พรหมจรรย์แลกรัก (ลงจบแล้ว)

โดย: ธีร์ ธัชชา



ตอนที่ 1 : นำเรื่อง...คำท้า


ตอนต่อไป

นำเรื่อง...

               ‘กุลสตรี’ หญิงสาวหน้าตาธรรมดาแต่ดวงตาและทรวดทรงหล่อนเซ็กซี่เข้าขั้นขยี้ใจหนุ่มน้อย หนุ่มใหญ่แบบชะงัด แต่เจ้าหล่อนกลับรักษาพรหมจรรย์ไว้ยิ่งชีพจวบจนกระทั่งอายุย่างเข้าสู่วัย 25 ปี วันครบรอบวันเกิดหล่อนปีนี้เอง ที่นำพาชีวิตหล่อนให้เปลี่ยนไปตลอดกาล

               “แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทู้ยู ...แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทู้ยู ...แฮปปี้เบิร์ดเดย์ ...แฮปปี้เบิร์ดเดย์ ...แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทู้ยู ...เย้ๆ ๆ”

               “มีความสุขมากๆ นะกุล ขอให้สวย รวยวันรวยคืนนะจ๊ะ”

               “ช่าย...แล้วก็ขอให้มีหนุ่มหล่อๆ มาคว้าใจกุลได้เร็วๆ นะจ๊ะ ยี่สิบห้าปีแล้วอย่ามัวเลือกอยู่เลย เดี๋ยวจะกลายเป็นชะนีแก่เรียกร้องหาผัวๆ ๆ ๆ ฮ่าๆ ๆ”

               กุลสตรีหัวเราะครื้นเครงกับคำอวยพรของเหล่าพี่ๆ และเพื่อนร่วมงาน วันนี้ทุกคนมาร่วมแสดงความยินดีอวยพรหล่อนในวันเกิดครบรอบวัยเบญจเพส ปกติหล่อนไม่ค่อยจัดปาร์ตี้เพราะไม่ชอบความอึกทึกครึกโครม ปีนี้เป็นปีแรกที่หล่อนจัดฉลองวันเกิดในผับหรูที่มีแต่เหล่าไฮโซตบเท้าเข้ามา และนั่นก็ทำให้เพื่อนๆ พี่ๆ ผู้ร่วมงานต่างพากันตื่นตาตื่นใจ เพราะหล่อนเชื้อเชิญทุกคนให้มาร่วมงาน

               “เฮ้! กุลจะไปไหนน่ะ”

               “เดี๋ยวกุลมานะขอไปห้องน้ำหน่อย”

               “โอเครีบไปรีบมาล่ะ ระวังหลงจนกลับโต๊ะไม่ถูกนะ”

               “ใช่ๆ ในนี้มีแต่ผู้ชายหล่อๆ น่าหลงชะมัด”

               “ให้มันน้อยๆ หน่อยยัยพลอย ฉันหมายถึงหลงทางย่ะ ไม่ใช่หลงผู้ชาย”

               “แหม...ยัยจิ ความหมายมันก็ใกล้ๆ เคียงๆ กันนั่นแหละ ฮ่าๆ ๆ”

               กุลสตรีส่ายหน้าหัวเราะกับความแก่นเซี้ยวของเพื่อนรักทั้งสอง ภายนอกพวกหล่อนอาจเหมือนก๋ากั่นแต่แท้จริงแล้วแต่ละคนล้วนอินโนเซ็นส์ไม่ประสีประสากับเรื่องผู้ชาย และจนป่านนี้พวกหล่อนก็ยังไม่คิดคบหาหรือรักใครจริงจัง

               จะว่าทั้งสามคนไม่คิดคบใครก็ไม่ใช่ เพราะจิรัชยาเป็นคนแรกในกลุ่มที่ตกลงคบหากับหนุ่มรุ่นพี่ต่างคณะตั้งแต่สมัยยังอยู่ในรั้วมหาวิทยาลัย แต่คบไปยังไม่ทันถึงเดือน เพื่อนหล่อนก็ตบหน้ารุ่นพี่คนนั้นแล้วด่ากราดเสียๆ หายๆ ก่อนบอกเลิก เหตุเพราะผู้ชายคนนั้นหวังฟันเพื่อนหล่อนนั่นเอง จากนั้นจิรัชยาก็ไม่คิดคบหาใครอีก ทุกวันนี้อย่าแม้แต่จะคิดเปิดใจ หางตาของเจ้าหล่อนก็ไม่เคยชายตาส่งให้ใคร

               ต่อมาพลอยนภัสก็เจริญรอยตามจิรัชยาไปอีกคน คราแรกหล่อนคิดว่าเพื่อนหล่อนคนนี้จะมีความรักสุขสมหวัง แต่ไม่นานหล่อนก็ต้องคอยซับน้ำตาให้เพื่อนอีกคน เพราะพลอยนภัสจับได้ว่าชายคนรักแอบคบซ้อน ไม่ใช่เพียงแค่สองแต่มีถึงสี่คนด้วยกัน นับจากวันนั้นจิรัชยากับพลอยนภัสก็ประกาศก้องว่าจะไม่ขอลองรักกับผู้ชายคนไหนให้เปลืองหัวใจอีก

               แต่นั่นไม่ใช่หล่อน!

               เพื่อนรักทั้งสองอาจคิดว่าหล่อนเห็นความรักของเพื่อนๆ ไม่สมหวังจึงไม่คิดคบหาใครทั้งที่มีผู้ชายเข้ามาขายขนมจีบมากหน้า แต่ใครเล่าจะล่วงรู้เหตุผลที่แท้จริงว่าเหตุใดหล่อนถึงยังครองตัวโสดมาถึงทุกวันนี้ และนั่นคือเหตุผลที่หล่อนยอมทุ่มทุนจัดงานวันเกิดอายุครบ 25 ปี ที่ผับหรูระดับท็อปในกรุงเทพมหานครฯ

               “ขออย่าให้คลาดกันเลยนะ สาธุ” กุลสตรีภาวนาในใจแล้วสอดส่ายสายตามองหาใครคนหนึ่งซึ่งหล่อนรู้มาว่าเขาจะมาที่นี่คืนนี้ ...และก็จริงตามคาด หล่อนเห็นเขาเดินเข้ามาหลังจากหล่อนและเพื่อนๆ มาพร้อมเพรียงกันได้ไม่นาน

               ความจริงหล่อนอยากเข้าไปทักเขาตั้งแต่ตอนนั้น แต่ก็อดใจรอจนกว่าจะเป่าเค้กวันเกิดเสร็จสิ้น ช่วงนั้นทุกคนคงเมามายกันจนไม่ทันสังเกตว่าหล่อนไปไหนและทำอะไร เรื่องแบบนี้หล่อนไม่อยากให้ใครรับรู้ ไม่อย่างนั้นคงไม่สู้อุตส่าห์เก็บงำเอาไว้มาร่วมสิบปี

               แต่กว่าหล่อนจะปลีกตัวออกมาจากวงสังสรรค์ได้ก็เกือบเที่ยงคืนแล้ว ก่อนออกมาหล่อนมั่นใจว่าเห็นเขาแยกตัวมาเข้าห้องน้ำ เพราะหล่อนจองที่นั่งโซนวี.ไอ.พี.ซึ่งเป็นโซนใกล้เคียงกับที่เขาจับจอง หล่อนจึงพอมองเห็นความเคลื่อนไหวของเขาได้เกือบตลอดเวลา

               “อุ๊ย! / โอ๊ะ!”

               “ขอโทษครับ / ขอโทษค่ะ” กุลสตรีอุทานแล้วเอ่ยขอโทษซึ่งพร้อมๆ กันกับคนที่หล่อนหันหลังมาชนเข้าโดยไม่ตั้งใจ ความไม่ทันระวังและชนเข้าอย่างจังทำให้หล่อนซวนเซ ดีที่ว่าอีกฝ่ายยื่นมือมาคว้าเอวหล่อนไว้เสียก่อน ความตกใจทำให้หล่อนเงยหน้ามองใครคนนั้นทันควัน

               “พี่ธีร์”

               “เธอน่ะเอง นึกว่าใคร” เขายิ้มหยันแล้วคลายมือจากเอวคอดของหล่อนทันควัน ดวงตาของเขาเฉยชายามตวัดมองเรือนร่างทรวดทรงเซ็กซี่ในเดรสสั้นสีดำรัดรูปจนเห็นส่วนเว้าส่วนโค้ง

               “ลงทุนมาดักรอฉันถึงที่นี่มีอะไรไม่ทราบ” เขาถามเสียงแดกดันแล้วใช้สายตาสายตาเยาะหยัน กุลสตรีชาวาบไปทั้งตัวและหัวใจเมื่อเห็นสายตานั้น หัวใจหล่อนเต้นรัวเร็วและแรง หล่อนประหม่าเพราะไม่คิดว่าจะเจอเขาแบบไม่ทันตั้งตัวอย่างนี้ คำพูดที่ตระเตรียมมาหายไปหมดสิ้น พยายามระลึกเท่าไรหล่อนก็นึกไม่ออก

               “ถ้าไม่มีอะไรก็ช่วยหลีกทางด้วย เสียเวลาฉัน” เขาว่าแล้วตั้งท่าจะเดินผ่านเลยไป ความกลัวจะไม่ได้พูดในสิ่งที่อยากพูดทำให้กุลสตรีหลุดปากออกไปทันที

               “กุลรักพี่ธีร์นะคะ รักมานานแล้ว”

               ธันเดอร์พ่นลมหายใจพรู เขาเจอผู้หญิงมาบอกรักมากมายไม่ซ้ำหน้า ผู้หญิงคนนี้ก็เป็นอีกคน เขาเดาไม่ผิดเลยจริงๆ ที่เห็นหล่อนไปวนเวียนอยู่แถวคอนโดฯ ของเขาแล้วเป็นต้นเหตุให้เขาเกือบตกเครื่องในวันนั้น เพราะเจ้าหล่อนดันมาทำรถเสียขวางทางเข้าออกทำให้เขาต้องเสียเวลาเรียกพนักงานรักษาความปลอดภัยมาช่วยเข็น

               ‘สวัสดีค่ะพี่ธีร์ กุลเอง พี่ธีร์จำกุลได้ไหมคะ’

               เพลย์บอยหนุ่มนึกย้อนไปถึงเมื่อหนึ่งเดือนก่อน วันนั้นเขางุนงงและประหลาดใจกับหญิงสาวหน้าตาธรรมดาแต่ดวงตาหล่อนทรงเสน่ห์ชนิดที่ต้องเหลียวมองซ้ำ หล่อนเข้ามาทักทายเขาอย่างสนิทชิดเชื้อ จะว่าเป็นหนึ่งในผู้หญิงที่เขาเคยควงก็ไม่น่าจะเป็นไปได้ ถึงเขาจะเปลี่ยนคู่ควงไม่ซ้ำเหมือนเปลี่ยนเสื้อผ้า แต่เขาก็จดจำได้ทุกคนว่าเคยคั่วกับใครมาบ้าง

               ขอโทษนะ ผมจำไม่ได้ว่าเคยเจอคุณที่ไหน และรู้จักคุณเมื่อไร’ เขาบอกแล้วถอนหายใจ จะว่าไปหล่อนคนนี้ก็สะดุดตาสะดุดใจไม่น้อย ถึงหน้าตาจะบ้านๆ แต่ดวงตาและทรวดทรงหล่อนเซ็กซี่เหลือร้าย หากหล่อนจะเข้ามาทำความรู้จักเขาด้วยวิธีที่ดีกว่าการมาทำรถเสียขวางทางตอนที่เขากำลังรีบเร่งแบบนี้ เขาคงมีแก่ใจพอที่จะสานสัมพันธ์ต่อให้แน่นแฟ้นตามที่หล่อนต้องการ

               ‘พี่ธีร์ กุลไงคะ กุลสตรี เด็กผู้หญิงที่พี่เคยช่วยไว้เมื่อสิบปีก่อน’

               ‘ขอโทษนะ ผมไม่มีเวลามารำลึกความหลังกับใคร หลีกทาง ผมต้องรีบไป’ เขาว่าแล้วเดินขึ้นรถจากมาทันทีที่พนักงานรักษาความปลอดภัยช่วยกันขยับรถให้พ้นทาง พอมองผ่านกระจกมองหลังเขาก็เห็นสายตาหล่อนมองตามมาด้วยความอาลัย

               “พี่ธีร์คะ” เสียงของหล่อนดังแทรกเข้ามาดึงให้เขาหลุดออกจากภวังค์ ธันเดอร์กลอกตาบนแล้วยิ้มหยัน ผู้หญิงสมัยนี้จะมีสักคนไหมที่รู้จักวางตัว เขาเห็นมีแต่มัวเมาแหลกเหลวและวิ่งไล่ล่าผู้ชายทั้งนั้น 

               “กุลเฝ้ารอวันนี้มานานแล้ว วันที่กุลจะมีโอกาสได้บอกความในใจให้พี่รู้ ถึงพี่ธีร์จะจำกุลไม่ได้ แต่กุลก็อยากบอกให้พี่รู้ ...กุลรักพี่ธีร์ รักมาตั้งแต่วันแรกที่เราเจอกัน”

               ธันเดอร์เม้มปากแล้วทำเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอ เจอกันคราวก่อนหล่อนรั้นและพล่ามอะไรมากมาย คราวนี้ก็ไม่ต่างกัน เพลย์บอยหนุ่มหันกลับไปทางหญิงสาวช้าๆ เห็นหล่อนจ้องมองก่อนแล้ว สายตานั้นเปี่ยมไปด้วยความรักและชื่นชมเขาจนน่าประหลาดใจ

               “เหอะ...บอกรักผู้ชายมากี่คนแล้วนะเธอน่ะ”

               “พี่ธีร์! กุลไม่เคยบอกรักใคร ไม่เคยจริงๆ นะคะ”

               “ฉันควรเชื่อเธอใช่ไหม” เขาว่าแล้วยิ้มหยัน กุลสตรีรีบพยักหน้า หล่อนจะต้องพูดอย่างไรให้เขาเชื่อ หล่อนรักเขามานาน เฝ้ามองแต่เขา และไม่เคยชายตามองใคร

               “พี่ธีร์จะรับรักกุลได้ไหมคะ” หล่อนกลั้นใจถาม แล้วนิ่งรอฟังคำตอบ

               หล่อนบ้าไปแล้ว! แค่ถามย้ำความทรงจำ เขายังจดจำหล่อนไม่ได้ หล่อนยังถามหาขอให้เขารับรักหล่อน หึ! หากเขาตอบตกลงกลับมาเขาก็คงบ้าสิ้นดี

               ธันเดอร์ส่ายหน้า ดวงตาคมกริบมองปราดอย่างประเมิน ผู้หญิงใจกล้าแบบนี้ ทรวดทรงองค์เอวยั่วกามารมณ์แบบนี้ มีหรือจะไม่เคยผ่านมือใคร ท่าทางจะรอบจัด คงผ่านมาเป็นร้อยสังเวียนแล้วสิท่า

               “พิสูจน์สิ ...ว่าเธอยังเวอร์จิ้น ถ้าใช่! ฉันจะคบกับเธอ แล้วหยุดที่เธอคนเดียว”

               กุลสตรีหน้าชา สายตาเขาดูหมิ่นดูแคลนหล่อนเหลือใจ หล่อนไม่เคยอับอายอะไรอย่างนี้มาก่อน หล่อนทำอะไรลงไป ความตื่นตระหนกตกใจทำให้หล่อนก้าวผิดพลาดไปหมด อะไรที่วาดหวังวางแผนไว้ หล่อนลืมเลือนหมดสิ้น

               ...ลืมเลือนถึงขั้นไร้สติ เอ่ยวาจาเหมือนคนไร้ซึ่งสมองให้เขาเหยียดหยาม

               “ว่าไง...กล้าพิสูจน์ไหมล่ะ”

               นั่นคือคำท้า ...และหล่อนก็ใจกล้าอย่างไร้สติจริงๆ ความรักทำให้คนตาบอดฉันใด ความอยากเอาชนะและอยากครอบครองก็ทำให้คนขาดสติฉันนั้น

               กุลสตรีเองก็เช่นกัน หล่อนตัดสินใจทันควัน

               ...หล่อนจะเป็นคนรักของ ‘ธันเดอร์ ธีร์ เทย์เลอร์’

               ...และเป็นผู้หญิงคนสุดท้ายในชีวิตเขา!


สวัสดีคุณๆ ผู้อ่านค่า 'ธีร์ ธัชชา' ขอฝากผลงานเรื่องแรกประเดิมเปิดนามปากกาด้วยนะคะ

'พรหมจรรย์แลกรัก'

เรื่องนี้ต้องบอกเลย พระเอกของเรื่องนี่เลวเข้าขั้นสุนัขไม่กล้าเห่า นางเอกของเราก็เหมือนจะใจง่าย ใสซื่อ และไร้สติ แต่พอเขียนๆ ไปแล้วก็มานั่งนึก เออแฮะ! ความจริงในชีวิตคนเราก็มักมีเรื่องที่ทำให้ขาดสติ ดวงตาบอดมืดมิดจนคิดทำอะไรที่ไม่เข้าท่าเหมือนกันนะ

แต่อย่างว่า...นางเอกก็คือนางเอก ต่อให้ขาดสติ ไร้สตางค์ ประเดี๋ยวก็จะมีคนมาช่วยเขี่ยผงที่เข้าตา และท้ายสุดก็คว้าพระเอกมาครอบครองได้ แต่ในชีวิตจริงคุณๆ ก็ตั้งสติก่อนสตาร์ทกันนะคะ เพราะชีวิตของเรามันไม่จบแบบแฮปปี้เอ็นดิ้งเหมือนในนิยายเสมอไป

ติดตามหมั่นไส้ 'อิพี่ธีร์' แล้วเอาใจช่วย 'ยัยกุล' กันได้ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปนะคะ

สำหรับนิยายเรื่องแรกของ 'ธีร์ ธัชชา' นี้ มีคำแนะนำ หรือ ติเตือน ก็คอมเม้นท์กันเข้ามานะคะ ธัชชาจะกราบขอบพระคุณอย่างงาม

'ธีร์ ธัชชา'

Ebook at Mebmarket.com ฝากโหลด



ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha