พิษสวาทซาตาน

โดย: อักษรามณี



ตอนที่ 1 : บทที่ 1 แผนอำพราง


ตอนต่อไป


เข้าร่วมกลุ่ม อักษรามณี นิยาย ได้ที่นี่ค่ะ

https://www.facebook.com/groups/731945123609177/ 

 พบกับ เรื่องราวน่าอ่านได้ที่นี่นะคะ

https://www.pageqq.com/…/co…/view/page/cntth1/0-2588146.html

อัพเดทเรื่องน่าสนใจ ฝากรีดเดอร์ที่น่ารักเข้าไปโวตและแชร์ได้เลยค่ะ   -

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

บทที่ 1 แผนอำพราง

 

 

          รถลีมูซีนสีขาวที่แล่นเข้ามาจอดทำให้สภาพบุรุษและสุภาพสตรีหันมาให้ความสนใจโดยเฉพาะเมื่อประตูรถคันหรูเปิดออกและร่างเล็กบอบบางในชุดสูทสีงาช้างสวมรองเท้าส้นสูงสี่นิ้วสีเดียวกันก้าวลงมาและเหยียบลงบนพรมสีแดงที่ปูลาดเข้าไปยังประตูทางเข้าของงานกาล่า ดินเนอร์ซึ่งถูกจัดขึ้นอย่างอลังการภายในบริเวณด้านหน้าของโรงแรมระดับห้าดาวใจกลางมหานครลอสแองเจลิส

            “สวัสดีค่ะ คุณคาริสมา...เชิญเข้ามาด้านในก่อนซีคะ”

            เสียงหวานแสดงถึงการต้อนรับของเจ้าหน้าที่สาวในชุดสูทสีเทาดังขึ้นในทันทีที่เจ้าหล่อนก้าวเข้ามาถึงตัวหญิงสาวผู้มาใหม่

            “สวัสดีค่ะ...คุณ...”

            “ฉันคือโรมี่ค่ะ” เจ้าหน้าที่สาวชาวอเมริกันรูปร่างเพรียวระหงและตัวโตกว่าตอบเสียงฉาดฉาน “ดิฉันเป็นเลขานุการส่วนตัวของเจ้าของงานนี้ คุณแมทธิว คอนเนอร์ ฮัทเทอร์ตัน...ดิฉันทำความรู้จักคุณจากโปรไฟล์ลูกค้าที่ส่งมาที่บริษัทของเราค่ะ”

            หญิงสาวร่างบอบบางในชุดสูทสีขาวปรายยิ้มเล็กน้อย โรมี่มองลูกค้าคนใหม่ของเจ้านายด้วยแววตาบ่งบอกถึงความชื่นชมอย่างแท้จริง ผู้หญิงคนนี้นะหรือคือ คาริสมา ไคลน์

            เลขานุการส่วนตัวของเจ้าของบริษัทออกแบบและก่อสร้างยักษ์ใหญ่อย่างฮัตเทอร์ตัน คอนสทรัค ต้องทำการบ้านอย่างหนักในการสืบค้นข้อมูลของผู้หญิงคนนี้ซึ่งเธอกำลังจะเป็นคู่ค้าคนสำคัญของบริษัท

            สตรีผู้มีรูปร่างเล็กและผิวขาวผ่องผาดราวกับหยวก ใบหน้ารูปไข่ใต้กรอบเรือนผมสีน้ำตาลนุ่มนวลซึ่งถูกรวบเป็นหางม้าสูงนั้นงดงามหมดจดอย่างไร้ที่ติแม้แต่งแต้มด้วยเมคอัพเพียงบางเบา ดวงตากลมโตของเธอดูอ่อนโยนทว่าฉายประกายอันมุ่งมั่นเต็มเปี่ยม แก้มนวลเป็นสีชมพูระเรื่อขับความงามของสาวลูกครึ่งไทย เวเนซูเอล่า มันช่างดึงดูดสายตาราวกับมนต์สะกดของนางฟ้าอย่างไรอย่างนั้น จมูกของเธอโด่งเล็กรับกับริมฝีปากอิ่มสวย และนี่คือภาพของนักธุรกิจสาวทายาทเจ้าของโรงแรมติดอันดับต้นของเวเนซูเอล่าซึ่งได้รับการเชื้อเชิญมาร่วมงานอันสำคัญของบริษัทออกแบบและรับเหมาก่อสร้างยักษ์ใหญ่แห่งสหรัฐ

            “ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ โรมี่”

            “เชิญด้านในเถอะค่ะ ดิฉันจะพาคุณไปพบบอสนะคะ เขากำลังคุยกับแขกอยู่ที่ห้องรับรองน่ะค่ะ”

            คาริสมายิ้มรับอีกครั้งก่อนที่เธอจะเดินตามเลขานุการส่วนตัวของคนที่เธอต้องการพบเข้าไปด้านในของโรงแรมที่ตอนนี้คลาคล่ำไปด้วยแขกทั้งหญิงชายที่แต่งตัวในชุดกลางคืนและพูดคุยกันอย่างออกรสชาติท่ามกลางบรรยากาศอันหรูหราของอาหารและไวน์ชั้นเลิศที่โรงแรมจัดให้สำหรับงานพบปะลูกค้าของฮัตเทอร์ตัน คอนสทรัค

            โรมี่เดินนำหน้าหญิงสาวลูกครึ่งไทย เวเนซูเอล่าเข้าไปยังห้องรับรองแขกซึ่งอยู่ที่ชั้นลอบบี้ เห็นได้ชัดว่าเธอเป็นเลขานุการที่มีความคล่องแคล่ว ดูแล้วช่างเหมาะกับหน้าที่ของเธอเสียจริง

            “บอสคะ...แขกคนสำคัญของบอสมาแล้วค่ะ”

            เลขานุการสาวสวยกล่าวทันทีที่บอดี้การ์ดตัวโตหน้าห้องรับรองเปิดประตูให้ คาริสมาที่เดินตามโรมี่เข้าไปหยุดยืนอยู่ข้าง ๆ เลขาสาวและเธอมีทีท่าชะงักไปเล็กน้อยเมื่อต้องเผชิญหน้ากับประธานใหญ่แห่งฮัตเทอร์ตัน คอนสตรัค กรุ๊ป

            แมทธิว คอนเนอร์ ฮัตเทอร์ตัน

            ผู้เป็นเจ้าของเรือนร่างสูงใหญ่ในชุดสูทผ้าไหมสีน้ำเงินเข้ม เขากำลังยืนอยู่ที่เก้าอี้รับแขกและจับมือกล่าวอำลาลูกค้าซึ่งเป็นชายผิวสีสองคน และเมื่อแขกของเขาทั้งสองออกไปแล้วชายหนุ่มเจ้าของใบหน้าคร้ามคมใต้กรอบเรือนผมสีน้ำตาลเข้มจึงหันมายังเลขาของเขาและแขกผู้มาใหม่

            “บอสคะ...นี่คือ คุณคาริสมา ไคลน์...ลูกค้าคนใหม่ที่ติดต่อให้อัตเทอร์ตัน คอนสตรัค เข้าไปช่วยออกแบบการก่อสร้างโรงแรมในเวเนซูเอล่าให้เธอค่ะ”

โรมี่แนะนำในขณะที่แมทธิวปรายสายตาคมสีน้ำเงินเข้มแกมเขียวมรกตไปยังร่างเล็กบอบบางของหญิงสาวลูกครึ่งไทย เวเนซูเอล่าที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เลขาของเขา

“สวัสดีครับ...มิสไคลน์ ยินดีที่ได้รู้จักครับ”

เสียงทุ้มห้าวของประธานใหญ่แห่งฮัตเทอร์ตัน คอนสตรัคทำให้คาริสมาหลุดออกจากอาการชะงักงันที่เกิดขึ้นชั่วขณะ ไม่น่าเชื่อว่าผู้กุมบังเหียนบริษัทออกแบบและรับเหมาก่อสร้างใหญ่ที่สุดในสหรัฐจะยังหนุ่มแน่นซึ่งคำนวณอายุคร่าว ๆ ของเขาคงประมาณสามสิบปี แถมยังเป็นผู้ชายที่เรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบ หน้าตาหล่อเหลาและมีเสน่ห์อย่างที่เธอไม่เคยคาดคิด เพราะสิ่งที่คิดมาก่อนหน้าคือ แมมทธิว คอนเนอร์ ฮัตเทอร์ตัน คงเป็นชายวัยห้าสิบกว่า ๆ...แค่นั้นเอง

“สวัสดีค่ะ...ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ”

คาริสมาคลี่รอยยิ้มแสนหวานให้ชายหนุ่มก่อนที่โรมี่จะกล่าวขึ้นว่า

“เชิญมิสไคลน์ตามสบายค่ะ”

เลขาสาวคนสวยปลีกตัวออกจากห้องนั้นเหลือเพียงสองหนุ่มสาวที่ยืนสบตากันนิ่งนาน คาริสมาเกิดอาการประหม่าเล็ก ๆ เธอเตรียมตัวมาอย่างดีแล้ว แต่ไม่นึกว่าเมื่อต้องมาพบกับแมทธิวจริง ๆ มันตรงข้ามกับที่คิด

เธอเกิดความรู้สึกบางอย่างที่ไม่สามารถอธิบายได้ และนัยน์ตาสีน้ำตาลเป็นประกายของเธอคงสะท้อนอะไรบางอย่างให้ชายหนุ่มเห็น แมทธิวเองก็ต้องรีบดึงความคิดของเขากลับมา ความคิดที่ว่าเขากำลังจ้องมองใบหน้าสวยหวานของสาวลูกครึ่งไทย เวเนซูเอล่านานเกินไปแล้ว

“เชิญนั่งก่อนเถอะครับ มิสไคลน์...เอ้อ...ไม่ทราบว่าคุณต้องการเครื่องดื่มอะไรไหมครับ ผมจะได้ให้คนจัดมาให้”

“ไม่ดีกว่าค่ะ...ขอบคุณค่ะ”

คาริสมากล่าวตอบแล้วนั่งลงบนเก้าอี้ซึ่งอยู่ตรงข้ามกับที่ชายหนุ่มหย่อนตัวลงนั่ง แมทธิวอดที่จะจ้องมองดวงหน้างดงามนั้นอีกครั้งไม่ได้ ทำไมเขาต้องเกิดความรู้สึกประหลาดแบบนี้ทั้งที่เพิ่งพบลูกค้าคนใหม่ของเขาครั้งแรก

“ยินดีมากครับที่มิสไคลน์เลือกบริษัทของเราให้เข้าไปออกแบบโรงแรมให้ที่ประเทศเวเนซูเอล่า”

“เอ้อ...เรียกฉันว่า แคลร์...ก็ได้ค่ะ”


ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha