🌷 ผมจะบ้า...เมื่อรู้ตัวว่ารู้สึกกับเธอมากเกินกว่าพี่ชาย

โดย: 🍁 แมงมุมใต้เตียง



ตอนที่ 2 : บทที่ 2


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

🌷 ผมจะบ้า...เมื่อรู้ตัวว่ารู้สึกกับเธอมากเกินกว่าพี่ชาย 🌷
โหลด E-Book คลิก ⏩ ที่นี่ ⏪ นะคะ

……………. ♥ …………….

บทที่ 2

คราวนี้ผมถึงกับถอนใจออกมาดังๆ ก่อนเดินไปหยิบเสื้อผ้าใช้แล้วของเจ้าของห้องที่คงอาบน้ำ ใส่ชุดนอนลายการ์ตูนสีชมพูคล้ายคนเตรียมจะตัวนอนแล้ว หันไปก็เห็นชุดนักศึกษาล้นตะกร้า ผ้าขนหนูกองขยุกๆ อยู่ปลายเตียง ผมก็หยิบมันพันไว้ที่แขนก่อนจะเดินเลยเพื่อเอามันไปผึงที่ราวแขวนเล็กๆ ในห้องน้ำ จังหวะนี้เผอิญเหลือบสายตาไปเห็นรอยอะไรเล็กๆ จุดหนึ่งบนพื้นหินอ่อนก็ถึงกับบางอ้อ

“ปวดท้องเมนส์ใช่ไหมคะ .. หึ”

เดินกลับมาในห้องเขา .. หยิบปอยผมคนขึ้งอนเล็กๆ มาปอยหนึ่ง กระตุกเบาๆ

“แล้วมีผ้าอนามัยพอไหม หากไม่มี เดี๋ยวพี่ลงไปซื้อให้ก็ได้”

“ไม่ต้องมายุ่ง!!”

คราวนี้มีเสียงตวัดแหว แถมคล้ายมีเสียงฟุดฟิดติดที่ปลายจมูก

รู้ดีว่าเธอคงต้องกำลังนึกถึงเรื่องที่ครั้งหนึ่ง ผมเลิกงานเร็วแล้วกลับมาห้อง เห็นร่องรอยก็รู้ดีว่าวันนี้เขาน่าจะอยู่ที่ห้องนี่แหละไม่ได้ออกไปไหน แต่แปลกใจว่าทำไมรู้ว่าผมกลับมาแล้วยัยขี้อ้อนถึงไม่ออกมารับหน้า และวันนั้นก็ดูเหมือนว่าเขาไม่ได้ไปเรียน

พอเดินเข้ามาดูที่ห้อง เห็นร่างเล็ก ขาว นอนขดตัวงอ หน้าซืด สองมือกุมท้องแน่น และแถมมีรอยเลือดเป็นดวงแดงเลอะผ้าปูที่นอนให้เห็น

ซึ่งภาพแบบนั้นผมเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรกและมันก็ทำเอาผมตกใจทำอะไรแทบไม่ถูกเลยนี่สิ ….

แถมแว่บแรก ผมนี่ ดันนึกไปถึงละครเรื่องสาววัยรุ่นใจแตกนอนแท้งลูกไปโน่นแล้วก่อนเลย

ก่อนจะมา … เฮ้ย!! …

น้องผมไม่ใช่เด็กใจแตกแบบนั้นนี่นา

‘ปะ...ปวด ท้องเมนส์อะ’

มดเงยหน้ามาบอกผมด้วยใบหน้าซีดๆ

‘แผ่นอนามัยหมด มดเดินลงไปซื้อไม่ไหว โทรฯหาแม่บ้านเขาก็ไม่รับสาย จะโทรหารีเซฟชั่นมดก็ไม่สนิทกับเขาพอจะวานให้ไปซื้อให้อะ .. มดอาย’

‘งั้นเดี๋ยวพี่ลงไปซื้อให้เองค่ะ’

‘ไม่เอา พี่ยักษ์จะไม่อายเขาหรือ’

‘เถอะน่า พี่จัดการเอง’

อายสิ ทำไม่อาย .. แต่ผมหวงน้องสาวผมมากกว่าน่ะและอารามตกใจด้วยไง ลืมนึกไปสิว่าทำไมถึงไม่โทรไปสั่งให้สาวรีเซฟชั่น หรือไม่ก็ขอให้แม่บ้านแถวนั้นไปซื้อให้หว่า เฮ้ย! … โง่จริง

เดินออกจากห้อง ไปหยิบกระติกที่ผสมน้ำอุ่นกับแก้วเซรามิคลายน่ารักๆ มาวางที่ข้างจานของว่างให้เขา

“ดื่มน้ำเย็นไม่ได้สิคะ .. อะนี่ ... น้ำอุ่นๆ”

“ไม่ต้องมาประเหลาะ ไม่ต้องมาเอาใจเค้าเลย”

ซุ่มเสียงคนขี้งอนก็ยังฟึดๆ อยูนั่นแหละ

“บอกพี่มาซิคะ วันนี้เป็นอะไร ทำไมดูเหมือนโกรธพี่ยกใหญ่เหลือเกิน” ผมท้อใจ ยอมแพ้เขาละ

“พี่ยักษ์ออกไปเถอะค่ะ มดง่วงแล้ว ไม่สบาย อยากนอน” เสียงคนงอน เยือกเย็น เย็นชาแปลกๆ

ผมเดินเกาต้นคอ คอตกออกมาจากห้องเขาแบบงงๆ แล้วก็ … เบื่อ … ท้อแท้ …

ผมเพิ่งโดนแฟนทิ้งมาซิงๆ เมื่อตะกี้นี้เองนะ!!

แล้วนี่อะไรกันอีกล่ะ!

น้องสาวก็มางอนแบบไม่มีเหตุผลไปอีกคนหนึ่งแล้ว!!

“แล้วแบบนี้จะเอาไงดี?”

ผมดึงหนังสืออ่านเล่นในมือของน้องมด หรือ ‘มธุริน’ ที่เธอกำลังก้มหน้าก้มตาอ่านนิยายรักอย่างสนใจ เข้าข่ายหมกมุ่นอยู่กับมันมานานหลายชั่วโมงแล้วในวันนี้

คล้ายคนมีพิรุธอะไรในใจแปลกๆ

ใช่ครับ …

พักนี้ผมแอบสังเกตว่า เขาเองก็ชอบหลบหน้า หลบสายตาผมอยู่แปลกๆ ด้วยเช่นกัน

“แล้วไง อะไรคะ?”

เงยหน้าหวานล้ำราวชื่อตัวขึ้นมางง กับคำถามที่ไร้ปี่ขลุ่ยมาบันเลงเกริ่นนำของผมเข้าให้

“เดือนหน้าพี่ต้องไปสัมมนาที่บริษัทแม่ที่อเมริกาสามวันแน่ะค่ะ”

“แล้วไง ก็ไปดิ” เสียงอ้อมแอ้ม แลคล้ายไม่ใส่ใจ ไม่รู้ไม่ชี้ แต่มีวี่แววสะบัดแสนงอน

พอดีเขายังไม่รู้น่ะครับ ว่าผมกับแป้งเลิกรากันไปได้นานนับร่วมจะเดือนหนึ่งมาแล้ว .. ซึ่งนี้ก็เพราะน้องสาวคนสวยของผมเขาคงไม่คิดสงสัย ไม่สนใจไต่ถามถึงคนเคยได้ชื่อว่าเป็นคู่รักของผมเท่าไหร่นักหรอก … อืมมมม … น่าน้อยใจจริง

แต่อย่างที่บอก มธุรินกับอรนภา เขาก็แอบเขม่นกันอยู่นิดๆ มานานแล้วนี่น่า ซึ่งอันนี้ผมก็ไม่รู้จริงๆ ว่าเขาเขม่นกันอยู่ด้วยเรื่องอะไร .. แต่สำหรับกับแป้ง ผมเคยคุย เคยถามเขา ซึ่งฝ่ายโน่นก็สารภาพมาตรงๆ ว่าเป็นเพราะผมโอ๋น้องสาวนอกไส้คนนี้มากเกินไป และจุดนั้นมันก็ทำเอาเขาไม่สบายใจมากๆ เมื่อได้ยินเช่นนั่นผมเองก็พยายามปรับเปลี่ยนให้เขาแล้ว แต่เพราะผมกับมธุรินผูกพันกันมานานมาก รักกันเฉกเช่นพี่ชายน้องสาวกันมานาน จู่ๆ จะให้ผมไม่ห่วงไม่หวงเขาเลย มันเป็นไปไม่ได้จริงๆ

และสุดท้าย …

เราทั้งคู่จึงได้จบความสัมพันธ์กันง่ายดายแบบนี้เอง

แม้จะใจหายให้กับคนที่เคยคบหาดูใจห่วงใยดูแลกันมาเนิ่นนาน คนที่เคยถึงขั้นขนาดวางแผนร่วมชีวิตกัน .. แต่สุดท้ายเมื่อเขาเลือกตัดสินใจที่จะไป ... ผมคงจะเห็นแก่ตัวรั้งเขาไว้ไม่ได้เช่นกัน

พอหวนกลับมาสนใจคนที่อยู่ตรงหน้า คนที่พยายามหลบตาเพราะผมคงเผลอจ้อง เขม็งมองเขาหวานๆ เข้าให้ จนสังเกตได้ละว่าคนแก้มใสเริ่มมีสีแดงระเรื่อเห่อกระจาย

“คือ..ช่วงที่ผ่านมา เผอิญพี่ส่งโปรเจคใหม่ยื่นไปแล้วผ่าน” ผมแกล้งหยุดให้คนขี้สงสัยงงเล่น

“แล้วไงอะ?”

“ก็โปรเจคใหม่ของพี่คราวนี้ พี่จะทำเกมที่มุ่งเน้นไปที่ลูกค้าผู้หญิงๆ ... ทีนี่ พี่คิดได้ว่าน่าจะทำเกมเกี่ยวกับเทพนิทาน ซึ่งมีตัวละครหลักๆ เป็นแฟรี่ สาวยิปซี โจรสลัดอะไรแบบนี้ด้วยน่ะค่ะ”

“หือ..โหดอะ? เอาจอมโจรวีแกนมาเล่นด้วยเชียวหรือคะ? แต่ .. แหม..น่าสนใจจัง”

ประกายตาลุกวาวพราวระยิบ .. เกาะแขนผมเขย่าให้เล่าต่ออย่างปากเล็กๆ ขยับว่าน่าสนใจยิกๆ …

อืมมม … และแล้วเรื่องนี้ก็เรียกความสนใจจากคนแสนงอนได้ผลอีกแล้วสิ

“ชิ! โจรสลัดของพี่เขาก็ไม่เน้นกินผักอย่างเดียวนะ กินเนื้อกินไข่ใส่ชีสก็ได้ด้วยแหละ”

ผมเอื้อมมือไปโล้ศีรษะทุยสวย รับลูกแก้มุก ‘โจรกินผัก’ ของเขากลับแบบคนอารมณ์ดี เพราะกิริยาของเขาแบบนี้มักจะเรียกรอยยิ้มอิ่มใจให้ผมได้มากโข .. จนแทบจะลืมเรื่องอกหัก โดนเททิ้งมาหมาดๆ ได้สนิทใจจริงเชียว  เพราะมธุรินเขาชอบอะไรแบบนี้นั่นแหละ

เมื่อก่อนหน้าเขาไม่ค่อยสนใจงานผมหรอก .. เพราะส่วนใหญ่ .. ผมมักทำแต่เกมที่มุ่งเน้นเอาใจเกมเมอร์ที่เป็นผู้ชายเสียมากกว่า แต่มางานนี้ผมอยากเปลี่ยนแนวบ้าง ไรบ้าง พอเจอกิริยาดีใจของเขาเข้าให้ ผมก็ดันปลื้มอกปลื้มใจแปลกๆ

“ใช่ค่ะ พี่ว่าจะทำเป็นแนวเกมเน้นชีวิตเสมือนจริง มุ่งถึงวิธิแก้ปัญหาชีวิตพื้นฐานขั้นต้นง่ายๆ แถมแอบเน้นสอนการใช้ชีวิตอย่างประหยัดๆ ใช้ทรัพยากรธรรมชาติให้เกิดประโยชน์สูงสุด เน้นการใช้ชีวิตที่พึ่งพิงธรรมชาติ แทรกสอนวิชางานฝีมือที่สาวๆ ฮิปปี้อินดี้โบโฮเขาชอบทำกัน ไรงี้ค่ะ พี่เลยคิดว่าไหนๆ ก็ต้องไปสัมมนาที่อเมริกา เลยจะฉวยโอกาสไปเก็บเกี่ยวกลิ่นไออะกรมาใส่ในเกม พอทางโน้นเขารู้จุดประสงค์พี่เข้าก็ใจดี ออกค่าใช่จ่าย แถมช่วยติดต่อเช่ารีสอร์ทที่เป็นคาราวานสไตล์ยิปซีเอาไว้ให้ โดยไม่หักวันหยุดพี่ด้วยละ”

“อู้หู้…ดี๊ดีย์ น่าสนใจ น่าสนุกจังค่ะ อยากไปด้วย มดอยากไปด้วยอะ”

เขย่าแขนผมระรัว ดวงตาเป็นประกายพราว...ระยับ ออดอ้อน …

“แหม .. อย่างนี้พี่น่าจะต่อรองขอไปเที่ยวเรือสำราญมากกว่าเนอะ จะได้จินตนาการถึงการเป็นโจรกินผักได้ดีกว่าน่ะ .. ฮึ? .. ว่าไหม?”

“ไม่ดีค่ะ ไม่ดี พี่ยักษ์ควรไปเป็นหนุ่มยิปซีนั่นแหละดีแล้ว คนสำอางๆ แบบพี่จะได้เข้าใจวิถีผู้ชายติดดินเซอร์ๆ แบบคนอื่นเขาบ้าง”

“คุณป้าคงไม่ยอมให้มดไปกับพี่”

“มันปิดเทอมพอดีนี่คะ ม้าไม่ให้ไป มดก็จะไปอ้อนขอกับป๊าได้ ไปกับพี่ยักษ์ ไปกับพี่แป้ง .. ป๊าต้องยอมแน่ แต่….”

หากแต่สักเดี๋ยวก็สะบัดหน้าใส่แถมหันหนีผมไปแอบทำปากยื่นนิดๆ อีกแล้ว

ไม่น่าแปลกใจที่ผมจะเข้าใจกิริยาของเขา

“ครั้งนี้คุณลุงก็คงไม่ยอมหรอก .. เพราะคุณแป้งเขายกเลิกนัดพี่ เขาไม่ไปกับพี่แล้วค่ะ”

“ห๊ะ! .. ฮึ? อ้าว .. ทำไมล่ะ?”

ผมแอบอมยิ้มขำกับความสงสัยในทุกระดับของเขา

“ไม่รู้สิ เขางอนพี่มัง”

“งอนเรื่องอะไรกันอีกอะ?”

“เขาบอกพี่ว่า..เขารู้ว่า ‘พี่รักเขา..แต่..ไม่ใช่ทั้งหมด’ .. ”

“หือ … มีเรื่องแบบนั้นได้อย่างไรกันน่ะ พี่ยักษ์อย่ามาอำ”

มธุรินจ้องหน้าผมตาโต

“มีสิ มีได้”

ผมจ้องตาตอบเขาตรงๆ ราวกับคนจะเผลอสารภาพความในใจลึกๆ กันออกไปในตรงนี้แล้ว และดูเหมือนว่าคนตัวเล็กจะระแวงในใจ .. แก้มแดงปลั่งหลบตาอีกคราแล้วรีบเฉไฉ

“แล้วมันเป็นแบบนั้นได้อย่างไรคะ … พี่กับเขารักกันมาตั้งนาน”

“ไม่รู้สิ … เขาคงเบื่อพี่แล้วมัง ทำแต่งาน พักหลังๆ ก็ไม่ค่อยได้ไปเที่ยว ไม่ค่อยมีเวลาให้กัน แถมนัดเจอเขาได้ไม่เท่าไร เดี๋ยวก็ต้องรีบกลับแล้ว เพราะพี่ก็ทำงาน เขาก็ทำงาน .. ไม่เหมือนใครบางคน เรียนกับเล่น กินแล้วนอน แถมขี้งอนก็เก่ง”

“หือ...เลี้ยงน้องคนเดียวแค่นี้มีแขวะ งั้นก็ไปคนเดียวนั่นแหละ ... สมน้ำหน้าละ”

“อ้าว!”

แกล้งอุทาน..งง

“ใจร้าย จะทิ้งให้พี่ไปคนเดียวจริงๆ หรือ?”

ผมอ้อน

“หือ? …”

หันมาสบตา รู้ทันลูกไม้ผมอีกนั่นแหละน่า

“อยากให้ไปด้วยหรือคะ?”

“มาก”

……………. ♥ …………….
♥ โหลด E-Book คลิกตรงนี้ .. มีตัวอย่างฟรีให้อ่านด้วยแหละ ♥


วิธีดาวน์โหลดนิยายสำหรับสมาชิกใหม่นะคะ

1. ต้องไปโหลดแอฟ Mebmarket (สีเขียวอ่อน) ที่ playstore มาก่อนค่ะ
2. สมัครสมาชิกโดยใช้ Email adress หรือ FB account 
3. กด Link >>> ⏩ ที่นี่ ⏪ <<<
4. กดที่ปุ่ม > Buy <
5. จ่ายตังค์ (ผ่านช่องทางที่สะดวกหลากหลายให้เลือก)
6. รับนิยายอ่านได้เลยค่ะ // อ่านใน App นร้าาาา~*
(ปล. สมัครสมชิกแล้วลดทอนขั้นตอนข้อ 1, 2 ไปนร้า~*)

♥ นิยายสายอ่อย..อร่อยทุกเรื่อง .. โหลดเค้าหน่อย..เค้าอ่อยนานแล้ว~♥ 
🔽โหลด E-Book คลิกตรงนี้คร้า~*🔽



นิยายชุด : เจ้าสาวหญ้าอ่อน

หากอ่านนิยายแล้วถูกใจ..โปรดกด Like ให้ด้วยค่ะ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha