น้องเมียเพลียสวาท @1

โดย: พลอยเฟื่อง



ตอนที่ 7 : ใส่ใจ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


ใส่ใจ

 

 

 

 

 

“วันนี้ทางร้านได้ปูสดใหม่ตัวใหญ่เข้ามา สนใจรับด้วยไหมครับคุณฤทธิ์”

เพราะเป็นลูกค้าเจ้าประจำ จนจำหน้าได้ ผู้จัดการร้านเลยจำชื่อเขาได้แม่นทีเดียว

“น่าสนใจ แต่เอาไว้วันหลังละกันครับ พอดีน้องสาวทานปูด้วยไม่ได้ มีเมนูแนะนำบ้างไหมครับ?”

ยุวดาราอึ้งไปครู่หนึ่ง ที่พี่เขยจำได้ว่าหล่อนแพ้ปู

“น้องดาอยากทานอะไรคะ?”

เทพฤทธิ์หันมาถาม หลังจากฟังเมนูแนะนำแล้ว

“พี่ฤทธิ์อยากกินปูก็สั่งได้นะคะ”

“ไม่เป็นไรจ๊ะ พี่กินเป็นเพื่อนน้องดาดีกว่า”

ความใส่ใจของเขา ทำให้เธอตกอยู่ในภวังค์วาบหวิว นอกจากที่เทพฤทธิ์จะเป็นผู้ใหญ่ขึ้น สมาร์ท ภูมิฐาน หน้าที่การงาน และฐานะทางการเงินดีขึ้น เธอไม่คิดว่าเขาจะจดจำรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ อย่างนี้ได้

“พี่ฤทธิ์สั่งเถอะค่ะ อะไรดาก็ทานได้ ยกเว้นปู”

“งั้นเอาปลากะพงทอดน้ำปลา ปลาจะละเม็ดนึ่งบ๊วย กุ้งกรอบราดซอสมะขาม ต้มยำทะเลหม้อไฟ แล้วเอาอะไรอีกดีคะ”

ยุวดารากลืนน้ำลายเอื๊อกทีเดียว เพราะแต่ละเมนูล้วนเป็นของโปรดเธอทั้งนั้น

“แค่นี้ก็ทานไม่หมดแล้วค่ะ ทะเลล้นๆ เลยทีเดียว”

พอเธอบอกว่าอยากทานอาหารทะเล เขาก็พามาที่ร้านนี้ ซึ่งราคาที่เห็นเขียนในเมนูนั่น ไม่ได้ถูกเลยสักอย่าง

“ผัดผักอีกสักอย่างไหมคะ? จะได้มีเส้นใย สาวๆ หวงหุ่นนัก มื้อเย็นแล้วด้วย จะได้ขับถ่ายง่าย” ถามยิ้มๆ ก่อนจะหันไปสั่งผัดกะหล่ำปลีเพิ่มอีกอย่างหนึ่ง

“มากันแค่สองคน สั่งตั้งห้าหกอย่าง”

เธอบ่นพึมเบาๆ เมื่อคนจดเมนูเดินจากไป

“ก็นึกว่าน้องดาต้องหิวมากแน่ๆ เล่นเดินช็อปทุกร้านจนพี่กระเป๋าเบาเชียว”

เทพฤทธิ์กระเซ้าว่า คำพูดคำจา ยังจ๊ะๆ จ๋าๆ เรียกเธออย่างเอ็นดูเช่นเมื่อสิบปีก่อน ทั้งๆ ที่ตอนนี้เธอก็เป็นสาวแล้ว แต่ยุวดาราก็เคยชินกับแบบนั้น ชอบฟังนักเชียว

หญิงสาวค้อนเขาเบาๆ

“นี่คงพาสาวๆ มาเอาใจอย่างนี้บ่อยสิคะ? ทั้งช็อปปิ้ง ทั้งกินข้าว จนผู้จัดการร้านจำชื่อได้”

ชายหนุ่มอมยิ้ม ไม่ตอบเสหยิบแก้วน้ำขึ้นจิบ

การที่เขาเฉไฉไม่ยอมตอบ ทำให้เธอเดือดปุดอยู่ข้างใน

“ดาถามทำไมไม่ตอบคะ?”

น้ำเสียงฉุนเฉียวอย่างคนเอาแต่ใจว่าขึ้นมา

“น้องดาถามอะไร?” ทำเป็นไขสือเสีย

“ก็ถามว่าพี่ฤทธิ์คงพาสาวๆ ไปช็อปปิ้ง มาเลี้ยงข้าวอย่างนี้บ่อยสิคะ”

“อ่อ...นึกว่าพูดเหน็บเฉยๆ เสียอีก”

พูดกลั้วหัวเราะ ไม่อยากคิดว่าอีกฝ่ายกำลังหึง หรือหวงเขาอยู่หรอก

“มันก็ต้องมีบ้างแหละจ๊ะ พี่หนุ่มโสดนี่จ๊ะ”

ยิ้มรับหน้าชื่นตาบาน คนฟังที่ไม่คาดหวังคำตอบเช่นนี้ ถึงกับสะอึกเลยทีเดียว

“พี่ฤทธิ์มีแฟนใหม่แล้วหรือคะ?”

ถามตรงๆ อย่างที่สงสัย

เทพฤทธิ์นึกถึงสาวเก่งคนหนึ่งที่คบหาอยู่ แต่จะพูดว่าจริงจังก็ไม่ได้ เพราะฝ่ายนั้นยังไม่ได้อยากจริงจังด้วย และเขาเองก็ไม่พร้อมจะจริงจัง จะเรียกว่าคู่ขา ก็ไม่เต็มปาก แฟนยิ่งเรียกไม่ได้

“น้องดาถามทำไมคะ?”

“ดาจะได้ทำตัวถูก ไม่ใช่วันดีคืนดี มีผู้หญิงที่ไหนเข้าไปแหกอกดาถึงในบ้านหรอกนะคะ”

พี่เขยเธอหัวเราะเบาๆ

“ไม่มีหรอกน่า ผู้หญิงที่พี่คบ เป็นผู้ใหญ่ และมีเหตุผลกันทั้งนั้น ไม่มีใครมาทำอะไรไร้สาระอย่างนั้นหรอก”

คำตอบช่างแปลไทยเป็นไทยให้เข้าใจได้ยากนัก ตกลงว่าพี่เขยของเธอโสดหรือไม่โสดกันแน่ ชวนให้สงสัย และอยากรุกคืบเอาคำตอบที่ชัดเจนกว่านี้

“แล้วเขาไม่ว่าอะไรหรือคะ?”

“เขานี่น้องดาหมายถึงใครหรือ? แล้วว่าเรื่องอะไร?”

“ก็ผู้หญิงที่พี่ฤทธิ์คบอยู่”


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha