อ้อมกอดสุภาพบุรุษ

โดย: พัชญา



ตอนที่ 4 : บทที่ 3 100%


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

บทที่ 3

ก่อนหน้านั้นหกเดือน

กิ่งปิดร้านเสร็จหรือยังคะ เดี๋ยวไม่ทันดูพระอาทิตย์ตกนะเสียงนนทภัทร เกรียงไกร ผลักประตูร้านเข้ามาถามแฟนสาว  

เสร็จแล้วค่ะ หญิงสาวที่ยืนจัดของอยู่หลังเคาน์เตอร์หันมาตอบ

กรรณิกาตรวจดูความเรียบร้อยอีกรอบ ก่อนเดินไปหยิบกระเป๋าสะพายใบเล็กออกมายืนรอแฟนหนุ่มหน้าร้าน ปกติแล้วที่ร้านจะมีลูกน้องมาช่วยงาน ทว่าวันนี้เธอให้กลับก่อน จะรอให้น้องสาวของแฟนหนุ่มมาช่วยดูแลให้ ก็พอดีว่าวันนี้เด็กสาวยังไม่กลับมาเลยต้องปิดร้านก่อนเวลากว่าหนึ่งชั่วโมง

ร้าน King Bakery ตั้งอยู่หน้าทางเข้ารีสอร์ทเคเอ็น การ์เด้น รีสอร์ท ลักษณะเด่นของร้านคงจะเป็นรูปทรงตัวแอล ที่สามารถมองเห็นวิวได้ถึงสามร้อยหกสิบองศา ไม่ว่าจะเป็นภูเขาที่อยู่ด้านหน้าและมีฉากหลังเป็นวิวบ้านพักเพราะติดกระจกใสล้อมรอบไว้ บ่อน้ำที่ขุดอย่างตื้นเขินยามนี้กับมีนกเป็ดน้ำและนกกระยางมาหากินกุ้ง หอย ปู ปลาตัวเล็ก ๆ บินร่อนไปร่อนมา เป็นผลให้นักท่องเที่ยวที่ขับรถผ่านไปมาเข้ามาถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระลึก เหตุนี้เลยทำให้ร้านเบเกอรีของเธอคึกคักไปด้วยผู้คน แถมที่ร้านยังตกแต่งด้วยข้าวของเครื่องใช้ที่เป็นสีเขียวทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นโต๊ะเก้าอี้ที่นั่งยังเป็นสีเขียวอ่อนเพื่อให้เข้ากับบรรยากาศธรรมชาติที่โอบรอบร้านไว้ โดยไม่ต้องพึ่งแอร์แม้แต่น้อย อันเนื่องจากมีแรงลมพัดโชยมาอยู่ตลอดเวลา

ไปกันเลยมั้ยคะ

“ค่ะ”

นนทภัทรก้มมองนาฬิกาตลอดเวลาเมื่อใกล้พระอาทิตย์จะตกเลยรีบจูงมือของหญิงสาวให้เดินขึ้นเนินเขาลูก ๆ ตามเขามาทั้งที่ช่วงขาของเธอนั้นสั้นกว่าเขามาก

พี่นนท์เดินช้า ๆ หน่อยได้ไหมคะ กิ่งเดินตามไม่ทันแล้วค่ะกรรณิกาบอกเมื่อก้าวขาไม่ทันแถมยังเกือบหกล้มก็หลายครั้ง

ตลอดเส้นทางที่เดินเต็มไปด้วยดอกหญ้าสีขาวของหญ้าหิมะกำลังแข่งกันลู่ไปตามแรงลม ตามทางเดินจะมีม้านั่งทำจากไม้ไผ่ผ่าซีกตอกด้วยตะปูเพื่อยึดติดกับไม้วางไว้ใต้ต้นไม้น้อยใหญ่เป็นระยะ บางช่วงจะเห็นว่ามีนักท่องเที่ยวแวะถ่ายรูปและวิวเก็บไว้เป็นที่ระลึกแม้จะย่ำเย็นแล้วก็ตาม

สิบนาทีพอดีที่เดินมาถึงอ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่ทันเวลากับแสงสีส้มที่กำลังลาลับขอบฟ้าเป็นภาพสวยงามยิ่งนักสำหรับผู้พบเห็นและยังเป็นอังซีนของที่นี่เลยก็ว่าได้ที่ในทุก ๆ ปีจะมีคนเข้ามาพักและใช้สถานที่ตรงนี้ถ่ายพรีเวดดิ้ง

ถึงแล้วค่ะร่างสูงบอก เมื่อพาแฟนสาวเดินออกห่างจากผู้คนเล็กน้อย

มีอะไรหรือเปล่าคะพี่นนท์?”

คนมีความลับไม่ตอบกับใช้การกระทำเป็นสิ่งตอบแทน ระหว่างนั้นเองชายหนุ่มเดินอ้อมมาสวมกอดจากทางด้านหลังแล้วคอยดอมดมผมยาวสลวยของหญิงสาวที่มีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของแชมพู ทั้งมองพระอาทิตย์ที่กำลังอัสดงไปกับคนรัก พลางเดินมาคุกเข่าตรงหน้าของแฟนสาวที่ยืนตกตะลึงกับสิ่งที่ชายหนุ่มกำลังทำ

“ทำไมพี่นนท์”

คนกำลังทำเซอร์ไพรส์หญิงสาวใช้ปลายนิ้วชี้ปิดไปที่ริมฝีปากบางของคนที่ตั้งคำถามบอกเป็นนัยว่าไม่ให้พูดอะไรตอนนี้ กรรณิกาพยักหน้าเข้าใจเมื่อรู้สิ่งที่ชายหนุ่มพยายามจะสื่อสารกับเธอ

กิ่งคะ ชีวิตที่เหลืออยู่ของกิ่งให้พี่เป็นคนดูแลได้ไหม

พี่นนท์…” คนถูกขอแต่งงานถึงกับพูดไม่ออกและบอกไม่ถูกว่าตอนนี้กำลังรู้สึกเช่นไรกันแน่เลยได้แต่ยืนตัวแข็งทื่อรู้เพียงแต่ว่าร่างกายด้านชาไปหมดทั้งตัว

แต่งงานกับพี่นะคะร่างสูงที่คุกเข่าอยู่ยื่นกล่องกำมะหยี่สีแดงซึ่งภายในใส่แหวนเงินเกลี้ยงเรียบ ๆ ไว้ออกมาสวมนิ้วนางข้างซ้ายให้กับว่าที่เจ้าสาวก่อนเพื่อไม่ให้เธอปฏิเสธ

แบบนี้เขาเรียกว่ามัดมือชกหรือเปล่านะ ว่าที่คู่หมั้นสาวที่ยังไม่ตอบตกลงได้แต่ตั้งคำถามถามตัวเองในใจ

ค่ะ กิ่งแต่งกับพี่นนท์กรรณิกาพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเทาและพยักหน้ารับอย่างดีใจ เธอไม่คิดว่าเขาจะเซอร์ไพรส์ขอแต่งงานในสถานที่แห่งความทรงจำอย่างนี้ เลยทำให้อดที่จะน้ำตาคลอออกมาด้วยความซึ้งใจไม่ได้

แป๊ะ! แป๊ะ! เสียงปรบมือดังก้องเมื่อหญิงสาวตอบตกลง นักท่องเที่ยวที่อยู่บริเวณนั้นต่างร่วมใจกันปรบมือให้ด้วยความยินดี

ไชโย! ขอบคุณค่ะ! พี่รักกิ่งที่สุดเลยนะนนทภัทรระร่ำระลักบอก พลางก้มหน้าไปพรมจูบหน้าผากมนกับความสุขครั้งนี้

 

หลังลงจากจุดชมวิวนนทภัทรได้ขับเอทีวี (ATV) มาส่งหญิงสาวที่บ้านและอยู่คุยกับว่าที่พ่อตาสักพักก็ขอตัวกลับ เพราะนัดที่บ้านไว้ว่าจะกลับไปทานข้าวด้วย

ผมขอตัวกลับก่อนนะครับคุณพ่อ

อย่างที่รู้ ๆ กันว่ากานตพงศ์และนนทภัทรถูกเลี้ยงมาคู่กันทั้งสองครอบครัวเลยให้ลูก ๆ ของตนเรียกพ่อแม่ของอีกฝ่ายได้

อ้าว ไม่อยู่ทานข้าวด้วยกันก่อนหรือ

ไม่ดีกว่าครับ

อ้อ ๆว่าที่พ่อตาพยักหน้าอย่างเข้าใจ

บ้านของครอบครัวรุ่งโรจน์ถูกออกแบบให้เป็นทรงไทยขนาดสองชั้น ซึ่งทำจากไม้สักทั้งหลัง มองรอบ ๆ จะเห็นความร่มเงาของต้นปีบและดอกแก้วที่ปลูกไว้จนเต็มพื้นที่อีกทั้งยังปูด้วยหญ้านวลน้อยทั้งหมด ภายในบ้านจะถูกแบ่งออกเป็นห้อง ๆ ชั้นล่างจะมีทั้งห้องรับแขกอยู่ซ้ายมือของโถงบ้านสามารถมองเห็นดอกไม้ที่กรรณิกาปลูกไว้อย่างสวยงาม ห้องนั่งเล่นที่นนทภัทรนั่งอยู่นี่จะอยู่เยื้องไปทางขวามีทีวีแอลซีดีจอใหญ่ยักษ์ตั้งไว้บนตู้และมีโซฟาสีน้ำตาลตัดกันกับสีครีมของผนัง ด้านหลังโซฟามีรูปขนาดใหญ่ที่ถูกวาดจากช่างมืออาชีพและมีประตูกระจกสามารถมองเห็นสวนดอกไม้ที่มีไม้ดอกไม้ประดับหลากหลายชนิดที่แข่งกันส่งกลิ่นหอมอบอวลไปทั่วบ้าน ทั้งยังเป็นสถานที่ที่กรรณิกาชอบมานั่งเล่นมองความสวยงามของดอกไม้ในยามว่าง แม้หลัง ๆ มานี้จะไม่ค่อยได้มานั่งก็ตาม

 

ทันทีที่คุณนนทวัฒน์และคุณภาวิดาทราบเรื่องในวันนั้นก็อยากมาในวันรุ่งขึ้นเลย ทว่าบิดามารดาฝ่ายว่าที่เจ้าสาวไปทำธุระกันเลยต้องมาวันนี้แทน ซึ่งกว่าอาทิตย์เลยทีเดียวที่มีวันว่างตรงกัน

ครอบครัวรุ่งโรจน์ที่อยู่พร้อมหน้าพร้อมตาได้ออกมาต้อนรับขับสู่เพื่อนสนิทที่มาตกลงสินสอดทองหมั้นให้สมกับเป็นลูกหลานของตระกูลดัง

ส่วนของหมั้นเธอเรียกมาได้เลยนะขวัญไม่ต้องเกรงใจคุณภาวิดาพูดขึ้นระหว่างรออีกฝ่ายคิด

แล้วแต่เธอจะเห็นสมควรนะภามารดาของว่าที่เจ้าสาวกล่าว “เพราะฉันก็ไม่อยากขึ้นชื่อว่าขายลูกกิน”

ได้ยังไงกัน เสียชื่อตระกูลหมด แถมหนูกิ่งจะถูกนินทาไปในทางเสียหายเอาได้คนตัดสินใจสูงสุดของบ้านเกรียงไกรถึงกับไม่ยอมเอาอย่างนี้ไหม แม่ให้แหวนวงนี้กับหนูกิ่งใส่วันงานแล้วกันนะลูก

เอ่อ...แต่...คุณแม่คะ

“อย่าปฏิเสธแม่เชียว!

แม้เธอจะเห็นแหวนวงนี้มาตั้งแต่เด็กก็ตามและยังทราบมาว่าคุณแม่ภารักและหวงแหวนยิ่งกว่าอะไร จะให้เธอรับมาไว้กับตัวอย่างไรล่ะ

ขอบคุณคุณแม่ภามากนะคะที่กรุณากิ่งกรรณิกายกมือไหว้อย่างอ่อนช้อย

นนท์สวมแหวนให้น้องสิลูก

ได้ยินเช่นนั้นแล้ว นนทภัทรหยิบแหวนจากมือมารดามาสวมให้คู่หมั้น ผลปรากฏว่าพอกับนิ้วนางข้างซ้ายของกรรณิกาพอดิบพอดี

แหวนเพชรสิบกะรัตที่ใส่ติดตัวคุณภาวิดามาตั้งแต่สมัยสาว ๆ ซึ่งคุณสามีซื้อให้ในวันแต่งงาน ช่วงนั้นคุณนันทวัฒน์ไม่ค่อยจะมีเงินเลยซื้อให้แค่สองกะรัต ต่อมาพอมีเงินเก็บได้ซื้อเพิ่มให้

เมื่อพูดคุยตกลงกันจนเป็นที่เข้าใจเรียบร้อย โดยฝ่ายว่าที่เจ้าบ่าวได้ให้สร้อยคอทองคำ และแหวนเพชรอีกสองชุด แถมในวันแต่งจะมีสินสอดเพิ่มเข้ามาอีก พอถามออกไปก็บอกแค่ว่าให้รู้ในวันแต่งทีเดียว  

“เอาล่ะในเมื่อตกลงกันได้แล้ว ก็ร่วมทานข้าวเลยนะ” คุณกรรชัยที่ให้สิทธิ์ขาดภรรยาตัดสินใจพูดขึ้น

จากนั้นสองครอบครัวได้รับประทานอาหารเย็นร่วมกัน การพูดคุยก็เต็มไปด้วยรอยยิ้ม เสียงหัวเราะของความสุขและดีใจที่ได้เป็นทองแผ่นเดียวกัน ทำให้ไม่ต้องห่วงเรื่องคู่ครองว่าจะเจอคนไม่ดี เพราะทั้งสองครอบครัวเป็นเพื่อนรักเพื่อนตายถึงขนาดดื่มน้ำสาบาน ตั้งแต่สมัยของคุณปู่คุณย่าของทั้งสอง เลยหมดปัญหาเรื่องแม่ผัวลูกสะใภ้ เนื่องจากว่าคุณภาวิดานั้นรักกรรณิกาดั่งลูกคนหนึ่ง

 

ฤกษ์แต่งจะเป็นช่วงเดือนหก นนท์เห็นว่ายังไงบ้างลูกเสียงคุณภาวิดาถามในระหว่างที่สองครอบครัวมาร่วมทานข้าวในเช้าวันหนึ่ง

ก็ดีนะครับ มีเวลาเตรียมตัวตั้งห้าหกเดือน แล้วกิ่งล่ะคิดว่าทันมั้ยประโยคสุดท้ายหันมาถามคู่หมั้นสาวที่นั่งฟังมารดาของเขาพูดอย่างไม่แสดงความคิดเห็น

น่าทันนะคะ

ถ้าอย่างนั้นเอาวันนี้เลยนะลูก

ค่ะ / ครับคุณแม่

เมื่อทราบว่าฤกษ์แต่งเป็นวันไหน นนทภัทรรีบเข้ามาเซ็นเอกสารที่รอการอนุมัติจากเขา กว่าจะหมดทุกแฟ้มก็เป็นเวลาเกือบเที่ยง เลยตัดสินใจขับเอทีวีออกมารับหญิงสาวที่ร้านเพื่อไปทานอาหารกลางวันด้วยกัน จากนั้นจะได้ไปเลือกชุดแต่งงานและของชำร่วยที่ร้านพราวนภาพรีเวดดิ้ง ซึ่งเป็นร้านเพื่อนสนิทของหญิงสาวเอง

สวัสดีค่ะคุณกิ่ง มาหาคุณน้ำฟ้าเหรอคะผู้จัดการร้านทักอย่างสนิทสนมเมื่อกรรณิกาเปิดประตูร้านเข้ามา

ค่ะ ไม่ทราบว่าเขาว่างไหมคะ

ว่างค่ะ เชิญนั่งรอที่ห้องรับรองแขกก่อนนะคะ พี่จะไปตามคุณน้ำฟ้ามาให้

ขอบคุณค่ะ

กรรณิกานั่งรออยู่สักพักพราวนภาก็เดินเข้ามาในโซนรับแขก ที่มีโซฟา โต๊ะ เก้าอี้ ตั้งเรียงไว้สี่ชุด เพื่อใช้เป็นที่รับรองลูกค้าที่มาใช้บริการ ซึ่งมองรอบ ๆ แล้วก็ไม่เล็กไม่ใหญ่มากนัก แถมยังตกแต่งร้านด้วยสีชมพูอ่อน ๆ ช่างเข้ากับบรรยากาศของที่นี่นัก และเธอไม่แน่ใจว่าเจ้าของพราวนภาพรีเวดดิ้งรู้หรือยังว่าอยู่ใกล้ร้านอาหารครัวรุ่งโรจน์

มาตรงเวลานัดจริงนะยัยกิ่ง

พราวนภา ตะวันหรือน้ำฟ้า ทักเพื่อนสาวคนสนิทเมื่อเข้ามานั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกัน และหันมาไหว้แฟนหนุ่มของเพื่อนที่นั่งอยู่โซฟาเดียวข้าง ๆ กรรณิกา

สวัสดีค่ะพี่นนท์

สวัสดีครับนนทภัทรยกมือไหว้ตอบ

“มาช้ากว่านี้กลัวจะไม่ได้เจอกับเจ้าของร้านน่ะสิ” กรรณิกาว่า

“ก็จริง”

ทักทายกันพอหอมปากหอมคอ พราวนภาเลยยื่นอัลบั้มรูปที่ข้างในมีชุดให้เลือกมากมาย ร้านของเธอเป็นร้านเปิดใหม่ที่มีลูกค้ามาใช้บริการมากที่สุด เพราะมีให้เลือกหลากหลายรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็นชุดไทย ชุดราตรี ชุดสูทที่ใส่ออกงาน ทั้งให้เช่าและซื้อเก็บไว้ได้ เนื่องจากเธอออกแบบมาเพียงชุดเดียวในแต่คอลเลคชั่นและไม่เหมือนใคร บางชุดจะเป็นชุดคู่ที่ออกแบบมาให้คู่รักเพื่อให้เข้ากับยุคสมัยที่เปลี่ยนแปลงไปหรือบางครั้งร้านยังมีให้ลูกค้ารีเครวสมาตามแต่ใจต้องการ เลยเป็นที่ถูกอกถูกใจสำหรับใครหลาย ๆ คน

กิ่งชอบชุดนี้จังค่ะพี่นนท์ กรรณิกาชี้ปลายนิ้วเรียวไปที่ชุดไทยประยุกต์สีครีมทอลวดลายลูกไม้ปักเลื่อมสีทองดูสง่างาม

พี่ก็คิดเหมือนกิ่งเลยค่ะเขามองชุดนี้ตั้งแต่แรกแล้ว กลัวว่าคู่หมั้นจะไม่ชอบด้วยเลยยังไม่บอกอะไรออกไป พอเห็นว่าแฟนสาวชอบชุดเดียวกันก็ดีใจจนเนื้อเต้น เพราะถ้ามาอยู่บนเรือนร่างของหญิงสาวคงงดงามน่าดู

ถ้าอย่างนั้นกิ่งเลือกชุดนี้เป็นชุดพิธีการนะคะ

ครับ

เลือกชุดของตนได้เรียบร้อยก็มาดูให้คู่หมั้นหนุ่มบ้าง ซึ่งทั้งคู่คิดตรงกันว่าต้องชุดราชปะแตนและโจงกระเบนสีแดงเลือดหมูดูเข้ากันกับว่าที่เจ้าบ่าวมากกว่าชุดอื่น ๆ

พี่สุคะ พาว่าที่เจ้าสาวไปลองชุดทีค่ะพราวนภาที่ปล่อยคนทั้งคู่เลือกชุดตามใจชอบหันไปเรียกผู้ช่วยที่เดินอยู่แถวนั้นมาพาเพื่อนตนไปลองชุด เผื่อได้ปรับแก้ตรงไหนจะได้ทำให้ทันเลย

ส่วนพี่นนท์นี่ค่ะ ลองไปใส่มาให้ฟ้าดูหน่อยนะคะหันไปหยิบชุดจากลูกน้องมายื่นให้แฟนเพื่อน ก่อนจะออกมาให้เจ้าของร้านยลโฉม

เมื่อตกลงเรื่องชุดและอื่น ๆ จิปถะ ทั้งคู่ก็ออกมาเลือกของชำร่วยที่วางโชว์ในตู้กระจกที่จัดเป็นแพ๊คไว้อย่างสวยงาม และตัดสินใจเลือกเป็นชุดช้อนส้อมทองที่มีความหมายดีทีเดียว

หลังจากเลือกของได้ตามต้องการ ว่าที่เจ้าบ่าวเจ้าสาวได้อยู่พูดคุยนัดแนะเรื่องสถานที่ที่จะใช้ถ่ายพรีเวดดิ้งในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า ซึ่งทั้งสองเลือกเป็นรีสอร์ทเอ็นเค การ์เด้น เนื่องมาจากว่าเป็นสถานที่แห่งความทรงจำระหว่างเธอสองคน ก่อนขอตัวกลับเมื่อมีแขกมาดูชุดแต่งงาน พราวนภาเลยขอตัวออกไปรับรองแขกด้วยตัวเอง


https://www.facebook.com/PatchayaWriter/


พัชญา


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha