น้องเมียเพลียสวาท @1

โดย: พลอยเฟื่อง



ตอนที่ 6 : มีเหตุผล - 3


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

“เป็นไงยัยดา? พี่เขยแกสงสัยไหม?”

“ไม่นะ”

ดวงตางามปรายมองลอดกระจกร้านเสื้อผ้าที่เลือกซื้ออยู่ เห็นเทพฤทธิ์กำลังจิบกาแฟคุยกับเพื่อนเขาซึ่งบังเอิญเจอกัน เธอยกมื้อไหว้ฝ่ายนั้นไปละแยกตัวเข้ามาช็อปปิ้งข้างในร้าน

ท่าทางกระลิ้มกระเหลี่ยออกนอกหน้านอกตาของเพื่อนพี่เขย ทำให้อดสงสัยไม่ได้ว่า เวลาเทพฤทธิ์เจอสาวอื่น จะเป็นอย่างนี้ด้วยหรือเปล่า? น่าเกลียดจริงๆ เชียว

“เฮ้ย! เขาไม่สงสัยเลยเหรอ? ที่อยู่ๆ แกก็โผล่หน้ามาขออยู่ด้วย ไปขอฝึกงานที่บริษัท ทั้งที่ไม่ได้ติดต่อกันมาเป็นสิบปีน่ะ”

น้ำเสียงของเพื่อนร่วมขบวนการบอกผ่นความสงสัยมาตามคลื่นโทรศัพท์

ยุวดาราเองก็แอบเสียวสันหลังอยู่ไม่น้อยเช่นกัน โชคดีที่เทพฤทธิ์ยังไม่มีเมียใหม่ เลยไม่มีตัวแปรอื่นมาวุ่นวายกับแผนการในครั้งนี้

“สงสัยอาจจะมี แต่ก็ไม่เห็นแสดงออกอะไร สิบปีก่อนเป็นไงก็เป็นงั้น”

“เป็นไงก็เป็นอย่างนั้น แสดงว่ายังหล่อเหมือนเดิมสิแก” เพื่อนสาวทำน้ำเสียงกรี๊ดกร๊าดจนคนฟังแอบเคือง

ยุวดารารู้หรอกว่าพี่เขยของเธอหน้าตาดี ไอ้ที่เขายังคงรักษาความโสดมาตั้งสิบปีหลังจากที่พี่สาวเธอจากไป คงเพราะรักฝังใจกับดารารายมาก พี่สาวเธอเป็นคนเก่ง มีเสน่ห์ ตอนนั้นเธอยังแค่สิบขวบ ยังนึกอิจฉาดาราราย ที่มีผู้ชายหน้าตาดี มารักมาเอาอกเอาใจ และแอบฝันใฝ่ประสาเด็กสาววัยเริ่มแตกเนื้อสาวว่า อนาคต เธอจะต้องมีแฟนแบบพี่เขย

“ก็งั้นๆ จะสักเท่าไหร่กัน ผู้ชายอายุตั้งสามสิบห้า”

ทำเป็นไม่สนใจ เบ้ปากเล็กๆ เมื่อพูดถึง

ผ่านมาสิบปี เทพฤทธิ์ยังดูดีเหมือนเดิม ที่เพิ่มเติมคือความสมาร์ท ดูอบอุ่น ใจดี ที่คิดถึงทีไร ใจมันก็สั่นพร่าริกๆ ขึ้นมาเชียว

“ถือว่าเป็นสามสิบห้าที่ยังหนุ่มฟ้อ หล่อเฟี้ยว น่าเคี้ยวและน่ากินสุดๆ ย่ะ ไม่งั้นคงไม่ได้รับเลือกให้ลงปกหนังสือหรอก แกไม่ชอบไม่เป็นไร คนนี้ฉันขอ” น้ำเสียงระรื่นว่า

“นังบ้า ฉันไม่ให้หรอกนะ”

“อ๊ะๆ ไม่ให้...เขาเป็นของแกตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? แอบหวงพี่เขยหรือวะแก ยัยดา ฮะ...ฮ่า...”

เพื่อนสาวหัวเราะร่าอย่างขบขันที่จับไต๋ได้

“แกก็พูดไปเรื่อย เขาเป็นพี่เขย ฉันจะคิดอะไรได้ นอกจากรีบทำงานนี้ให้เสร็จๆ ไปเร็วที่สุด”

“เออๆ ไม่คิดอะไรก็ดีแล้ว ริจะทำการใหญ่ ใจต้องนิ่งนะเว้ย แล้วนี่แกกับเขาอยู่บ้านด้วยกันสองต่อสองเหรอ?”

“ก็เวลากลางวันมีแม่บ้านมาอยู่ด้วย ยกเว้นวันหยุด”

“นั่นแหละๆ แหม้! ฉันไม่อยากคิดจริงๆ เลยว่า พี่เขยหนุ่มใหญ่ไฟแรงเฟร่อ กับน้องเมียอวบอึ๋มวัยขบเผาะอยู่ด้วยกัน มันจะเกิดอะไรขึ้น”

“ไม่เกิดอะไรทั้งนั้นแหละ”

ว่าพร้อมกับค้อนโทรศัพท์

ดูสิ ขนาดว่าเธออ่อยแสนจะอ่อย หวังจะโดนปลุกปล้ำ เอ๊ย! หวังจะให้เทพฤทธิ์หันมามอง

แต่เขาก็ยังคอยหลบเลี่ยง วางตัวกับเธอเป็นสามารถ ไม่เห็นมีทีท่าอาการอะไร

ขนาดใส่เสื้อกล้ามรัดๆ ไม่ใส่เสื้อใน บุกเข้าไปหาถึงในห้อง ยังแค่มองแล้วก็รีบหลบตา

อุตส่าห์ให้ท่าชี้โพลงให้กระรอกแล้วก็ยังบ่ายเบี่ยงเลี่ยงหลบอีก...อ่อยแล้วผู้ชายไม่เล่นด้วยนี่ มันเสียเซลฟ์จริงๆ พับผ่า

“ว่าได้เหรอ? แกเพิ่งเข้าไปอยู่ในบ้านนั้นแค่สามวันเอง คงยังไม่ทันสปาร์กหรอก แต่จะยังไงก็แล้วแต่ อย่าลืมงานที่แกเข้าไปทำเสียล่ะ รีบขโมยของมาให้ได้ ส่วนนอกนั้นแกจะฉกฉวย จิ๊กกินอะไรอย่างอื่นในบ้านเป็นของแถมฉันไม่ว่า...ถือว่ากำไร ยังไงอย่าไปตกหลุมเสน่ห์พี่เขยตัวเองเข้าก็แล้วกัน”

“ย่ะ...แค่นี้นะ พี่ฤทธิ์มองอยู่ เดี๋ยวโดนจับได้”

บอกแล้วรีบกดตัดวางสาย ก่อนจะเดินหอบเสื้อผ้าที่เลือกซื้อมาทั้งหมด คัดเอาแต่ที่อยากได้ไปกองที่เคาน์เตอร์คิดเงิน แล้วกวักมือเรียกเจ้ามือใจป้ำให้มาจัดการจ่าย


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha