น้องเมียเพลียสวาท @1

โดย: พลอยเฟื่อง



ตอนที่ 8 : ใส่ใจ - 2


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ก็ผู้หญิงที่พี่ฤทธิ์คบอยู่

เทพฤทธิ์ไม่ได้อยากตอบ ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาให้คำตอบที่มันชัดเจนไม่ได้ หรือเพราะไม่อยากให้อีกฝ่ายขุ่นข้องใจ

“อาหารมาพอดี รวดเร็วทันใจแท้” ทำหน้าตาดีใจราวกับหิวจัด รีบตักผัดกะหล่ำปลีใส่จานให้เธอ

“ดูๆ ไม่น่าทำยากนะ...แต่อร่อยเชียว ทำกินเองที่บ้านทำไมไม่อร่อยเหมือนอย่างนี้เนาะ น้องดาลองชิมสิจ๊ะ”

แน่แล้วว่าเลี่ยงไม่อยากตอบ ยุวดาราค้อนคนเฉไฉ ทำมาเอาอกเอาใจ แต่ก็ไม่กล้ารุกไล่เขาหนัก เพราะยังมีความเกรงใจอยู่

แค่ที่เธอโผล่หน้าหอบข้าวหอบของมาอยู่ร่วมชายคาแล้วไม่ถูกปฏิเสธ แถมยังต้อนรับอย่างดี ก็ถือว่าดีมากแล้ว อีกอย่าง จุดหมายของการเข้าไปฝึกงานที่บริษัท และเข้ามาตีสนิทใกล้ชิดกับอดีตพี่เขย ก็เพราะเรื่องอื่น ถ้ายังไม่อยากให้แผนแตกก่อนงานจะสำเร็จ จึงจำต้องปล่อยความสงสัยไว้ต่อไป

อย่างน้อย ตอนนี้ก็มีแค่เธอคนเดียว ที่อยู่ร่วมบ้าน และใช้อภิสิทธิ์ทุกอย่างในบ้านหลังนั้น เฉกเช่นเป็นเจ้าของคนหนึ่ง

หลังมื้ออาหาร เทพฤทธิ์ยังช่วยหอบหิ้วถุงช็อปปิ้งเต็มสองมือขึ้นไปส่งน้องเมียถึงบนห้องนอน

ยุวดาราผลุบกายหายเข้าไปในห้องน้ำ เขาวางถุงของลง แล้วยืนมองสำรวจตรวจตราดูความเรียบร้อย

อันที่จริง ห้องนี้เป็นห้องนอนรับแขก ที่ไม่ค่อยจะได้รับแขกที่ไหนอยู่แล้ว จึงปิดทิ้งไว้ และให้แม่บ้านที่จ้างมาดูแลแลบ้านแบบไปเช้าเย็นกลับเข้ามาทำความสะอาดทุกอาทิตย์

แต่พอยุวดารามาอยู่ มันทำให้ห้องนี้ให้ความรู้สึกที่ผิดแผกแตกต่างไปจากเดิม

...กลิ่นภายในห้อง และความมีชีวิตชีวา

จะว่าไปแล้ว บ้านเขาก็ไม่ต่างจากบ้านหนุ่มโสด หลังจากที่ดารารายเสียไปนับสิบปี ก็ไม่เคยมีใครมาอยู่ด้วย

ถึงเขาจะคบหากับผู้หญิงบ้าง แต่ก็ไม่เคยพาใครมาค้างอ้างแรมหรืออยู่ยาวทีละหลายวัน บ้านหลังนี้จึงอยู่คนเดียวเสียเป็นส่วนใหญ่ มีแม่บ้านและคนสวนเข้ามาดูแล ในเวลาที่เขาไม่อยู่บ้าน แต่ถ้าเป็นวันหยุด หรือตอนกลับจากที่ทำงาน เขายังต้องการความเป็นส่วนตัว เพื่อจะใช้สมาธิในการทำงาน

บ้านหลังใหญ่ กว้างขวางในเนื้อที่กว่าไร่เศษได้รับการต่อเติมขยับขยายตามกำลังทรัพย์ จึงรวมทุกอย่างที่เขาอยากได้เอาไว้เกือบทั้งหมด

ไม่ว่าจะเป็นสระว่ายน้ำ สวนพักผ่อนหย่อนใจ ที่มีน้ำตกสไตล์บาหลี ปลูกเรือนญี่ปุ่นแบบโบราณเอาไว้เป็นห้องทำงานกลางสวน หรือบาร์เครื่องดื่ม ที่นาน...น๊าน...จะชวนเพื่อนฝูงมากินเลี้ยงสังสรรค์กันเสียที แต่ก็ไม่บ่อย เพราะขี้เกียจเก็บกวาดล้างถ้วยล้างจาน

ดุสิตคะยั้นคะยอยิกๆ ให้เขาหาเมียใหม่ แต่เขาก็ยังไม่สนใจหรือมองใครเป็นพิเศษ

มีผู้หญิงที่คบหากันแบบไม่จริงจัง เป็นสาวเก่งชื่อริสาฝ่ายขายของบริษัททัวร์แห่งหนึ่ง และหญิงสาวก็หวงชีวิตโสดพอกัน...ความสัมพันธ์จึงเป็นไปแบบไม่ผูกมัด

ยอมรับว่าเขายังลืมเมียเก่าไม่ได้ ดารารายเป็นรักแรกและรักเดียวที่ฝังจิตฝังใจเขาเหลือเกิน ยิ่งเธอจากไปเพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์ที่เขาเป็นคนขับ เทพฤทธิ์ก็โทษว่าเป็นความผิดของตัวเอง และจมอยู่กับความเศร้านานนับปี กว่าจะตั้งสติกลับมาใช้ชีวิตอีกครั้ง

ด้วยการทุ่มเทให้กับการทำงานอย่างหนักหน่วง จนบริษัทสถาปนิกของเขา ก้าวหน้าขึ้นเรื่อยๆ สร้างชื่อเสียงและฐานะให้เขาลืมตาอ้าปากได้ อยู่ดีสบายกว่าแต่ก่อน

ใจเขาเพิ่งกระตุกแรงเกิดอาการปั่นป่วนอย่างหนัก ก็เมื่อแม่สาวน้อยที่มีใบหน้าประพิมประพายคล้ายอดีตเมียรัก โผล่มาหาที่บ้านเมื่อสามวันก่อน เจ้าหล่อนแนะนำตัวว่าเป็นใคร ทำให้เขาถึงกับอึ้งไปทีเดียว

ไม่คิดว่าเวลาแค่เพียงสิบปี จากเด็กตัวเล็กผอมแกร็นแขนขายาวเก้งก้างในครั้งสุดท้ายที่ได้เห็น จะเติบใหญ่เป็นสาวอวบอิ่มเต็มวัยสะพรั่ง และยังมีเงาของดารารายทับซ้อนอยู่ในใบหน้าอ่อนใส และรูปร่างที่คล้ายกันเสียเหลือกิน

ผิดก็แต่กริยามารยาทที่ต่างกันลิบลับ คำพูดคำจาที่ได้หวานไพเราะอ่อนหูอย่างดาราราย ที่คอยกระชากเขาให้กลับมาสู่โลกความเป็นจริง ว่าผู้หญิงสองคนไม่มีทางเหมือนกันได้ขนาดนั้น

“อ้าว! พี่ฤทธิ์ยืนทำอะไร ทำไมยังอยู่อีกละคะ”

คนที่หายเข้าไปในห้องน้ำ แล้วกลับออกมาพร้อมกับภาพที่ชวนให้เลือดกำเดากระฉูดถามขึ้น

น้องเมียเขานุ่งผ้าเช็ดตัวสีขาวคาดอก ความยาวของผืนผ้าปริ่มเสมอหูจนน่าหวาดเสียว ใบหน้านวลใสจิ้มลิ้มพริ้มเพราสว่างขาวโพลน เมื่อผมยาวสยายโกรกสีแดงเชอรี่ ถูกรวบมวยขมวดไว้กลางศีรษะ

นะ...นะ...น่ะ...เนี่ย...มันนางเอกเอวีชัดๆ

ภาพชวนคอแห้งเหือด ดูดน้ำหายไปทั้งตัวตรงหน้า ทำให้เขาถึงกับกลืนน้ำลายเอื๊อกทีเดียวเชียว

อ่า...

สายตาที่ไม่อาจควบคุมได้กลิ้งไหลมองขึ้นและลงอย่างอึ้งๆ เลือดในตัวเหมือนไหลซู่ลู่รวมอยู่ที่เหนือหัวเหน่า


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha