พิษสวาทซาตาน

โดย: อักษรามณี



ตอนที่ 4 : บทที่ 4 หว่านเสน่ห์


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เข้าร่วมกลุ่ม อักษรามณี นิยาย ได้ที่นี่ค่ะ

https://www.facebook.com/groups/731945123609177/ 

 พบกับ เรื่องราวน่าอ่านได้ที่นี่นะคะ

https://www.pageqq.com/…/co…/view/page/cntth1/0-2588146.html

อัพเดทเรื่องน่าสนใจ ฝากรีดเดอร์ที่น่ารักเข้าไปโวตและแชร์ได้เลยค่ะ   -

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

บทที่ 4 หว่านเสน่ห์

 

          “ยกเลิกนัดและประชุมช่วงบ่ายทั้งหมดวันพรุ่งนี้...เพราะผมมีธุระด่วน”

            “เอ้อ...ค่ะ...ฉันจะแจ้งให้ทุกฝ่ายทราบวันพรุ่งนี้ ว่าแต่...เมื่อครู่ฉันเพิ่งไปส่งมิสไคลน์ขึ้นรถเพื่อส่งเธอกลับโรงแรมแล้วค่ะ...ไม่ทราบว่าเธอเป็นยังไงบ้างคะ?”

            “เธอโอเคและแฮปปี้มากที่ได้ร่วมงานกับเรา”

            “เธอน่ารักนะคะ และเธอก็เป็นคนสวยมาก”

            แมทธิวไม่กล่าวตอบโต้ต่อความเห็นของเลขาสาว ทว่านัยน์ตาของเขากลับฉายประกายที่ทำให้โรมี่เข้าใจ เลขาของเขารู้ดีว่ามีบางอย่างที่ผิดปกติเกิดขึ้นกับเจ้านายของเธอเสียแล้ว

            ตลอดหลายปีที่ผ่านมาเธอทำงานกับแมทธิวและรู้ดีว่าเขาไม่เคยแสดงความชื่นชมหรือตื่นเต้นต่อผู้หญิงคนไหนอย่างออกนอกหน้า เขาทำแต่งานและให้ความสำคัญกับธุรกิจของฮัตเทอร์ตัน กรุ๊ป มาเป็นลำดับต้น ๆ ทว่าวันนี้กลับมีบางอย่างเปลี่ยนแปลงไป บางอย่างที่โรมี่รู้สึกได้ด้วยเซนส์ของความเป็นผู้หญิง

            “มันคงเป็นธุระสำคัญมากใช่มั้ยคะ...บอส”

            เขาพยักหน้า “พรุ่งนี้ให้คนไปรับมิสไคลน์ที่โรงแรมตอนทุ่มตรง ผมเชิญเธอไปดินเนอร์ที่เพนท์เฮ้าส์ในลินท์วูด และถ้ามีลูกค้าติดต่อมาให้คุณบอกเขาว่าผมไม่ว่าง ผมจะปิดโทรศัพท์และการสื่อสารทุกอย่าง ผมอยากคุยกับมิสไคลน์แบบที่ไม่ต้องมีงานหรือใครรบกวน”

            “ค่ะ...บอส”

            โรมี่รับคำสั่งอย่างที่เคยปฏิบัติแต่ก็อดที่จะคิดไม่ได้ว่าเจ้านายของเธอทำอย่างกับจะออกเดทกับสาวอย่างไรอย่างนั้น แต่ถึงเขาจะแปลกเปลี่ยนไปอย่างไร แต่แมทธิวก็ยังเป็นเจ้านายที่เธอยินดีรับคำบัญชาเสมอ

           

            คาริสมาคิดว่าการได้ไปดินเนอร์กับแมทธิว คอนเนอร์ ฮัตเทอร์ตันในค่ำคืนนี้เป็นสิ่งที่พิเศษสุดสำหรับเธอ คนของเขามารับเธอที่โรงแรมตรงตามเวลาที่เขาบอกไว้เป๊ะนั่นคือหนึ่งทุ่มตรง

            หญิงสาวในชุดกระโปรงผ้าไหมออแกนซ่าสีชมพูอ่อนราวกลีบกุหลาบแสนสวยก้าวขึ้นรถลีมูซีนที่คนของแมทธิวมารับเพื่อมุ่งหน้าไปยังสถานที่นัดพบนั่นคือเพนท์เฮ้าส์ของมหาเศรษฐีหนุ่มในลินท์วูด

            ทุกอย่างดูเหมือนจะถูกจัดเตรียมไว้อย่างดี มีอย่างเดียวเท่านั้นที่รบกวนความรู้สึกของหญิงสาวนั่นคือการนัดทานดินเนอร์กับแมมทธิวครั้งนี้เธอต้องหาทางเพื่อให้ลุแก่เป้าหมายที่คิดหวังไว้แต่แรก

            “ลูกต้องหาทางเข้าไปตีสนิทกับแมทธิว ทำให้เขาตายใจแล้วแฮ็คข้อมูลของบริษัทด้วยสิ่งนี้”

            เสียงของวิชเยนดังก้องอยู่ในหูของหญิงสาว คาริสมาเปิดกระเป๋าคลัชต์ใบเล็กของเธอซึ่งภายในมีเพียงสมาร์ทโฟนและของอีกอย่างหนึ่งที่หญิงสาวดึงมันออกมาและกำไว้แน่น

            “นี่อะไรคะพ่อ?”

            “มันเป็นโปรแกรมที่จะดูดข้อมูลจากฮัตเทอร์ตัน กรุ๊ป...มันจะช่วยแฮ็คข้อมูลสำคัญออกมาให้เรา”

            “แค่นั้นใช่ไหมคะพ่อ?”

            วิชเยนอ้ำอึ้งก่อนตอบ “พอเราได้ข้อมูลที่ต้องการมันจะทำลายระบบทุกอย่างในเครือข่ายของฮัตเทอร์ตัน”

            “อะไรนะคะ! นี่พ่อหมายความว่าโปรแกรมนี้มันเป็นไวรัสทำลายระบบของบริษัทด้วยอย่างนั้นหรือคะ!

            คาริสมาระบายลมหายใจในความเงียบขณะกุมแฟลช ไดรฟ์ ขนาดเล็กไว้ในมือแน่น สิ่งที่เธอกำลังจะลงมือทำไม่ใช่แค่การปล้นข้อมูลของแมทธิวมาอย่างเดียว แต่มันเป็นการทำลายระบบเครือข่ายของบริษัททั้งหมด มันเป็นสิ่งเลวร้ายที่สุดที่เธอกำลังจะทำ

            สาวลูกครึ่งไทย เวเนซูเอล่าได้แต่คิดว่า เธอต้องทำเพื่อรักษาชีวิตพ่อตัวเองไว้ เมื่อภารกิจของเธอสำเร็จลุล่วงไปได้เธอก็จะไปจากที่นี่ทันที มันคงไม่มีอะไร...ก็ในเมื่อเธอไม่ได้มีความผูกพันใด ๆ กับแมทธิว คอนเนอร์ ฮัตเทอร์ตันอยู่แล้ว

เพนท์เฮ้าส์ของแมทธิวเป็นตึกสี่สิบชั้นซึ่งตั้งอยู่ในมุมอันสงบเงียบใกล้ถนนลองบีช บูเลอร์เวิร์ดในเขตลินท์วูด คาริสมาได้รับการเชื้อเชิญจากคนของเขาราวกับเธอเป็นเจ้าหญิงไปยังชั้นสุดท้ายของตึกที่ได้รับการตกแต่งเป็นเพนท์เฮ้าส์แสนสวยและรุ่มรวยไปด้วยกลิ่นอายแบบโมเดิร์น

“สวัสดี...แคลร์”

แมทธิวกล่าวทักทายหญิงสาวเมื่อประตูลิฟท์ขึ้นไปยังชั้นสูงสุดเปิดออก คนของเขากลับไปแล้วยังเหลือเพียงคาริสมาที่ก้าวเข้าไปภายในห้องขนาดใหญ่ที่ชายหนุ่มผู้แสนสง่าแม้อยู่ในชุดลำลองก้าวมาหยุดตรงหน้าเธอเพื่อแสดงการต้อนรับ

“สวัสดีค่ะ...แมท”

คาริสมาทักทายเขาตอบ ดวงตากลมโตคู่นั้นมองข้ามไหล่ของเขาเข้าไปด้านในซึ่งเป็นโต๊ะอาหารที่ถูกจัดไว้เพื่อการดินเนอร์ท่ามกลางแสงเทียนในบรรยากาศแสนโรแมนติก

เขาจัดเตรียมทุกอย่างไว้อย่างกับนี่เป็นการต้อนรับผู้หญิงที่มีความสำคัญมากสำหรับเขา ซึ่งเธอไม่ใช่...แต่คาริสมาก็อดที่จะประทับใจไม่ได้ เธอกำลังคิดว่าแมทธิวอาจหลงเสน่ห์เธอเข้าแล้วจริง ๆ ก็ได้

“คืนนี้คุณสวยมาก...แคลร์”

แมทธิวเอ่ยขณะมองหญิงสาวที่แก้มของเธอเริ่มเป็นสีแดงเรื่อเพราะความขวยเขิน         คาริสมาเป็นผู้หญิงที่สวยมากอย่างที่โรมี่บอกเขา วันนี้เธออยู่ในชุดกระโปรงสีกุหลาบขับผิวผุดผาดของเธอให้ผ่องผุดราวกับดอกไม้แรกแย้มในยามอรุนรุ่ง

เขาชอบมองดวงตาคู่สวยของเธอ มันเป็นดวงตากลมโตที่มีประกายอันงดงามราวกับมีแสงสว่างรังรองฉาดฉายอยู่ในนั้น ผมยาวสีน้ำตาลเป็นประกายถูกปล่อยสยายขับความงามตามธรรมชาติอย่างไม่ต้องเสแสร้ง เป็นสิ่งที่น่าแปลกใจสำหรับเขา แมทธิวไม่เคยรู้สึกเก้อเขินเวลาอยู่ต่อหน้าผู้หญิง มันไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

“ขอบคุณค่ะ”

คาริสมาเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ออกจะประหม่าเล็ก ๆ เธอแค่คิดในใจเท่านั้นว่าแมทธิวดูดีมากในค่ำคืนนี้ เธอชอบมองเวลาที่เขาอยู่ในชุดลำลองมากกว่าชุดสูทที่ทำให้เขาสง่างามแต่ก็เคร่งขรึมตามแบบฉบับนักธุรกิจหนุ่ม ร่างสูงสง่าเดินกลับไปยังโต๊ะอาหาร บนโต๊ะมีขวดไวน์และแก้วไวน์วางอยู่บนนั้น เขาหันกลับมายังเธออีกครั้ง

“ผมเตรียมไวน์อย่างดีสำหรับคุณคืนนี้ แคลร์”

 

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha