พ่อเลี้ยงเหมราช

โดย: กนกรส มาศอุไร



ตอนที่ 3 : Ep3 : เนื้อกาย Nc+ (จบบท)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


ฝากผลงาน Ebook เรื่องอื่นด้วยนะคะ


รักในบ่วงแค้น
มาศอุไร
www.mebmarket.com
การถูกหักหลังนำพาเธอให้เป็นเหยื่อสำหรับแก้แค้น...โดยตีตรา กักขังเธอไว้ด้วย ราคะ!อันเร้าร้อน*********************************************“แต่ฉันเหนื่อยแล้วนะคุณฉัตร กรุณาปล่อยฉันกลับไปพักบ้างสิ ฉันชักจะทนไม่ไหวแล้วนะคะ นี่คุณไปตายอดตายอยากมาจากไหนนักหนา ถึงได้บ้าพลังขนาดนี้...” “เป็นนางบำเรอของฉันเธอต้องอดทน เพราะฉันมันเซ็กส์จัด อึด ทน แล้วก็นานด้วย จำใส่สมองเธอไว้ซะตาลหวาน”


ราคะนางร้าย
มาศอุไร
www.mebmarket.com
ทับทิมก้มมองสภาพตัวเอง ร่างกายของเธอเปลือยเปล่า ไร้ซึ่งอาภรปกปิดห่อหุ้ม ตอนนี้ตัวเธอนอนล่อนจ้อนบนเตียงไม้แข็งกระด้าง มันถูกวางเอาไว้ตรงริมตู้สภาพเก่า ไม่รู้ยังใช้งานได้อยู่หรือเปล่า เมื่อมองเลยไปยังด้านนอก สิ่งที่เธอเห็นคือต้นไม้สูงใหญ่ กำลังโยกไหวไปตามทิศทางลมดูถมึงทึง น่าเกรงขาม และเมื่อก้มมองสภาพของตนเองซ้ำอีกครั้ง ทับทิมต้องกัดริมฝีปากข่มความรู้สึกสมเพชเวทนาไว้อย่างสุดฤทธิ์ เธอปล่อยให้น้ำตาไหลพรากโดยไม่คิดยกมือป้ายมันทิ้ง ปล่อยให้มันไหลเคอะใบหน้างาม เธอไม่นึกสนใจอะไรทั้งนั้นอีกต่อไปแล้ว ถ้าตายก็ขอให้ตายๆไปเลยจะได้ไม่ทรมาน...



ต่อจากตอนที่แล้ว...



ในคราแรกตอนที่เริ่มมีสติตื่นขึ้นมาใหม่ๆ รุ่งรดาตกใจแทบแย่ นัยน์ตาหวานเบิกโพลงสองมือน้อยผลักร่างหนาให้พ้นกายตามสัญชาตญาณป้องกันตัว แต่พอมองใบหน้าหล่อเหลาที่ตนเองคุ้นเคยมานานนับหลายปี จากความหวาดกลัวกลับแปรเปลี่ยนเป็นตกใจ และแปลกใจเสียมากกว่า

ด้วยเหตุผลใดเล่า คนที่มักวางท่าทางเฉยเมยกับชอบใช้สายตาเย็นชามองเธอเหมือนเป็นธาตุอากาศทุกเมื่อเชื่อวัน หากทว่าวันนี้เขากับเหมือนเสือร้ายผู้มีดวงตาหิวโซ กำลังจ้องอยากขย้ำเหยื่อเช่นนี้ขึ้นมาได้

 หรือว่าเขาจะดีแตกเสียแล้ว เพราะดวงตาของเขาตอนนี้มันช่างน่ากลัวจับหัวใจเหลือเกิน

ทำให้เธอรู้สึกหมดศรัทธาในตัวชายหนุ่มอย่างบอกไม่ถูก

“เธอตื่นแล้วเหรอรดา...”

เสียงทุ้มต่ำทว่าเจือปนด้วยความแหบพล่าเอ่ยขึ้น ดวงตาของชายหนุ่มเจ้าของไร่องุ่นหม่นมัวแดงก่ำด้วยฤทธิ์ของน้ำเมาหลากหลายยี่ห้อ กลิ่นหอมเย้ายวนบนเรือนร่างอรชรกระตุ้นกำหนัดของชายหนุ่มกลัดมันได้เป็นอย่างดี เขาปลดซิบกางเกงแล้วถอดมันออกให้พ้นกาย จนแลเห็นความเป็นชายชี้โด่ตั้งท่า ปลายหัวถอกเริ่มมีน้ำไหลเยิ้ม จะไม่ให้เยิ้มได้อย่าไงไรไหว ในเมื่อความงดงามของกลีบผกาอวบอูมนั้นช่างล่อตากิเลสราคะในตัวเขาเช่นนี้

 จากที่หวาดกลัวพอได้เห็นสิ่งที่เขากระทำต่อหน้าอย่างไร้ความอาย ทำเอารุ่งรดาถึงกับมือเท้าเย็นเฉียบ แบนใบหน้าหนีด้วยความรู้สึกขยะแขยง คนน่ารังเกียจเขากล้าทำเรื่องอัปยศกับเธออย่างนี้ได้ยังไงกันนะ ไม่นึกระอายแก่ใจบ้างเลยหรือไง

“นั่นพ่อเลี้ยงคิดจะทำอะไร”

เหมราชไม่ตอบเพียงแต่แสยะยิ้มขึ้นมุมปาก เอื้อมฝ่ามือกอบกุมเต้าสล้างตอนมันไหวตัวตามแรงขยับกายของสาวน้อยด้วยความมันเขี้ยว

“เธอสวยไปทั้งตัวเลยรู้ไหมรดา” คนหื่นยังเอ่ยปากชม ส่วนฝ่ามือร้อนระอุยังคงบีบเคล้นอย่างเมามัน  

 รุ่งรดาตกใจรีบปัดมือร้อนนั้นทิ้งออกจากทรวงอก ลนลานคิดจะหนีเจ้าของไร่หื่นกามสีหน้าตื่นตกใจ แต่ก็ช้ากว่าฝ่ามือหยาบจากการทำงานกลางแจ้ง เหมราชถลาคว้าร่างเล็กไว้แล้วกระชากให้นั่งกลับที่เดิมไว้อย่างรวดเร็ว

“ใจเย็นๆก่อนสิรดา เธอจะหนีฉันไปไหนไม่ได้ทั้งนั้นแหละ อย่างไรวันนี้เธอต้องเป็นของฉัน”

 เหมราชประกาศเสียงพร่าก่อนจุปากห้ามปรามเมื่อคนตัวเล็กกว่ายังพยายามดิ้นหนี นัยน์ตาคมปราบมองซาลาเปาลูกโตเกินฝ่ามือตาปรอย นึกเสียดายที่ยังได้ดูดนมจากเต้าสดๆเลย แม่เนื้อทรายของเขาก็สติเตลิดเสียก่อนแล้ว  

“อย่าทำอะไรรดาเลย รดาขอร้อง”

สาวน้อยสายหน้าพยายามแกะนิ้วมือแข็งแรงออกจากเอวคอดกิ่ว ด้วยเพราะโน้มเนื้อนวลนั้นกำลังแนบสนิทชิดเข้าหากับร่างแกร่งจนก่อเกิดความรู้สึกมวลไปทั่วช่องท้อง เธอไม่รู้หรอกทำไมมันถึงได้รู้สึกแบบนั้น จนเสี้ยวของความรู้สึกหนึ่ง เธออยากให้เขาทำอะไรสักอย่างกับเรือนกายของเธอ

“มันสายไปเสียแล้วละแม่สาวน้อย เพราะค่ำคืนนี้มันจะเป็นค่ำคืนสวรรค์ของเราสองคน”

รุ่งรดาใจหายวาบแล้วโพล่งถามในสิ่งที่ตัวเองสงสัย

“ทำไมพ่อเลี้ยงถึงได้คิดที่จะทำแบบนี้กับรดาคะ...”

 สาวน้อยวัยขบเผาะที่ไม่เคยต้องมือชายใดมาก่อนเอ่ยถามเสียงสั่น พลางกระถดร่างเปลือยขาวลอออย่างไร้ที่ติหนีร่างใหญ่โตกว่าอีกครั้ง ตอนใบหน้าคมคายโน้มเข้าหาแล้วกดปลายจมูกลงข้างแก้มนวลของเธอ คลอเคลียผิวสาวไม่ห่าง

“มันไม่มีเหตุผลอะไรทั้งนั้น ก็แค่ความอยากได้ธรรมดาของผู้ชายละมั้ง...” คนมึนเมาทั้งรสสวาทผสมกับรสเหล้ากระซิบบอกชิดริมกลีบปากอิ่ม  และคำตอบของเขาทำเอาหัวใจที่รักและเถิดทูนบูชาชายหนุ่มไม่ต่างจากบิดาคนหนึ่งเกิดอาการชาหนึบขึ้นมากะทันหัน

สาวน้อยทอดสายตามองใบหน้าหล่อเหลาอย่างหาตัวจับยาก ฉายแววผิดหวังออกมาอย่างชัดเจนเหมราชเองก็เห็นแต่ชายหนุ่มไม่สนใจ

 “อีกอย่างเธอก็เป็นสมบัติของฉัน ดังนั้นฉันจะทำอะไรกับสมบัติของตัวเองก็ได้ทั้งนั้น เธอไม่มีสิทธิ์หวงห้ามไม่ให้ใช้แตะต้อง เข้าใจไหม...”  เหมราชผละใบหน้าออกห่างก่อนยกมือขึ้นบีบปลายคางมล สื่อดวงตาและความต้องการลุกโชน ตอกย้ำกับสิ่งที่ตัวเองพูดทุกถ้อยคำ

เลยทำให้คนฟังเกิดความรู้สึกหนาวเยือกจนถึงขั้วหัวใจก็ว่าได้ สาวน้อยทำได้เพียงปลดปล่อยน้ำตาระบายความรู้สึก

 “มันถึงเวลาที่เธอต้องหัดตอบแทนบุญคุณฉันบ้าง” พ่อเลี้ยงแห่งไร่องุ่นเอ่ยปากทวงบุญคุณอย่างน่าไม่อาย

รุ่งรดาหน้าซีดขาว เธอรู้สึกเกลียดชังในคำพูดของเขาตอนนี้เหลือเกิน ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา เธอเองหลงคิดว่าเขาเป็นคนดี รับเธอมาเลี้ยงดูอุ้มชูด้วยใจบริสุทธิ์โดยไม่หวังสิ่งใด แต่วันนี้ความจริงเปิดเผย เขามีความนัยแอบแฝง เขาคิดจะเลี้ยงเธอไว้เพื่อบำบัดความใคร่นั่นเอง  

นี่คงเป็นจุดประสงค์ที่เขาต้องการอย่างแท้จริงสินะ...

เนื้ออ่อนตรงอกด้านซ้ายเกิดเป็นรอยแผลโหว่ รุ่งรดารู้สึกผิดหวังกับผู้อุปถัมภ์เหลือใจ ไม่เคยคิดเลยสักนิด ว่าพ่อเลี้ยงเหมราชจะกล้าทำร้ายเธอด้วยวิธีการต่ำช้า เขาเป็นดุจพ่อพระสำหรับเธอเสมอมา เธอทั้งรัก และบูชาเขายิ่งกว่าชีวิตด้วยซ้ำ ใครเลยจะคิดเขาจะกล้าหักหานน้ำใจ ข่มแหงรังแกเด็กที่ตนเองชุบเลี้ยงมากับมือ

 ในเมื่อเธอร่วมอาศัยชายคาหลังเดียวกับเขามาเนิ่นนาน เขาไม่เคยส่อแวว หรือทำให้เธอคิดเลยด้วยซ้ำ เขาจะกลายเป็นผู้ชายมักมากขึ้นมาเช่นนี้ได้  

“ฉันต้องการเธอนะ รดา” เขาบอกความปรารถนาซ่อนเร้น ซึ่งตอนนี้มันเกินจะหักห้ามใจเอาไว้ไหว ไม่ใช่แค่ปากแม้แต่ดวงตาคมกริบก็มองคนร่างเล็กกว่าอย่างหื่นกระหายโจ่งแจ้ง

“แต่รดายังไม่พร้อม” เธอหาทางหลบเลี่ยง เบือนสายตาหนี

“เธอพร้อมสำหรับฉันมากแล้วต่างหาก” คนหื่นยังดึงดันแถข้างๆคูๆ พลางดันปลายคางมลขึ้นสบตา

“ไม่...รดาไม่ต้อง...”

“ชูว์...มันต้องไม่มีคำว่าไม่ สำหรับฉัน”

รุ่งรดากะพริบตาปริบยามมองใบหน้าของคนที่ชุบเลี้ยงเธอมาตั้งแต่อ้อนแต่ออก น้ำตารื่นไหลสองอาบแก้มลงมาช้าๆ เธอเสียใจและผิดหวังในตัวชายหนุ่ม ผู้ชายคนที่มีน้ำใจหยิบยื่นสิ่งดีๆมาให้ตลอดหลายปีนี้ เขาเป็นคนให้ชีวิตเธอ ดึงเธอออกจากความโดดเดี่ยวอ้างว่าง ช่วยเธอให้รอดพ้นจากปากเหยี่ยวปากกา ทว่าสุดท้ายเขากลับเป็นคนลงมือทำร้ายชีวิตของเธอด้วยน้ำมือของเขาเสียเองอย่างนั้นเหรอ

เธอไม่อยากจะเชื่อเลย

หรือว่านี่คือสิ่งที่เขาตั้งใจเอาไว้ตั้งแต่ทีแรก ตอนเขาหยิบยื่นน้ำใจขอรับเลี้ยงดูเธอแทนการส่งตัวไปอยู่บ้านเด็กกำพร้า ทุกอย่างไม่ใช่เพียงน้ำใจบริสุทธิ์ แต่เพื่อต้องการเลี้ยงดูเธอไว้เป็นนางบำเรอสำหรับเขาเท่านั้น และคงถึงเวลาที่เธอต้องคอบแทนบุญคุณด้วยการถวายร่างกายทดแทนข้าวทุกเม็ดน้ำทุกหยดที่เขาราดรดใส่หัวเธอ ถ้ารู้ว่าพ่อเลี้ยงจะคิดกับเธอแบบนี้ตั้งแต่ทีแรก สู้ให้เธอเติบโตในบ้านเด็กกำพร้าเสียยังดีกว่า อย่างน้อยเธอก็ยังสามารถเลือกทางเดินของชีวิตด้วยตัวเองได้บ้าง ไม่ใช่กลายเป็นผู้หญิงในที่ลับของใคร

“มันเป็นความต้องการของพ่อเลี้ยงตั้งแต่ทีแรกแล้วสินะ ถึงได้ยอมรับปากพ่อกับแม่ของรดาก่อนท่านจะจากไป” ดวงตาผิดหวังช้อนมองใบหน้าแดงก่ำ เหมราชหัวใจกระตุกรวดร้าวไม่ต่าง เมื่อเขาแลเห็นสิ่งนั้นในดวงตาของหญิงสาวเหมือนกัน

แต่เรื่องมาถึงขั้นนี้ คงไม่มีความจำเป็นอื่นใดที่เขาต้องปฏิเสธ ก็แค่วางแผนชีวิตใหม่ จากที่คิดจะผลักไสหญิงสาวออกห่าง ก็แค่ดึงรั้นเจ้าตัวไว้ จะอยู่ในฐานะอะไรนั้นสุดแต่ว่าในวันข้างหน้า รุ่งรดาจะเป็นคนตัดสินใจเลือกทางเดิน

ถ้าหากเจ้าตัวยังต้องการผู้ชายแก่คราวพ่ออย่างเขาเป็นคู่ชีวิตเขาก็พร้อมทำทุกอย่างให้มันถูกต้อง

“แล้วเธอให้ฉันได้ไหมล่ะ รดา” หญิงสาวหลุบเปลือกตาลงนิ่งคิด น้ำตาหืดแห้งไม่ต่างจากหัวใจที่กำลังเต้นช้าลงทุกที  

ทว่าพ่อเลี้ยงเหมไม่ใคร่ปรารถนาอยากรอคำตอบเท่าไหร่นัก เขาพยุงร่างหนาด้วยหุ่นกำยำ ลุกขึ้นนั่งแทรกกายบนโซฟาเดียวกับหญิงสาว แล้วยกร่างน้อยแสนบอบบางของเธอวางแหมะไว้บนตักตนเอง ลากไล้ฝ่ามือร้อนตามร่างกายหอมหวาน เพื่อเป็นการปลอบโยนเอาใจ

“ไม่ต้องกลัวไปนะ มันไม่มีอะไรน่ากลัวเลยสักนิด”

คนแก่กำลังหลอกล้อเด็กน้อยด้วยคำพูดหวานหู ความเมานั้นหายเป็นปลิดทิ้ง ตอนนี้หลงเหลือไว้เพียงความใคร่ในส่วนต่ำล้วนๆ เขาต้องการหล่อหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับหญิงสาว และต้องการเดี๋ยวนี้ตอนนี้ด้วย ต่อให้ต้องเกิดเรื่องอะไรในวันข้างหน้า เขาก็ไม่คิดสนใจ มันหยุดยั้งเขาไม่ได้ด้วยเช่นกัน...

 

 

เรือนร่างขาวนวลถูกผลักให้นอนราบลงบนพื้นโซฟาเนื้อนุ่ม ความคับแคบของมันไม่ใช่ปัญหาในการเสิร์ฟรัก เมื่อเจ้าของไร่องุ่นนั้นหมดความยับยั้งถูกตัณหาราคะเข้าครอบงำ ดวงตาคมกริบกวาดมองเรือนร่างตรงหน้าโอ้โลม สาวน้อยของเขายังคงมีอาการตื่นตระหนกด้วยการหนีบเรียวขาไว้แน่น ผิวกายแดงจัดไม่ต่างจากุ้งสุก เหมราชอมยิ้มนึกชอบใจกับความใสซื่อไร้เดียงของเด็กสาวมากกว่าความจัดแจนของบรรดาสาวงามโดยทั่วไปที่เคยผ่านเข้ามาในชีวิตเขา

“พ่อเลี้ยงจะทำรดาจริงๆหรือคะ” สาวน้อยถามขึ้นเสียงเครือความหวาดกลัวยังเกาะกินหัวใจดวงน้อย

“รดาของฉันสวยไปทั้งเนื้อทั้งตัวแบบนี้ ใครมันจะอดใจไหว”

คำตอบของเขาตอกย้ำ สาวน้อยตัวสั่นเทา อับอายเกินกว่าจะสู้ตาของเขาได้ ก็ดูเขาจ้องเธอเข้าสิ แทบจะกลืนกินเธอไว้ทั้งตัวอยู่แล้วนั่น

“แต่รดากลัว”

“ฉันบอกแล้วไง ไม่มีอะไรต้องกลัวสักนิด” พ่อเลี้ยงยืนยันพลางส่งยิ้มอบอุ่น ลูบใบหน้าเรียวหวานด้วยความสนิทเสน่หา

“ทำตามที่ฉันบอก แล้วเธอจะมีแต่ความสุขนะครับคนเก่ง” เมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้ รุ่งรดาเลยต้องปล่อยเลยตามเลย ปล่อยทุกอย่างดำเนินตามทางของมันแล้วแต่พ่อเลี้ยงเหมราชะจะนำพาเธอไป

 สาวน้อยพยักหน้าสะกดกั้นน้ำตาไม่ให้ไหลสูดลมหายใจเข้าปอด

“เก่งมากสาวน้อย นั้นเธอทิ้งขาลงมาเหยียบบนพื้นนี่ข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างรดาพิงมันไว้กับพนักแบบนี้นะ”

คนเจนจัดในเรื่องนี้กว่า เอ่ยสั่งพร้อมให้ความช่วยเหลือโดยการจับเรียวขาเพรียวตั้งฉากขึ้นจนแลเห็นกลีบส้มโออวบสองกลีบแบะอ้าแลเห็นเนื้อสีชมพูดสดใสน่าลิ้มลอง ความบริสุทธิ์ของเธอช่างแสนหอมหวาน มันงดงามอย่างที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิตนี้ สาวบริการพวกนั้นเทียบไม่ติดฝุ่นกับรุ่งรดาของเขาสักนิด ยิ่งชำเรืองตามองตรงด้านบนหัวโหนก มันประดับไว้ด้วยตุ่มไตคล้ายเม็ดพลอย สีสันของมันชวนให้เขาลงลิ้นเลียจนน้ำแทบแตกโดยยังไม่ต้องสอดใส่เข้าไปด้านในเลยด้วยซ้ำ

“ตรงนี้ก็สวยถูกใจฉันเหมือนกัน”

ว่าพร้อมวางมือทั้งสองข้างลงตรงเนินเนื้อหวาน พลางดีดนิ้วชี้แล้วแบะกลีบส้มโอออกจากกันจนแลเห็นเนื้อในสีสดวาวด้วยน้ำหล่อลื่น พอได้เห็นเต็มตาได้สัมผัสชิดใกล้ พ่อเลี้ยงสุดหล่อถึงกับกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ ส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ให้กับความงดงามเป็นหนึ่งไม่เป็นสองรองใคร

 หอยสดใหม่อย่างนี้ต่อให้เขาต้องกินทั้งชาติก็ยังได้

“น้ำรักเธอเริ่มไหลแล้ว แสดงว่าเธอเองก็คงอยากเหมือนกันสินะ” เหมราชลองแหย่ปลายนิ้วชี้สะกิดตุ่มพลอยแล้วสะบัดแผ่วเบา เขาเงยหน้าขึ้นล้อเลียน สาวน้อยของเขาก็จุดติดง่ายไม่เบา เชื่อว่าสอนสักครั้งสองครั้ง อีกหน่อยคงเก่งสู้เขาได้เชียวละ

“อืมมมม....”   

 รุ่งรดาครางเสียงแผ่วร่างบางถึงกับสะดุ้งโหยงรีบหุบขาเพื่อป้องกันสิ่งเร้นลับน่าอับอาย แต่ก็ถูกมือหยาบกั้นขวางแบะอ้าไว้ไม่ให้ยอมหุบลงมา

 เธอหรี่ดวงตาตะหนกลงมองการกระทำของคนที่ชุบเลี้ยงมาด้วยหัวใจระทึก มันเต้นรุนแรงจนกลัวว่ามันจะกระดอนออกมาเสียไม่รู้ได้

 ความรู้สึกแปลกใหม่กำลังวิ่งเข้าจู่โจม ความเสียใจมันมีพอๆกับความปรารถนาส่วนลึกที่ถูกเขากระชากมันออกมา

 ก็เธอถูกเขาลวนลามหนักมือขนาดนั้น จะไม่ให้เธอรู้สึกอะไรเลยก็ดูจะตายด้านเกินไปเสียหน่อย

สาวน้อยยอมพ่ายแพ้ต่อแรงปรารถนาภายในจิตใจ เธอยอมให้พ่อเลี้ยงได้เชยชมสิ่งหวนแหนได้ตามสบาย โดยไม่คิดขัดขวาง มือหยาบลูบไล้เนินอวบด้วยท่าทางทะนุถนอมดั่งแก้วบาง กลัวมันจะแตกหักเสียก่อนจะได้ใช้งานจริง

ผู้หญิงอะไรตัวก็เล็กแค่นี้ แต่ทำไมโหนกเนินนมเต้านั้นใหญ่เต็มไม้เต็มมือเขาเช่นนี้ ไม่เสียแรงที่ให้การเลี้ยงดูกันมาอย่างดี รุ่งรดาอยากได้อะไรเขาหาประเคนมาให้ไม่เคยขาด ดีที่หญิงสาวนั้นเป็นเด็กใฝ่ดี หัวอ่อนไม่ดื้อรั้นอะไรกับเขา กิริยาวาจานั้นก็อ่อนหวาน ออกจะดูเป็นคนเงียบไม่ค่อยพูดค่อยจาเลยด้วยซ้ำ แต่ก็เป็นที่รักใคร่สำหรับบรรดาคนงานในไร่องุ่นทุกคน

 ตอนนี้ใครมันจะด่าหาว่าเขามันเลวชาติชั่วที่เอาเด็กในบ้านทำเมียเขาก็ยอม ขอเพียงได้กลืนกินแม่สาวน้อยคนนี้ก็พอใจแล้ว เพราะเขาไม่คิดทิ้งขว้าง ถ้าวันนั้นมาถึงเมื่อไหร่ เขาจะทำให้รุ่งรดากลายเป็นผู้หญิงที่ทุกคนต้องอิจฉา  

“รดาจ๋า ขอฉันชิมมันหน่อยนะ หอยเธอน่าดูดน่าเลียอะไรอย่างนี้” เสียงหวานออดอ้อนน้ำลายสอ ดุ้นเอ็นร้ายเต้นตุบตับตามอารมณ์หื่น มันพยักหัวหงึกหงักเรียกร้องให้พ่อเลี้ยงต้องคอยลูบปลอบใจ

“ไอ้ลูกชายของฉันมันก็อยากมุกเข้าถ้ำเธอใจจะขาดแล้วรู้ไหม” เขาพูดจาสัปดนจนทำเอาคนฟังเขินอาย พวงแก้มร้อนผ่าวทำใจกล้าหลุบตามองลูกชายตัวโตของพ่อเลี้ยงเหม แล้วถึงกับเบิกตากว้าง

“อุ้ย!

พ่อเลี้ยงกำดุ้นร้ายแล้วรูดขึ้นลงต่อหน้าหญิงสาว หัวหยักคลายเห็ดสีแดงก่ำมีหยดน้ำเยิ้มออกมามันเลื่อม รุ่งรดามองมันด้วยหัวใจเต้นโครมคราม รู้สึกหวาดหวั่นกับขนาดของมันไม่ใช่น้อย ใหญ่โตปานสากกะเบือเช่นนี้ จะยัดเข้าไปในร่องเล็กของเธอได้ยังไงไหว เห็นแล้วพาลให้เธออยากเป็นลมให้รู้แล้วรู้รอดเสียจริง จะได้ไม่รู้สึกเจ็บปวดทรมานตอนถูกเขารังแก

นึกสงสัยขึ้นมาครามครัน ไอ้สิ่งนั้นของผู้ชายจะให้ความสุขกับผู้หญิงได้จริงหรือไม่ เธอไม่ใช่เด็กเล็กๆที่จะไม่เคยได้ยินหรือผ่านตาจากสื่อบางอย่างมาก่อน เพื่อนในคณะบางคนเคยเอามาเล่าสู่กันฟังอย่างคะนองปากก็มี

ไอ้ดุ้นของผู้ชายตอนมันเสียดสีอยู่ภายในช่องคลอดของเรา มันทำให้เสียดเสียวมีความสุขฟินมากขนาดไหน มันทำให้รู้สึกดีจนเหมือนตัวจะลอยได้ จะเป็นเช่นนั้นได้ยังไงไม่เจ็บแย่หรอกหรือออกจะใหญ่โต

สาวน้องเริ่มหวาดกลัว เลยขยับกายหนีพลางร้องห้ามเมื่อถูกพ่อเลี้ยงปาดนิ้วลงบนร่องเยิ้มเพื่อหยั่งเชิง

“อย่าค่ะ...อืมมมมม” สิ้นเสียงห้าม ใบหน้าคมคายนั้นโน้มต่ำ ประกบปากจูบซับน้ำหวานที่ซึมออกมาจากกลีบส้มโออย่างคนอดอยาก เด็กสาวไม่เคยต้องมือชายมาก่อนรู้สึกเสียวปราดมือเท้าจิกเกร็งกับพื้นโซฟาเนื้อนุ่ม เธอแหงนเงยใบหน้าสูดปากครางยาว ส่ายสะโพกหนีปากร้อนพัลวัน มันเสียวจนเธอหลุดเสียงร้องครางระโหย นี่หรือสิ่งที่ผู้ชายกับผู้หญิงเขาชอบทำกันเวลาเกิดอารมณ์กำหนัด

ความรู้สึกมันดีอย่างนี้นี่เอง

“ซี้ดดดด...พ่อเลี้ยงขา รดาเสียวเหลือเกิน เสียวจนใจจะขาดอยู่แล้วคะ”

เหมราชยิ้มกริ่มตั้งอกตั้งใจกลืนกินหอยสดแสนหวาน ทั้งปาดทั้งเลียจนกลีบอวบนั้นชุ่มโชกทั้งน้ำรักผสมน้ำลายปะปนจนแยกไม่ออก

 ยิ่งกินยิ่งหิวยิ่งดูดยิ่งไม่อิ่ม

“อืมมมม...อร่อย”

ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นเอ่ยชม ปลายจมูกของเขานั้นเยิ้มไปด้วยน้ำหวาน พาทำเอาคนเห็นใบหน้าแดงก่ำ เขินอายอย่างบอกไม่ถูก อีกทั้งกลีบปากนุ่มสากระคายด้วยตอหนวดของเขา ยามกดคลึงเข้าหาพลูเนื้อด้านในยิ่งเพิ่มความเสียวกระสันให้เจ้าของเรือนร่างอรชรจนต้องแอ่นพลูเนื้อแนบแน่นมากขึ้นกว่าเดิม

“ของรดานี้ช่างเต็มปากเต็มคำฉันนัก” คนมัวเมาในกามเอ่ยเสียงชมไม่หยุดหย่อน ไม่ว่าจะแตะต้องกลืนกินตรงจุดไหนบนร่างกายอรชรนี้ ล้วนสร้างแต่ความสุขให้เขาจนล้นเอ่อ หัวใจหนุ่มพองโต อะไรที่กักเก็บไว้นานวันนี้มันกำลังระเบิดเป็นเขื่อนแตก

รุ่งรดากรีดร้องไม่เป็นคำ จิกเล็บลงกับพนักโซฟาเพื่อระบายความกระสันซ่าน เธอกระเด้งสะโพกอัดริมฝีปากเหมราชตอนถูกปลายลิ้นเขาระรัวเข้าใส่

 เหมราชเอื้อมมือขึ้นด้านบนแล้วบีบนมเนื้อนุ่มไว้เต็มกำมือ เขานวดเฟ้นสลับทั้งสองเต้าไปพร้อมฉกปลายลิ้นระบายพลิ้วกับเนินโหนกอวบใหญ่ เร่งเร้าให้เจ้าหล่อนผลิตน้ำหวานออกมาเยอะๆ เพราะเขานั้นชอบดื่มกินน้ำรักของเธอ

มันให้ความหอมพร้อมกับความชดชื่น

เจ้าของแหล่งน้ำหวานชั้นเลิศเองรีบคว้าศีรษะทุยไว้หมั่นเหมาะ เธอกดแนบไว้กับความเป็นหญิงเหมือนกลัวความสุขนี้จะหลุดลอยหาย ลิ้นของผู้ปกครองสุดหล่อสร้างความเสียวปลาบวาบแล่นตลอดทั้งเรือนร่าง ความสุขที่เดินทางใกล้จะสู่ห้วงแห่งสวรรค์เข้ามาทุกที

“อูยยยย...พ่อเลี้ยงขา รดาใกล้จะถึงแล้วค่ะ รดาอยากได้แรงๆกว่านี้”

สาวน้อยลืมตัวเรียกร้องตามความต้องการส่วนลึก ผิวกายตรงส่วนล่างหดแกร่งด้วยถูกปลายลิ้นห่อเป็นกรวยแล้วทแยงเข้าร่องหลืบ ถี่ๆ เม็ดไตถูกอ้าครอบแล้วดูดจนโย้ติดริมฝีปากไปเสียงดังจวบๆ พอได้ยินเสียงหวานครวญครางเร่งเร้า พ่อเลี้ยงเหมไม่รอช้า รีบเร่งปากกับลิ้นระแรงเข้าใส่กลีบส้มโอเพื่อส่งสาวน้อยให้พบกับความสุขในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า...

“อ๊าห์....กรี๊ดดด!!!

 

 

ภาพความทรงจำครั้งวันวานสะท้อนความสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่แห่งวัยสาว เคยวาดหวังด้วยความรักบริสุทธิ์ตามประสาสาวรุ่น สักวันเธอจะมีชายคนรัก ที่เธอรักและรักเธอมากไม่ต่างกัน เธออยากมีครอบครัวเล็กๆ อยู่กันตามประสา พ่อ แม่ ลูก ในบ้านบ้านหลังไม่ต้องใหญ่แต่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของความรักก็พอ

 แต่ความฝันทุกอย่างกำลังจะถูกทำลายลงด้วยน้ำมือของคนที่ได้ขึ้นชื่อว่าชุบเลี้ยงเธอมาตั้งแต่เล็กแต่น้อย เพราะนี่เป็นวิธีทวงบุญคุณของเขานั่นเอง

สาวน้อยหลับตาแล้วภาพในวันนั้นจึงปรากฏขึ้นมาอีกครา...

รุ่งรดาจำได้ในวันนั้นเธอพยายามหลบเลี่ยงเขาอีกครั้ง ตอนเสร็จสมด้วยปากของพ่อเลี้ยงหนแรก เธอรีบใช้มือดันศีรษะได้รูปตรงหว่างขาตนเองออกให้พ้นทางพยายามสะกดกลั้นความเสียวซ่านจากริมฝีปากร้อนที่เอาแต่คอยดูดเลียสองกลีบช้ำอย่างเอาเป็นเอาตาย เมื่อความสำนึกชั่วดีนั้นแล่นผ่านเข้าสู่ความรู้สึก มันไม่สมควร และมันก็ผิด เธอจะปล่อยให้เขาย้ำยี่เหมือนผู้หญิงข้างทางมันไม่สมควร

“พ่อเลี้ยงเหม...พอเถอะค่ะ รดาไม่...ซี้ด...อ๊ายยยย”

 คำร้องห้ามกลับแปรเปลี่ยนเป็นเสียงร้องครางลั่น เจ้าตัวเกร็งร่างเพื่อขับความเสียวซ่านออกมาเป็นธารน้ำใส ต้องยอมพ่ายแพ้แก่กิเลสราคะอีกครา เมื่อถูกละแลงเม็ดพลอยด้วยปลายลิ้นระรัว รุ่งรดากระดกก้นขึ้นอัดใบหน้าของพ่อเลี้ยง จากมือที่ผลักไสกลับดึงรั้งไม่ยอมให้ห่างกาย

ไม่...เธอจะต้องหยุดเขาให้ได้ ไม่ใช่สมยอมเขาแบบนี้ สำนึกดีฉุดรั้งเธออีกหน แต่พอเอาเข้าจริงๆความสยิวที่กำลังโจมตีเธอจนร่างสั่น เมื่อกลีบส้มโอของเธอนั้นกำลังถูกพ่อเลี้ยงเหมปาดเลียจนน้ำเยิ้มนั้นหืดแห้ง เขาทั้งเซาะทั้งดูดจนร่างน้อยกระตุกเกร็งอีกรอบ นี่เธอต้องพ่ายแพ้ให้เขาอีกครั้งหรือนี่ สาวน้อยน้ำตาคลอเบ้า เกลียดตัวเอง ที่ไม่เข้มแข็งพอ

พอส่งหญิงสาวถึงสวรรค์ได้อีกครั้ง เขาจึงดึงร่างหนาของตนเองขึ้นแล้วช้อนตามองเรือนร่างขาวจับตาด้วยความพึงพอใจ ก่อนส่งปลายนิ้วร้ายสอดพรวดเข้าไปใหม่ ความคับแน่นของช่องรักเกือบทำเอานิ้วหักก็ว่าได้

“ชูว์...เธอมีความสุขหรือเปล่ารดา ไหนตอบฉันหน่อยสิ”

คนแก่กำลังหน้ามืดเอ่ยห้ามเสียงกระเส่าตอนเห็นกลีบปากเอ่ยเสียงห้าม เขาแช่นิ้วมือนิ่งไว้ในโพรงสวรรค์ ปล่อยให้ภายในตอดนิ้วเขา ตุบ ตุบ  พลางแลบลิ้นแล้วเลียกลีบปากที่เลอะน้ำคาวกลืนกินด้วยความเอร็ดอร่อย ส่งสายตาของราชสีห์หนุ่มไม่ต่างจากการจ้องกินเหยื่ออันโอชะ

“พอเถอะนะคะ รดากลัว” เธอส่ายหน้าน้ำตากลิ้งตกลงข้างแก้ม มันเจ็บและทรมาน นี่แค่เพียงเขาส่งนิ้วเข้าใส่ร่องของเธอยังรู้สึกทนไม่ไหว แล้วถ้าเป็นอันไหนของเขาล่ะ เธอจะทนเจ็บปวดได้ยังไง

เหมราชหลุบสายตามองเนื้อกลีบส้มโอ ซึ่งตอนนี้มันกำลังถูกนิ้วมือเขาชำแรกเพื่อเตรียมความพร้อมกับดุ้นอันใหญ่โตกว่านี้เป็นหลายเท่า ด้านในโพรงหญิงสาวตอดรัดนิ้วเขาดีเหลือเกิน ทำเอาขนกายเขาลุกชัน ไอ้ลูกชายแทบปริแตก

“พออะไรกันรดาจ๋า ฉันยังไม่ได้รักเธอเลยนะ ขอฉันเถอะ ฉันต้องการเธอเหลือเกิน รดาเด็กดีของพ่อเลี้ยงเหม...” เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยออดอ้อนร้องขอ ชั้นเชิงชายไม่ได้สิ้นหายตามอายุที่มากขึ้น ถึงเขาไม่ใช่เพลย์บอยตัวยงแต่ก็พอมีเขี้ยวเล็บอยู่บ้างตามประสาผู้ชายหน้าตาและรูปร่างดีจัดคนหนึ่ง

พ่อเลี้ยงส่งสายตาเจ้าชู้ พลางโน้มกายบดจูบกลีบปากอิ่มแสนหอมหวาน เขาสอดแทรกปลายลิ้นตวัดหยอกเอินเรียวลิ้นเล็กที่ยังอ่อนหัด

“อืม...อืออออ”

เสียงหวานครางผะแผ่ว มึนงงกับความหวานที่ถูกเขายัดเยียดใส่เข้ามาในโพรงปาก ก่อนเชิดหน้าเริดขึ้นเมื่อกลางกายสาวถูกกระตุ้นด้วยปลายนิ้วชี้

“อืมมมม...อูยยยย”

เหมราชชักเรียวนิ้วเข้าออกในโพรงเนื้อหวาน เขางอนิ้วเพื่อต้องการสัมผัสภายในได้ถนัดมากขึ้น ต้องการครูดมันกับผนังถ้ำภายใน ก่อนละริมฝีปากลากไล้ลงมาเรื่อยจนค้นพบซาลาเปาลูกใหญ่ยั่วน้ำลายสอ พ่อเลี้ยงไม่รั้งรออะไรอีกให้เปลืองเวลา เมื่อเขาอ้าปากไม่ต่างจากเด็กน้อย ครอบงับเข้ากับเม็ดเชอร์รี่ที่ประดับอยู่กึ่งกลางซาลาเปาขาวใหญ่ ดูดดึงมันจนแก้มตอบ สร้างความเสียวสยิวให้สาวน้อยไร้ประสบการณ์

“อ๊าห์...ซี้ดดดด...พอก่อนนะคะรดาไม่ไหวแล้ว”

รุ่งรดาครางเสียงกระเส่า ดวงตาหลับปี๋ เมื่อพ่อเลี้ยงสุดหล่อขยันบำเรอเธอทั้งสองเต้าทรวงไปพร้อมกับนิ้วเรียวที่ขยันผลุบหายเข้าออกตรงกลีบผกา

 ความเป็นชายกระดกหัวหงึกหงักมันทิ่มหัวชนอยู่แถวหน้าท้องแบนราบ เธอรับรู้เหมือนมีน้ำแฉะถูกร่างเธอ มันกำลังรอเวลาสมควรเพื่อมุดร่องของที่มันชอบ

พ่อเลี้ยงเหมโลมเล้าเนื้ออวบอิ่มสองทรวงงามสลับกันซ้ายขวาอย่างไม่ให้น้อยหน้า ถูกใจตอนร่างเล็กแอ่นกระทู้เข้าหาไม่ถอย ถึงปากรูปกระจับจะร้องบอกไม่ไหวทว่าร่างกายของเจ้าหล่อนกลับตอบสนองเขาดีเหลือเกิน

“อ๊าห์...รดาจ๋า หอมหวานอะไรอย่างนี้ ดูดนมเธอเหมือนฉันได้กินอาหารทิพย์ก็ไม่ปาน” เขาขบเม้มเนื้อนิ่มรอบวงป่านใหญ่ ทำรอยรักสลักไว้ให้รุ่งรดาได้จดจำ ตรงนี้มันเป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียว

“รดาของฉันช่างสวยเหลือเกิน”

“แต่รดาเสียว รดาทรมานเหลือเกินแล้วค่ะพ่อเลี้ยงขา” การถูกโจมตีทั้งสองเต้าเต่งตึง อีกทั้งกลีบผกาฉ่ำน้ำ สร้างความกระสันอยากจนคนไม่ประสาเริ่มคลุ้มคลั่ง เธอวาดมือกอดรัดร่างหนาให้แนบสนิทกับผิวกายตนเอง กระเด้าสะโพกเข้าใส่ปลายนิ้วมือเสียเอง

แจะ แจะ แจะ แจะ

ความร่านร้อนของสาวน้อยสร้างความพอใจแก่พ่อเลี้ยงยิ่งนัก มันเป็นสัจธรรมของมนุษย์ ไม่มีใครไม่พ่ายแพ้ต่อกิเลศภายในได้หรอก

“รดาอยากให้ฉันทำอะไรให้ล่ะ ไหนลองเอ่ยขอมาสิ ฉันยินดีทำให้รดาได้ทุกอย่างอยู่แล้ว” คนเจ้าเล่ห์แกล้งถาม และรุ่งรดานั้นรู้ทันแต่เธอกำลังทนไม่ไหว ได้แต่ข่มความอายร้องขอเขาไปอย่างที่ต้องการ 

“เอารดาค่ะ รดาอยากให้พ่อเลี้ยงเอารดา” ร้องขอแล้วกัดปากข่มความรู้สึกอาย

คนมากชั้นเชิงได้แต่อมยิ้มแต่ยังไม่ยอมทำตามคำขอ เขาแช่นิ้วไว้ในร่องสาวไม่ขยับ ทำให้คนอารมณ์กำลังแตกกระเจิงเกิดความทรมาน

“อย่าทรมานกันอีกเลย รดาขอร้องนะคะ...” เธอช้อนสายตาหยาดเยิ้มมองคนขี้แกล้ง ด้วยตกอยู่ในห้วงแห่งโลกีย์เกินยับยั้ง อ้อนวอนเขาด้วยดวงตาพราวระยับ ครานี้พ่อเลี้ยงเหมถึงกับยิ้มกริ่ม ก่อนประกบเรียวปากมอบจูบร้อนแรงให้สาวน้อย แล้วเร่งส่งนิ้วเข้าใส่ร่องสวาทระรัว เกิดเสียงดังสะท้าน

แจะ แจะ แจะ แจะ

“อ๊ะ...”

สาวน้องห่อปากเมื่อด้านล่างของเธอนั้นถูกนิ้วทะลวงเข้าใส่ถี่รัวขึ้นจนเม็ดกระสันเต้นระริก เธอถ่างขาออกเมื่อพ่อเลี้ยงค่อมร่างหนาของเขาขึ้นมาอยู่ด้านบนร่างกายตนเอง เธอแอ่นสะโพกขึ้นอำนวยความสะดวกให้นิ้วร้ายก่อนจะเบิกตาโตตอนชายหนุ่มชักนิ้วออกแล้วจู่โจมด้วยดุ้นเนื้อแทน

หญิงสาว รีบดันร่างหนาให้พ้นจากร่างกายตัวเองจ้าละหวั่น แสดงออกตรงกันข้ามก่อนหน้านี้ เมื่อหัวหยักบานทำการทักทายเนินสวรรค์อย่างไม่ทันตั้งตัว มันจดจ่อตรงหน้าโพรงถ้ำเพื่อขอผ่านทางเข้าด้านในทักทาย ทว่าไม่ใช่เรื่องง่ายเลยสำหรับคนไร้ประสบการณ์อย่างสาวน้อยแห่งไร่องุ่น

“โอ้ย...เจ็บ...ฮืออออ” สาวน้อยร้องโฮเมื่อร่างกายรู้สึกเหมือนกำลังถูกฉีกออกเป็นชิ้นส่วน ยกมือดันร่างหนาออกห่างแต่ไม่จากการดันก้อนหินมหึมา เมื่อร่างหนาทรงพลังไม่แม้แต่ขยับถอยห่างสักนิดเดียว

 เหมราชกัดฟันเกร็งร่างกำยำของตนเองจนสั่นไหว เหงื่อที่ไหลซึมนั้นหยดลงถูกผิวขาว ด้วยว่าเขาต้องข่มกลั้นอารมณ์ไม่ต่างกัน เมื่อเจ้าเอ็นเท่าข้อมือเด็กทะลวงเสียบพรวดจนมิดทั้งดุ้นจนรู้สึกเหมือนเขาได้กระชากเนื้อเหยื่อภายในจนยับเยินเสียแล้ว  

ทำให้เลือดสีแดงสดไหลซึมผสมน้ำรักออกมาอยู่ปากถ้ำ เหมราชคลี่ยิ้มบิดเบี้ยว ผุดความรู้สึกหวงแหนและความเป็นเจ้าเข้าเจ้าของหญิงสาวขึ้นมาในหัวใจทันที

รดาเป็นสิทธิ์ของเขาอย่างเต็มตัว...

 “กรี๊ดดด...กรี๊ดดด...ไม่...ไม่...รดาเจ็บ” สองมือผลักไสพัลวันหมายสู้ให้ตัวเองนั้นหลุดพ้นจากความเจ็บปวด ร่างกายที่เล็กกว่าหลายเท่าเหมือนจะรองรับความใหญ่โตเกินชายไทยแทบไม่ไหว เนื้อปากทางขยายตัวจนแทบฉีกขาดเลยทีเดียว มันรู้สึกตึงไปหมดทุกสัดส่วนก็ว่าได้

“อีกนิดเดียวรดาที่รัก เดี๋ยวมันก็ไม่เจ็บแล้ว ทนหน่อยก็แล้วกันนะคนเก่งของฉัน”

“ฮืออออ...แต่รดาจะตายแล้วนะคะพ่อเลี้ยง เอามันออกไปทีเถอะ รดารับของพ่อเลี้ยงไม่ไหวแล้วจริงๆ...” เป็นเพราะเธอเจ็บมากนั่นเอง เหมราชกัดฟันแล้วหยุดตัวเองแช่นิ่งค้างไว้ ก่อนเอื้อมมือลงด้านล่าง มองสิ่งเชื่อมสองคนไว้ด้วยกันด้วยความรู้สึกหลากหลาย

“ครั้งแรกมันจะเจ็บแบบนี้แหละ แต่รับรองต่อไปเธอจะเสียวมากกว่าเจ็บ”

“แต่ของคุณเหมใหญ่เหลือเกินนี่คะ” คนไร้ประสบการณ์แต่ไม่ได้ไร้เดียงสาเสียจนไม่รู้อะไรเลยเอ่ยประท้วงเสียงสั่น

“อีกหน่อยเธอจะหลงของใหญ่จนโงหัวไม่ขึ้น” พูดจบพร้อมสะกิดเม็ดเสียวเพื่อต้องการผลิตน้ำหล่อลื่นเป็นตัวช่วย เขาช้าไม่ได้เพราะเขาเองก็จะตายเหมือนกัน

“อืมมมม...อู้วววว” พอถูกบี้เม็ดเสียวรุ่งรดาถึงกับครางกระเส่า แอ่นนมสองเต้าเบียดเข้าหาร่างทรงพลัง รู้สึกทุเลาความเจ็บก่อนหน้าลงได้พอประมาณ และพอน้ำรักไหลชุ่มคนยั้งตัวเองไว้เพราะสงสารกระดกก้นก่อนโยกเข้าใส่เสียงดัง ตับ ตับ

“กรี๊ดดดด...กรี๊ด”

 พอเขาขยับตัวอีกครั้งแต่รุนแรงกว่าเดิม รุ่งรดาเลยส่งเสียงร้องดังอีกเช่นเคย เธอผวาทั้งร่างอิ่มเข้าหาร่างใหญ่กว่า แม้ตอนแรกเธอจะผลักไสเขาออกห่าง ทว่าพอเขาเริ่มขยับช่วงล่างสอดเสือกหนักหน่วงขึ้น เธอต้องรีบอ้าทั้งแขนและขาเกี่ยวกวัดรัดร่างหนาชายหนุ่มไว้แนบแน่น น้ำเหนี่ยวไหลเปื้อนออกมาพร้อมดุ้นใหญ่แล้วผลุบหายตอนมันมุดหัวคืนร่องเดิม ทำให้สองมือผลักไสก่อนหน้าเปลี่ยนเป็นจิกครูดลงกับแผ่นหลังเปลือยเพื่อระบายความทรมานตอนเขาขยับดุ้นเอ็นในร่องเธอ

“โอววว...ช่างดีเหลือเกินรดาจ๋า ร่องเธอเอามันอะไรอย่างนี้ แคบเล็ก ตอดรัดจนเอ็นฉันแทบขาดแหนะ...ซูดดดด”

 พ่อเลี้ยงแห่งไร่องุ่นคำรามกัดฟันกรอด ร่องสดใหม่มันช่างแสนวิเศษอะไรเช่นนี้หนอ ทั้งรัด ทั้งตอด ทำเอาเขาเสียวกระสันจนน้ำเกือบพุ่ง เพียงกระเด้าสะโพกเข้าหาไม่กี่ทีไอ้ลูกชายไม่รักดีมันเกือบทำเขาล้มปากอ่าว นี่ถ้าเขาเป็นไก่อ่อนกว่านี้คงได้อับอายสิ้นลายเสือกับเด็กสาวไปเสียนานแล้วด้วยซ้ำ

เหมราชสัมผัสได้ว่าสาวน้อยของเขาคงรู้สึกเจ็บมากสินะ แต่จะให้เขาหยุดเคลื่อนไหวตัวเองตอนนี้เขาก็ทำไม่ได้เสียด้วย ถ้าต้องห้ามความรู้สึกเช่นนั้น สู้ให้เขาตายเสียยังดีกว่าให้หยุดทำรักกับรุ่งรดา เด็กสาวที่เขายื่นมือเข้าอุปการะให้การเลี้ยงดูมาเป็นระยะเวลานานหลายปี

แม้ตอนแรกเขาไม่ได้คาดคิดเรื่องมันจะลงเอยเช่นนี้มาก่อน ทว่าความใกล้ชิดและความอ่อนหวานจากเด็กสาว ดันทำให้เขาตบะแตก เกิดหลงรักเด็กที่ตนเองเลี้ยงไว้ไม่ต่างจากลูกสาวโดยไม่รู้ตัว

“รดาจ๋า รดาเด็กดีของฉัน อดทนหน่อยนะครับ เดี๋ยวมันจะดีขึ้นเอง อย่าเกร็ง ปล่อยทุกอย่างให้เป็นธรรมชาติ” คนหื่นโน้มร่างจูบซับคาบน้ำตาพร้อมคำพูดปลุกปลอบ ช่วงล่างกระเด้าเข้าหา ทั้งเสียงเสยควงครูดกับผนังรัก จนกลีบอวบเนื้อสดปลิ้นเปลือกจนเห็นเนื้อใน มันค่อยๆขยายตัวเองเพื่อปรับสภาพรองรับความมหึมาทีละน้อย

“อ๊าห์...ร่องหนูทั้งอุ่น ทั้งรัดแน่นดีจริงๆ แต่ฉันจะเอาหนูนานๆ ยังไม่ยอมให้มันแตกตอนนี้แน่นอน หอยหนูถูกใจฉันเป็นบ้าเลยรู้ไหม”

 เหมราชชื่นชมเสียงพร่า สาวน้อยไม่ตอบรับได้แต่เอียงอาย เขารีบอ้าปากงับเม็ดจะงอยสีหวานจนเต็มคำ มันบวมเป๋งสั่นระริกเชิญชวนอยู่ตรงหน้า ถ้าไม่กินเขาก็โง่เต็มที

ผู้หญิงอะไร หอยก็เด็ดนมก็หวาน ถ้าสอนให้เอาใจเป็นอีกหน่อยเขาคงแดดิ้นตายคาอกเจ้าหล่อนเป็นแน่แท้  สุดยอดแบบนี้เขาคงไม่ยอมปล่อยสาวน้อยไปให้ไอ้หน้าโง่ที่ไหนก่อนเขาจะเบื่อ แต่ไม่แน่ในอนาคตเจ้าหล่อนอาจเป็นฝ่ายเบื่อเขาก่อนก็ได้ ใครจะไปรู้

 อย่าว่าแต่ร่องสาวที่ทำเอาเขาบ้าคลั่งจวนเจียนระเบิด แม้แต่นมขาวอวบตั้งเต้าของเจ้าหล่อน มันทั้งหวานและนุ่มลิ้นเขาอย่าบอกใคร เหมราชทั้งดูดทั้งกัดหัวนมอย่างเพลิดเพลิน อีกข้างหนึ่งดูดอีกข้างหนึ่งเคล้นคลึงขยำเนื้อนุ่มจนปลิ้นหง่ามนิ้ว

 รุ่งรดาคงจะเจ็บอยู่ เพราะเขายังคงได้ยินเสียงคราง แต่อีกประเดี๋ยวความเจ็บจะแปรเปลี่ยนเป็นความรัญจวนซ่านสยิวแทน และคงระเบิดเป็นความสุขซ่านจนต้องร้องขอให้เขาทำรุนแรง และก็เป็นจริง

“อือ...พ่อเลี้ยงขา...รดา...รดาอยาก” เธอไม่รู้จะบอกเขายังไงกับไอ้ความรู้สึกแบบนี้ ใจหนึ่งนั้นอยากผลักไส อีกใจอยากให้เขาขยับตัวเข้าหารุนแรงมากกว่านี้

“ซี้ดดดด...ว่าอย่างไรครับสาวน้อย รดาต้องการอะไร”

ชายหนุ่มผละห่างจากขนมหวาน นมขาวกับหัวจุกสีชมพู ดูดเลียเท่าไหร่ก็ไม่รู้สึกเบื่อ รสชาติของมันนั้นตอนอยู่ในปากยิ่งกว่าของทิพย์เสียอีก ยิ่งดูดกลับยิ่งทำให้เขาติดหนึบ

เหมราชต้องกัดปากเพื่อยับยั้งอารมณ์หื่นกระหายอย่างหน้าตกใจ เขาคำรามในลำคอแกร่ง ตอนถูกร่องสวาทเล่นงาน ด้วยการตอดรัดดุ้นเหมือนกำลังจะขาดออกเป็นสองท่อนให้ได้ ทว่าสามัญสำนึกสะกิดเตือนให้เขาพึงระวัง นี่เป็นครั้งแรกของเด็กสาว เขาจะทำตามอำเภอใจเหมือนตอนเอากับพวกอีตัวในเมืองไม่ได้เด็ดขาด ทุกอย่างต้องดำเนินอย่างนิ่มนวลที่สุดเท่าที่เขายับยั้งมันได้ เขาไม่อยากสร้างความหวาดกลัวต่อใจให้หญิงสาวตั้งแต่ร่วมรักกันครั้งแรก เพราะมันจะทำให้เด็กสาวเกิดอาการหวาดกลัวจนไร้ความสุขในครั้งต่อไปนั่นเอง

“รดาอยากให้ฉันเอาแรงๆตอนไหน  ต้องรีบบอกฉันนะรู้ไหม เราจะได้มีความสุขด้วยกันไง” สาวน้อยพยักหน้าตามอารมณ์นำพาเสียมากกว่าเข้าใจในคำพูดของชายหนุ่ม

และเพียงไม่นานร่างน้อยที่เริ่มเสียวซ่านมากกว่าความเจ็บร้าว เริ่มตอบสนองด้วยการสวนกลับในบางจังหวะอารมณ์

“อ๊ะ...อ๊ะ...รดา...ให้ฉันทำแรงๆได้แล้วใช่ไหม”

เขาเดาได้จากท่าทางของเธอที่เริ่มตอดรัดเขาแน่นมากขึ้น แต่สาวน้อยผู้ยังสับสนกับความรู้สึกเธอจึงไม่กล้าตอบ เลยทำให้เหมราชเข้าใจผิดหลงคิดว่าสาวน้อยคงหายเจ็บแล้วอยากให้เขากระแทกแรงขึ้น พ่อเลี้ยงกดยิ้มมุมปากพึงพอใจ พร้อมรวบเรียวขาเสลายกเกี่ยวเอวเขาไว้ ช้อนมือรองสะโพกมนให้แน่นขึ้น ก่อนกระแทกตัวตนเข้าใส่ไม่ยั้งแรง ทำตามอารมณ์ที่ขึ้นสูง สร้างความเจ็บปวดให้คนสับสนขึ้นมาอีกครา เธอหลับตาปี๋สะบัดใบหน้าไปมา พร้อมปล่อยน้ำตาไหลพราก

“ฮือ...รดาเจ็บเหลือเกินค่ะพ่อเลี้ยง เอามันออกไปก่อนได้ไหมค่ะ รดาขอร้อง หยุดกระแทกเข้ามาเสียที”

“เห็นทีจะไม่ได้หรอกรดาจ๋า ฉันทำอย่างนั้นคงได้ขาดใจตายกันพอดี” พูดจบพ่อเลี้ยงเริ่มขยับบั้นท้ายเสียดสีท่อนเนื้อภายในร่องหวานเนิบช้า หยุดความเร็วลง แต่ให้เขาหยุดทำเลยเห็นทีจะไม่ได้ 

“พ่อเลี้ยงใจร้าย ฮือ...ทำรดาเจ็บ”

 พอได้ยินเขาปฏิเสธสาวน้อยไร้ประสบการณ์เอ่ยคำตัดพ้อ นึกน้อยใจไปต่างๆนานา เขาทำเธอเจ็บแต่กลับไม่สนใจยังคงตั้งหน้าตั้งตากระแทกพร้อมยังดื่มกินทรวงอกของเธอหน้าตาเฉย ถึงจะรู้สึกเสียวซ่านแต่ความเจ็บยังไม่จางหาย ส่วนตรงนั้นของเธอเขาก็ยังเสียดสีไปมา มันยังรู้สึกเจ็บและอึดอัดช่องท้องไปหมด  หญิงสาวจึงเอียงหน้าปล่อยน้ำตาไหลริน ข่มความเจ็บโดยไม่ปริปากอะไรออกมาอีกทั้งนั้น

 จนทำเอาคนใจหินผู้ไร้รักหัวใจกระตุกวาบ ตอนก้มหน้าลงมองแม่ร่างน้อยของเขาแล้วอดสงสารไม่ได้ ด้านล่างกำลังเล่นงานเขาหนักเหลือเกิน ทำได้เพียงโยกตัวเบาลงเท่านั้น ยังไม่สามารถทำตามความต้องการได้อย่างเต็มที่เหมือนตอนหลงเข้าใจผิด เขานึกว่ารุ่งรดาไม่เจ็บและอยากให้เขากระเด้าเธอแรงขึ้น เขาเลยเผลอทำตามอารมณ์ แต่สาวน้อยของเขายังเจ็บอยู่

 เหมราชจึงโน้มตัวต่ำกดใบหน้าหล่อคมคายเข้าหาใบหน้าหวาน แล้วกดริมฝีปากจูบซับน้ำตาให้ด้วยท่าทีง้องอน ส่งด้านล่างโยกเข้าโยกออก เพื่อเพิ่มน้ำหล่อลื่นให้ขับออกมามากกว่าเดิม ตอนเขาแทงดุ้นรุ่งรดาจะได้หายเจ็บเสียที

“ฉันขอโทษ...แต่ฉันหยุดตัวเองไม่ได้”

“คนเห็นแก่ตัว” รุ่งรดสวนกลับ พยายามหยุดร้องไห้

“เอาสิ...อยากเอารดาให้ตาย ก็ตามใจพ่อเลี้ยง ชีวิตรดาเป็นของพี่เลี้ยงมานานแล้วนี่ อยากจะฆ่าจะแกงกันก็เชิญ...” คนกำลังจะฆ่าเลิกคิ้วมองแม่สาวขี้งอน นึกหมั่นไส้จึงกระทุ้งเอ็นเข้าหาแรงๆแล้ววนเป็นวงกลม

“อ๊าห์...อวดดี...ซี้ดดดด” พ่อเลี้ยงกัดฟันต่อว่าอย่างนึกเอ็นดู ทันได้เห็นใบหน้าขาวสลับแดงส่งค้อนควักมาให้เขา

“เดี๋ยวจะทำให้หายอวดดี”

“คนใจร้าย...”

“ถึงร้ายแต่ก็เอารดาเก่งนะ เดี๋ยวจะพิสูจน์ให้เห็น จะทำให้ครางไม่หยุด พรุ่งนี้ต้องเดินขาถางไปมหาวิทยาลัยเชียวละ”

ว่าจบพ่อเลี้ยงเริ่มพิสูจน์ให้เห็นโดยไม่ต้องรอนาน เขายกตัวเองขึ้นสูงแล้วคว้าหมับกับนมสองเต้าขยำไว้ทั้งสองมืออย่างนึกมันเขี้ยว ช่างล่างเปลี่ยนจากกระเด้าเข้าใส่เป็นควงแท่งเหล็กคว้านลึกสัมผัสกับผนังมดลูก ทำเอารุ่งรดาที่กำลังอ้าปากตัดพ้อต้องส่งเสียงครางออกมาแทน ลำอวบบดเบียดเม็ดติ่งกระสัน ทำเอาใบหน้าหวานเชิดรั้นบิดเบ้ร่างเล็กสั่นพั่บ พั่บ

“ซี๊ดดดด...เสียว...รดาเสียว” เธอครวญครางไม่หยุดปาก แอ่นนมสองเต้าให้เขาบำเรอสุข

“โอ๊ยยยย...แรงกว่านี้ รดา...รดาจะแตกอีกแล้วล่ะคะ”

พอความเจ็บจางหายแล้วถูกแทนด้วยความกระสันซ่าน สาวน้อยลืมเลือนทุกสิ่งเอ่ยปากร้องขออย่างที่เหมราชคาดเดา พ่อเลี้ยงกัดฟันพอใจก่อนตั้งลำใหม่กระเด้าบั้นเอวเข้าใส่ถี่ระรัวส่งให้หญิงสาวพานพบกับความสุขอีกครั้ง

“โอ๊ะ...โอ๊ะ...ฉันก็เสียวรดาจ๋า ทั้งเสียวทั้งสุขอย่าบอกใคร รู้แบบนี้ฉันเอาเธอทำเมียเสียนานแล้วไม่ปล่อยไว้อย่างนี้หรอก”

เขาเอ่ยปากชมพร้อมสะบัดบั้นท้ายกระแทกกระทั้นจนหญิงสาวหัวสั่นหัวคลอน รุ่งรดาเอื้อมมือคว้าท่อนแขนกำยำซึ่งตอนนี้มันป้วนเปี้ยนไม่ห่างจากนมตั้งเต้าของตนเอง เขาขยำพร้อมกับบี้หัวนมจนมันแทบขาดติดมือ เธอเลื่อนฝ่ามือทาบทับมือเขาแล้วช่วยขยำอีกแรง เมื่อความเสียวแล่นลิ่วจนเกือบสุดท้าย พร้อมกระดกก้นหนั่นแน่นขึ้นรองรับจังหวะกระแทกเข้าหา ทำเอาพวงไข่ตีร่องก้นขาวเสียงดังตับ ตับ ตับ กลีบหอยแบะอ้าเม็ดไตสั่นระริกตาม

“ขอฉันแตกสักน้ำก่อนนะ ฉันทนไม่ไหวแล้วคนดี”

เหมราชกัดฟันขอ ดวงตาคมกริบจับจ้องใบหน้าเหยเกแต่ยังคงความสวยหวานไว้ดุจเดิมตาเป็นประกาย รู้ตัวเองว่าหลงเสน่ห์ความเย้ายวนจนโงหัวไม่ขึ้นมานาน ทว่าวันนี้เขากลับยิ่งถลำลึกหนักขึ้นกว่าเดิมเสียอีก  

เจ้าของไร่องุ่นส่งตัวตนรุนแรงขึ้นตามห้วงอารมณ์พิศวาส จนสุดท้ายความรัญจวนแตกกระจายตัวพร่าพราง เหมราชคำรามลั่นพร้อมซบร่างหนาที่ชื้นเหงื่อกับร่าร่องอกอวบเต่ง กระเด้าดุ้นร้ายด้านล่างเข้าออกร่องหวานอีกหลายทีเพื่อรีดน้ำรักออกจนหยดสุดท้าย จนน้ำเมือกขาวข้นไหลทะลักเปรอะเปื้อนหง่ามขาจนถึงร่องก้น สองร่างนอนกอดกันหายใจหอบถี่

“รดา...ฉันมีความสุขเหลือเกิน...” คนแก่กอดรัดร่างอิ่มไว้ในอ้อมแขน หัวใจพองฟูเมื่อวันนี้เขาได้แม่สาวน้อยมาครอบครอง

“แล้วฉันก็ยังไม่อิ่มรสสวาทจากเธอด้วย ขอฉันรักเธออีกสักยกก็แล้วกันนะ”

รุ่งรดาที่นอนหายใจรวยรินในอ้อมอกแกร่งถึงกับเบิกตาโต และเพียงพริบตาต่อมาร่างน้อยของเธอกลับถูกเขารั้งลุกขึ้นยืนทั้งที่ขาทั้งสองข้างยังอ่อนแรง เธอสัมผัสได้ถึงของเหลวในร่องรักยังคงไหลเอ่อออกมาไม่หยุด เหมราชไม่สนใจ เขาคว้าร่างเธอไว้แล้วจับหมุนกายให้เธอยึดพนักโซฟา จับเข่าเธอให้ทับไว้บนเบาะ แยกขาเธอออกตั้งเป็นองศาพอดีใช้นิ้วเรียวแบะสองกลีบเธอออกจนกว้างด้วยสองมือหยาบ เธอเสียวจนหลุดเสียงคราง ก่อนเขาจ่อเอ็นใหญ่ที่ยังมีเมือกขาวเกาะพราวยัดเข้าทางด้านหลังพรวดเดียว

“โอ๊ะ / อร๊าย”

สองเสียงสั่นครางลั่นไปทั่วทั้งชั้นล่าง แล้วพายุลูกใหม่จึงก่อตัวขึ้นอีกหน ก่อเกิดเป็นความร้อนระอุกระหนำซัดเข้าใส่สองร่าง อย่างไม่ยอมสงบลงง่ายๆ ไม่รู้เหมราชไปเอาเรียวแรงมาจากไหน เขาจับเธอร่วมรักจนทั่วทั้งชั้นล่าง อาจเรียกได้ว่าทุกพื้นที่เลยก็ว่าได้ จนเมื่อเธอมาสลบหมดแรงบนเตียงนอนของเขาเอง ตอนนั้นเธอไม่รู้สึกตัวอะไรอีกแล้ว รู้สึกร่างกายมันร้าวระบบ ได้แต่ปล่อยให้เขาเสพสุขจนหนำใจ มารู้สึกตัวตื่นอีกทีก็ล่วงเข้าสู่ของเย็นอีกวัน...

 

**********************



ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha