พันธนาการร้าย

โดย: ณรีรัช



ตอนที่ 8 : ตอนที่ 7


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 7

ปับ! ปับ! “มัมมี๊...หม่ำๆ”

เด็กชายตัวน้อยเอามือตบไปที่หน้าของมารดาเบา เพื่อปลุกให้มารดาของเขาตื่น

“อื้ม... เดนนิส... ห๊า! เดนนิสหนูขึ้นมาบนเตียงได้ยังไง” มาชาวีรีบลุกขึ้นอย่างรวดเร็วด้วยตกใจเพราะเป็นห่วงลูกชายตัวน้อย จนเมื่อเธอลุกขึ้นและตื่นจริงๆ ก็เห็นเควินนั่งอยู่ตรงปลายเตียงก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก

“อ่าว...คุณอุ้มลูกมาเหรอ ฉันก็นึกว่าลูกปีนลงมาเองซะอีก ทำไมตื่นเช้าจังคะลูกชายของแม่” มาชาวีทิ้งตัวลงนอนอีกครั้งแล้วเอามือขยี้หัวของลูกชายอย่างเอ็นดู

 “แต่วันนี้ทำไมมันแปลกๆ” มาชาวีมองไปรอบห้องจนกระทั่งรู้ว่าที่นี่ไม่ใช่บ้านของเธอ เธอลุกขึ้นหันมาจ้องเอาเรื่องกับตัวต้นเหตุทันที

เควิน ที่นี่ที่ไหน น้ำเสียงแข็งๆของเมียทำให้เควินต้องถอนหายใจเบาๆเพื่อยอมรับชะตากรรมก่อนจะตอบ

บ้านผม ริโอ เควินตอบมาชาวีด้วยน้ำเสียงสั่นพร่าที่แสนจะเซ็กซี่ พร้อมกับรอยยิ้มเซ็กซี่กระชากใจ

มาชาวีตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ เมื่อคนเจ้าเล่ห์บอกถึงชื่อของสถานที่ “บ้านคุณ!... เควิน! ไอ้คนเจ้าเล่ห์! ทำแบบนี้อีกแล้วนะ ไอ้คนบ้า!

ด้วยความโมโหจนลืมตัว มาชาวีกระโดดเข้าไปข่วนหน้าของสามีไม่ยั้งจนพอใจ แล้วปากบางก็กัดเข้าที่ซอกคอของเขาอย่างแรงอีกแน่ะ

โอ๊ยยย... มาช่า ผมเจ็บ! เควินร้องลั่นห้องด้วยความเจ็บปวด และพยายามเอามือผลักดันใบหน้าของเธอออก และก็ออกจนได้ แต่ว่า...

ยัง! ความเจ็บปวดมันยังไม่หยุดเพียงเท่านี้ เมื่อมือเรียวเล็กพุ่งตรงไปที่อาวุธลับประจำกายของเขา แล้วจัดการ ...บีบอย่างแรง...!! จนคนโดนบีบร้องดังลั่นห้องซะยิ่งกว่าโดนกัดที่คอซะอีก

โอ๊ยยย... พอแล้วมาช่า พอ!...

 “เจ็บเหรอ ดี! เอาให้สูญพันธ์ไปเลยยิ่งดี จะได้ไม่มีคนเจ้าเล่ห์แบบคุณเกิดขึ้นมาอีก ฉันบอกกับคุณเมื่อไหร่ว่าจะมาที่นี่  ถึงว่าให้ลูกน้องมาจัดการมื้อเย็น นี่คุณวางยาฉันใช่มั๊ย ห๊า! ไอ้คนเจ้าเล่ห์ ไว้ใจไม่ได้ วันนี้ฉันจะฆ่าคุณให้ตายคามือเลย”

อ๊าคคค... มาช่า ผมเจ็บนะ โอ๊ยยยย...

เควินพยายามแกะมือของเมียรักออกจากอาวุธลับประจำกาย ที่ตอนนี้เมียรักกำลังเพิ่มแรงบีบแถมยังกำเอาไว้ซะแน่น จนใบหน้าของเขาแดงก่ำลามลงไปถึงคอด้วยความเจ็บปวด แสนสาหัส สากัณฑ์!

แงงงง.....!!

เสียงของเด็กตัวเล็กๆ แผดเสียงดังลั่นห้องแข่งกับเสียงร้องของเควิน ด้วยความตกใจ มาชาวีเลยรีบปล่อยมือมาคว้าตัวลูกชายขึ้นมากอดปลอบ

”โอ๋... ไม่ร้องนะคะ แม่ขอโทษนะ ไม่มีเสียงดังแล้วเห็นมั๊ย” มาชาวีกอดปลอบลูกชาย แล้วหันไปถลึงตาและเอามือชี้หน้าคาดโทษคนตัวโตที่กำลังนอนขดตัวเอามือกุมอาวุธลับดิ้นไปมาอยู่ข้างกายเธอ

ใบหน้าของเควินเหยเกด้วยความเจ็บปวด ปากหนาก็ร้องซีดซ๊าด ระบายความเจ็บปวด จากการทำร้ายร่างกายของเมีย ซึ่งครั้งนี้มันรุนแรงสร้างความเจ็บปวดให้กับเขาอย่างมหาศาล เพราะตั้งแต่เกิดมาก็เพิ่งเคยโดนครั้งนี้เป็นครั้งแรก มันทั้งเจ็บและจุกอย่างบอกไม่ถูกเชียวล่ะ ....อาเมน!!

“เดนนิสร้องไห้ทำไมกันจ๊ะ” เสียงของมาดามวิกตอเรียที่ร้องถามมาแต่ไกล เมื่อได้ยินเสียงของหลานชายสุดที่รักแผดร้องลั่นบ้าน

เธอรีบเดินเข้ามาดู เห็นลูกชายของเธอกำลังนอนงอตัวกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่กลางที่นอน และมาชาวียืนอุ้มหลานชาย และเอามือปาดเช็ดน้ำตาบนใบหน้าหลานของเธออยู่ตรงปลายเตียง

“มาดาม สวัสดีค่ะ” มาชาวีเอ่ยทักทานประมุกของบ้าน ที่เมื่อก่อนเป็นคนช่วยพาเธอหนี

“หวัดดีจ้ะ แม่ยินดีต้อนรับหนูนะจ๊ะมาช่า  ไหนเดนนิสใครทำให้หลานย่าต้องร้องไห้จ้ะหืม ใครทำหนู?” มาดามวิกตอเรียถามหลานชาย เด็กชายตัวน้อยก็เอามือชี้ไปที่พ่อของเขาที่กำลังต่อสู้กับความเจ็บปวดอยู่กลางที่นอน

“มาดามรู้จักเดนนิสด้วยหรือคะ” มาชาวีเอ่ยถามมาดามวิกตอเรียอย่างสงสัย

“ก็เพิ่งรู้จักเมื่อรุ่งสางนี้แหละ พ่อของเขาพาไปโชว์ตัวน่ะ” มาดามวิกตอเรียบอกยิ้มๆ มาชาวีชำเรืองตาไปทางเควินทันที

ไอ้คนเจ้าเล่ห์ แสบนักนะเดี๋ยวก่อนเถอะแม่จะจัดชุดใหญ่ให้หายสาปสูญไปเลย

“มาช่าหนูไปอาน้ำแต่งตัวก่อนเถอะจ้ะ เดี๋ยวแม่ดูเดนนิสให้เองนะ มาๆ เดนนิสมาหาย่านะ เราไปหม่ำๆ กันดีกว่านะจ๊ะ หม่ำๆ”

แรกๆ เดนนิสก็ไม่ยอมไป แต่พอโดนตื้อและได้ยินมาดามวิกตอเรียบอกว่าหม่ำๆ ก็เลยยอมไปซะอย่างนั้น เพราะเริ่มจะหิวแล้วไงล่ะ แถมก่อนออกไปมาดามวิกตอเรียยังเดินเข้าไปหยุดยืนข้างๆ เตียงแล้วพูดกับลูกชายของเธอด้วยความเป็นห่วง

ยอมรับชะตากรรมไปเถอะนะ...เควินลูกรัก!” 

มาดามวิกตอเรียพูดปนหัวเราะ แล้วก็เดินอุ้มหลานชายตัวน้อยออกไป คุยกันสองคนย่าหลานกระหนุง กระหนิง พร้อมกับปิดประตูให้ซะเรียบร้อย ปล่อยให้เควินย่นคิ้วมองตามหลังอย่างหงุดหงิด

มาชาวีก้าวขึ้นเตียงเข้าไปนั่งลงใกล้ๆ เควิน แล้วก้มหน้าเข้าไปใกล้ๆ กับใบหน้าคมคร้าม พร้อมกับกระซิบถามด้วยน้ำเสียงที่เซ็กซี่ 

เอาอีกมั๊ยจ๊ะที่รัก

มาชาวียิ้มเยาะคนตัวโตพร้อมๆ กับยักคิ้ว จึก จึก เยาะเขาอย่างเหนือกว่า และเธอก็ไม่ได้ระวังตัวเองซะด้วยน่ะสิ แต่ตอนนี้ความเจ็บของเควินมันเบาบางลงแล้ว คงเหลือแต่ความจุกเล็กน้อยเท่านั้นเอ๊งงง...

และแล้วแววตาร้ายกาจก็ปรากฏบนใบหน้าคมคร้ามอีกครั้ง มาชาวีหันหลังกำลังจะลุกออกมาจากเตียง แต่ว่า...

เควินพลิกตัวไปฉุดรั้งตัวของเมียรักแล้วใช้ร่างกายอันแข็งแกร่งกดทับตัวเธอเอาไว้ แถมมือหนาก็ยังกำข้อมือเล็กทั้งสองข้างเอาไว้อีกแน่ะ ตอนนี้ใบหน้าสวยหวานก็เลยงอหงิก และก็จ้องหน้าคนเหนือร่างราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ

แต่คนเหนือร่างกลับยิ้มกรุ้มกริ่ม แถมยังฉวยโอกาสกดจูบไปทั่วๆ ดวงหน้าของคนใต้ร่างอย่างเอาแต่ใจ มาชาวีเองก็ได้แต่เอียงหน้าหลบซ้ายที ขวาที แต่ก็โดนเขาตามติดไล่กดจูบจนได้

“เควิน! เสียงตวัดเรียกคนเหนือร่างอย่างไม่สบอารมณ์

“จ๋า....” เควินขานตอบเสียงร้องเรียกของเมียอย่างหวานและแสนหวานที่สุด พร้อมๆ กับทำหน้าทะเล้นดูมีความสุขสุดๆ

“ไอ้คนเจ้าเล่ห์!... ปล่อยนะ!

“หืม... อะไรนะ? ผัวไม่ค่อยได้ยินเลย เมียจ๋าพูดให้ฟังอีกครั้งสิจ๊ะ”

ฉันบอกให้ปล่อย! มาชาวีตวาดใส่หน้าของเควินเสียงดังลั่นห้อง จนเควินต้องหลับตา

 “เสียงดังฟังชัดเลย เมียจ๋า... ผัวว่าเรามาตกลงกันก่อนดีกว่านะจ๊ะ”

“อย่ามาเรียกฉันแบบนี้นะ”

“อ๊ะๆ...พูดไม่เพราะ 1จุ๊บ...” พูดจบก็กดจูบไปที่ริมฝีปากบางย้ำๆ อย่างเอาแต่ใจ มาชาวีก็พยายามเอียงหน้าหนีแต่ก็ไม่พ้น เลยได้แต่ส่งสายตาพิฆาตให้เขาเท่านั้น

“ไอ้คนเจ้าเล่ห์!

“อ๊ะๆ ด่าอีก1จุ๊บ...”

“เควิน!...

“เสียงดังใส่อีก1จุ๊บ”

“พอแล้ว...” มาชาวีพูดเสียงค่อยลง แต่น้ำเสียงของเธอมันเหมือจะตวัดใส่เขาเล็กน่ะสิ”

“งอนอีก1จุ๊บ”

“อื้อ...เควิน พอได้แล้ว” มาชาวีรีบพูดบอกกับเขาเมื่อเขาปล่อยให้เรียวปากของเธอเป็นอิสระ แต่ก็ยังไม่วายถูกกดจูบไปทั่วๆ ใบหน้าของเธออยู่ดี ตอนนี้เรียวปากของเธอถูกเขาจูบจนบวมเจ่อไปหมดแล้ว

“ไหนคุณจะตกลงอะไร รีบๆ พูดมาสิ”

“เดี๋ยวค่อยพูดก็ได้ ...” คนตัวโตยังคงกดจูบคลอเคลียไปทั่วใบหน้าและซอกคอขาวที่แสนจะหอมกรุ่น มาชาวีเริ่มจะเคลิ้มไปกับรสจูบของเขา เธอจึงพยายามตั้งสติ และร้องห้ามเขาเสียงดัง

“เควิน... พอได้แล้ว รีบๆ บอกมาฉันอยากรู้”

“ฮื้อ...ชอบขัดใจผัวจริง ก็ได้ผมจะบอกคุณว่าเดือนหน้าเราจะไปเมืองไทยกัน ไปหาพ่อของคุณ”

“อะไรนะ ไปหาพ่อฉัน?”

“ใช่ มาดามจะไปจัดการเรื่องทุกอย่างด้วยตัวเอง ดีใจมั๊ยที่รัก ที่คุณก็จะได้เจอกับพ่อของคุณซะที ไม่ต้องหลบหน้าท่านอีก และวันนั้นผมก็จะเซ็นโอนหุ้นทั้งหมดคืนให้กับพ่อของคุณด้วยนะ ปลายตะวันกรีนทีจะกลับไปเป็นของพ่อคุณเหมือนเดิม”

คำบอกเล่าของเขามันทำให้หัวใจของเธอเต้นระรัว อีกใจหนึ่งก็ดีใจที่จะได้เจอกับบิดา ที่เธอคิดถึงอยากเจอมานานแสนนาน แต่ทว่า อีกใจหนึ่งมันกลับตรงกันข้าม ความรู้สึกผิดมันกำลังถาโถมเข้ามา จนไม่กล้าที่จะพบหน้าของบุพการี ทำให้ดวงตาสวยในตอนนี้ มีน้ำตารื้นออกมาทั้งสองข้าง

“แต่... ฉัน... ฉันยังไม่พร้อม” น้ำเสียงเศร้าๆ พร้อมกับหลุบตาลงต่ำด้วยความรู้สึกผิด เมื่อนึกไปถึงบิดา

“ฮื้อ... อย่ากลัวสิ ท่านอยากเจอคุณมากนะ”

“แต่...”

“ตอนนี้ท่านรู้เรื่องรึยังคะ” ดวงตาสวยมองใบหน้าของสามีผ่านม่านน้ำตาที่เอ่อจนเต็มสองตา และกำลังจะไหลออกมาตรงหางตาทั้งสองข้าง

“ยังหรอกผมยังไม่ได้บอก นี่ผมเพิ่งคุยกับมาดามเมื่อเช้านี่เอง และมาบอกให้คุณรู้เป็นคนแรก ไงดีใจมั๊ย”

“ฉัน...”

“มาช่า ถ้าเราเอาแต่หนี มันก็จะต้องหนีไปตลอด คุณไม่อยากที่จะเจอท่านแล้วเหรอหืม...” มือหนาที่กำข้อมือทั้งสองของเมียปล่อยออก แล้วเลื่อนมาลูบปัดเส้นผมที่ปรกรกบนใบหน้าออก และลูบเกลี่ยดวงหน้าสวยอย่างทะนุถนอม ก่อนจะเอาจมูกโด่งได้รูปกดเข้าไปสูดดมที่แก้มขาวนวลแรงๆ สองสามครั้ง

“อยากสิคะ ฉันคิดถึงท่านที่สุดและก็อยากเจอมากที่สุดด้วย แต่ฉันกลัวว่าท่านจะ ...รับไม่ได้”

“อย่าเพิ่งคิดไปก่อนสิ ท่านผ่านร้อนผ่านหนาวมาเยอะ เรื่องแค่นี้ท่านรับได้อยู่แล้ว เชื่อผมนะ” เควินกดจูบซ้ำๆที่ริมฝีปากอวบอิ่มที่มันล่อสายตา ชวนให้เขาก้มลงไปประทับตราซะเหลือเกิน

“ผมรักคุณมากที่สุดเลยรู้มั๊ย อีกไม่นานเราก็จะเป็นสามีภรรยาที่ถูกต้องแล้ว ผมจะประกาศให้คนทั้งโลกรู้ว่าคุณคือเมียของผม” เควินโอบกอดร่างบางเอาไว้ในอ้อมแขน พร้อมกับเอาใบหน้าซบแบนชิดไปกับใบหน้าของเธอ หน้าตาของเขาดูมีความสุขที่สุด ซึ่งเขาก็มีความสุขจริงๆ นั่นแหละ

“บ้าสิ จะไปบอกใครกันทั้งโลก ทำเหมือนว่าโลกเป็นของคุณ”

“ไม่รู้ล่ะ ก็ผมอยากบอก ว่าผมมีเมียแล้ว และก็สวยมากด้วย หืม... ผมรักคุณ รักคุณ รักมากที่สุดเลย สุดที่รักของผม” เควินยังคงกดจูบซ้ำๆ อย่างเอาแต่ใจ เขารู้สึกดีใจที่เธอยอมสยบและยอมรับความความรักจากเขา (คิดไปเองรึเปล่า) แต่เรื่องมันยังไม่จบเพียงแค่นี้นะ...

“เควินขา...” มาชาวีร้องเรียกคนเหนือร่างด้วยน้ำเสียงที่หวานบาดเข้าไปในหัวใจของเควินเลยล่ะ

“ขา.....” เควินยิ้มหวานหลับตาพริ้ม ขานตอบเมียด้วยน้ำเสียงที่หวานที่สุด

มาชาวีกระซิบบอกเขาเสียงสั่นพร่า พร้อมกับส่งยิ้มหวานที่สุดให้กับเขา

“ฉันให้จะรางวัลคุณ เอามั๊ยคะ”

พอได้ยินคำพูดที่แสนจะอ่อนหวานของเมีย เควินรีบพยักหน้าตอบเธอรัวๆ  ใบหน้าของเขาดูตื่นเต้น ดีใจอย่างสุดๆ

มาชาวียิ้มร้าย เธอโอบกอดเขาแล้วพลิกตัวขึ้นมาอยู่บนตัวของเขา มือเรียวเล็กก็สอดเข้าไปในเสื้อเชิ๊ตสีขาว แล้วก็ลูบไล้ไปทั่วแผงอกที่แข็งแรง และลูบต่ำลงไปไปตามซิกแพ็คที่เรียงกันเป็นลอนๆ ก่อนจะเลื่อนลงต่ำไปสู่อาวุธกลางกาย เธอเอามือลูบไปทั่วๆ จนคนใต้ร่างหลับตาพริ้ม ใบหน้าเคลิบเคลิ้ม และมีเสียงร้องซี๊ดออกมาจากปากให้เธอได้ยิน 

“ซี๊ด....ที่รัก จัดมาเลยผัวพร้อมแล้วววว...”

“พร้อมแล้วใช่มั๊ยคะ” เสียงหวานๆกระซิบถามสามี พร้อมๆ กับร้อยยิ้มร้ายๆ และแววตาของแม่เสือสาวก็ปรากฏขึ้น แต่เควินกลับไม่เห็นน่ะสิ เพราะตอนนี้เขากำลังหลับตาพริ้มอย่างมีความสุข และกำลังจะพาตัวเองดำดิ่งลงไปในห้วงสวาท

“ครับ...พร้อมแล้วววว”

“ถ้างั้นก็...นี่ไง!” มาชาวีพูดจบ มือเรียวเล็กก็บีบจับอาวุธลับของคนใต้ร่างอยางแรง และมันก็กำลังแรงมากยิ่งขึ้น

 “อ๊าคคคคค...... มาช่าปล่อยผมเจ็บ! โอ๊ยยยยย....”

เสียงร้องของเควินดังลั่นไปทั่วคฤหาสน์ มาดามวิกตอเรียที่กำลังทานมื้อเช้าอยู่กับหลานชายตัวน้อยก็ยังได้ยิน จนต้องยิ้มออกมาแล้วหันไปคุยกับหลานชายของเธอ

“เดนนิสอร่อยมั๊ยจ๊ะ”

“หร่อย....” หลานชายตัวน้อยตอบพร้อมๆกับหยิบจับอาหารเข้าปาก ไม่สนใจเสียงร้องของคนเป็นพ่อเลยซักนิด

“มัมมี๊ของหนูนี่เก่งจริงๆ เนอะลูกเนอะ”

“เนอะ...” เด็กชายตัวน้อยหันมาทำหน้าพยักเพยิดตอบ มาดามวิกตอเรียยิ้มและหัวเราะชอบใจ

“เควิน หาลูกสะใภ้ได้ถูกใจแม่จริงๆ”

.............................................................................


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


ชอบบบบบ
โดย Anonymous | 5 years, 2 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
None
โดย Anonymous | 5 years, 4 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha