cover

พิฆาตรัก พิกัดหัวใจ (Love to kill) The end


Vanalak29



×

New ! : ตอนนี้นักอ่านสามารถเติมเหรียญสะดวกขึ้น ด้วยบัตรเงินสด Pay with True Money ซึ่งหาซื้อได้ที่ 7 eleven logo ทุกสาขาค่ะ


สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ข้อความจากนักเขียน :

"“เธอจะชวนฉันขึ้นเตียงใช่ไหม ถึงได้วิ่งหนีเข้ามาในห้องเพื่อล่อให้ฉันตามมา”เสียงเนือยๆ บอกออกมา แล้วมองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้าอีกครั้ง “ไอ้เสื้อผ้าเปียกๆ โชว์เรือนร่างว่านมมีเท่าไหร่ ก็จงใจด้วยสินะ”"

Vanalak29





จากผู้อ่าน 0 คน.

 7023        0       niyayrak_coin 9600

 

พิฆาตรัก พิกัดหัวใจ

(Love To Kill)

 

 

 

เคเซย์

 

 

เพราะถูกเข้าใจผิด เด็กหนุ่มจึงต้องลาออกจากโรงเรียนเดินทางไปศึกษาต่อต่างประเทศ แม้ในใจไม่อาจลืมรักแรกลงได้ แต่ทว่าเหตุการณ์กลับพลิกผันเมื่อเขากลับมาพบว่าเธอคนนั้นอาศัยอยู่ร่วมชายคาเดียวกัน และดูเหมือนบิดาเธอกำลังเลื่อนสถานะจากคนขับรถกลายเป็นพ่อเลี้ยง มันคงไม่ง่ายเพราะเขาไม่มีวันให้เธอกลายเป็นน้องสาวเด็ดขาด

"จำไว้นะ พี่กับน้องเขาไม่เอากันหรอก!"

 

 

โซรีน

 

เพราะเข้าใจผิดทำให้เธอทำเรื่องผิดพลาดครั้งใหญ่ เธอไม่อาจกลับไปแก้ไขอดีตได้ โซรีนเก็บความทรงจำเรื่องนี้หวังสักวันได้พบกับเขาอีกครั้ง แต่เหมือนสวรรค์แกล้งเมื่อบิดาเธอทำงานให้กับมารดาของเขา เรื่องราวยิ่งวุ่นวายหนักเมื่อเขาเข้าใจว่าเธออยากเลื่อนขั้นตัวเองเป็นน้องสาวต่างบิดา เคเซย์ผู้อ่อนโยน และมีรอยยิ้มอันแสนอบอุ่นไม่มีอีกแล้ว เหลือเพียงชายหนุ่มรูปงามผู้พรั่งพร้อมด้วยท่วงทาลีลาอันแสนเย้ายวน เธอถูกกระชากให้ตกลงสู้ห้วงแห่งความทรมานอันแสนน่าปรารถนา แม้อยากปฏิเสธแต่ร่างกายมิอาจต้านทาน

..........................................................

 

ปัง!

 

เขากำลังกระแทกประตูด้านนอก ฉันเดินวนความกลัวแผ่ซ่านจนร่างกายเริ่มสั่นเทา

 

“บอกให้เปิดโซรีน ถ้าเข้าไปได้เธอโดนดีแน่!

 

ฉันยกมือปิดหูน้ำตามันพาลจะไหลออกมา

 

ตึง!

 

ฉันผงะมองดูร่างสูงก้าวพรวดเข้ามาหลังจากประตูกระแทกฝาผนัง ลูกบิดพังเสียหาย เคเซย์จ้องมองตาวาวจับบานประตูปิดลงแล้วลงกลอน คือความจริงฉันล็อกแค่ลูกบิดเพราะตกใจเลยลืมกลอนด้วย ถึงลูกบิดพังแต่กลอนนั้นยังอยู่ ซึ่งตอนนี้อยากทุบตัวเองที่โง่งมลืมลงกลอนประตูไว้ด้วย

 

 

เคเซย์ก้าวมาหาท่าทีคุกคามแววตาเหมือนเสือร้ายกำลังจ้องจับเหยื่อ

 

“ออกไปนะเคเซย์ ฉันไม่เล่นด้วยหรอกนะ”เสียงสั่นบอกเขาไป แต่เหมือนอีกฝ่ายจะไม่สนใจเอาเสียเลย

 

อยู่ๆ สองเท้าเขาหยุดชะงักแล้วกระตุกยิ้มมุมปาก พร้อมยกท่อนแขนกอดอกไว้

 

 

“เธอจะชวนฉันขึ้นเตียงใช่ไหม ถึงได้วิ่งหนีเข้ามาในห้องเพื่อล่อให้ฉันตามมา”เสียงเนือยๆ บอกออกมา แล้วมองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้าอีกครั้ง “ไอ้เสื้อผ้าเปียกๆ โชว์เรือนร่างว่านมมีเท่าไหร่ ก็จงใจด้วยสินะ”

 

 

“พูดจาทุเรศออกมาได้ยังไง ฉันคิดแบบนั้นซะที่ไหนล่ะ นายต่างหากที่ทำตัวผิดปกติ!



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D



เล่มที่คนอื่นอ่าน


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

×

ด่วน! รับฟรี 200 เหรียญ

เมื่อเติมเหรียญกำลังใจครั้งแรก


captcha