พ่อเลี้ยงเหมราช

โดย: กนกรส มาศอุไร



ตอนที่ 7 : Ep7 : คนแก่แรงดี Nc+ (จบบท)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


สามารถโหลดซื้อในรูปแบบ Ebook ได้แล้ว...

พ่อเลี้ยงเหมราช
มาศอุไร
www.mebmarket.com
“คุณมีเรื่องอะไรจะคุยกับดิฉันก็พูดมาสิคะ มัวแต่ทำรุ่มร่ามอยู่นั่น แล้วเมื่อไหร่จะคุยกันรู้เรื่อง...” พูดแล้วจึงดันร่างเล็กกว่าถอยห่างออกจากอ้อมแขน หากแต่คนตัวใหญ่กลับรั้งมากอดไว้แนบแน่นกว่าเก่า “ผัวอยากจะชื่นใจเมีย มันรุ่มร่ามตรงไหนหึ...” “คุณเหม!...” ร่างน้อยผละห่างพร้อมช้อนสายตาจ้องมองเจ้าของตักอย่างฉงนในคำพูดของเขา ร้อยวันพันปีเขาไม่เคยเรียกแทนตัวเองว่าผัวแล้วเรียกแทนเธอว่าเมีย ขนาดตอนร่วมรักกันเขายังไม่เคยหลุดปากพูดให้ได้ยินด้วยซ้ำ จะไม่ให้เธอตกใจได้ยังไง “ทำไม...หรือฉันพูดอะไรผิด ทำไมต้องทำหน้าเหมือนอย่างกับเห็นผีด้วยเล่า”“ก็คุณไม่เคยเรียกแทนตัวเองแบบนี้ แล้วอีกอย่างมันก็ไม่สมควร คุณเองก็รู้ว่าเพราะอะไร”*หากมีข้อผิดพลาดใดไรท์ต้องขออภัยด้วยนะคะ*


ต่อจากตอนที่แล้ว...


เหมรัชโทรเข้ามาหลังจบพายุสวาทรอบสอง รุ่งรดานอนอ่อนระทวยเกยอยู่บนหน้าอกแกร่งบึกบึนของเขา ร่างเปลือยนั้นเต็มไปด้วยรอยฝากรักมากมาย กลิ่นน้ำคาวสวาทคละคลุ้งกำจายรอบเตียง แต่ไม่ได้นำพาให้รู้สึกรังเกียจแต่อย่างใด

หญิงสาวปล่อยให้พ่อเลี้ยงพลังม้าเป็นคนพูดสาย ได้ยินเหมือนรถยนต์เกิดยางรั่วต้องแวะซ่อมข้างทาง ถนนบริเวณนั้นเปลี่ยว คงจะกลับเข้ามาช้าสักหน่อย ให้ทั้งสองคนทานอาหารที่ทำไว้ได้เลยไม่ต้องรอทั้งสองคน เนื่องจากคงกะเวลาเข้ามาไม่ได้แน่นอนนั่นเอง

และดูเหมือนคนรับสายจะรู้สึกพอใจไม่เบา เหมราชรับคำเสียงขรึมก็จริง แต่ทว่าใครจะรู้ ใบหน้าคมเข้มทรงเสน่ห์ ตอนนี้แสยะยิ้มอย่างสมใจมากแค่ไหน

“สองคนนั้นเกิดรถยางแตกกลางทาง คงอีกนานเชียวกว่าจะเปลี่ยนล้อใหม่เสร็จ เจ้ารัช บอกให้เราสองคนทานอาหารก่อนเลยไม่ต้องรอ แล้วนี่เธอหิวหรือเปล่าล่ะรดา”

เสร็จสิ้นจากการวางสายปุ๊บ พ่อเลี้ยงหื่นรักแห่งไร่องุ่นชื่อดัง เลยหันมาสนใจแม่เนื้อหวานบนลำตัว ฝ่ามือร้อนคอยลูบไล้ผิวเรียบลื่นดวงตาทอประกายเมื่อเขานั้นรู้สึกหิวเจ้าหล่อนขึ้นมาอีกจนได้

 ต่อให้กินจนพุงกางเขาก็ไม่เคยเพียงพอสักที

สาวน้อยส่ายหน้าแทนการตอบคำถาม เธอหลับตาพริ้มเพราะไม่เหลือเรี่ยวแรงจะขยับตัว เหมราชดูดพลังเธอจนหมดสิ้น ไร้แม้เรี่ยวแรงพูดด้วยซ้ำ

“ดีเลย...นั้นเรามาต่อกันอีกสักยกดีกว่านะ ฉันยังไม่รู้สึกอิ่มท้องเลยสักนิด ยังอยากจะรักเธออีกสักหลายๆรอบ”

“อือออ...” คนเหนื่อยส่งเสียงอืออาแทนการปฏิเสธ ทว่าคนกำลังคึกคักกลับแปลเจตนาเป็นอีกทาง

ชายหนุ่มยิ้มกริ่มพลางยื่นริมฝีปากร้อนกดลงบนหน้าผากนูนเด่น พร้อมดันร่างขาวผ่องให้นอนราบบนพื้นฟูก ส่วนตัวเองนั้นขยับขึ้นคร่อมร่างเล็กเอาไว้ ส่งตัวตนถูไถบนผิวเนื้อละเอียด

“อ๊าห์...อ้าขาออกอีกนิดคนเก่ง”

ปลายหัวหยักนั้นพ่นน้ำเยิ้มละเลงตรงกลางเนินสาวแต่ยับยั้งไม่สอดใส่ สองมือใช้ฟอนเฟ้นนมสองเต้าจนแทบแหลกเหลว ก่อนโน้มร่างหนาจูบฟัดก้อนกลม กัดกินหัวจุกสลับกันทั้งซ้ายขวา เป็นการวอร์มเครื่องรอบที่สามสำหรับวันนี้

“ซี้ดดดด...รู้สึกสบายตัวดีฉิบ เวลาอยู่บนตัวเธอแบบนี้”

 เขาสบถคำหยาบเมื่ออารมณ์พลุกพล่านเต็มที ปลายหัวทู่ถอกปอกเปิด ทำให้หนังสีคล้ำยามสัมผัสกับผิวขาวของสาวเจ้าขึ้นเป็นเส้นเอ็นดูน่ากลัว เส้นเลือดโดยรอบปูดบวมขึ้น เร่งเร้าให้ร่างหนาขยับถี่กระชั้น ซอยบั้นท้ายยิกยัก นี่ขนาดยังไม่ทันได้สอดใส่เข้าด้านในร่องรักคุณเธอ ความเสียวสยิวยังเล่นงานเขาเสียเขื่อนแทบพัง

 รุ่งรดาร้ายกาจขนาดนี้เขายังจะต้องพิสูจน์อะไรให้เสียเวลา

 “อืมมมม...ไม่...พอแล้ว...รดาเหนื่อย รดาอยากนอนพักมากกว่า”

 “ขออีกนิดเดียวเท่านั้นรดาจ๋า ดูดให้ฉันหน่อยนะ คนดี”

เหมราชชักดุ้นเอ็นออกห่างจากเนินอวบเลื่อนตัวเองขึ้นคร่อมโน้มตัวตนหันเข้าหาใบหน้าหวาน ต่อจากนั้นคุกเข่าจ่อปลายหัวหยักเสิร์ฟจนชิดริมกลีบปากบวมเจ่อ ส่งสายตาอ้อนวอนขอให้เธอรับมันไว้ในอุ้งปากทั้งหมดของเขา

 รุ่งรดาเหลือบมองความอลังการเบื้องหน้าด้วยหัวใจเต้นเร็ว รู้สึกเลือดในกายรุ่มร้อนเหลือเกิน เลยยอมเผยอกลีบปากขึ้นรองรับอ้าอมเอ็นร้ายนั้นผ่านเข้ามาภายในโพรงปากทีละน้อย

“ซี้ดดดด...อ๊าห์...เก่งมากครับคนดี อย่างนั้น อย่าให้โดนฟันนะ” สาวน้อยจัดการกลืนไส้กรอกใหญ่รมควันอย่างค่อยเป็นค่อยไป มันรูดผ่านความชื้น สัมผัสถูแผ่นลิ้นซึ่งเต็มไปด้วยน้ำลายจนเกือบชนเข้ากับคอหอย

เหมราชทำเสียงซีดซาดเหมือนทานของเผ็ดร้อนตอนเขาสาวดุ้นจนถึงปลายโคน  “ซี้ดดด...อ๊าห์...”

 เธอยกมือขึ้นคว้าหมับแล้วจัดการรูดแท่งยาวเข้าออกพร้อมด้วยการดูดเลียส่วนหัวมันย่อง ถือเป็นของโปรดปรานซึ่งเธอติดใจมาตั้งแต่ครั้งแรกที่ตกเป็นของเขาเลยเชียวละ...

“อู้ยยยย ซี้ด รดา เก่งมากคนเก่งของฉัน ดูดแรงอีก อ๊ะ...อ๊ะ...อูยยยย เสียว” พ่อเลี้ยงแห่งไร่องุ่นซูดปากส่งเสียงครางระงม นัยน์ตาแสดงความรักใคร่ใหลหลงอย่างปิดไม่มิด

ก่อนส่งบั้นท้ายหนั่นแน่นโยกเข้าปากอิ่มเนิบช้าเสียเอง

มือข้างหนึ่งจับหัวเตียงเพื่อใช้เป็นหลักจับยึด ส่วนอีกข้างเอื้อมไพล่ไปทางด้านหลัง เพื่อใช้ในการบีบขยำนมจากเต้า ที่สัมผัสยามใดทำให้จิตใจเขาเตลิด  

 รุ่งรดายังคงกลืนกินไส้กรอกยักษ์ด้วยความเอร็ดอร่อย บางครั้งมีการหยุดเลียเนื้อแข็ง แล้วเปลี่ยนเป็นดูดส่วนหัวที่มีน้ำรักไหลซึมแทน ทำเอาพ่อเลี้ยงสั่นสะท้านใบหน้าเหยเกจนเสียรูป

“อูยยยย...พอก่อนรดาจ๋า...”

“ไม่แตกใส่ปากของรดาหรือคะหนนี้”

“ไม่ละ ฉันอยากร่วมรักท่าอื่นกับเธอมากกว่า”

เหมราชลูบผมนุ่มสลวยบอกความต้องการ เขายิ้มพราวเสน่ห์ แล้วจัดการเปลี่ยนท่าทางเสียใหม่ ด้วยการเบี่ยงตัวลงนอนขนาบข้างคนตัวเล็ก จับพลิกร่างหอมให้นอนตะแคงข้าง  ดันต้นขาเรียวให้แยกถ่างออกแล้วกดทับลงกับพื้นฟูก เขาสอดมือรองรับร่างน้อย พร้อมบีบเคล้นทรวงสล้างก่อนส่งมือร้ายอีกข้างฟาดก้นนุ่มเด๋งดึ๋งอย่างนึกมันเขี้ยว

รุ่งรดาสะบัดใบหน้าขึ้นด้านบน ส่งสายตาเชิญชวนออดอ้อน ก่อนประจบปากฉ่ำอิ่มมอบจูบหวานหยดให้คนแรงดี เหมราชยิ้มระรื่นดูดพันลิ้นเล็กจนหูอื้อตาลาย รู้สึกถูกใจในความร่านร้อนของสาวน้อยอย่างบอกไม่ถูก

“อ๊า อ๊า เสียบเข้าใส่รดาเสียทีสิคะ รดาทนไม่ไหวแล้วนะคนใจร้าย”

“ฉันก็ทนไม่ไหวเหมือนกัน แหวกก้นให้ฉันหน่อย ฉันจะขย่มประตูหลังของเธอ” เพียงได้ยินความต้องการของเขา สาวน้อยนั้นรีบทำตามอย่างไม่อิดออด ทำให้เธอรู้สึกซ่านสยิว เธอใช้นิ้วแหวกช่องสวาทให้เขาตามคำขอ

เจ้าของร่างใหญ่ขยับเข้าใกล้ สะบัดดุ้นเอ็นลงกระทบกับเนื้อก้นเป็นการลองเชิง กดโคนขาทรงพลังให้แนบติดกับฟูกหนานุ่ม ต่อจากนั้นค่อยๆยัดไส้กรอกแท่งโตเข้าทางร่องรักแหล่งใหม่ทีละน้อย เพราะกลัวสาวน้อยของเขาจะเจ็บ

อ๊า...โอวววว....คับแน่นดีจริงแม่สาวน้อยของฉัน”  พอสาวดุ้นจนสุดลำ พ่อเลี้ยงพร้อมขย่มตัวเองเข้าใส่ร่องสวาทด้านหลังรุนแรงและถี่รัวมากขึ้นตามอารมณ์กระเจิง

 รุ่งรดาดิ้นพล่านทั้งเจ็บทั้งเสียวช่องรัก เธอส่งเสียงครางลั่นเพราะไม่เพียงแค่รูรักด้านหลังจะถูกกระหน่ำเข้าใส่ด้วยเอ็นร้อน แม้แต่เนินสวาทยังถูกฝ่ามือหยาบปาดป้ายขยี้ขยำด้วยอีกทาง

เหมราชต้องกัดฟันจนหน้าดำหน้าแดง เพื่อข่มความเจ็บจี๊ดตอนถูกช่องรักรัดแน่น แถมมันยังบีบเคล้นดุ้นเอ็นของเขาอีกต่างหาก

“อร๊ายยยย...คุณเหมขา”

 “เสร็จอีกแล้วเหรอ คนเก่งของฉัน” สัมผัสได้จากการบีบรัดภายในและเสียงกรีดร้องของหญิงสาว คนมีประสบการณ์จึงเดาได้ไม่ยาก

“อืมมมม...ค่ะ รดาเสร็จอีกแล้วล่ะค่ะ ก็มันเสียวเหลือเกินนี่น่า” เธอซูดปากทาบมือลงกับมือหนาแล้วบีบขยำนมสองก้อนกลมเสียเอง พร้อมเอ่ยเสียงรัญจวนบอกถึงความสุขสมที่เธอได้รับจากชายหนุ่ม

“นั้นต่อไปก็ถึงตาฉันบางแล้วนะ”

“รดารออยู่ค่ะคุณเหม ขย่มเข้ามาแรงๆได้เลย รดาทนไหว”

“เยี่ยมมาก...คนเก่ง” จบคำชมคนแรงม้าเลยไม่คิดออมแรงให้เชิงชาย พละกำลังมีเท่าไหร่เหมราชจัดการใส่ไม่ยั้ง ทั้งขย่ม ทั้งโยก บดคลึงสะโพกอย่างเต็มคราบ ไม่ปล่อยให้สาวน้อยผิดหวัง

ทำให้รุ่งรดานั้นแตกซ่านนับครั้งไม่ถ้วน กว่าเหมราชจะปลดปล่อยน้ำเชื้อแล้วสลบแนบชิดร่างเปลือยเปล่าของเธอ เขานอนหอบหายใจเสียงดังชิดริมหู

 รุ่งรดาคิดว่าเขาจะหยุด แต่เปล่าเลย พอเหมราชกลับมาหายใจได้เป็นปกติ เขากลับลุกขยับตัว พร้อมลุกขึ้นแล้วอุ้มเธอเดินตัวปลิวเข้าห้องน้ำ จัดการกลืนกินเธออีกสองรอบกว่าจะพากันอาบน้ำเสร็จ และพอดีกับคุณรัชพาคุณฟ้ากลับเข้ามาถึงห้องพัก พ่อเลี้ยงจึงพาเธอกลับโรงแรม เพื่อจัดการเก็บกระเป๋าเดินทางกลับขึ้นไร่ในวันรุ่งขึ้น...

 

 

ฝนเทกระหน่ำลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตา คงตั้งแต่เหมราชตีรถเข้าเขตจังหวัดลำปาง เหลืออีกหลายกิโลทีเดียวกว่าจะถึงตัวจังหวัดเชียงใหม่ ทำให้พ่อเลี้ยงเหมรู้สึกเป็นกังวลใจ เพราะต้องคอยระมัดระวังการบังคับพวงมาลัยมากกว่าเก่า เมื่อเกิดความลื่นของพื้นถนน บวกกับเม็ดฝนที่ตกลงมาหนาตาทำให้การมองเห็นนั้นมีอุปสรรคไม่ใช่น้อย  

“เราคงต้องหาที่พักรถเสียก่อน ขืนขับต่อไปคงได้เกิดอุบัติเหตุตายกันพอดี”

“ก็ดีเหมือนกันค่ะ”

รุ่งรดาเห็นด้วยเธอจึงยืดตัวนั่งหลังตรง ส่งสายตาสอดส่อง หวังช่วยเขามองหาริมทางที่พอจะจอดพักรถได้ เนื่องจากตัวเองนั้นได้นอนพักอยู่หลายชั่วโมง เลยรู้สึกสดชื่นขึ้นมาก เรี่ยวแรงที่ถูกคนแรงม้าสูบจนหมดเริ่มฟื้นตัวเต็มที่

“ตรงนั้นไงคะคุณเหม มีบ้านคนอยู่ด้วย” นับว่าโชคดีอยู่ทีเดียวที่ยังพอมีบ้านคนให้พักหลบพายุฝน

“อืม...น่าจะเป็นบ้านร้างเสียมากกว่า ทั้งเก่าทั้งโทรมเสียขนาดนั้น”  เหมราชออกความเห็นตอนเขามองตามนิ้วมือของหญิงสาวที่ชี้บอกทิศทาง

ตรงนั้นปรากฏบ้านไม้ชั้นเดี่ยวมีระเบียงผุพังยื่นออกมา สีไม้นั้นเก่าซีด หลังคาสังกะสีเปิดเป็นบางแผ่นแถมยังขึ้นสนิมเกรอะกรัง ซอมซ่อเสียขนาดนั้น ใครจะกล้าอยู่อาศัยเข้าไปลง

“แต่ก็ดีกว่าต้องฝืนขับรถต่อ...”

เหมราชงึมงำพร้อมเบี่ยงหัวรถขับมุ่งตรงสู่บ้านร้างริมทางข้างหน้า ลำพังถ้าเขามาคนเดียวคงไม่ต้องนึกห่วงอะไรมาก คงบังคับรถขับฝ่าสายฝนต่อไปได้เรื่อยๆอย่างหายห่วง แต่นี่เขามีรุ่งรดานั่งมาด้วย อย่างไรต้องห่วงความปลอดภัยของหญิงสาวเป็นหลัก

เหมราชพยายามเพ่งสายตาผ่านเม็ดฝนเพื่อหาพื้นที่จอด  ฝนตกมาเกือบครึ่งชั่วโมงแต่ไม่มีทีท่าจะสงบลงง่ายๆเสียด้วย ไม่รู้เส้นทางเข้าไร่จะเป็นเช่นไร ฝนตกหนักเหลือเกิน เขากลัวท่อน้ำจะระบายไม่ทันแล้วเอ่อเข้าท่วมตามถนนเส้นต่างๆ มันจะยิ่งทำให้ลำบาก ล่าช้ากว่าจะกลับเข้าถึงไร่องุ่นให้ทันวันนี้  

 “เป็นบ้านร้างจริงๆด้วยค่ะ” รุ่งรดาลอบสำรวจด้วยตาเปล่าตอนรถเลี้ยวเข้ามาจอดนิ่งสนิท ด้วยสภาพภายนอกดูมืดสลัวจากการเกิดพายุ ถ้ายังมีคนอาศัยอยู่ก็น่าจะมีการเปิดไฟทิ้งไว้สักดวง

เหมราชเสียบหัวรถเข้ามาในเพลิงไม้ไม่มีพนักข้างฝากั้น มันเปิดโล่ง มีเพียงสังกะสีเก่าทำเป็นหลังคามุงคลุมเอาวันเท่านั้น แต่ก็พอให้หลบเม็ดฝนที่เทกระหนำอย่างไม่ลืมหูลืมตาได้ดี

 ชายหนุ่มดับเครื่องยนต์พร้อมพยักหน้าให้หญิงสาวนั้นลงจากรถ

“ไปสูดอากาศข้างนอกกัน” เขาต้องการให้เจ้าหล่อนยืดเส้นยืดสาย ดีกว่าต้องนั่งเซ็งอยู่ภายในรถคับแคบ

“คะคุณเหม” หญิงสาวเดินลงจากรถมาหยุดยืนอยู่ตรงด้านหน้า เธอชะเง้อคอมองผ่านสายฝน อยากดูให้แน่ชัดบ้านหลังนี้มีคนอาศัยอยู่หรือไม่

 เธอยกเรียวแขนโอบกระชับตัวเองเมื่อความหนาวเย็นของสายฝนกระทบกับผิวนอกร่มผ้า แต่เพียงไม่นานก็รู้สึกอุ่นซ่าน เมื่อพ่อเลี้ยงเดินเลี่ยงไปทางด้านหลังรถก่อนรื้อเอาเสื้อยีนตัวหนา ที่เขาใส่ติดรถไว้เป็นประจำคลุมทับร่างเล็ก

 รดาเอาเสื้อตัวนี้คลุมไว้ จะได้ไม่หนาวมาก”

ขอบคุณค่ะ

ส่วนตัวเขาเองทอดสายตามองสำรวจรอบบริเวณใกล้เคียงเพื่อความปลอดภัย

 ด้านหลังบ้านร้างเป็นป่ารกทึบ ถ้ามืดอีกหน่อยคงดูน่ากลัวใช่เล่น เขาภาวนาขอให้ฝนหยุดตกโดยเร็ว คงไม่เป็นการดีแน่ ถ้าต้องค้างอ้างแรมอยู่ตรงบริเวณนี้โดยไร้แสงไฟ แถมมันยังเป็นถนนเส้นเปลี่ยวซึ่งนานๆทีถึงจะมีรถขับผ่านมาสักคัน

 “แล้วหิวไหม ฉันมีเพียงน้ำเปล่าไม่ได้ซื้ออะไรติดมือมาตอนแวะปั๊มน้ำมัน ไม่คิดว่าฝนมันจะตกไม่ลืมหูลืมตาขนาดนี้” เพราะไม่มีวี่แววว่าฝนจะเทหนักลงมาจนขับรถต่อไม่ไหว เขาเลยคิดว่าขับต่อไปอีกสักหน่อยก็จะถึงร้านอาหารเล็กๆที่เขามักแวะรับประทานเป็นประจำ

“รดาไม่หิวหรอกค่ะ เมื่อเช้ารดาทานอาหารมาจานใหญ่ ตอนนี้ยังรู้สึกอิ่มตื้ออยู่เลย”

 เธอบอกก่อนเบือนสายตาหนีคนเจ้าเล่ห์ ทำเฉไฉมองวิวทางอื่นแทนใบหน้าคนรู้ทัน โดยซีกแก้มขาวนวลรู้สึกร้อนผ่าวขึ้นกะทันหัน เมื่อเธอดันเผลอสบสายตากรุ้มกริ่มของคนบ้าพลัง อาหารจานใหญ่ที่เธอว่า เขาคงหมายถึงเซ็กส์เผ็ดร้อนก่อนเธอได้ทานอาหารจริงจังเป็นมื้อแรกของเมื่อเช้า

“โดยเฉพาะไส้กรอกอันใหญ่ที่ฉันลงมือป้อนให้ถึงปากเธอ”

เหมราชกระแซะร่างหนาเข้าใกล้ร่างบอบบาง รั้งเอวคอดกิ่วมากอดไว้หลวมๆ กระซิบบอกเสียงแหบกระเส่า บังเกิดอารมณ์ปรารถนาซาบซ่าน 

ยามกลิ่นกายหอมละมุนผสมเข้ากับกลิ่นดินที่ถูกสายฝนชโลมลงมา ทำให้เหมราชเกิดอารมณ์ขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ เขาจึงเอ่ยปากชวนตัวต้นเหตุ ให้เข้าไปนั่งรอในรถยนต์ กลัวใจจะเผลอจับหญิงสาวปล้ำมันเสียนอกรถ

“เข้าไปรอให้ฝนหยุดตกข้างในรถกันดีกว่า ฉันไม่กล้าพาเธอเข้าไปนั่งรอในบ้านนั้น กลัวมันจะพังลงมา ดูไม่ค่อยแข็งแรงเลย ไม่น่าจะมีใครอาศัยอยู่อีกแล้วละ คงไม่ต้องขออนุญาตใคร” เขามองจนแน่ใจว่าไร้คนอาศัยจริงๆ มีเพียงบ้านทรุดโทรมรอวันพังลงมาเท่านั้น จอดรถบริเวณนี้คงไม่ต้องขออนุญาตใคร

พอเข้ามาภายในตัวรถยนต์เหมราชจัดแจงปรับเบาะนั่งให้นอนราบทั้งของเขาและของหญิงสาว รุ่งรดาสะดุ้งตอนเขาคร่อมร่างเข้าหา บดเบียดหน้าอกจนรู้สึกสยิว เธอกำลังจะผลักเขาออกห่างเพราะกลัวใจเขาจะหื่นขึ้นมาอีกหน ดีแต่เขาแค่จะปรับเบาะให้เธอนอนพักสบายเท่านั้น แล้วเขาก็กระเถิบนอนลงบนเบาะของตัวเอง

“ขอฉันพักสายตาสักครู่ ขับรถมาตั้งนานปวดหัวตาเหลือเกิน” เขาแจ้งให้ทราบพร้อมหลับตาปิดสนิทยืนยันว่าเขาไม่ได้โกหก

 สาวน้อยเลยแอบพรูลมหายใจพลางทอดสายตาอ่อนหวานหรี่มองคนร่างใหญ่บึกบึน เลื่อนสายตากลมโตขึ้นมองใบหน้าของคนที่ได้ขึ้นชื่อว่ามีบุญคุณท่วมหัว

เขาช่างหล่อเหลามีเสน่ห์เหลือล้น ยิ่งตอนนี้มีหนวดเคราขึ้นครึมเขียวยิ่งขับให้ใบหน้าคมคายของเขาดูดิบเถื่อนไปอีกแบบ เห็นแล้วหัวใจชักเต้นผิดจังหวะ เลยต้องรีบชักสายตามองละอองฝนผ่านกระจก กลบเกลื่อนพิรุธในใจ

“อยากมองก็มอง ไม่เห็นต้องแอบมองกันเลยนี่นา”

 เสียงทุ้มที่ฟังดูกำลังกลั้นยิ้ม ทำให้ร่างเล็กหันขวับมองเขาตาโต ใบหน้าเรียวเล็กแดงก่ำไม่คิดว่าจะถูกจับได้ ว่าเธอกำลังแอบมองเขาอยู่

“รดาไม่ได้แอบมองคุณเหมเสียหน่อย อย่าหลงตัวเองนักสิคะ” เธอย่นจมูกใส่คนตาดี

“ก็ไม่ได้ว่าไรเสียหน่อย แต่ว่า...ฉันหิว”

เหมราชยกลำแขนลองใต้ศีรษะท่าทางสบาย เขาเอียงใบหน้ามาทางคนตัวเล็กส่งสายตาบอกความนัยบางอย่าง ทว่ารุ่งรดาใส่ซื่อไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมของคนหื่น เจ้าหล่อนเลยคิดว่าชายหนุ่มนั้นคงหิวอาหาร

“คุณเหมบอกมีน้ำเปล่าเหลือแค่ขวดเดียว อยู่ไหนหรือคะ เดี๋ยวรดาหยิบให้”

“เขยิบมานั่งใกล้ๆฉันดีกว่า ไม่ต้องหาหรอกไอ้น้ำขวดนั้นนะ” เขาพยักหน้าเรียก สาวน้อยทำตามอย่างว่าง่ายด้วยไม่ทันคนเจ้าเล่ห์

“อุ้ย! คุณเหมจะทำอะไรคะนั่น เอามันออกมาทำไม...” สาวน้อยร้องเสียงหลงมองลำเอ็นที่ถูกคนตัวโตควักออกมาสูดอาการเย็นภายนอกซิปกางเกงตาพอง เขาสาวขยับมันจนพองใหญ่

“ดูดให้ฉันหน่อย ขับรถมาทั้งวันมันเมื่อยตรงนี้จะแย่” รุ่งรดามองดุ้นร้ายนั้นตาปริบ ซีกแก้มสองข้างเห่อร้อน คนบ้าไม่รู้จักอายฟ้าอายฝนเสียบ้าง ทำอะไรช่างน่าเกลียดสิ้นดี

“แต่ว่านี่มันริมถนนนะคะ”

“เร็วสิ คิดว่าให้รางวัลฉันหน่อย อุตส่าห์ขับรถพาเธอกลับบ้านมาตั้งไกล ทำให้หน่อยไม่ได้เลยหรือไงนะ เรื่องแค่นี้เอง...” หญิงสาวตวัดสายตาขุ่นมัว ก็เขาเสร็จธุระที่ลงมาทำแล้วด้วยต่างหาก อย่างไรเสียวันนี้เขาก็ต้องกลับขึ้นไร่ตัวเองอยู่ดีจะมาถือเป็นบุญคุณได้อย่างไร

 ตอนเธอจะขอกลับกับคุณรัชเขาก็ไม่ยอมเองนี่นายังจะกล้ามาเรียกร้องบุญคุณ...

“น่า...เจ้าลูกชายฉันมันกำลังหนาว อยากให้เธอใช้ปากโอบกอดมันให้หน่อย ถือว่าเห็นแก่ความสุขที่มันเคยทำให้รดาก็แล้วกันนะ รดาจ๋า”

เขาออดอ้อนตาพราว โดยที่มือหนาคอยสาวดุ้นยาวจนมันพองตัวเท่าลำแขนของเธอ รุ่งรดากลืนน้ำลายเหนียวหนืด อ่อนใจ ก่อนค่อยๆโน้มใบหน้าเข้าหาสิ่งมโหฬารเหมือนต้องมนต์สะกด เธอใช้ลิ้นเลียริมฝีปากแห้งผากก่อนยื่นแตะลงกับหนังสีคล้ำ เหมราชร้องซีดใบหน้าบิดเบี้ยวทันตา

“ซี้ดดดด...อูยยย”  หลังจากนั้นอ้าปากออกจนกว้างพอแล้วครอบใส่ดุ้นใหญ่ เธอจัดการกลืนมันเข้าได้เพียงครึ่งลำด้วยของเขานั้นทั้งยาวและใหญ่นัก แต่เพียงแค่นี่ก็ทำเอาเจ้าของความมหึมาสั่นไปทั้งร่าง เขากระดกก้นจนลอยอำนวยความสะดวกอีกทาง

“ซู้ดดดด โอ๊ะ โอ๊ะ”

 ชายหนุ่มคำรามเสียงห้าว พลางรวบเส้นผมยาวนุ่มกำไว้ด้วยมือเดียว กันไม่ให้มันรุ่มร่ามตกลงมาเกะกะ ส่วนอีกมือล้วงลงใต้ล่าง เป้าหมายคือซาลาเปาคู่อวบใหญ่สองลูก เขาฟอนเฟ้นบีบขยำอย่างมันมือ พร้อมด้วยสะกิดเม็ดจะงอยแข็งปังผ่านเนื้อผ้าฝ้าย เพิ่มความเสียวสยิวให้คนร่างเล็ก ควบคู่ไปกับการกระเด้าสะโพกหนั่นแน่นส่งไส้กรอกยักษ์เข้าปากร้อนชื้นด้วยจังหวะสม่ำเสมอ ก่อนปล่อยให้สาวน้อยจัดการกลืนกินมันด้วยความเอร็ดอร่อยด้วยตัวเอง

“เก่งมาก เยี่ยมมากรดาจ๋า...อ๊าห์...อ๊ะ...อ๊ะ...”

หญิงสาวดูดกินอยู่สักพักก่อนคลายดุ้นใหญ่ออกจากปาก แล้วคว้าเอาท่อนเนื้อสาวขึ้นลง ลากปลายลิ้นตั้งแต่ปลายจนสุดโคน แล้วจัดการพวงสวรรค์สองลูกกลมต่อโดยการงับมันเข้ากัดกินเต็มคำ ดูดเสียงดังจวบ จวบ

“แรงอีกนิดรดาจ๋า ฉันใกล้เสร็จแล้ว” เขาสั่งเสียงกระเส่า แหงนเงยใบหน้าคมคายขึ้นสูง รุ่งรดาดูดกินเอ็นร้ายไม่หยุดหย่อน ใช้ซี่ฟันเล็กครูดหนังสีคล้ำเพื่อระบายความรัญจวน

 เธอรู้สึกเสียวซ่านจนเหมือนร่องสาวนั้นฉ่ำแฉะ เพราะขับเอาน้ำรักออกมาเยิ้มกางเกงใน  หัวนมสู้นิ้วมือหยาบส่วนเม็ดเสียวสั่นระริกรอให้เขาสัมผัส 

“อู๊ย...อู๊ย...เสียวบรรลัย” เมื่อรดาไม่เพียงแค่ดูดพวงไข่ทว่าเจ้าหล่อนยังกดหัวแม่มือบดคลึงส่วนหัว เล่นเอาน้ำตรงส่วนปลายกระฉอก

“รดาจ๋า ปล่อยไข่ฉันแล้วอมไส้กรอกนี้แทน ฉันจะขอเสร็จในปากเธอ”

 เมื่อความเสียววิ่งแล่นพลิ้วขึ้นจนเกือบสุดปลายทาง คนช่ำชองร้องสั่ง ด้วยอยากจะพ่นน้ำรักเข้าปากจิ้มลิ้ม ให้เธอได้ดื่มกินน้ำทิพย์ของเขา เขาชอบดูตอนเธอกลืนกินน้ำนั่น เพราะสีหน้าของรุ่งรดาจะดูเซ็กซี่เหลือร้าย

สาวน้อยรูดดุ้นเอ็นสองสามทีก่อนครอบปากเข้าหา เหมราชกระดกบั้นท้ายเข้าช่วยพลางกดศีรษะทุยให้แนบชิดตรงส่วนเป้า เร่งส่งตัวเองให้ถึงขอบสวรรค์ ด้วยการกระเด้าเอวแล้วส่ายวน ก่อนร่างหนาจะเกร็งแล้วคำรามลั่น กระตุกยึกยักพ่นน้ำขาวขุ่นจนล้นมุมปากอิ่มออกมาดูน่ามอง...

เหมราชไม่ปล่อยเวลาเนิ่นนาน เขารีบฉกฉวยโอกาสตอนสาวน้อยนั่งหอบหายใจถี่กระชั้น ด้วยการล้วงมือเข้าใต้กระโปรงยาว ปัดป่ายปลายนิ้วเขี่ยเม็ดกระสันตรงเป้ากางเกงในตัวจิ๋ว เพราะต้องการจุดไฟราคะในตัวหญิงสาวให้ลุกฮือเหมือนดั่งเช่นตนเอง

 จะได้มีอารมณ์สนุกสุดเหวี่ยงด้วยกัน คนแก่ขี้หื่นคิดเอาแต่ใจตัวเอง

 อาจด้วยบรรยากาศด้านนอกช่างเป็นใจเหลือเกิน มันทำให้อารมณ์กำหนัดก่อนหน้าโหมลุกกระพือยิ่งกว่าพายุด้านนอกรถเสียอีก เสร็จสมเพียงใช้ปากอิ่มมันจะไปพอยาไส้อะไรเขาได้ ถึงอายุจะขึ้นเลขสี่ ทว่าร่างกายเขากลับฟิตปั๋ง ต่อให้ถูกรีดน้ำวันละสิบยก เขาก็ไม่เคยวอรี่

“อ๊ะ อ๊ะ...คุณเหมยังไม่พออีกหรือค่ะ” หญิงสาวกัดฟันถาม คว้ามือเข้าให้หยุดนิ่ง

 ร่องสาวซึ่งยังคงถูกปกปิดด้วยกางเกงชั้นในสั่นระริกตามแรงเสียดสีของปลายนิ้วยาว สัมผัสจาบจวงเร่าร้อนโดยไม่บอกกล่าว ยิ่งเป็นตัวเร่งผลิตน้ำหวานชั้นยอดเยี่ยม  เธอขับมันออกมาจนเปียกแฉะร่องรักเลยออกมาด้านข้าง

“ฉันยังไม่อิ่มดีเลยรดาจ๋า...อีกไม่นานฝนคงใกล้จะหยุดตกแล้ว ฉันว่าเรามาต่อกันอีกสักยกก่อนขับรถออกจากเพิงพักนี่กันดีกว่า เธอเองก็แฉะพร้อมรับดุ้นของฉันแล้วเหมือนกันไม่ใช่หรือไง ดูนี่สิน้ำร่านเธอเยิ้มนิ้วฉันเชียวละ เขาละนิ้วออกจากเป้ากางเกงในลายลูกไม้ พลางชูหลักฐานความปรารถนาให้เธอเห็น

“แต่นี่มันในรถนะคะ แล้วก็ริมถนนด้วย คุณเหมไม่กลัวใครมาเห็นเข้าหรือไง” เธอค้านเสียงอ้อมแอ้ม ใช่ว่าจะไม่เคยร่วมรักกับเขาในรถมาก่อน แต่ตอนนั้นมันมิดชิดกว่านี้ และถนนเส้นนั้นก็ถูกปิดตายมานานมาก เธอจึงไม่รู้สึกกังวลใจ กลัวใครผ่านมาเห็นเข้าเหมือนกับตอนนี้นี่นา

“เร้าใจดีออก แล้วเธอก็ไม่ต้องกลัวใครเขามาเห็นหรอกน่า รถคันนี้ติดฟิล์มดำทั้งคันต่อให้จ้องเข้ามาจนตาถลนก็ไม่มีทางมองเห็นว่าเรากำลังเอากันไปได้” ชายหนุ่มซึ่งอารมณ์ดีขึ้นเนื่องจากได้ปลดปล่อยมาแล้วหนึ่งน้ำพูดจาติดตลก

“แต่ว่า...”

“เอาน่ารดาจ๋า ถือว่าฉันขอร้องให้เธอเติมพลังให้ฉันมีแรงขับรถต่อหน่อยก็ได้ น้ำจากร่องสาวของเธอมันคือน้ำทิพย์แสนวิเศษสำหรับฉันนะ ไม่รู้หรือไง”   

“คุณเหมพูดจาน่าเกลียด ถ้าอย่างนั้นรดาไม่ให้ทำหรอกค่ะ คนหื่น...”

“ไม่ให้ทำ นั้นยิ่งต้องทำ ฉันไม่ชอบให้ใครขัดใจ มันท้าทายดี”

พูดจบเขาใช้เรี่ยวแรงที่มากกว่า บังคับเกี่ยวเอวขอดกิ่วของสาวเจ้าให้ขึ้นมานั่งคร่อมไว้บนตักแกร่งของตนเอง พร้อมประกบริมฝีปากได้รูปมอบจูบดูดดื่มเร่าร้อน มือหนาตะโบมบีบเคล้นนมสองเต้าด้วยการลงน้ำหนักไม่เบา

เขาดุนปลายลิ้นใหญ่ไล่ต้อนเกี่ยวพันลิ้นเล็กเพื่อดื่มกินรสชาติน้ำคาวในปากอิ่ม รสชาติของมันติดปลายลิ้นเขา ทำให้รู้สึกซ่านเสียวตรงกลางเป้า มันตุงขยายใหญ่โดยไม่สิ้นฤทธิ์ ดุนดันอยู่ตรงหน้าท้องแบนราบ รุ่งรดาสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนบดกลางกายเข้าหาเมื่อความปรารถนาซ่อนเร้นนำพาจนลืมเลื่อนทุกสิ่งรอบกาย 

“อุ๊ย!...ซี้ดดดด”

เหมราชรีบลนลานร่นกางเกงขายาวลงด้านล่าง พร้อมสลัดมันทิ้งอย่างไม่ไยดี อารมณ์ราคะคุกรุ่นเข้มข้นยังไม่เจือจาง แม้นจะคายน้ำออกมาแล้วก็ตาม แต่คนกลัดมันกลับยิ่งเร่าร้อนอยากสวนกระแทกเอ็นร้ายเข้าใส่ร่องสวาทใจจะขาดรอนๆเสียให้ได้  

“ยกก้นหน่อยสิรดา ฉันจะถอดชั้นในให้เธอ” เขาส่งเสียงกระซิบชิดกลีบปากบวมเจ่อ จับเอวคอดให้โย่งลำตัวขึ้นสูงแล้วจัดการร่นกางเกงในตัวจิ๋วปราการด้านสำคัญหลุดออกจากเรือนร่างอิ่มสล้าง แล้วปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีชมพูหวานจนหมดแถวแลเห็นร่องเนินอวบสองเต้าโชว์หราพาให้น้ำลายสอ

เหมราชรีบกดริมฝีปากครอบหัวนมสีชมพูอ่อนไว้เต็มคำ ดูดดื่มเสียงดัง

จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ

 ไม่ต่างจากเด็กทารกกำลังดูนมมารดาจนเจ้าของเต้าสล้างมีสีหน้าเหยเกแต่ยังมีน้ำใจแอ่นนมป้อนให้เขาอีกข้าง ส่วนอีกข้างยื่นส่งให้เขาบีบขยำเล่นมันมือ

“อืมมมม...อร่อยลิ้น หัวนมใหญ่ ขาว หวาน หอม ดูดกี่ทีก็ไม่เคยเบื่อ”

“คุณเหมจะไม่เบื่อรดาจริงๆหรือคะ”

สาวน้อยงึมงำในลำคอ หลับตาพริ้มรับความสุขที่เขาปรนเปรอให้ กลางลำตัวเริ่มเยิ้มฉ่ำ เธอเสียดสีมันเข้ากับท่อนเนื้อที่กระดกหัวดันโหนกเนินงึกงัก ถึงจะรู้คำพูดยามชายหนุ่มหน้ามืด ยังจะคิดหวังความจริงอะไรได้ แต่เธอก็ยังชอบฟัง มันทำให้เธอมีค่าสำหรับเขาขึ้นมา

จริงสิ...ถ้าเบื่อเธอ ฉันก็โง่เต็มที

“อ๊าห์...ซี้ดดดด...พ่อเลี้ยงขา รดาทนไม่ไหวแล้วนะ ใส่เข้ามาเถอะค่ะ รดาอยาก...ซี้ดดดด” สาวน้อยร้องขอเสียงหวาน ละทิ้งความอายหมดสิ้น

 จุดกระสันถูกปลายนิ้วหยั่งเชิงแต่กลับไม่ยอมสอดใส่ สร้างความหงุดหงิดบังเกิดแก่สาวน้อย ความต้องการกำลังตีวนร้อนระอุอยู่กึ่งกลางกายสาวเธออยากถูกเขากระแทกด้วยแท่งสวรรค์อันใหญ่ อยากให้เขาปลดปล่อยลาวาเข้าใส่ในร่องรัก แต่เขาเหมือนแกล้ง จดจ่อทว่าไม่สอดใส่ ก่อนถอยห่างทิ้งให้เธอค้างเติ่ง

“ฉันก็อยาก อยากมากเสียด้วย” เขากัดฟันพูดตอนจุ่มปลายนิ้วกรีดกลางกลีบผกา น้ำหวานนั้นกระฉอกออกมาเลยทีเดียว

“ซูดดดด...อย่าเขี่ยตรงนั้น รดาเสียว”

“ตรงนี้ใช่ไหมคนดี”

 ตรงนั้นของหญิงสาวคือเม็ดกระสัน เขารังแกเธอด้วยการบี้นิ้วแล้วคลึงเล่น น้ำเสียวเธอหลั่งออกมาราวเขื่อนแตก และโดยไม่ทันรู้ตัว เขากลับเสียบแท่งร้อนเขามาพรวดเดียวทั้งลำอวบ

“อร๊ายยยย...พ่อเลี้ยงขา” ความเสียวทะยานพุ่งพรวด เรือนกายขาวอวบสั่นไหว ก่อนถูกเขาล๊อกสะโพกผาย สวนดุ้นใหญ่ตอกตรึงเข้าใส่จนหัวสั่นคลอน

“อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ ซี้ดดดดด เร็วจังเลยค่ะ แต่รดาชอบ” เธอเปิดเผยความต้องการตรงไปตรงมาเสมอยามร่างกายเรียกร้องถึงขีดสุด

“อ๊าห์ โอ้ววววว มันหัวอะไรอย่างนี้ ดูดกลืนฉันเข้าไปอีกรดา” คนหื่นกระหน่ำทิ่มแทงเข้าใส่ไม่ยั้ง เหมราชเม้มปากสะบัดศีรษะตามแรงอารมณ์บ้าคลั่ง

รุ่งรดาซวนซบร่างอ้อนแอ้นกอดรัดร่างหนาชื้นเหงื่อไคลอย่างไม่รังเกียจ เธอหลับตาพริ้มตอบรับแรงกระเด้านั้นด้วยการยกก้นแล้วกระแทกตัวเองลงตามจังหวะโหมกระพืออย่างไม่ยอมแพ้เช่นกัน

“เยี่ยมรดา กดสะโพกเธอลงมารับแรงเด้าจากฉัน” เสียงแหบห้าวร้องสั่งลั่นรถอย่างถูกอกถูกใจ ก่อนยกมือฟาดก้นกระเด้งกระดอนด้วยนึกมันเขี้ยว

เพลี้ยะ เพลี้ยะ!

หนอกเนินฉ่ำน้ำรักอ้าครอบดุ้นเอ็น เหมราชหรี่ตาที่เต็มไปด้วยเพลิงราคะมองทางเชื่อมระหว่างสองเรา สร้างความฮึกเหิมให้เขาสาวระรัวบั้นท้ายเข้าใส่ร่องสวาทอย่างลืมตาย

 “อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ โอ๊ย...ซี้ดดดด” สาวน้อยส่งเสียงครางระโหยเมื่อเธอเอื้อมมือแตะเส้นชัยครั้งแล้วครั้งเล่า

“ร่องเธอตอดแรงอะไรเบอร์นี้ ยิ่งเอายิ่งฟิต ยิ่งรัดแน่นดุ้นฉันไปหมด” เพราะทุกคนที่หญิงสาวเสร็จสมอารมณ์หมาย ร่องสาวมักตอดเขาถี่ยิบนั่นเอง

เหมราชคว้านมจากเต้ามาฟัดเต็มคำ เมื่อเขาใกล้จะถึงเส้นชัยอีกไม่นานเกินรอ ทแยงฝ่ามือขยำเส้นไหมเมื่อความต้องการวิ่งแล่นมาจนถึงขีดสุด เพิ่มแรงกระเด้าเข้าใส่เต็มพลังสูบ

“โอ้วววว...อร๊ายยยย!” ในที่สุดชายหนุ่มก็ปลดปล่อยด้วยการฉีดลาวาจนเขื่อนพังเข้าใส่ร่องสวาท รุ่งรดารู้สึกร้อนวาบในร่องรัก เธอเองก็เสร็จพร้อมกับเขาอีกรอบ

“กรี๊ดดด! / โอ๊ยยย!

 ก่อนชายหนุ่มคำรามลั่นแล้วเกร็งกระตุก สอดใส่เข้าร่องหวานอีกสองสามทีเป็นการรีดน้ำเชื้อไปในตัว มือใหญ่รัดร่างเล็กเข้ามากอดจนร่างแทบกายเป็นเนื้อเดียวกัน

 รุ่งรดานั่งหลับตาเกยศีรษะลงกับซอกคอชายหนุ่มอย่างหมดเรี่ยวแรง

 เหมราช รอจนหายใจได้เป็นปกติ แต่ยังไม่ยอมปล่อยร่างเล็กลงจากตัก เขาพรมจูบเม็ดเหงื่อตรงขมับละเลยลงมาจนถึงเนินไหล่เรียบเนียนด้วยความรักใคร่ล้นอก ก่อนจับร่างเล็กสิ้นสภาพเช็ดทำความสะอาด ใส่เสื้อผ้าให้อย่างผู้ใหญ่ใจดี รวมถึงตัวเขาเองด้วย พอเหลือบสายตามองด้านนอกรถ เม็ดฝนเริ่มลงโปรยปราย พายุคงสงบพร้อมกับพายุสวาทในรถนี่แหละ สาวน้อยของเขานั่งตัวแดงแจ๋ไม่พูดไม่จา คงรู้สึกอายอยู่นั่นเอง เหมราชยกยิ้มมุมปากอารมณ์ดีขึ้นมาอีกเป็นกอง

“ฝนหยุดตกแล้ว เราคงต้องเดินทางกันต่อ” เขาบอกพร้อมเตรียมสตาร์ทรถ

“ค่ะ” สาวน้อยตอบอ้อมแอ้ม เอี้ยวใบหน้าแดงก่ำมองผ่านกระจกรถเพราะไม่รู้จะพูดอะไรมากกว่านั้น และดูเหมือนสายตาของเธอจะแลเห็นเงาบางอย่างตรงบริเวณบ้านร้าง เงาตะคุ่มนั่นกำลังมุ่งตรงมายังรถของเธอ

“คุณเหม...นั่นใช่คนหรือเปล่าค่ะ เหมือนกำลังเดินตรงมาทางนี้เลย” เธอชี้ให้เขาดูก่อนดวงตาหวานจะเบิกโต เมื่อเงาสูงตระหง่านยืนจังก้า กำลังยกบางสิ่งในมือขึ้นเล็งมาทางเธอ

“คุณเหมออกรถเดี๋ยวนี้”

ปัง ปัง ปัง!!!

 

*********************


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha