อยประจำกลุ่ม ทว่าออกเรือนไปก่อนใครพูดบ้าง

พวกเธอทั้งสามคนเป็นเพื่อนเป็นสนิทกันมาตั้งแต่เด็กจนถึงม.6 ที่ชณิดาภาและกรรณิกาเลือกจะเรียนต่อในระดับปวส. เพื่อเป็นคนเรียนไม่เก่ง ส่วนพราวนภาซึ่งมีความฝันเป็นของตัวเองเลยเลือกเรียนด้านดีไซน์เนอร์ แต่ยังติดต่อกับเพื่อน ๆ อยู่เสมอ ๆ หรือถ้ามีเวลาว่างตรงกันจะนัดกันไปทานข้าวหรือดูหนัง

อ้าว แล้วแกไม่ไปกั้นประตูด้วยกันก่อนเหรอ

ไม่หรอก

ตามใจแล้วเจ้าของร้านพราวนภาพรีเวดดิ้งก็ออกจากห้องไป

เราตื่นเต้นแทนแกจังยัยกิ่ง

จริงเหรอกรรณิกาส่งสายตาระยิบระยับให้เพื่อนอย่างล้อเลียน

จริงสิ ดูนี่พลางยื่นมือบางให้เพื่อนจับเย็นเจี๊ยบเลย

ความรู้สึกของชณิดาภาในตอนนี้เหมือนว่าตัวเองได้เป็นเจ้าสาวเองอย่างไงอย่างนั้น

มือเย็นจริงด้วย คิก ๆ

เพื่อนเจ้าสาวอย่างเธอทำให้เพื่อนขำได้ก็ดีใจแล้ว และยังช่วยลดอาการตื่นเต้นได้เป็นอย่างดี ซึ่งเธอรู้ดีว่าเพื่อนสนิทของตัวเองมีความสุขแค่ไหนที่ได้แต่งงานกับคนที่เรารัก เพราะเธอเคยผ่านช่วงนั้นมาแล้ว และเป็นยัยกิ่งนี่แหละที่อยู่ข้าง ๆ ในวันสำคัญของตัวเอง

“เราเข้าห้องน้ำก่อนนะ ใกล้เวลาขบวนขันหมากจะมาแล้ว” สาวโสดแค่หนึ่งสัปดาห์บอก

พอได้อยู่คนเดียวความคิดฟุ้งซ่านต่าง ๆ ก็ประดังประเดเข้ามาจนนั่งไม่ติดถึงกับออกลุกเดินไปเดินมาอย่างตื่นเต้นแถมมือยังเย็นเฉียบ

“แกเป็นอะไรยัยกิ่ง”

“ฉันตื่นเต้น”

“งั้นมานั่งก่อนมา” เจ้าสาวคนสวยเดินตามแรงจูงของเพื่อนสาว

 

ฝ่ายเจ้าบ่าวเองตอนนี้กำลังจัดขบวนขันหมากอย่างเร่งรีบให้ทันฤกษ์ โดยมีพานธูปเทียนแพนำหน้า ตามด้วยพานขันหมากเอกและพานขันหมากโทที่ยืนคู่กัน ถัดมาจะเป็นญาติของฝ่ายเจ้าบ่าวและเจ้าบ่าวเอง ปิดท้ายด้วยขนมมงคล 9 อย่างที่จัดใส่พานห่อด้วยผ้าลูกไม้อย่างดี

จัดเสร็จแล้วนะคุณภาวิดาเข้ามาถาม

ค่ะ

เมื่อได้ฤกษ์ทุกคนก็เคลื่อนขบวน โดยมีคนส่งเสียงโห่สามครั้งเพื่อเอาฤกษ์เอาชัย กระทั่งมาถึงหน้าบ้านของเจ้าสาวก็โห่อีกสามครั้งเป็นการร้องบอกฝ่ายนั้นว่าขันหมากมาถึงแล้ว จากนั้นจะมีเด็กผู้หญิงซึ่งเป็นลูกของคนงานในรีสอร์ทมาล้างเท้าให้ชายหนุ่ม ซึ่งเป็นพิธีที่ง่ายและไม่ยุ่งยาก นนทภัทรเลยมอบซองเป็นของกำนัล

ด่านประตูเงินประตูทองนั้นนนทภัทรทำได้ผ่านฉลุย ไม่ว่าจะร้องเล่นเต้นรำก็ทำได้หมด ทั้งยังมีสายย่อที่เพื่อนเจ้าบ่าวต้องเต้นด้วย เป็นที่ถูกอกถูกใจของสาวน้อยสาวใหญ่ที่เห็นคนหล่อทำอะไรก็ดูดีไปหมด จนมาถึงด่านสุดท้าย...    

อ้าวนลิน เราเป็นน้องเจ้าบ่าวไม่ใช่หรือ ทำไมไปอยู่ฝ่ายเจ้าสาวล่ะคุณนันทวัฒน์เย้าลูกสาวที่ยืนกั้นประตูเงินประตูทองด่านสุดท้ายอยู่กับพราวนภา

อุ้ย คุณพ่อขา นลินเป็นน้องของพี่กิ่งค่ะนันท์นลินอ้อนคนเป็นพ่อ

อ่ะ พ่อให้หมดเลยพ่อของเจ้าบ่าวยื่นซองให้กับลูกสาวและพราวนภาทั้งหมด ที่รวมแล้วก็มากโข

ขอบคุณค่ะ เชิญค่ะสองสาวกล่าวขอบคุณพร้อมกัน ก่อนเดินหลีกทางให้ขบวนขันหมาก

คิดว่าด่านนี้จะหนัก ที่ไหนได้เขาไม่ต้องทำอะไรเลย อยากจะร้องเพลงเป็นภาษาแมวนัก

นนท์ลูก...ขึ้นไปรับน้องมาเร็วคุณขวัญหทัยบอกลูกเขย เมื่อทุกคนเข้ามานั่งโซฟาที่จัดไว้เพื่อให้ญาติผู้ใหญ่ของเจ้าบ่าวเจ้าสาวเข้ามานั่งเป็นพยานรักของคนทั้งสอง

ขอบคุณครับ

นนทภัทรยกมือไหว้แม่ยายเมื่อท่านเอ่ยอนุญาต ก่อนเดินก้มตัวออกไปเคาะประตูเรียกเจ้าสาว ซึ่งอยู่ในห้องนอนของเธอเอง ไม่ถึงนาทีชณิดาภาก็เปิดประตูให้กรรณิกาออกมาเจอชายหนุ่ม โดยมีพราวนภาเดินตามหลังออกมาพร้อมกัน

ใส่ชุดนี้แล้วสวยอย่างกับนางในวรรณคดีเลยนะคะกวาดสายตามองดูอย่างหลงใหลได้ปลื้มที่มีเจ้าสาวสวยอย่างที่เขาจินตนาการเอาไว้

จริงเหรอคะเจ้าบ่าวคนหล่อพยักหน้ายืนยัน

คนฟังเช่นพราวนภาและชณิดาภายังเขินจนหน้าแดง แล้วเจ้าสาวที่ได้ยินคำชมตรง ๆ จะเหลือเหรอที่ไม่อาย

ป่ะค่ะ ใกล้ฤกษ์หมั้นแล้วนะ

 

งานหมั้นเป็นไปอย่างชื่นมื่นมีแต่ความสุขที่เจ้าบ่าวแกล้งให้เจ้าสาวเขินได้อายอยู่เนือง ๆ อย่างเช่นตอนนี้ที่เพื่อน ๆ เชียร์ให้หอมแก้ม กรรณิกาหอมก่อนปล่อยค้างไว้ประเดี๋ยวเดียวเพื่อให้ช่างภาพได้กดชัตเตอร์ พอมาถึงเจ้าบ่าวนั้นกับนานกว่าปกติจนมีคนเอ่ยปากแซ็วถึงยอมปล่อย เลยเป็นที่อิจฉาตาร้อนนักสำหรับคนที่พบเห็น

ไอ้นนท์พอแล้วมั้ง เดี๋ยวแก้มเจ้าสาวช้ำหมด ค่อยไปทำกันสองคนไม่ดีกว่าเหรอ

เสียงเพื่อนเจ้าบ่าวคนหนึ่งตะโกนขึ้นมากลางวง เป็นเหตุให้นนทภัทรผละออกมาอย่างเสียดาย ก่อนจะสอดส่องสายตาคาดโทษหาเพื่อนคนที่พูดก็เจอเข้ากับสายตาพราวระยิบระยับของกานตพงศ์นั่นเองที่ทะลุกลางปล้องไม่แคร์สายตาใคร พี่ชายเจ้าสาวหาสลดไม่กับหัวเราะหึ ๆ ในลำคอจนถูกมารดาที่นั่งอยู่ใกล้ ๆ ฟาดเพี๊ยะเข้าให้

เสร็จจากพิธีหมั้นก็เข้าสู่ช่วงนับสินสอด ซึ่งครอบครัวทางฝ่ายเจ้าบ่าวได้ให้ชุดเครื่องเพชรสามชุด เงินสดอีกจำนวนหนึ่งที่ไม่รู้มูลค่าเท่าไหร่ เพราะไม่ได้ลงตัวเลขไว้ ทว่ารวม ๆ แล้วก็มากโข ส่วนบิดามารดาของกรรณิกาก็ไม่ได้รับเงินสินสอดไว้ แต่ยกให้บ่าวสาวทั้งหมดเหมือนเป็นเงินถุงเงินถังให้ลูก ๆ   

มาถึงพิธีรดน้ำสังข์หรือประสาทพร บ่าวเจ้าจุดธูปเทียนบูชาพระรัตนตรัยเสร็จ ก็เดินเข้าไปนั่งที่ตั่งรดน้ำสังข์ มีหมอนสำหรับรองมือและพานรองรับน้ำสังข์ โดยทั้งสองได้ขอให้บิดามารดามาสวมมงคลแฝดพร้อมทั้งเจิมหน้าผากให้ ด้านหลังมีชณิดาภาและพราวนภายืนอยู่เพื่อคอยแจกของชำร่วยให้แขกที่มาร่วมงานในครั้งนี้ ซึ่งเป็นช้อนส้อมอันหมายถึงความผูกพันที่ขาดออกจากกันไม่ได้โดยสิ้นเชิง

ขอให้มีความสุขนะลูกบิดาของเจ้าสาวเข้ามาให้พรลูกเป็นคนแรก

แม่ขอให้ลูกทั้งสองมีลูกเต็มบ้านหลานเต็มเมืองมาให้ไว ๆ นะลูกคุณขวัญหทัยที่ตามหลังสามีมาติด ๆ กล่าวอวยพรบ้าง

ขอบคุณครับ / ขอบคุณค่ะ

เมื่อบิดามารดาของทั้งคู่รดน้ำสังข์เรียบร้อย จากนั้นก็ตามด้วยคนอื่น ๆ ที่มาร่วมงานในครั้งนี้

มองผ่านกระจกใสออกไปจะเห็นสวนดอกกุหลาบสีขาวที่กรรณิกาปลูกเรียงไว้เต็มไปทั่วบริเวณ ส่งผลให้รอบ ๆ สดชื่นและร่มรื่นไปด้วยดอกไม้สด ญาติผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่ายพร้อมใจให้พรและเชิญท่านนายอำเภอมาเป็นสักขีพยานในการจดทะเบียนสมรส

ต่อจากนั้นก็เป็นการส่งตัวบ่าวสาวเข้าห้องหอคอยรักซึ่งเป็นฤกษ์มงคลที่ไปดูมากับพระอาจารย์ที่นับถือ โดยมีแค่ญาติผู้ใหญ่เข้าร่วมให้สินให้พรในการใช้ชีวิตคู่ครั้งนี้ เจ้าสาวที่ควงแขนเจ้าบ่าวมาในห้องที่ถูกตกแต่งด้วยดอกกุหลาบสีแดงโรยเป็นรูปหัวใจไว้กลางเตียงนอน ซึ่งมีพ่อแม่ของทั้งคู่นั่งคอยอยู่ก่อนแล้วตรงสตูลปลายเตียง

"แม่ขอให้ทั้งสองมีความสุขนะ" คุณภาวิดากล่าวให้พรสั้น ๆ ทว่าความหมายกินใจ

"รักกันยืนยาวเหมือนเส้นขนมจีนนะลูก แม้เส้นจะเล็กแต่ความเหนียวของข้าวที่เราหมักไว้นาน ก็เหมือนความรักของลูกทั้งสองนั้นแหละ มีอะไรก็หันหน้ามาคุยกันนะ ถ้าอีกคนร้อนอีกคนต้องเย็น จำคำของพ่อไว้ล่ะ!!" คุณนันทวัฒน์สอนบ้าง

"ขอให้ลูกทั้งสองอยู่ด้วยกันไปจนแก่จนเฒ่า เป็นปู่ย่าและเป็นตายายนะ" มารดาของกรรณิกาบอก

"พ่อฝากดวงใจของพ่อด้วยนะนนท์" คุณกรรชัยตบไปบนบ่าของลูกเขยอย่างฝากฝัง

ขอบคุณนะคะ / ขอบคุณนะครับบ่าวสาวก้มกราบเท้าผู้ใหญ่ทั้งสี่ที่ทำให้พวกเธอมีวันนี้

"เราออกไปกันเถอะ ปล่อยให้บ่าวสาวพักผ่อนกัน" คุณกรรชัยเอ่ยชวนปนแซ็ว


*******

ฝากติชมและเม้นให้ด้วยนะคะ

https://www.facebook.com/PatchayaWriter


พัชญา


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha