พี่เลี้ยงกระหายรัก

โดย: วานิลลา



ตอนที่ 2 : บทที่ 2


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

บทที่ 2  

 

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะคุณผู้หญิง เพราะคุณหนูยังเล็กอยู่เลย เชิญคุณผู้หญิงตามสบายนะคะ ขอให้สนุกค่ะ ทางนี้เอื้องจะดูแลให้อย่างดี”

“ขอบใจนะเอื้อง...ขอบใจมาก”

มณีออกไปจากห้องปล่อยให้พี่เลี้ยงสาวนั่งเล่นกับเด็กหญิงวัยสี่ขวบกระทั่งคุณหนูคนเล็กของบ้านหลับไป เอื้องห่มผ้าให้หนูน้อยที่หลับสนิทหลังจากนอนเล่นและดูรูปการ์ตูนที่มณีซื้อไว้ให้ เอื้องถอนใจโล่งพอแม่หนูน้อยหลับปุ๋ย

“หลับซะที...แต่ลูกสาวคุณมณีนี่น่ารักจริง ๆ”

เอื้องมองดูเด็กหญิงที่นอนบนเตียงด้วยรอยยิ้ม หล่อนเป็นหลานสาวของป้ายิ้มที่ลากลับบ้านต่างจังหวัด เอื้องเป็นหญิงสาวที่ปกติแล้วชอบการอยู่ในเมืองใหญ่แต่โอกาสไม่อำนวยที่จะมาใช้ชีวิตอยู่ได้เพราะต้องทำงานช่วยหาเลี้ยงครอบครัว

แต่เมื่อเดือนที่แล้วป้ายิ้มโทรหาและบอกว่าจะกลับบ้านสักสามเดือนอยากให้หล่อนมาช่วยดูแลลูกสาวคนเล็กของคุณผู้หญิงที่ป้ายิ้มทำงานเป็นแม่บ้านมานับสิบปีแล้ว เอื้องรีบตอบตกลงทันทีเพราะหล่อนก็รอเวลานี้มานานแล้ว เวลาที่จะได้มาใช้ชีวิตอยู่ในเมือง เจอผู้ชายดี ๆ หน้าตาหล่อ ๆ เพราะแถวบ้านนอกมีแต่หนุ่มหน้าจืดคลุกฝุ่นกับขี้โคลนตามท้องนา

แล้วเอื้องก็เริ่มนึกถึงใบหน้าของคุณผู้ชายที่หล่อนได้พบเมื่อตอนมาถึง ภาคภูมิ สามีของ มณี คุณผู้หญิงของบ้านทำให้หล่อนใจหวิว ๆ ตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นหน้า ท่าทางเขาดูดีไม่หยอกแม้ว่าอายุน่าจะเข้าเลขสี่แล้ว หญิงสาวนั่งอมยิ้มโดยไม่ทันได้ยินเสียงประตูที่เปิดเข้ามากระทั่งได้ยินเสียงเรียกเบา ๆ

“เอื้อง...”

หญิงสาวหันกลับไปก็เห็นภาคภูมิยืนอยู่ที่ประตูห้อง เขาสวมเสื้อยืดคอกลมและนุ่งกางเกงแพร คุณผู้ชายของบ้านเดินเข้ามาหยุดข้างเตียงและมองลูกสาวที่กำลังหลับสนิท

“คุณพีท...จะเข้ามาดูหนูตูนหรือคะ คุณหนูหลับแล้วค่ะ”

เอื้องรายงานและเห็นภาคภูมิหันมายิ้มกริ่มกับหล่อน

“อืม...ฉันอยากเข้ามาดูลูกสาวหน่อยว่าหลับหรือยัง เพราะคืนนี้มณีก็ออกไปข้างนอก ไปงานเลี้ยงแบบนี้สงสัยจะกลับดึก”

พอพูดจบก็เดินไปนั่งที่ขอบเตียงโดยเอื้องซึ่งนั่งพับเพียบบนพื้นด้านล่างรีบขยับอย่างรู้หน้าที่

“เป็นไงบ้าง...บ้านนี้อยู่สบายมั้ย หนูตูนกวนเอื้องหรือเปล่า?”

“ไม่เลยค่ะ คุณหนูไม่กวนเลยค่ะ ว่านอนสอนง่ายด้วยซ้ำ”

“แล้วก่อนหน้านี้เอื้องทำอะไรล่ะตอนอยู่ที่บ้าน”

“เอื้องทำงานรับจ้างน่ะค่ะ คุณผู้ชาย...รับจ้างทั่ว ๆ ไปเพราะเอื้องต้องช่วยพ่อกับแม่หาเงินด้วย”

“ขาดเหลืออะไรก็บอกฉันได้นะ แล้วนี่จะเข้านอนแล้วเหรอ”

เอื้องช้อนตามองเมื่อภาคภูมิถามและยิ้มกริ่ม เขาเป็นผู้ชายที่หน้าตาดีจริง ๆ และทำให้หล่อนใจเต้นตูมตามเวลาได้อยู่ใกล้

“ยังหรอกค่ะ...เอื้องนอนดึก”

“อืม...ดีเลย...ถ้าอย่างนั้นก็ช่วยนวดขาให้ฉันหน่อยได้มั้ย วันนี้ออกกำลังกายแล้วก็จริงแต่ยังรู้สึกเมื่อย ๆ ปวด ๆ ตามแขนขาอยู่เลย”

พอภาคภูมิพูดอย่างนั้นเอื้องก็ทำสีหน้าเหมือนลังเลสักพักแต่หล่อนก็ตอบว่า

“ก็ได้ค่ะ จะให้นวดตรงนี้เลยมั้ยคะ”

“นวดบนเก้าอี้ตัวนั้นก็ได้นะ”

ภาคภูมิบอกแล้วเดินไปที่เก้าอี้สุขภาพตัวใหญ่ซึ่งตั้งอยู่อีกห้องซึ่งอยู่ติดกันแต่ประตูสามารถเดินทะลุถึงกันได้กับห้องที่วางเตียงเล็กของหนูน้อย คุณหนูคนเล็กของบ้านหลับสนิทและหันหน้าไปอีกฝั่ง คุณผู้ชายของบ้านหย่อนตัวลงบนเก้าอี้นวมตัวใหญ่แล้วยืดขาโดยมีพี่เลี้ยงสาวค่อย ๆ คลานตามไปนั่งอยู่ข้าง ๆ บรรยากาศในห้องนั้นเย็นฉ่ำด้วยแอร์คอนดิชันเนอร์ มำทำให้พี่เลี้ยงสาวรู้สึกเสียววาบไปทั้งสรรพางค์

“ให้เอื้องนวดให้เลยหรือคะ?”

“เอาเลย...เคยนวดให้ใครหรือเปล่า”

“แหม...เคยสิคะ...เอื้องถนัดนะคะเรื่องนวด”

พี่เลี้ยงสาวช้อนตามองภาคภูมิ ต่างคนต่างมองกันด้วยดวงตาเป็นประกายบอกอะไรบางอย่างแต่เอื้องก็ทำเหมือนไม่สนใจทั้งที่หล่อนชักเริ่มสงสัยว่าทำไมคุณผู้ชายต้องให้มานวดตอนนี้

“อืม...ไม่ต้องยั้งมือนะ นวดแรง ๆ หน่อยก็ได้เอื้อง”

เขาบอกขณะที่พี่เลี้ยงสาวค่อย ๆ นวดจากฝ่าเท้าขึ้นไปถึงปลีน่องของเจ้านาย เอื้องเลิกกางเกงแพรสูงขึ้นและนวดที่น่องสักพักใหญ่

“เอื้อง...นวดสูงขึ้นมาอีก”

เอื้องทำตามอย่างว่าง่าย หล่อนลงปลายนิ้วนวดให้คุณผู้ชายที่นั่งมองพี่เลี้ยงสาวคนใหม่ทำอีกหน้าที่นอกเหนือจากการเลี้ยงลูกสาวตัวเล็กให้ เอื้องสวมเสื้อคอกลมตัวเดิมที่คอของมันกว้างและทำให้เวลาที่หล่อนก้มหน้าลงเห็นเนินนมวับ ๆ แวม ๆ ทำให้ภาคภูมิใจเต้นไม่เป็นจังหวะ

เขาพิจาณาดูพี่เลี้ยงสาวที่หน้าตาของหล่อนสะสวยไม่เบาแถมทรวดทรงองเอวก็อวบอั๋นไม่ใช่เล่น หนุ่มใหญ่วัยสี่สิบแม้จะมีเมียอยู่แล้วและเคยกับเรื่องอย่างว่าแต่เมื่อเห็นเด็กสาวอายุอ่อนกว่ามันก็ทำให้อดไม่ได้ที่จะจินตนาการถึงเรือนร่างของหล่อนเวลาไม่สวมเสื้อผ้า เอื้องอายุแค่ยี่สิบ เนื้อสาวยังเต็มตึงและน่ามอง เขาอยากรู้จริง ๆ ว่าถ้าได้ลองจับ ลองสัมผัสแล้วมันจะเป็นยังไง

“เอื้องนวดให้ฉันสะดวกมั้ย สวมกางเกงอย่างนี้”

ภาคภูมิถามและทำให้พี่เลี้ยงสาวขมวดคิ้วอย่างแปลกใจสงสัย

“เอื้องนวดได้ค่ะ มีอะไรเหรอคะ”

“ท่าทางจะนวดไม่ถนัดนะ...เอาอย่างนี้แล้วกัน เดี๋ยวฉันจะถอดกางเกงออก”

โดยไม่ฟังความเห็นของพี่เลี้ยงสาวที่นั่งอ้าปากค้างและมองคุณผู้ชายหุ่นล่ำตัวโตลุกขึ้นแล้วคลายปมกางเกงแพรที่ขมวดไว้ มันร่นลงไปกองกับพื้นก่อนที่เขาจะนั่งลงบนเก้าอี้นวมอีกครั้ง แต่หนนี้ท่อนล่างของเขาเกือบเปลือยทำให้เห็นท่อนขาแข็งแรงและสิ่งที่ทำให้เอื้องเกือบลืมหายใจคือส่วนกลางลำตัวของคุณผู้ชายที่แม้ถูกปกปิดด้วยกางเกงชั้นในแต่ก็ไม่อาจปิดซ่อนความอวบใหญ่ของลำท่อนยาวที่พาดอยู่ในนั้นได้

“นวดขึ้นมาบนขาอ่อนสิเอื้อง...เอาเลย”

ภาคภูมิพูดอย่างสบายใจ เอื้องเหมือนจะอาย ๆ หล่อนหันไปมองบนเตียงก็เห็นหนูน้อยยังหลับอยู่และนึกในใจว่าพ่อของคุณหนูตูนนี่ช่างร้าย เขากล้าถอดกางเกงให้หล่อนนวดเลยเหรอนี่ แต่ถ้าเขากล้าเสนอหล่อนก็กล้าสนองให้

“ค่ะ...คุณผู้ชาย”

ถึงจะเขิน ๆ แต่เอื้องก็เริ่มนวดจากเข่าของภาคภูมิ หนุ่มใหญ่นั่งเอนหลังแบบสบาย ๆ และยืดขาทั้งสองให้พี่เลี้ยงสาวนวด เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ใช่แค่หน้าตาดีแต่รูปร่างที่ทั้งฟิตและเฟิร์มนั้นทำให้สาววัยยี่สิบใจเต้นไม่เป็นส่ำเพราะมัดกล้ามแต่ละมัดบนต้นขามันหนั่นแน่นและหญิงสาวก็บีบมันด้วยน้ำหนักปลายนิ้วอย่างตั้งใจ

“เอื้องเคยมากรุงเทพหรือเปล่า”

“ไม่เคยค่ะ แต่อยากจะมานานแล้ว พอป้ายิ้มบอกว่าให้มาทำงานที่นี่เอื้องก็รีบรับปากเลยค่ะ”

“หนูเอื้องนี่หน้าตาดีไม่ใช่เล่นเลยนะ มีแฟนรึยังล่ะจ๊ะ”

ภาคภูมิถามพลางลูบผมพี่เลี้ยงสาวที่ช้อนตามองอย่างเอียงอาย

“เคยมีค่ะ”

“แล้วตอนนี้ล่ะ”

“เขาอยู่บ้านนอกค่ะคุณพีท...อุ๊ย!...คุณพีทเจ็บรึเปล่าคะ”

เอื้องถามเมื่อเห็นว่าหนุ่มใหญ่กระตุกพอหล่อนจับที่ขาอ่อนด้านในของเขาเบา ๆ ภาคภูมิยิ้มให้

“เปล่าหรอก...ไม่ได้เจ็บ...แต่เสียว”

วุ๊ย! คุณผู้ชายช่างกล้าพูด เอื้องคิดในใจแต่หล่อนก็ยังทำหน้าที่ต่อไป ทั้งนวดทั้งเคล้นบนต้นขาที่กล้ามเนื้อแข็งแรงจนหล่อนเริ่มจินตนาการออกไปไกล ภาคภูมิถือโอกาสนั้นลูบผมและลูบบนแก้มของพี่เลี้ยงสาว

“แล้วนวดให้แฟนบ้างหรือเปล่าล่ะ”

“ก็...นวดค่ะ”

“แล้ว...ฉันกับแฟนของเอื้องนี่...ต่างกันมั้ย”

เอื้องทำท่าคิดนิดหนึ่งแล้วตอบ

“ก็ต่างกันค่ะ”

“ยังไง”

“คุณผู้ชายตัวโตกว่าค่ะ”

“ไม่ใช่แค่ตัวใหญ่นะ...อะไร ๆ ก็ใหญ่ไปหมดเลยล่ะเอื้อง”

เอื้องช้อนตามองอีกและจังหวะนั้นเองที่มือเรียว ๆ ของหล่อนไพล่ไปโดนเนื้อแข็ง ๆ ตรงกลางหว่างขาของเจ้านายหนุ่มใหญ่

“นวดตรงนี้ให้ฉันด้วยนะเอื้อง”

ภาคภูมิพูดแล้วอมยิ้มกริ่ม เอื้องชะงักมือพลางหันไปบนเตียงที่ตอนนี้ลูกสาวเจ้าของบ้านนอนหลับสนิท ถึงจะรู้สึกแปลก ๆ แต่อีกใจก็อยากลองอยู่แล้ว

“จะ...จะดีเหรอคะ...คุณผู้ชาย”

“น่า...นวดให้หน่อย ถึงยังไงก็นวดให้ฉันแล้ว ก็นวดซะให้หมด...อืม...ตรงนี้ไง”

ภาคภูมิถือวิสาสะดึงมือของเอื้องไปแปะไว้ที่เป้ากางเกงชั้นใน เอื้องใจเต้นตูมตามเพราะมือของหล่อนสัมผัสกับท่อนแข็ง ๆ ยาว ๆ พาดอยู่ตรงกลางระหว่างขาของเจ้านายหนุ่มใหญ่ที่อ้าออก


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha