🌷 ผมจะบ้า...เมื่อรู้ตัวว่ารู้สึกกับเธอมากเกินกว่าพี่ชาย

โดย: 🍁 แมงมุมใต้เตียง



ตอนที่ 1 : บทที่ 1


ตอนต่อไป

🌷 ผมจะบ้า...เมื่อรู้ตัวว่ารู้สึกกับเธอมากเกินกว่าพี่ชาย 🌷
โหลด E-Book คลิก ⏩ ที่นี่ ⏪ นะคะ

……………. ♥ …………….
บทที่ 1
เส้นแนวนอน

“แป้งครับ เอ่อ … ผมอิ่มแล้ว .. แล้ว..เอ่อ..คือ … นี่มันใกล้ค่ำละ ฝนตก รถติด ครู่นี้ผมโทรไป ยัยมดยังไม่ได้กินข้าวเลย บอกให้สั่งมากินเอง ก็งอแง งอนใส่ผมอีกแล้ว”

อรนภา .. ได้ยินคำเร่งเร้านี้เช่นของแฟนหนุ่มที่เผลอขมวดคิ้วมุ่น สีหน้า ท่าทางวุ่นวายใจ ..

ไม่ใช่อะไร ..

เธอรู้ว่าเขากำลังกังวลใจเรื่องยัยน้องสาวนอกไส้ ตัวร้าย ที่คงต้องแกล้งมารยา งอน งอแง เล่นแง่ไม่ยอมสั่งอาหารจากร้านหรู ที่สามารถมาส่งอาหารเสริฟให้ถึงห้องได้ไม่ต่างอะไรกับการบริการของโรงแรมระดับห้าดาว ที่มีเหล่าร้านอาหารร้านค้าทั้งหลาย เรียงรายกันอยู่ใต้ชั้นของคอนโดฯ หรูหราระดับไฮเอน ซึ่งมันมีความสะดวกสบาย และการบริการอะไรต่างๆ ครบครัน เรียกว่าความเป็นอยู่ของผู้ที่อาศัยข้างบนนั่น … เท้า..แทบไม่ต้องติดพื้นกันเลยด้วยซ้ำไป แต่ยัยตัวร้ายนั่นก็ยังจะเจ้าแง่แสนงอน ร้ายกาจ แย่งเวลาส่วนตัวของของคู่รักเช่นเธอกับเขาได้ประจำและก็เพราะไอ้เรื่องความห่วงใย ร้อนใจในเรื่องแค่นี้ที่เขามีต่อเด็กคนนั้นมันก็เล่นเอาน้ำตาที่เธอพยายามแอบเก็บไว้แทบร่วง

วันนี้ ตอนนี้ มันเป็นครั้งที่เท่าไรกันนะที่เธอแอบเฝ้าทดสอบหัวใจแฟนหนุ่ม นี่ถ้าไม่ติดว่าเขาทั้งเก่ง ทั้งหล่อ สมาร์ท หน้าตาออกแนวหนุ่มเกาหลี ผิวสีเข้มคนนี้ในเรื่องเกี่ยวกับแม่น้องสาวนอกไส้ของเขาคนนั้น .. ป่านนี้เธอคงเฉดหัวเขาทิ้งไปนานแล้วละ!

แต่ทว่า ความอดทนของคนมันย่อมมีวันถึงวันสิ้นสุด

และเธอก็คิดไว้แล้วว่าวันนี้มันคงถึงวันที่ต้องสิ้นสุดที่ว่านี้แล้วจริงๆ

“ยักษ์คะ ยัยมดไม่ใช่เด็กๆ แล้ว .. แล้วระหว่างการดูหนังประสาคนเป็นแฟนกัน ซึ่งกว่าเราจะหาเวลามาเจอกัน ตรงกันได้ก็แสนจะยากเย็น .. เพราะงานคุณงานแป้งก็ยุ่งกันมากๆ จนกระทั่งมาถึงดินเนอร์มื้อนี้ คุณก็ยังจะโทรฯ หายัยแม่มดขี้อ้อนนั่น ที่คุณอยู่ด้วยกัน ‘ลำพัง’ ทุกวันเป็นครั้งที่เท่าไหร่ คุณเคยใส่ใจนับมันไว้ไหมคะ?”

อรนภาทิ้งเสียงหนักประชดตรงคำว่า .. ‘อยู่ด้วยกันลำพัง’ อย่างเหลืออด

“ห๊ะ? อะ! … เออ….” เล่นเอาแฟนหนุ่มเจ้าของชื่อถึงกับหน้าเหวอ เหรอ ก่อนจะเปลี่ยนมาขมวดคิ้วมุ่นอีกครา จากนั้นก็เปลี่ยนเป็นสีหน้าที่ดูเก้อๆ ราวคนรู้สึกผิด

“แทบจะทุกสิบนาทีค่ะ”

คำตอบ ที่ชายหนุ่มคนตรงข้ามยังนึกคำตอบกลับมาไม่ได้ช่างฟังดูเยือกเย็น เฉยเมยผิดแผกกว่าทุกครั้ง แต่คนฟังก็ใจลอยเกินกว่าจะใส่ใจ จึงทำได้เพียง …

“ผมทำงั้นหรือ? … คือ … งั้นผมคงต้องขอโทษคุณ .. อีกแล้ว”

ใช่ … นี่ไม่ใช่ครั้งแรกหรอก ที่แฟนสาวคนนี้ของผมจะเอ่ยแขวะใส่ผมในเรื่องนี้

เอาจริงๆ ผมเองก็ไม่รู้ตัวจริงๆ เลยนะว่า เผลอแสดงกริยาแหนหวง ห่วงใยน้องสาวนอกไส้ จนออกนอกหน้านอกตามากแบบนี้กี่ครั้งแล้วในวันนี้ ทั้งๆ ที่เรื่องแบบนี้ ผมกับอรนภาก็เคยคุย เคยปรับความเข้าใจกันมาแล้วหลายครา แต่ดูเหมือนว่า ผมนั่นเองก็มักจะเป็นฝ่ายผิดสัญญาแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัวในเรื่องนี้อยู่เสมอๆ

ยกมือลูบหน้า หากทว่าเจ้าของร่างเล็กบางดูผู้ดีกับตีหน้าเฉยสนิท รวบช้อน ดื่มน้ำ ยกมุมผ้าขึ้นแตะปาก

“อิ่มแล้วค่ะ เรากลับกันเถอะ”

“เอ่อ .. คือ” เป็นอีกครั้งที่ผมติดอ่าง สัญชาตญาณเตือนว่าวันนี้ … ความสัมพันธุ์ของผมกับแฟน … มันช่างไม่สู้ดีเอาเสียเลย

เอาเถอะ ….

ผมอยากจะขอเล่าเรื่องราวของผมคร่าวๆ ให้พวกคุณได้ฟังกันสักนิดหนึ่งก่อน

ผมมีชื่อที่เรียกกันเล่นๆ ในหมู่คนสนิทว่า ‘ยักษ์’ ชื่อจริงก็ ‘อศิรัชช์’ ครับผม

โดยพื้นเพผมไม่ใช่คนกรุงเทพโดยกำเนิด .. พ่อแม่เสียชีวิตหมดตั้งแต่ผมอายุเพียงสามขวบ .. โชคดีมากที่ได้รับการอุปการะเลี้ยงดูมาอย่างดีจากคุณลุง ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของพ่อของผมเองคนหนึ่งที่ใช้ชีวิตเฉกเช่นครอบครัวคนจีนทั่วไป คืออยู่กันเป็นครอบครัวใหญ่ๆ ญาติพี่น้องปลูกบ้านปลูกตึกอาศัยอยู่ในบริเวณเดียวกัน ซึ่งผมมีคุณลุงคุณป้าที่แสนจะใจดีมากๆ ทั้งคู่เลี้ยงดูผมมาราวกับเป็นลูกชายของเขาอีกคน รัก เมตตา ให้ความอบอุ่นผมมาไม่แพ้พ่อแม่แท้ๆ กันเลยทีเดียว

แต่ตอนนี้ผมโตเป็นหนุ่ม ที่พอเรียนจบก็โชคดีได้มาทำงานเป็นเกมโปรแกรมเมอร์ กินเงินเดือนหลักแสนอยู่กับบริษัทผลิตเกมยักษ์ใหญ่แห่งหนึ่งของต่างประเทศ และมีสาขาประจำอยู่ในไทย ผมจึงมีเงินเก็บสะสมมาซื้อคอนโดขนาดพอเหมาะที่จะสามารถสร้างครอบครัวเล็กๆ ของตัวผมเองได้อยู่ใจกลางเมืองได้แล้วห้องหนึ่ง ซึ่งผมได้แยกตัวออกมาอยู่ตามลำพังคนเดียวที่นี่มาแล้วหลายปี

ปัญหามันอยู่ตรงที่ …

ผมมีน้องสาวที่สนิทสนมกันมากคนหนึ่ง ชื่อ ‘มธุริน’ หรือที่ผมเรียกเขาว่า ‘ยัยมด’ นี่แหละครับ …

แน่นอน เธอเป็นลูกสาวของคุณลุงคนที่เขาเลี้ยงผมมานั่นแหละ

และต้องขอเล่าย้อนไปอีกว่า ผมกับน้องสาวผมคนนี้ค่อนข้างจะสนิทสนมกันมากเพราะเราถูกเลี้ยงให้นอนห้องเดียวด้วยกันมาตั้งแต่เด็กๆ …

ครับ...ใช่ ..

นอนห้องเดียวกัน ..

เรียกว่าอาบน้ำด้วยกันมาแล้วด้วยซ้ำ …

แต่..คือ … ผมเป็นฝ่ายอาบให้น้องฝ่ายเดียวนะ

ขอเล่าต่ออีกหน่อยว่า .. คุณลุงกับคุณป้ามีลูกแท้ๆ ทั้งหมด 4 คน …

พี่สมาร์ท ลูกชายคนโตแต่งงานแล้ว มีลูก มีภรรยาที่อยู่รวมห้องเดียวกัน และห้องของเขามีขนาดที่ใหญ่รองลงมาจากห้องของคุณลุงคุณป้า ห้องนี้สามารถแยกเป็นห้องๆ ให้ลูกเขาอยู่เป็นสัดส่วนได้ด้วย

ต่อมาก็เป็นห้อง ลูกสาวฝาแฝดของคุณลุงอีก 2 คน คือ พี่มัท พี่เมย์ ที่อายุมากกว่าผมสิบปี และทั้งคู่ก็ถูกจัดให้นอนอยู่ห้องเดียวกันมาแล้วแต่เดิม ดังนัันในตอนที่คุณลุงรับผมเข้ามาอยู่ ผมเลยได้มาอยู่อีกห้องหนึ่งฝั่งตรงกันข้ามกันพี่สาวฝาแฝดคู่นั้น

และต่อมาอีก 4 ปีที่ผมอายุได้ 7 ขวบ คุณลุงคุณป้าก็มีสมาชิกมาเพิ่มใหม่เข้ามาอีกหนึ่งคน ซึ่งที่เราเรียกกันว่า ‘ลูกหลง’ นั่นแหละครับ ซึ่งเขาก็คือ..

มด ‘ยัยน้องสาวตัวปัญหาของผม’ คนนี้นี่เองล่ะ

เพราะเมื่อมธุรินเกิดมาอายุได้สองขวบกว่านิดๆ คุณลุงก็ให้ย้ายมาอยู่ห้องเดียวกันกับผม ซึ่งผมเคยแอบได้ยินคุณป้าค้านไว้ในข้อนี้...แต่คุณลุงก็ไม่ใส่ใจเท่าไร อาจเป็นเพราะห้องที่ตึกของคุณลุงมันเต็มหมดพอดี

และผมเองในตอนนั้นก็ไม่คิดอะไรนะครับ ก็รักน้องปกติ ซึ่งน้องก็น่ารักมาก ไม่งอแง ไม่เอาแต่ใจใส่ผม (แต่กับคนอื่นเขานี่ดื้อใส่สะบัดเลยทีเดียว) .. ซึ่งผมเองก็ดีใจที่ได้น้องมาเป็นเพื่อนเล่นได้ดูแลปกป้องแบ่งปัน ไปโรงเรียนก็ไปด้วยกัน ผมเรียนมัธยมหนึ่ง มธุรินเพิ่งเข้าเรียนอนุบาล ส่วนพวกพี่ๆ ก็โตหนีไปแต่งงานไปเรียนมหาลัยกันไปหมด ดังนั้น พอตกกลางวันผมก็เดินมาป้อนข้าวป้อนน้ำน้อง ใครมาแกล้ง มารังแกผมก็ตามไปจัดการเคลียร์ให้

กลับมาบ้านผมก็สอนน้องทำการบ้าน สอนเขาอ่านหนังสือ ช่วยทำรายงาน ว่างเราก็มานอนดูหนังดูทีวีด้วยกัน อย่างที่บอกแต่ต้นว่ายัยมดเป็นคนขี้อ้อนมากๆ แต่เวลาไม่ได้อะไรดั่งใจก็มักจะเจ้าแง่แสนงอน ดื้อสะบัด วีนกระจาย

แต่กับผมเขาไม่เคยงอนเท่าไร .. ก็ไม่ใช่อะไรหรอกครับ ถ้าไม่ใช่เพราะเวลาเขาอยากไปไหน อยากทำอะไร หากทำได้ หาให้ได้ ผมก็รีบจะพา จะพยายามหามาให้นัองสาวคนนี้จนได้อยู่ดีนั่นแหละ …

เรียกว่าตกอยู่ในสภาวะ ‘ทาสน้องสาวที่แท้ทรู’ จริงๆ เลยนั่นแหละครับผมน่ะ

อยู่ดูแลกันเช่นนี้ จนมธุรินจะขึ้นมาอยู่ชั้นประถมหก ผมก็เรียนจบมัธยมหกแล้วพอดีกัน แล้วความด้วยที่ผมเป็นคนเรียนเก่ง สอบได้คะแนนดีมาตลอด จึงสอบเข้ามหาลัยดังที่ตั้งอยู่ในกรุงเทพได้ ดังนั้น ผมจึงตัดสินใจย้ายตัวเองออกมาอยู่หอต่างหากคนเดียว

สุดท้ายพอเรียนจบ ผมได้งาน ได้แฟนสวยและรวยมากคนนี้ไง

จนกระทั่ง … ตอนนี้น้องสาวผมเธอโตเป็นสาวน้อยที่ ปีนี้กำลังเรียนอยู่มหาลัยปีหนึ่ง

ปัญหามันเกิดก็เพราะเขามาสอบติดมหาวิทยาลัยในกรุงเทพฯ เช่นกันและมันดันอยู่ใกล้กับคอนโดฯที่ผมซื้อไว้นี่ด้วยพอดี ดังนั้น เมื่อเธอมาเรียนที่นี่จึงไม่มีที่มีใดเหมาะสมเท่ากับการมาอยู่กับผมแน่ๆ

แม้ว่าในตอนแรกๆ คุณป้าจะอยากให้ซื้อคอนโดฯให้เขาใหม่ คุณลุงไม่ยอม เพราะกลัวน้องสาวผมไม่มีคนดูแลใกล้ชิด กลัวเขาจะไม่ปลอดภัย กลัวไปติดเพื่อนและเผลอเชื่อใจคนอื่นมากไปจนพากันใจแตก หรือไม่ก็อาจจะโดนเพื่อนที่คิดคดใจไม่ซื่อหลอกพาไปเจอเรื่องร้ายๆ ในแบบที่เราเห็นเป็นข่าวเสมอๆ ในช่วงนี้ …

คุณลุงเลยตัดสินใจจะให้มาอยู่กับผมเพื่อให้ผมคอยดูแลนั่นแหละถึงจะอุ่นใจที่สุด .. คุณป้าค้านไม่ไหวก็เลยต้องยอมตามใจ หรืออาจเป็นเพราะในตอนนั้น ผมเองก็มีสาวที่กำลังคบหาดูใจกันแล้ว คุณป้าจึงได้ยอมผ่อนปรนให้ในส่วนนี้ให้ ผมเองก็สุดรู้ …

หรือคงจะมีอีกเหตุผลที่สำคัญคือ

น้องสาวผมมีผู้หญิงคนหนึ่งมาตามผูกสัมพันธ์กับเขาอยู่ครับ ...

ใช่ครับ… ผู้หญิง …

หรือที่เราๆ เรียกกันว่าเลสเบี้ยนนั่นแหละ

และเรื่องนี้มันค่อนข้างรบกวนใจคุณป้าเอามากๆ คงตั้งใจอยากจะกันน้องสาวให้ห่างผู้หญิงคนนั้นออกมา หากมีผมไว้เป็นไม้กันหมา คุณป้าก็มองว่าผมน่าจะเป็นกำแพงกั้นให้ได้อีกชั้น แบบนี้กระมัง?

อีกอย่าง …

คอนโดฯ ของผมมันกว้างพอจะแบ่งออกได้เป็นสองห้องนอนทำให้แยกกันอยู่เป็นสัดส่วนได้แบบไม่อึดอัดด้วยนั่นแหละ

สรุปสุดท้าย .. มธุรินจึงได้ย้ายมาอยู่ที่คอนโดนี้ด้วยกันลำพังกับผม

และด้วยเพราะความที่น้องสาวผมหน้าตาน่ารัก หมดจรด ผิวขาวราวกับหยวกหยก นิสัยคุณหนูมากๆ และติดจะขี้งอนเอาแต่ใจนิดหน่อย เธอก็เลยชอบแอบแผลงฤทธิ์พ่นไฟใส่แฟนสาวของผมอยู่ประจำยามผมเผลอ

ในขณะที่แฟนผมก็ระแวง ขี้หึง

ทั้งคู่จึงมักระหองระแหงกันประจำล่ะครับ

เข้าข้างใครมากก็ไม่ได้ .. มีหลายครั้งที่ผมพยายามใจแข็ง ไม่โอ๋มธุรินบ้าง แต่พอเขาทำตาวาวๆ หน้างอ งอน น้อยใจผมก็อดไม่ได้ที่จะต้องตามใจ ตามไปง้อยัยแสบนั่นซะทุกทีซิน่า

“มดครับ อย่างอนพี่ ... ดูนี่สิ ติ๋มซำร้านโปรดของมดเลยค่ะ มานะ นี่เวฟร้อนๆ จัดใส่จานให้แล้ว อู้ยยย..หอม น่ากินจัง”

เงียบ …

ผมแทบจะลอบถอนหายใจเฝ้ามองคนที่เมื่อครู่นี้เดินมาเปิดประตูคอนโดให้เพราะผมลืมหยิบคีย์การ์ดไป โทรฯหาก็ไม่รับสาย ปล่อยให้ผมยืนเคาะห้องขาแข็งอยู่ตั้งนาน กำลังคิดจะโทรฯไป ให้รีเซฟชั่นทำคีย์การ์ดส่งอันใหม่มา คนขี้งอนก็ยอมมาเปิดให้พอดี

แต่เดินสะบัด..พรึ่บ!!

หน้าผมก็ไม่ยอมมองก่อนจะเดินเลยเข้าห้องมาเงียบเฉย ผมเคาะเรียกให้มากินของว่างของโปรดที่เคยเอามาหลอกล่อได้สำเร็จบ่อยๆ คราวนี้ยังไม่ได้ผล

ปวดหัวจัง …

ไม่รู้จริงว่าวันนี้ .. ผู้หญิงสองคนนี้เขาเป็นอะไรกันไปหมดเลยวะ...เฮ้ย!!

อีกคนก็ … งอนแล้วง้อยาก

อีกคนก็ … จู่ๆ มาขอเลิก

“ไหน..ใครนะก่อนหน้าบ่นว่าหิวคะ? นี่..พี่แกะกล่องใส่จานไว้แล้ว เดี๋ยวเย็นมากจะไม่อร่อย”

เงียบอีก …


……………. ♥ …………….
♥ โหลด E-Book คลิกตรงนี้ .. มีตัวอย่างฟรีให้อ่านด้วยแหละ ♥




วิธีดาวน์โหลดนิยายสำหรับสมาชิกใหม่นะคะ

1. ต้องไปโหลดแอฟ Mebmarket (สีเขียวอ่อน) ที่ playstore มาก่อนค่ะ
2. สมัครสมาชิกโดยใช้ Email adress หรือ FB account 
3. กด Link >>> ⏩ ที่นี่ ⏪ <<<
4. กดที่ปุ่ม > Buy <
5. จ่ายตังค์ (ผ่านช่องทางที่สะดวกหลากหลายให้เลือก)
6. รับนิยายอ่านได้เลยค่ะ // อ่านใน App นร้าาาา~*
(ปล. สมัครสมชิกแล้วลดทอนขั้นตอนข้อ 1, 2 ไปนร้า~*)

♥ นิยายสายอ่อย..อร่อยทุกเรื่อง .. โหลดเค้าหน่อย..เค้าอ่อยนานแล้ว~♥ 
🔽โหลด E-Book คลิกตรงนี้คร้า~*🔽



นิยายชุด : เจ้าสาวหญ้าอ่อน

 หากอ่านนิยายแล้วถูกใจ..โปรดกด Like ให้ด้วยค่ะ  


ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha