[จบ]นางฟ้ามาเฟีย ( Mafia's Fairy )

โดย: รุ่งอรุโณทัย



ตอนที่ 29 : ปลาดาว & เอ็ดเวิร์ด


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


            เอ็ดเวิร์ด ดับเครื่องยนต์ ในอาคารจอดรถอพาร์ทเม้นท์ส่วนตัวที่ตอนนี้ไม่ว่างแล้ว ปลาดาว ธรรมบุตร เอ็ดเวิร์ดหยิบซองเอกสาร เอกสารที่เรียบร้อยแล้ว ตอนนี้ปลาดาวสามารถอยู่ที่ประเทศสหรัฐอเมริกา รัฐนิวยอร์กได้อย่างถูกต้อง คุณย่าไม่เคลือบแคลงสงสัยอะไรทั้งนั้น ท่านเป็นคนดี มีเมตตา และสิ่งสำคัญที่สุดคือท่านเชื่อถือในตัวเขา เขาจะไม่มีทางทำให้ท่านผิดหวัง 

“ย่าไม่ต้องการอะไร แค่เอ็ดเวิร์ด ปลอดภัย กลับมาหาย่านะ” คำพูดสุดท้ายที่ท่านบอกกับเขา ยามที่รู้ว่าเขาต้องไปมอสโคว์ วันนี้หัวใจเขาบอบช้ำที่ต้องสูญเสียหัวใจของอนาสตาเซียไปให้กับลูส แต่เขาจะไม่เป็นไร เพราะแค่อนาสตาเซียมีความสุข เท่านั้น เธอจะเป็นนางฟ้าของเขาตลอดไป เอ็ดเวิร์ดรู้ดีว่าตัวเองไม่ต้องการความสงสาร ความเห็นอกเห็นใจจากใครทั้งนั้นในเรื่องนี้ เขาอยู่ได้กับสถานะใหม่ พี่ชายตลอดกาลของอนาสตาเซีย และวันหนึ่งหัวใจของเขาก็จะกลับมาเป็นของเขาอย่างเต็มดวง คงเหลือไว้ให้เธอแค่หัวใจของพี่ชาย อนาสตาเซียไม่มีพี่ชาย เธอมีแต่น้องชาย น้องชายสี่คนแล้ว เธอขาดพี่ชายและเขายินดีที่จะรับตำแหน่งนี้ ‘ขอเวลาอีกหน่อยนะ    แอนนี่ น้องสาวที่รัก’ 

ก็อก ก็อก เอ็ดเวิร์ดเคาะประตู 

กริ๊ก เสียงปลดล็อค 

ปลาดาว  ยิ้มดวงตาเธอสว่างไสว ยามที่เห็นเขา เขามาแล้วเอ็ดเวิร์ด คนที่เธอรออยู่ รอทุกวัน เขาไม่ได้มาหลายวันแล้ว แต่เธอมีความสุขกับการที่ได้รอ 

“ปลาดาว เธอต้องเรียนหนังสือนะ เอกสารทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว” เอ็ดเวิร์ดเข้าเรื่องทันที

“ค่ะ ขอบคุณนะคะ”

“ไม่ใช่ฉันหรอกที่เธอต้องขอบคุณ”

“คุณด้วยค่ะ เอ็ดเวิร์ดเพราะคุณ ปลาดาวจึงมีชีวิตใหม่ และแน่นอนค่ะ คุณย่า เรียกแบบนี้ได้มั้ยคะ ยามที่กล่าวถึงท่าน ปลาดาวจะไม่ทำให้ท่านต้องผิดหวังค่ะ”

“คุณย่า เรียกได้ ท่านชอบแบบนั้น”

“คุณเป็นอะไรเหรอเปล่าคะ?” เอ็ดเวิร์ดเลิกคิ้วมองเธอ เขานั่งอย่างสบายบนโซฟาตัวโปรดของเขา ในห้องของเขา

“ทำไม เธอเห็นอะไรบนหน้าฉันอย่างงั้นเหรอ” 

“ความเศร้าหมองในดวงตาคุณค่ะ” เอ็ดเวิร์ด เลิกคิ้ว เขาปกปิดมันไม่ได้ถึงเพียงนั้นเลยเหรอ เขาเสียสิ่งเหล่านี้ไปแล้วเหรอ การควบคุม

“เข้ามาใกล้ๆสิ! แล้วฉันจะบอก” ปลาดาวทำตามนั้น เข้าไปใกล้ๆเขา เธอคุกเข่าลงกับพื้นตรงหน้าเขา แต่เอ็ดเวิร์ดดึงตัวเธอขึ้นมา ขึ้นมานั่งบนโซฟาข้างๆเขา ตรงพื้นที่ว่าง เขาและเธออยู่ใกล้กันมาก มากแบบที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

ปลาดาวหัวใจเต้นแรง หลบตาเขา ลมหายใจเขา เธอรู้สึกได้ เขากำลังจะทำอะไร แก้มเธอร้อนผ่าว แดงจัดขึ้นมาทันที เพราะเขาหอมแก้มเธอ ตัวเธอสั่น มือเธอสั่น  ปากเธอสั่น สั่นมาก เมื่อปากที่สั่นกำลัง กำลังจะถูกเขาสัมผัส ด้วยปากของเขา

อื้มมมมม ดีจัง เอ็ดเวิร์ด เขาจูบเธอ ปลาดาวหลับตาด้วยความเขิน แต่เธอชอบ ชอบที่เขาทำแบบนี้กับเธอ เขาจะคิดว่าเธอใจง่ายมั้ย? แต่เขาเป็นจูบแรกของเธอ 

“รังเกียจฉันมั้ย?” เอ็ดเวิร์ด ผละออกมาเล็กน้อย กระซิบถาม เขาไม่ชอบบังคับใจใคร ไม่ใช่วิสัยของเขา ความร่วมมือและยินยอม หอมหวานกว่ากันเยอะ

“มะ...มะไม่ค่ะ” ปลาดาวตอบกลับ เสียงเบา หัวใจเต้นแรงขึ้น ยี่สิบสี่ปีที่เติบโตมา ไม่เคยมีช่วงเวลาไหนให้ตื่นเต้นแบบวาบหวามเท่าตอนนี้เลย

เอ็ดเวิร์ดยิ้มก่อนที่จะกลับไปอีกครั้ง ปิดริมฝีปากของปลาดาว และทำให้หัวใจของสาวเจ้ากระตุกวาบ เธอเปิดปากทีละนิด เมื่อลิ้นของเอ็ดเวิร์ดสัมผัสริมฝีปากเธอ เธอต้องให้เขาเข้าไป เขาจะชอบมันมั้ย โพรงปากของเธอ ปลาดาวประหม่า เธออยากให้ทุกอย่างที่ดีที่สุดที่เธอมีให้กับเอ็ดเวิร์ด 

“อ๊ะ!” ปลาดาวร้องนิดหนึ่ง เมื่อเอ็ดเวิร์ดดึงเธอขึ้นมา มานั่งบนตักเขา ฝ่ามือเขากอบกุมแก้มของเธอข้างหนึ่ง อีกข้างหนึ่งเขาโอบเอวเธอไว้ ปลาดาวเอียงหน้าเข้าหาฝ่ามือนั้น 

“จะ...จูบอีกได้มั้ยคะ?” เอ็ดเวิร์ดยิ้ม กับเสียงหวานๆ ที่หวาดหวั่น ไร้ความมั่นใจ คนละแบบกับอนาสตาเซีย แต่ชุ่มฉ่ำหัวใจที่บาดเจ็บของเขาเหลือเกิน 

“ฉันจะไม่อยู่สักพัก...”

“ไม่อยู่ จะไปไหนเหรอคะ ไปนานมั้ย สักพักที่ว่า กี่วันคะ?”

“ฉันไม่แน่ใจ” ปลาดาวหน้าเศร้าหมอง เธอไม่อยากให้เขาหายไปนานๆเลย 

“ปลาดาวไปด้วยได้มั้ยคะ? เอ่อ! ถ้าคุณอนุญาต” เอ็ดเวิร์ดยิ้ม 

“ก็ไม่แน่นะ แต่ไม่ใช่วันพรุ่งนี้แน่นอน ฉันต้องออกเดินทางนะ...แล้วจะติดต่อมาถ้าทำได้” ปลาดาว ซบใบหน้าที่ซอกคอของเอ็ดเวิร์ด ไม่รู้สินะ! ทำไมเธอถึงไม่อยากให้เขาไป ถ้าต้องไปเธออยากไปด้วย ไปอยู่ข้างๆเขา

“คุณอยากให้ปลาดาวไปด้วยจริงๆนะคะ”

“ถ้าที่นั้นเรียบร้อย เข้าที่เข้าทาง ฉันอาจจะให้เธอตามไปก็ได้ ถ้าฉันต้องติดอยู่ที่นั้นสักพัก”

“สัญญานะคะ ปลาดาวอยากไป ไปอยู่ใกล้ๆคุณจริงๆค่ะ” เอ็ดเวิร์ดเลิกคิ้วและยิ้ม

“ไม่ถามเหรอว่า ฉันจะไปไหน?”

“ไม่สำคัญค่ะ ที่ไหนก็ช่าง แค่มีคุณ ที่ไหนก็ได้ ปลาดาวไปได้หมดทั้งนั้น...” 

“ทำไม?”

“ทำไม คือ อะไรคะ?”

“ก็ทำไม เธอถึงอยากทำแบบนั้น” ปลาดาวเลื่อนมือข้างหนึ่งของเอ็ดเวิร์ด มาทาบที่หน้าอกตำแหน่งหัวใจของเธอ และแบบนั้นทำให้เอ็ดเวิร์ดหัวใจกระตุกวาบ เพราะเหมือน เหมือนจริงๆ เหมือนที่คุณปู่เคยบอกไว้ คนที่ใช่และเราคิดว่าใช่ หัวใจของเราจะส่งสัญญาณให้เรารู้

รอยยิ้มปรากฎฉายชัดบนใบหน้าของเอ็ดเวิร์ด และรอยยิ้มนั้นของเขาทำให้ปลาดาวที่ประหม่า ยิ้มตาม ดวงตาสองดวงจับจ้องกันและกัน สื่อความหมายที่ต่างก็บอกให้อีกฝ่ายรู้ ฉันต้องการเธอและเธอต้องการฉัน 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha